Кіріспе
Австралиялық бандит Тейлор 1920-шы жылдардағы Мельбурн қаласында қорқынышты беделге ие болды. "Америкалық контрабандистердің" австралиялық баламасы ретінде сипатталған "спив" қылмыстары қалта ұрлығынан, шабуылдан және дүкендерді бұзудан қарулы тонау мен кісі өлтіруге дейін жетеді. Ол сонымен қатар, жасырын арақ сатудан, "екі үстіңгі" ойындарынан, заңсыз ставкалар қабылдаудан, қорқытып зорлық жасаудан, проституциядан табыс табады және кейбіреулер оның соңғы жылдары кокаин саудасымен айналысқан болуы мүмкін деп санайды.
Taylor enjoyed a fearsome reputation in 1920s Melbourne. A "spiv", described as the Australian equivalent of the 'American bootleggers', his crimes ranged from pickpocketing, assault and shopbreaking to armed robbery and murder. He also derived income from sly grog selling, two up schools, illegal bookmaking, extortion, prostitution and, in his later years, is believed by some to have moved into cocaine dealing.
Ерте өмір
1888 жылғы 29 маусымда Виктория штатының Брайтон қаласында туған Тейлор, көлік құралы жасаушы Бенджамин Исайя Тейлор мен Розина Тейлордың (құрметті әйелі Джонс) екінші кіші баласы болды. Отбасы қаржылық қиындықтарға тап болды және 1893 жылы отбасылық көлік құралы жасау бизнесі кредиторларға сатылғаннан кейін, олар Мельбурнның ішкі, жұмысшы табының Ричмонд қалашығына көшіп кетті. Тейлор көп ұзамай полициямен мәселелерге тап болды және 1905 жылғы мамыр айында 16 жасында ұятты мінез-құлық жасағаны үшін тұтқындалды. Жергілікті судьялар оны айыпсыз босатты, бірақ бұл сотқа барған көптеген реттердің біріншісі болды. Оның алғашқы қылмыстық айыптамасы 1906 жылғы наурыз айында 17 жасында "ұшқыш алдыңғы бөлігі бар сұр Мелтон матасынан жасалған пальтоны" ұрлағаны үшін 21 күнге бас бостандығынан айырылды. Ата-анасы оған "Джозеф Лесли Теодор" деген есім бергенімен, Тейлор "Лесли" есімін қалаулы тұтты. Бір пікір бойынша, жас кезінде Тейлордің сол көзінің қабағы жараланып, салбырағандықтан "Сквиззи" деген лақап атымен танымал болды. Алайда, "Squizzy The Biography" кітабында бұл пікір назарда ұсталмаған, автордың сұхбаттасқан отбасы мүшелері Леслидің ағасы Клод Тейлордың түпнұсқа "Сквиззи" Тейлор болғанын айтады. "Сквизз" сөзі сол кезде зәр тастаумен байланысты болғандықтан, Клодтың бойы аласа болғандығымен және "кішкентай дөңгелек" екендігімен байланыстырылып, екеуі де біраз уақыт "Үлкен Сквиззи" және "Кішкентай Сквиззи" деп аталғаннан кейін, Клод 1912-1914 жылдары Викториядан кеткен соң, бұл лақап Леслиге берілді. 1908 жылғы қаңтарда Балларат жарысында күдіксіз ойыншының сағаты мен тізбесін қалта ұрлағаны үшін "Майкл МакГи" деген атпен сотталып, екі жылға бас бостандығынан айырылды. Түрмеден шыққаннан кейін Тейлор қалта ұрлығымен айналысуын жалғастырды, полициядан қашу үшін бір орыннан екінші орынға жиі көшіп-қонып жүрді. Ол 1911 жылғы қаңтарда Оңтүстік Австралияның Капунда қаласында және 1912 жылғы қарашада Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласында "Дэвид Донохью" деген атпен қалта ұрлығы үшін сотталды. Долли тек қана дос және әйел болмаған, сонымен қатар Тейлордың кейбір қылмыстарына, мысалы, үйленген еркектерден ақша алу және олардан ақша талап ету схемаларына белсенді қатысқан деп саналады.
