Кіріспе

Ағылшын жазушысы және журналисі (1961 жылы туған)

Кейт Канслер 1989 жылы, Дебора Орр 1997 жылы. Ол 11 роман, бес қысқа әңгімелер жинағы, үш повесть және бесінші бейкүркем әдебиет жинағын жазды. Селф қазіргі уақытта Брунель университетінде (Лондон) қазіргі заманғы ой-сананы оқытатын профессор, онда психогеография пәнін оқытады. Оның 2002 жылғы «Дориан, имитация» романы Букер сыйлығының ұзақ тізіміне енді, ал 2012 жылғы «Омбрелла» романы іріктеуден өтті. Оның көркем шығармалары сатиралық, гротесктік және фантастикалық екенімен белгілі, көбінесе туған қаласы Лондонға арналған. Оның жазулары көбінесе психикалық аурулар, есірткіге тәуелділік және психиатрия тақырыптарын қамтиды. Селф «The Guardian», «Harper's Magazine», «The New York Times» және «London Review of Books» сияқты басылымдарға үнемі материалдар жазады. Қазіргі уақытта ол «New Statesman» және «The New European» газеттерінде бағандар жазады. Бұрын «Observer», «The Times» және «Evening Standard» газеттерінде мақалалар жариялаған. «Building Design» журналындағы құрылыс ортасы туралы және «Independent Magazine» журналындағы орын психологиясы туралы бағандары оны қала құрылысы саясатымен айналысатын ойшыл ретінде танымал етті. Селф британдық теледидарда жиі пайда болады, бастапқыда «Have I Got News for You» сияқты комедиялық шоуларда қонақ ретінде. 2002 жылы Селф Марк Ламаррдың орнын «Shooting Stars» атты BBC комедиялық панельдік шоуында екі маусымға ауыстырды, бірақ 2008 жылы бағдарлама қайта оралғанда оның орнына комедиянт Джек Ди келді. Ол өзінің әдеттегі «мұңды дауысымен» радио эсселерін ұсынады. 2013 жылы Селф BBC Radio 4 жазушысы болу мүмкіндігін талқылауға қатысты.

Ерте өмір

Селф Чарлинг-Кросс ауруханасында дүниеге келді және Солтүстік Лондонда, Шығыс Финчли мен Хэмпстед Гарден Сабърб арасында өсті. Оның ата-анасы Питер Джон Оттер Селф, Лондон экономика мектебінің мемлекеттік басқару профессоры, және Куинс (Нью-Йорк) қаласынан келген, баспагердің көмекшісі болған Элейн Розенблум болды. Оның әкесінің әкесі – сэр Альберт Генри Селф. Селф Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Итака қаласында бір жыл тұрды. Ата-анасының зияткерлік ынтасын қолдауына қарамастан, ол эмоционалды жағынан жайсыз және өзін-өзі жоқ ететін бала болды, есірткіге тәуелділікке ұшырамас бұрын темекі қалдықтарымен және пышақтармен өзіне зиян келтірді. Селф кішкентай кезінен бастап көп оқыды. 10 жасында ол Франк Герберттің «Дюна» романына, сондай-ақ Дж.Г. Баллард пен Филип К. Диктің туындыларына қызығушылық танытты. Жасөспірім шағында Селф «классикалық туындылардың басымдығының» өзін қысымға ұшыратқанын айтты, бұл оның өзін-өзі жеткізу қабілетін шектеді. Селфтің есірткі қолдануы оның оқу құмарлығымен бірге артты. Ол 12 жасында марихуана шегуді бастады, кейін амфетамин, кокаин және ЛСД қолданып, 18 жасында героинге отырды. Селф осы кезеңде психикалық денсаулық мәселелерімен күресті және 20 жасында аурухананың сыртқы емделушісі болды. Селф Хэмпстедтегі ер балаларға арналған жекеменшік мектеп – Университет колледжінде оқыды. Кейін ол Финчлидегі Крайст колледжіне, одан кейін Оксфордтағы Эксетер колледжіне философия, саясат және экономика мамандықтарын оқып, үшінші сынып дипломмен бітірді.

