Кіріспе
Испан пианині Рикардо Виньес и Рода (riˈkaɾðo ˈβiɲes, ; 5 ақпан 1875 – 29 сәуір 1943) – испан пианині. Ол Равель, Дебюсси, Сати, Фалла және Альбенис шығармаларының тұңғыш орындалуын жасады. Ол композитор Франсис Пуленк пен пианистер Марселл Мейер, Хоакин Нин-Кулмелл және Лео Поль Моринге фортепиано сабақтарын берді.
Ricardo Viñes y Roda (riˈkaɾðo ˈβiɲes, , ; 5 February 1875 – 29 April 1943) was a Spanish pianist. He gave the premieres of works by Ravel, Debussy, Satie, Falla and Albéniz. He was the piano teacher of the composer Francis Poulenc and the pianists Marcelle Meyer, Joaquín Nin Culmell and Léo Pol Morin.
Өмір және мансап
Виньес Испанияның Ллейда қаласында дүниеге келген. Ол Париж консерваториясында Шарль Вильфрид де Бериодан фортепиано, Бенжамин Годар мен Альберт Лавиньяктан композиция және гармонияны оқыды. 1895 жылы Виньес Париждегі Саль-Плейель залында тұңғыш рет өнер көрсетті. 1900 жылдан бастап ол халықаралық мансапқа ие болды, Ресей, Еуропа және Оңтүстік Америкада гастрольдік сапарлар жасады. 1930-1936 жылдары Аргентинада тұрды, 1936 жылы Парижге оралды, онда өмірінің соңғы жылдарына дейін ойнауын жалғастырды. Ол испан музыкасы туралы көптеген мақалалар жазды, ал оның күнделіктері музыкалық замандастарының өмірбаяндарымен жиі цитаталанады. Оның фортепианодан сабақ алған шәкірттерінің арасында Марселл Мейер, Хоакин Нин Кульмель, Лео Поль Морин және Фрэнсис Пуленк болды. Виньес – есімдері ерекше, үлкен мұрты бар, Барселона стиліндегі қоңыр сомбреро киген, мен педальдарды дұрыс баспағанда тіземе жұдырықтап соққан, бір қызық хидальго еді. Педальді пайдалану өнерін, қазіргі заманғы фортепиано музыкасының маңызды бөлігін Виньестен жақсы үйрететін адам жоқ еді. Ол педальдердің күмәнділігінен нақтылықты шығаруға қол жеткізді. Оның стаккато ойнауы да ерекше еді. Оның ең талантты шәкірті Марселл Мейер оның тіпті «Петрушканы» да оңай ойнатуға көмектескенін айтты. 1995 жылдан бері оның туған қаласы Ллейдада жыл сайынғы халықаралық «Рикард Виньес» фортепиано конкурсы өткізіліп келеді. Қалалық кеңес қаланың ең танымал алаңдарының бірін «Пласа Рикард Виньес» деп атады, ал 2010 жылы ашылған Ллейда театры мен конгресс орталығының бас залы да оның есімімен аталды. Виньес 68 жасында Барселонада қайтыс болды. Ол үйленбеген.
Viñes composed a small number of works, the best known of which are the two Hommages, for Séverac and Satie. He also wrote several articles, mostly on Spanish music, and his diaries are much quoted by biographers of his musical contemporaries. His piano students included Marcelle Meyer, Joaquín Nin Culmell, Léo Pol Morin and Francis Poulenc. Viñes was a delightful character, some kind of strange Hidalgo with an enormous moustache, a brown sombrero in true Barcelona style, and button boots with which he used to kick me in the shins whenever I was clumsy at the pedals. No one could teach the art of using the pedals, an essential feature of modern piano music, better than Viñes. He somehow managed to extract clarity precisely from the ambiguities of the pedals. His staccato playing was equally remarkable. Marcelle Meyer, his most brilliant pupil, declared that he made even Petrushka seem easy.|
An annual International piano competition "Ricard Viñes" has been held since 1995 in his birth town Lleida. The city council named one of the city's most popular squares the "Plaça Ricard Vinyes", and the main room of the Llotja de Lleida theatre and congress centre (opened in 2010) is also named after him. Viñes died in Barcelona at the age of 68. He was unmarried.