Артур Троттерді тонау және өлтіру (1913)
1913 жылы қаңтарда Виктория штатының Фицрой қаласында MacRobertson кондитерлерінің сауда саяхатшысы Артур Троттер 200 фунт стерлинг ақшасы тоналып, әйелі мен бес жасар ұлының көз алдында қанымен өлтірілді. Тейлордың қылмыскер әріптесі Харольд "Буш" Томпсон тұтқындалып, кісі өлтіргені үшін сотқа тартылды, бірақ кінәлі емес деп танылды. Полиция Тейлордың қарулы тонау мен кісі өлтіруде Томпсонмен бірге әрекет еткенін сенді, бірақ оған қарсы тікелей дәлелдер табылған жоқ. Томпсон мен Тейлор 1914 жылдың шілдесінде Флемингтон жарыс жолында қылмыс жасау ниетімен жүргені үшін ұсталды. Тейлор, "Лесли Гроут" деген лақап атымен де таныс, тоғыз айға бас бостандығынан айырылып, қатаң еңбекке жіберілді. Тейлор Мельбурн түрмесінде отырғанда, оның әйелі Долли Мельбурнның Литтл Лонсдейл көшесіндегі үйінде бәсекелес қызмет көрсету арқылы өзін асырады. 1914 жылдың желтоқсан айының бір түні ол басына оқ тиіп, жағдайы түсініксіз ауруханаға түсті. Оның жағдайы ауыр болса да, жарақатынан жазылып шықты.
Уильям Хейнс өлтірілді (1916)
1916 жылы Тейлор мен Джон Уильямсон Globe Motor & Taxi компаниясының 21 жасар шафёрі Уильям Патрик Хейнстің қанына қан жұғырған іске қатысты сотталып, ақталды. 1916 жылдың 28 ақпанында кешке өзін Лэстранж деп таныстырған адам такси компаниясына қоңырау шалып, Виктория штатының Элтам қаласына ертеңгі күні апару үшін көлікке тапсырыс берді. Көлікті жеткізуге жіберілген Хейнс 1916 жылдың 29 ақпанында кешкі уақытта Хайдельбергтің Булен және Темплстоу жолдарының қиылысында көлігінің ішінде атып өлтірілген күйде табылған. Полиция Тейлор мен Уильямсонның банктің бір бөлімшесінен екіншісіне ақша тасымалдап бара жатқан банк басқарушысын тонауды жоспарлағанын болжады. Полиция Клейтонның жанында, бірнеше шақырым қашықтықта, банк басқарушысының денесі жерленетін деп күткен қабірдің жақында қазылғанын анықтады. Хейнс көмектесуден бас тартқандықтан, өлтірілді және қарулы тонау әрекеті тоқтатылды. Қанды қылмысқа қатысты айыптаулар дәлелсіздіктен ақталғанмен, Тейлор 12 айға бас бостандығынан айырылды, ал екіншісіне – 1 айға сотталды. Бір топтың басында Ричмондтан Тейлор мен «екі жоғары патша» Генри Стоукс тұрды, ал екіншісі Фицройде орналасқан және Эдвард «Тед» Уайтинг, Генри «Ұзын Гарри» Слейтер және Фредерик Торп кірді. Бұл жанжал 1918 жылдың маусым айында Коллинз-стриттегі зергерлік дүкенге жасалған, Килпатрик және Ко компаниясынан 1435 фунт стерлингтік алмаз жүзіктерді ұрлаудан бастау алды. Кейбіреулер Тейлордың осы тонауды ұйымдастырғанын айтады, оны Ричмонд пен Фицрой топтарының мүшелері іске асырды. Олардың үш мүшесі тұтқындалып, тонау ісі бойынша сотқа тартылғанда, Фицрой тобы Ричмондтан біреудің полицияға ақпарат бергеніне күдікпен қарады, ал Стоукс, Ричмонд тобының мүшесі, полиция оған қарсы айыпты қайтарып алу үшін сотта куәлік бергенде күдіктер одан әрі күшейді. Екеуі де кінәсіз деп танылды, бірақ оқиға осымен аяқталған жоқ. Соттан кейін соттың сыртында қарсыластар ашулы сөздермен алмасып, Стоукс пен Тейлорды шарпып соқты. Фицрой тобының кейбір мүшелері Килпатрик тонауынан түскен пайданы бөлісуге наразы