Мансап

Оксфордты бітіргеннен кейін Селф Ұлы Лондон кеңесінде жұмыс істеді, оның ішінде Брикстонда тұрғанда жол сыпырушы болып та жұмыс істеді. Ол New Statesman және басқа басылымдарда карикатурашы және стендап-комик ретінде мансап жасады. 1991 жылы "Ақылдың сандық теориясы" атты әңгімелер жинағы жарық көргеннен кейін ол көпшілік назарына ілікті. Селфті Салман Рушди, Дорис Лессинг, Берил Бэйнбридж, А. С. Байатт және Билл Бьюфорд жаңа талант ретінде мақтап айтты. Керісінше, Селфтің екінші кітабы "Көңіл көтеру туралы ойларым" сыншылар тарапынан жазғырылды. 1995 жылы Селф Observer газетіне колонкашы болып келді. Ол сол кезде: "Мен есірткі қолданғандықтан жұмысқа алынған жалдамалы автормын" деді. 1997 жылы Times газетіне колонкашы болып қосылды. 2009 жылдан бері Селф New Statesman үшін екі апта сайын жарық көретін екі колонка жазады. "Көпшіліктің қызықпауы" әлеуметтік құбылыстар мен топтық мінез-құлықты зерттейді, ал "Шын тағамдар" көшедегі тағам сататын орындарға шолу жасайды. 2014 жылдың мамыр айында The Guardian газетінде жариялаған мақаласында ол: "әдеби роман өнер туындысы және біздің мәдениетіміздің орталық көркемдік формасы көз алдымызда өліп бара жатыр" деп жазды. 2014 жылдың шілдесінде ол авторлық гонорары соңғы он жылда "көптеп" азайғанын түсіндірді. Бұл мақала Авторлардың лицензиялық және жинақтау қоғамы тапсырысымен жасалған британдық авторлардың табысы туралы зерттеу жарық көргеннен кейін жарияланды. Селф қазіргі заманғы ой профессоры қызметін Лондонның Брунел университетінде атқарады. Ол 2012 жылы тағайындалды.

Әдеби стилі

Селф өзінің жазу себебін былай түсіндірді: "Мен адамдардың өзін тануы үшін көркем әдебиет жазбаймын және олар танитын әлемнің бейнесін жасамаймын. Мен адамдарды таң қалдыру үшін жазамын". "Мені қызықтыратыны – оқырманның негізгі көзқарастарын күңкілдету. Олар әлемді қабылдауға үйренген белгілі бір санаттардың тұрақсыз екенін сезінуін қалаймын". Он жасында ол Франк Герберттің "Дюна" романымен және Дж.Г. Баллард пен Филип К. Диктің ғылыми-фантастикалық туындыларымен қызығушылық танытты. Бұрын Уильям Берроустың жанкүйері болғанын, бірақ кейін одан бас тартқанын айтты. Оның жазу стиліне Джонатан Свифт, Франц Кафка, Льюис Кэрролл және Джозеф Хеллер сияқты авторлардың ықпалы тигенін атады. Селф Селиннің "Түннің соңына саяхат" кітабының өзін көркем әдебиет жазуға шабыттандырғанын мәлімдеді. Зак Басснер – Селфтың туындыларында жиі кездесетін кейіпкер. Ол "Ақымақтың сандық теориясы", "Сұр аймақ" және "Др. Мукти және басқа да қайғылы әңгімелер" жинақтарында, сондай-ақ "Ұлы маймылдар", "Дэйв кітабы", "Шамшетка" және "Акула" романдарында пайда болады. Басснер – Лондонда тәжірибелі психиатр және психоаналитик, ол пациенттерінің есебінен өзін өсіруге бейім. Ол көбінесе пайда болатын әңгімелердегі қарсы кейіпкер болып табылады, бірақ әрқашан жаман ниетпен емес. Американдық сыншы Харольд Блум Селфтің жанкүйерлерінің бірі болды. Журналист Стюарт Макони оны "қазіргі мәдени өмірде сирек кездесетін, сөз бен идеяларды шебер меңгерген, сонымен қатар әзілге құмар, жағымды және мәдениетті білетін нағыз интеллектуал" деп сипаттады.