болды. Оқиғаға түрткі болған нәрсе – Тейлордың әйелі Доллиге Фицройдегі бір кеште есірткі беріліп, зорлық көрсетіліп, киімінен 200 фунт стерлингтік әшекейлер ұрланған кезде болды. Кейбір көрермендер әшекейлердің Килпатрик тонауынан түскен пайданың бір бөлігі деп санайтындықтан, олар оларға тиесілі болды. Тейлор бастаған Ричмонд тобы Доллинің әшекейлерін ұрлағандарға қарсы шара қолданды. Бірінші нысана Уайтинг болды, ол 1919 жылдың ақпан айында қарулы адамдар оның үйіне шабуыл жасаған кезде басына алты рет оқ атқан. Газеттерде бұрынғы боксшы Уайтингтің өмірі оның «өте қалың бас сүйегі» арқасында ғана сақталғаны жазылған. Содан кейін шабуылдар мен қарсы шабуылдар күшейді. Жәбірленушілер полициядан көмек сұрамады, ал олар қатты жарақаттанғанда полиция оларды сұраққа тартып алғанда, қылмыскерлердің кім екені туралы тікелей айтпады. Бірнеше күннен кейін Мельбурнның Литтл Коллинз көшесінде Стоукс пен Слейтер арасында қақтығыс болды, нәтижесінде Слейтер бес оқ жарақатымен ауруханаға түсті, ал Стоукс кісі өлтіруге талпынғані үшін тұтқындалды. Стоукс Слейтерді өзін-өзі қорғау үшін атқандарын айтты және сотта кінәсіз деп танылды. 1919 жылдың тамызында Тейлор Фицройдегі атыс оқиғасынан кейін тұтқындалды. Полиция оның Флит-стриттегі «жасырын арақ» дүкеніне оқ атылғаннан кейін бірден қозғалып келе жатқан көлікке секіріп түскенін, нәтижесінде бір әйел мен екі ер адам жарақаттанғанын көрді. Тейлор бастапқыда қылмыс жасау ниетімен бос жүргені үшін кінәлі деп танылып, 18 айға бас бостандығынан айырылды, бірақ апелляцияда дәлелдердің жетіспеуіне байланысты үкім жойылды. 1919 жылдың соңына қарай жанжал басылды. Уайтинг тонаушылар жиі баратын үйде болғаны үшін тоғыз айға сотталды, ал Слейтер мен Торп штаттан тыс жерге кетіп қалды. 1919 жылдың қыркүйегінде Мельбурннан кетер алдында Торптың полиция детективінің үйіне үйде жасалған бомба тастағаны көрілді. Содан кейін Торп Сиднейде тұтқындалды және Мельбурнға оралғаннан кейін бомбалау ісі үшін бес жылға бас бостандығынан айырылып, губернатордың қалауы бойынша ұсталатын рецидивист деп жарияланды.
Лорна Келлимен некеде (1920)
Фицрой Вендеттасы сонымен қатар Тейлордың заңды әйелі Доллимен қарым-қатынасының аяқталуын білдірді. 1919 жылдың қыркүйегінде Тейлор он жеті жасар қызметкер Ирен Лорна Келлимен қарым-қатынас бастады. 1920 жылдың 19 мамырында Фицройде Англикан шіркеуінің рәсімдері бойынша үйленді, ал Долли көп ұзамай Мельбурндан Аделаидаға көшіп кетті. Некеден кейін Лорна 1920 жылдың соңында Малверн-Ист қаласында Джун Лорейн Тейлорды дүниеге әкелді. Келесі жылы жеті айлық Джун қайтыс болды. Жұптың екінші баласы Лесли Тейлор 1922 жылы Сент-Килдада дүниеге келді. Тағы бір баланың тууы олардың қиын жағдайдағы некесіне көмектеспеді, және Тейлор 1922 жылдың соңында жасырынғанда Лорнамен бірге тұруын тоқтатты. 1924 жылдың ақпанында Лорнаға "низи" декреті берілді, ал 1924 жылдың сәуірінде бұл декрет күшіне енді. Лорна Леслиге толық қамқорлық құқығын алды және кейіннен баласын асырау үшін Тейлорды алимент төлеуге сотқа берді. Ол 1921 жылдың ақпанында Торнберидегі Коммерциялық банктың филиалынан 323 фунт стерлинг ұрлады деген айыппен сотталды, бірақ басқа жағдайда оның әрекеттері полиция тарапынан тоқтатылмады. 1921 жылдың маусымында оның сәттілігі таусылды, ол Мельбурн қаласындағы Кинг-стриттегі қоймада ұсталды. Ол қоймаға заңсыз кіргені үшін сотталып, 600 фунт кепілдікпен босатылды. Бірақ Тейлордың сот күні келгенде, ол сотқа келмеді және кепілдік ақшасы тәркіленді. Бір жылдан астам полиция Тейлорды іздеді, бірақ оны таба алмады. Тейлор кепілден қашқан кезде Фицройдегі жағдай қайтадан шиеленісті. Оның жоғалып кеткеніне бірнеше күн өткен соң, Тейлордың билігіне Фицройдегі қарулы адам Джозеф Леннокс Коттер ашық түрде қарсылық көрсетті, ол Тейлордың Бурк-стриттегі құмар ойындар клубының есігін оқпен тесіп, көпшілік көз алдында Бурк-стриттегі барменді аяғынан атты. Бірнеше аптадан кейін Коттер Тейлордың адамының бірімен Аскот жарыстарында төбелес жасады, және зорлық-зомбылық 1921 жылдың қазанында Коттер Фицройдағы Реджент көшесінде Джон Томас "Фиво" Олсонды атып өлтіргенге дейін жалғасты. Коттер Олсонды өзін-өзі қорғау үшін атқанын, ол бірнеше күн бұрын Фицройға оны өлтіру үшін келген топтың мүшесі болғанын мәлімдеді. Коттер Олсонды өлтіргенінен босатылды. 1922 жылдың наурыз айында полиция Тейлорды ұстауға жақын болды, ол және тағы екі адам Ельстернуиктегі әйелдер киім дүкенінен ұрланған заттармен қашып бара жатқанда көрінді. Үшеуі бір көлікпен қашып кетті, онда жүргізуші және Тейлордың досы Пендер күтіп тұрды. Полицияның бірнеше рейдтері Тейлордың екі серігін, Пендерді және жүргізушіні тапты, бірақ Тейлорды емес. Бірақ полиция оның жеке заттарын, киім-кешегін, фотосуреттерін және газеттен алынған кескіндер жинағын тапты. Пендер полицияға куәгерлік берді және қауіпсіз жерге апарылды, бірақ ол да көп ұзамай жоғалып кетті. Тейлордың екі серігі мен жүргізушіге үйді бұзу айыптары тағылды, бірақ Пендердің куәлігі болмағандықтан, сот процесі сәтсіз аяқталды. Тейлор мен Пендерді ұстауға арналған плакаттар Виктория штатындағы барлық полиция бөлімдеріне таратылды. Пендер 1922 жылдың шілдесінде Мельбурн қаласындағы Флиндерс көшесінде терезеден тауар қарап жүргенін көргеннен кейін полиция ұстады. Жасырынғанда Тейлор "Геральд" газетіне өзі дайын болғанда ұстап беретіні туралы хат жазды. Полиция Тейлордың уәделеріне күмәнмен қарады, бірақ 1922 жылдың қыркүйегінде ол сөзін орындап полицияға бағынды. Ол полиция детективтеріне уақытының көп бөлігін Шығыс Мельбурндағы пәтерде өткізгенін және ол жасырынғаннан кейін жиі жасырынған күйінде, кейде әйел ретінде, көбінесе мектеп оқушысы ретінде киінгенін айтты, бұл оның кішкентай бойынан сенімді болды. Бірақ дәлелдердің жетіспеуіне байланысты айыптау сәтсіз аяқталды. Ол тіркелмеген қару ұстағаны үшін екі айға түрмеге қамалды. Сотталу күні Тейлор ақсап, таяққа сүйеніп сотқа келді. Өзін қорғап, ол өзінің жауы Лу "Конт" Стерлинг (настоящее имя Луи Анри Стерлинг) оны күресуге шақырғанын айтты. Тейлор сол күні кешке қатты ішіп, Стерлинг пен оның адамдары оны қуып келе жатыр деп ойлап, бұғатталған қоймаға жасырынғанын түсіндірді. Қазылар келісе алмады, сондықтан екінші сот процесі өтті. Қайта қарау сот процесінде Тейлор кінәсіз деп танылды.