Саяси көзқарастар

2015 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Селф 1997 жылдан бері алғаш рет жалпы сайлауда Лейборист партиясына дауыс берді. 2015 жылдың мамыр айында ол The Guardian газетінде былай деп жазды: "Егер социалистік утопияны ұжымдық ерік-жігермен қол жеткізуге болады деп сенетін болсам, мен енді социалист емеспін, бірақ егер 'социализм' лайықталмаған және өрескелдікпен алынған мүдделер мен артықшылықтарға деген қарсылық ретінде түсінілсе, мен социалист болып қаламын, сондай-ақ шынайы теңдікке негізделген қоғамға деген ұмтылысым зор". 2017 жылдың наурызында ол New Statesman журналында былай деп жазды: "Қазіргі таңда мен жанашырлық прагматизммен ойлаймын: социализмді Жижек пен басқа да сөз сараптарына қалдырайын". 2015 жылдың шілдесінде Селф Лейборист партиясының төрағалыққа сайлауында Джереми Корбиннің үгітін қолдады. Channel 4 News арнасына берген сұхбатында ол Корбиннің Лейборист партиясы ішіндегі пайдалы идеологиялық айырмашылықты білдіретінін және партияда жарылысқа әкелуі мүмкін екенін айтты. Селф – республикашыл.

Жеке өмір

Селфтің анасы 1988 жылы қайтыс болды. 1997 жылы Селф журналист Дебора Оррға үйленді, олардың Иван және Лютер есімді ұлдары бар. 2017 жылы Орр мен Селф ажырасып, Селф Стоквеллде жалға алынған пәтерде тұрды. Орр 2019 жылдың 19 қазанында қайтыс болды. Селф 1998 жылдан бері кофеин мен никотиннен басқа есірткі қолданбайтынын мәлімдеді. 2024 жылы ол былай деп жазды: «Мен темекі шегуді тоқтаттым – тіпті, никотинді кез келген түрінде қолдануды да шамамен алты жыл бұрын доғардым». Сол мақалада ол миелофиброз диагнозы қойылғанын хабарлады. Бұл 2011 жылы диагноз қойылған полицитемия вераның асқынуы. Балалары Ламбеттегі мемлекеттік мектептерде зорлық-зомбылыққа ұшырағаннан кейін, ол оларды жекеменшік мектептерге жіберді. Селф өзін психогеограф және заманауи фланер деп сипаттайды және жасаған саяхаттары туралы жазады. 2006 жылдың желтоқсан айында ол Оңтүстік Лондондағы үйінен Хитроу әуежайына дейін 26 миль (42 км) қашықтықты жаяу өтті. Кеннеди әуежайына жеткен соң, Манхэттенге дейін 20 миль (32 км) қашықтықты да жаяу басып өтті. 2018 жылдың қыркүйегінде Орр, Twitter-дегі бірнеше жазбасында Селфті ажырасуға байланысты «психикалық қатыгездік» жасады деп айыптады. Селф анасы арқылы еврей тегі және оның жеке өміріне тигізген әсері туралы айтты. 2006 жылы Израильдің Ливанға басып кіруіне қарсылық білдіріп, Селф еврейліктен «қайтыс» деп мәлімдеді. 2018 жылы ол BBC-ге берген сұхбатында Ұлыбританиядағы антисемитизмнің жаңаруына байланысты өз ұстанымын қайта қарағанын айтты. Селфтің бойы 2 метр, ол ескі теріс машиналарды жинақтайды және трубка тартады. Оның інісі – жазушы және журналист Джонатан Селф. Селф 2019 жылы вегетариандыққа көшті.

Мұра

2016 жылы Британ кітапханасы Уилл Селфтің мұрағатын сатып алды; бұл жинақ қағаз және цифрлық форматта туған материалдардың біріктірілген мұрағаты болып табылады. Уилл Селфтің қағаздары екі бөлімге бөлінеді: отбасылық қағаздар және жеке және әдеби қағаздар. Мұрағатқа Британ кітапханасының каталогы арқылы қол жеткізуге болады.

Теледидар

Кішігірім кейіпкер – Селфтің әңгімесі Sky Arts телеарнасында Дэвид Теннанттың "Уилл" рөлінде ойнаған қысқаметражды фильмге айналдырылды.