Гленферри тонау және Томас Берриманды өлтіру (1923)
Томас Берриман, Коммерциялық банктың Хоторн бөлімшесінің менеджері, 1923 жылдың қазан айында Хоторн қаласындағы Гленферри станциясының жанында 1851 фунт стерлинг тоналып, қаза тапты. Берриман банк ақшасы салынған кішкентай чемоданмен жолға шыққанда, екі ер адам оған жақындады, біреуі чемоданды көтеруді ұсынды. Берриман чемоданды беруден бас тартқанда, бірі револьверін шығарып, оған кеудесінен атты. Олар чемоданды алып, куәгерлердің қууынан қашып, күтіп тұрған машинаға отырып кетті. Берриман ауыр жарақатпен ауруханаға жеткізіліп, екі аптадан кейін қайтыс болды. Полиция суреттерінен Берриманды өлтірген адам Ричард Бакли екені, ал оның серігі – Джилонг түрмесінен қашқан Ангус Мюррей екені анықталды. Полиция тонаудан кейін бірнеше күн өткен соң Сент-Килдадағы Баркли көшесіндегі үйге шабуыл жасап, Мюррей, Тейлор және оның әйелі Ида Пендерді қамауға алды. Полиция Тейлорды тонаудың ұйымдастырушысы деп санайтын. Ол бастапқыда ұрылар жиі баратын үйдің иесі деп айыпталды. Полиция Баклиді табуға тырысты, бірақ көптеген тінтулер жүргізілді, халықтан көмек сұралып, 500 фунт сыйлық ұсынылды. Тейлор екі айдан кейін босатылып, бірден басты куәгерлерді қорқыта бастады және Мюррейді түрмеден қашыру жоспарын жасады. Қашу жоспарына түрме күзетшісін параға алуға тырысу және Мюррейдің сүлгілерден жасалған арқанмен түрме қабырғасынан өтуі кірді. Бұл жоспар түрме басшылығына белгілі болғаннан кейін, Тейлор мен тағы төрт адам Мюррейдің Мельбурн түрмесінен қашуына көмектесу үшін сөз байласты деген айып тағылды. Мюррей Берриманды өлтіргені үшін сотталып, өлім жазасына кесілді, бірақ оқты Бакли атқан болатын. Ол Қылмыстық апелляциялық сотқа шағымданды, бірақ шағымы қабылданбады және Австралияның Жоғарғы сотына шағымдануға рұқсат берілмеді. Сауда үйінің кеңесі Мюррейдің өлім жазасын жеңілдету үшін күшті науқан жүргізді. Бас прокурор мен премьер-министрге өкілдер жіберілді, 70 000 қол қойған петиция губернаторға жіберілді және Мюррейдің жазасын протесттеу үшін көптеген қоғамдық жиналыстар өткізілді. Жазаны жеңілдетуге талпыныс сәтсіз аяқталды және Мюррей 1924 жылдың 14 сәуірінде Мельбурн түрмесінде дарға асылды, сол кезде 2000-ға жуық наразылар түрме сыртында демонстрация өткізді. Тейлорды Берриманды өлтіруге қатысқаны үшін айыптаудан бас тартылды, бірақ ол Мюррейді түрмеден қашыруға сөз байласу, Мюррейді баспанаға алу және ұрылар жиі баратын үйді басып алу айыптарына тап болды. Тейлор сөз байласу айыбынан ақталды. Мюррейді баспанаға алу айыбы бойынша үш сот өтті; бірінші және екінші сотта қазылар алқасы келісімге келе алмады, ал үшінші сотта ол ақталды. Тейлор ұрылар жиі баратын үйдің иесі деп айыпталып, 1924 жылдың маусымында алты айға түрмеге қамалды. Оған сондай-ақ, белгісіз мерзімге бас бостандығынан айыру туралы заң бойынша неге оны белгісіз мерзімге бас бостандығынан айыру керектігін түсіндіруді бұйырды; алайда Жоғарғы сот Тейлордың қылмыстық тарихы оны осы жазаға лайықты деп санамады. Тейлор 1924 жылдың желтоқсанында Пентридж түрмесінен босатылды. Полиция Баклиді іздеуде табандылық танытты. Берриманның өлімінен жеті жыл өткен соң полиция оны Виктория штатының Муни Пондс қаласындағы үйден тауып, 1930 жылдың қазанында қамауға алды. Өзінің жасырын өмірін өткізген, ұлы немересімен бірге тұрған қарт Бакли сыртқы келбетін өзгерту үшін сақал өсірген еді. Сотқа тартылып, Бакли Берриманды өлтіргені үшін айыпты деп танылды және өлім жазасына кесілді, бірақ жазасы көп ұзамай өмір бойына түрмеде отыруға ауыстырылды. 1946 жылы 83 жастағы Бакли денсаулығының нашарлауына байланысты түрмеден босатылды, өйткені оның отбасы оның түрмеде өлуін қаламайтын.
The police were unable to locate Buckley despite numerous raids, an appeal for public assistance and the offer of a £500 reward. After almost two months of remands in custody, Taylor was granted bail and soon began to intimidate key witnesses and devising a plan to rescue Murray from prison. The rescue plans involved the attempted bribery of a prison warder and Murray climbing over the prison wall with a rope made from towels. After the plans came to the knowledge of prison authorities, Taylor and four others were charged with conspiring to assist Murray to escape from Melbourne Gaol. Murray was tried and convicted of the murder of Berriman and sentenced to death, even though it was Buckley who fired the fatal shot. He unsuccessfully appealed to the Court of Criminal Appeal and was refused leave to appeal to the High Court of Australia. The Trades Hall Council led a spirited campaign for a commutation of Murray's death sentence. Deputations were sent to the Attorney General and Premier, a petition with 70,000 signatories was sent to the Governor and public meetings were held to protest against Murray's pending execution. Efforts to obtain a reprieve failed, and Murray was executed on 14 April 1924 at Melbourne Gaol, with 2,000 protesters demonstrating outside. The charges that Taylor was an accessory to the murder of Berriman were withdrawn; however, he still faced charges of conspiring to rescue Murray from prison, harboring Murray, and of occupying a house frequented by thieves. Taylor was found not guilty of the conspiracy charge. Three trials were held on the charge of harbouring Murray; at the first and second trials, the jury failed to reach a unanimous verdict and at the third trial he was acquitted. Taylor was convicted of the less serious charge of being the occupier of a house frequented by thieves and sentenced to six months' prison in June 1924. He was also ordered to show cause why he should not be imprisoned indefinitely under the Indeterminate Sentences Act; however, the Supreme Court declined to order an indeterminate sentence, concluding that Taylor's criminal record was not sufficiently serious to warrant one. Taylor was released from Pentridge Prison in December 1924. The police were relentless in their search for Buckley. Almost seven years after the murder of Berriman, the police traced him to a house in Moonee Ponds, Victoria, where he was arrested in October 1930. Rarely venturing outside the house where he lived with his great granddaughter, the ageing Buckley had grown a beard to change his appearance. Finally brought to trial, Buckley was convicted of Berriman's murder and sentenced to death, although this was soon commuted to life imprisonment. In 1946, 83 year old Buckley was released from prison on compassionate grounds—he was dying and his family did not wish him to die in prison.
Өлімге әкелетін атыс
Тейлор Карлтонның Баркли көшесіндегі үйде бәсекелес бандит Джон "Сноуи" Катмормен атыс кезінде жараланды және 1927 жылдың 27 қазанында Фицройдағы Сент-Винсент ауруханасында көз жұмды. Сиднейдің "Жақсылықты алушылар" тобымен байланысы бар Катмор да қаза тапты. Катмор Тейлордың ескі жауы еді. Олардың арадағы араздық 1919 жылғы Фицрой қақтығысына дейін барып жетеді, сол кезде Катмор қарсыласы Фицрой тобының мүшесі болған. Полицияға зорлық-зомбылық жасаған қылмыскер ретінде белгілі Катмор Виктория және Жаңа Оңтүстік Уэльс штаттарында зорлық-зомбылық, ұрлық және қарсылық көрсеткені үшін бірнеше рет сотталған. 1927 жылы Катмор Сиднейде тұрды, сол кезде Сиднейдің астыртпа әлеміндегі қарама-қарсы топтар арасында "жарақаттық топтар соғысы" жүріп жатқан. Катмор, сондай-ақ Мельбурннен шыққан Норман Брунға қосылды, ол өздерінің қылмыстары полицияға ешқашан хабарланбайтынын білгендіктен, өздерінің қарапайым әріптестерінің заңсыз табыстарын ұрлаған жақсы танымал жарақаттық топқа кірді. Брун 1927 жылдың маусымында Сиднейдің Дарлингхерст ауданындағы үйінде өлтірілді. Катмор 1927 жылдың қазан айында әйелімен Мельбурнға оралды және Карлтондағы Баркли көшесіндегі анасының үйінде тұруға кірісті. Мельбурнға келгеннен кейін бірнеше күн өткен соң, Катмор қатты тұмауға шалдығып, төсекке жатып қалды. Тейлор Катмордың Сиднейден оралғанын естіп, оны іздеуге шықты. Баркли көшесінде Тейлор мен оның серігі таксиден түсіп, Катмордың үйіне бет алды. Тейлор және оның серіктерінің бірі үйге кіріп, Катмор төсекте ауырып жатқан бөлмеге барды. Адамдар арасында сөздер айтылып, содан кейін бір-бірінен кейін тез атыстар оқ жарылды. Катмор әлі де төсекте жатқанда, қаза тапты. Оның анасы атыс дыбысын естіп бөлмеге жүгіріп келді, ол да иығына жараланды. Тейлор оң жағынан, қабырғасының астынан атылып жараланды. Ол күтіп тұрған таксиге қарай шығып кетті, ал оның серіктерінің бірі үйдің артқы есігінен қашып кетті. Тейлор таксиге отырғызылып, Сент-Винсент ауруханасына жеткізілді. Ауруханаға бара жатқан жолда жол ағлақтарына тап болғанда, Тейлордың екінші серігі таксиден секіріп түсіп, қашып кетті. Тейлор жедел жәрдем бөліміне жеткен кезде есінен танып, көп ұзамай көз жұмды. Тейлор Брайтон зиратында үлкен қызы Джун Лорейн Тейлормен бірге екі қатарға жерленді. Жерлеу күні таңертең полиция қызметкерлері Тейлордың үйіне жиналған көпшілікті бақылауға алды, олар күтіп тұрған табынға қызығушылықпен қарады. Катмор Кобург зиратында жерленді. Телесериал жарияланғаннан бері қабірге қызығушылық артып, нәтижесінде оның шөбересі Бретт Хинч қабір тасын және айналасын бастапқы күйіне келтірді. Австралияның "Миррор" газетінің хабарлауынша, Тейлордың жесірі Ида 1928 жылы Майкл "Мик" Пауэллге қайтадан үйленді. Дегенмен, Ида 1971 жылы Фицройде қайтыс болды және оның өлімі "Макдональд" тегімен тіркелді. Тейлордың бұрынғы әйелі Лорна 1927 жылы Джордж Эндрю Дэвиспен қайтадан үйленді, сол жылы Тейлор қайтыс болды. Лорна 1980 жылы Франкстонда қайтыс болды және оның өлімі "Дэвис" тегімен тіркелді. Тейлордың аман қалған екі баласының, Лорнаның Лесли есімді ұлы немесе қызы және Пэтси немесе Глория деп аталатын Иданың қызының тағдыры белгісіз.
Сұрау салу
Тейлор мен Катмордың өліміне қатысты полиция тергеулері төрт адамды тұтқындауға әкелді. Оқ атылған күнінен кейін Кэтмордың танысы Рой Траверс Сиднейге бағытталған пойызбен Альбериде ұсталды. Келесі күні полиция тағы үш адамды ұстады: Томас Келли, оның інісі Сидни Келли және Норман Смит, олар да Сиднейге қайтып бара жатқан еді. Полиция осы үш адамның екеуінің Тейлорды оқ атылған түні Катмордың үйіне алып келгенін күдіктенді. Келли ағайындылары Сиднейдегі жақында болған "пышақ дауына" қатысқандары үшін полицияға жақсы танымал еді. Томас Келли Фрэнк "Жақыр Жек" Хейзді қасақана дене жарақатын келтіру ниетімен атып өлтіргенінен әлдеқашан ақталған. Хейс, Норман Брун және Катмор Сиднейдің қылмыстық әлеміндегі өздеріне ұқсағандарды тонаған атышулы пышақ дауы тобының ішіндегі маңызды тұлғалар еді. Полиция Тейлор мен Катмордың өліміне қатысы бар деп саналатын үш қол пистолетін тапты. Тейлор ауруханаға жеткеннен кейін қалтасынан автоматты пистолет табылды, ал Кэтмордың үйінің маңынан тағы екі пистолет табылды – біреуі арт жағындағы дәретхананың цистернасында жасырылған, екіншісі жол бойында алыс жерде табылған. Бұл оқиғаға үшінші адамның қатысқан болуын көрсетеді. Тейлор мен Катмордың өлімі бойынша сот тергеуі өтті. Дәлелдер жеткіліксіз болғандықтан сот шешімі ашық жарияланды. Ол былай деді: "Катмор жүрек және өкпеге тиген оқ жарақатынан қайтыс болды. Оқ атып кім өлтіргенін анықтауға жеткілікті дәлел жоқ. Тейлор бауырға тиген оқ жарақатынан қайтыс болды. Оқ атып кім өлтіргенін анықтау үшін жеткілікті дәлелдер жоқ."
Деректі фильм
1969 жылы Тейлор туралы деректі фильм шықты. Найджел Бьюст түсірген «Сквиззи Тейлордың өрлеуі мен құлдырауы» жеке қаржымен қаржыландырылып, Мельбурндағы Карлтон кинотеатрында және Сиднейдегі Юнион театрында көрсетілді. Кейін ол Channel Nine телеарнасында көрсетілді.
Мәдени сілтемелер
Фрэнк Хардидің 1950 жылы жарық көрген «Даңқсыз билік» романында Тейлор Снупи Таннер кейіпкері ретінде бейнеленген. Мельбурн кәсіпкері және Австралия Еңбек партиясының ықпалды өкілі Джон Реннің өміріне арналған көркемдеме «Даңқсыз билік» Тейлорды Реннің әріптесі ретінде көрсетіп, Джон Джексонмен бірге Тейлордың 1915 жылы Мельбурн сауда үйінде болған қарақшылыққа қатысқандығын айтады. Сол қарақшылыққа Тейлордың қатысы бар деген күдік әлі де сақталып тұр, бірақ мұны растайтын немесе Тейлор мен Реннің арасындағы байланысты көрсететін ешқандай дәлел жоқ. 1976 жылы Фрэнк Хоусон мен Барри Ферриер Тейлордың өміріне негізделген «Squizzy» атты опера жазды, ол ABC Radio және 3CR арналарында көрсетілді және көптеген БАҚ назарына ілікті. Басты рөлді Men At Work тобының мүшесі Колин Хей орындады. Ірі сахналық қойылымды «Tap Dogs» тобының танымал режиссері Найджел Триффит қоюға дайындалып жатқанда, бәсекелес продюсер фильмді жариялағаннан кейін қойылым тоқтап қалды. «Squizzy Taylor» деп аталған фильм 1982 жылы шықты, бірақ сыншылар мен көрермендер тарапынан жақсы қабылданылмады. Тейлордың өмірі сондай-ақ Фей Бендрупстің әндері мен танымал австралиялық драматург Барри Дикинстің сценарийіне негізделген «Squizzy» музыкалық пьесасының тақырыбы болды. Ол 2010 жылдың 10 маусымында La Mama театрында тұңғыш рет көрсетілді және 15 рет қойылды. Кейіннен 2010 жылы 17-27 қараша аралығында Мельбурндағы Сауда үйінің би залында қайта қойылды. Роберт Ньютонның 2005 жылғы «Жүгіруші» кітабында Тейлордың жеке жүгірушісі ретінде жұмысқа алынған бір жасөспірімнің қиялы суреттеледі.
Underbelly телесериалдары
Тейлор Австралияның "Underbelly: Razor" сериалында сомдалды, бұл Сиднейде 1920-1930 жылдары болған Razor соғысын қамтитын 13 бөлімдік сериал, ол 2011 жылы көрсетілді. Австралиялық деректі қылмыстық сериалдың төртінші маусымында Тейлор рөлін актер Джастин Росняк ойнады. Алтыншы маусым, "Underbelly: Squizzy", оның өміріне арналған. Сегіз бөлімдік сериал Nine Network телеарнасында көрсетілді (бұрынғы "Underbelly" сериалдары сияқты), ал актер Джаред Даперис Роснякты бас рөлде ауыстырды.