Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1950–1956 жылдардағы Корея соғысындағы бөлімдер
1950–1956 units in the Korean War
Британдық одақтастық күштері Кореясы (БОКК) – Корея соғысында Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰ) аясында қызмет еткен британдық одақтастық әскерінің, теңіз және әуе күштерінің ресми атауы. БОКК құрамына Австралия, Ұлыбритания, Канада, Үндістан және Жаңа Зеландия бөлімдері кірді. Кейбір одақтастық бөлімдері мен жеке құрамы АҚШ және/немесе басқа БҰҰ құралымдарымен бірге қызмет етті, бірақ БОКК құрамына кірмеді.
British Commonwealth Forces Korea (BCFK) was the formal name of the British Commonwealth army, naval and air units serving with the United Nations (UN) in the Korean War. BCFK included Australian, British, Canadian, Indian, and New Zealand units. Some Commonwealth units and personnel served with United States and/or other UN formations, which were not part of BCFK.
Тарих
1950 жылы Жапониядағы Британдық одақтастық оккупациялық күштерінің (БКОҚ) құрамында орналасқан Австралиялық бөлімшелер Оңтүстік Кореяға жіберілген алғашқы БҰҰ қызметкерлерінің қатарында болды. 1950 жылы қарашада Кореядағы әскери күштерге Жапониядағы БКОҚ-тың әкімшілік қолдау көрсетуі шешілгеннен кейін, BCFK атауы пайда болды. BCFK бас қолбасшысы лауазымын әрқашан Австралия армиясының офицерлері атқарды, алғашқысы генерал-лейтенант сэр Хорас Робертсон болды. Одақтастықтың бас қолбасшысы мен БҰҰ жоғары штабы арасындағы байланысты Токиодағы бағынышты штаб-пәтер қамтамасыз етті. BCFK құрылғаннан кейін жеті ай өткен соң, Одақтастық әскерлері 1-ші Одақтастық дивизиясын құрды (1951 жылдың шілдесінде), ал Британдық және Канада армиясының қызметкерлері Одақтастық құрлық әскерлерінде операциялық деңгейде басымдыққа ие болды. Генерал-лейтенант Уильям Бриджфорд 1951 жылдың қазан айында Робертсоннан қызметін қабылдады, ал кейіннен генерал-лейтенант Генри Уэллс оның орнын басты. Уэллстің орнын 1954 жылы генерал-лейтенант Рудольф Биервирт, ал 1956 жылы бригадир Леонард Брутон іске қосты. Корольдік теңіз флоты соғыс кезінде әдетте кем дегенде бір әуе кемесін ұстады. Бес британдық әуе кемесі: Glory, Ocean, Theseus, Triumph және (жөндеу және әуе көлігі тасымалдаушысы) қақтығыста қызмет етті. Австралия Корольдік теңіз флоты HMAS Sydney әуе кемесін ұсынды. Корольдік теңіз флоты, Австралия Корольдік теңіз флоты және Канада Корольдік теңіз флоты көптеген басқа соғыс кемелерін де ұсынды. Жаңа Зеландия Корольдік теңіз флоты соғыс бойында бірнеше Loch класты фрегаттарды жұмылдырды. Корольдік теңіз флотының әуе кемелері соғысқа қатысқан жалғыз британдық истребительдерін қамтамасыз етті. 1952 жылдың 9 тамызында HMS Ocean әуе кемесінде орналасқан 802-эскадрильясының лейтенанты Питер Кармайкл басқарған пропеллерлік Sea Fury ұшағы МиГ-15 истребителін атып түсірді, бұл пропеллерлік ұшақта атып түсірген пилоттардың санаулы бірі болды. BCFK астында қызмет еткен Одақтастық әуе күштерінің жалғыз алдыңғы қатардағы бөлімі – No. 77 эскадрильясы болды, ол бастапқыда P-51 Mustang истребительдерін, ал кейін Gloster Meteor истребительдеріне ауысты. Британдық және канадалық ұшақ экипаждары да RAAF-те қызмет етті. Корольдік әуе күштерінің жалғыз үлесі Жапонияның Ивакуни қаласында орналасқан Short Sunderland ұшу қайықтарының эскадрильясы болды.
In 1950, Australian units based with the British Commonwealth Occupation Force (BCOF) in Japan were among the first UN personnel to be deployed in South Korea. After the administrative support role of BCOF in Japan to the fighting forces in Korea had been decided in November 1950, the title BCFK appeared. The position of BCFK Commander in Chief was always held by Australian Army officers, the first being Lieutenant General Sir Horace Robertson. Liaison between the Commonwealth C in C and the UN high command was provided by a subordinate headquarters in Tokyo. Seven months after BCFK came into being, the Commonwealth armies formed the 1st Commonwealth Division (in July 1951) and British and Canadian Army personnel predominated at the operational level in the Commonwealth land forces. Lieutenant General William Bridgeford took over from Robertson in October 1951, and he was later succeeded by Lieutenant General Henry Wells. Wells was succeeded by Lieutenant General Rudolph Bierwirth in 1954 and Brigadier Leonard Bruton in 1956. The Royal Navy usually had at least one aircraft carrier on station during the war. Five British carriers: Glory, Ocean, Theseus, Triumph, and (a maintenance and aircraft transport carrier) served in the conflict. The Royal Australian Navy provided the carrier HMAS Sydney. The RN, RAN and Royal Canadian Navy also provided many other warships. The Royal New Zealand Navy deployed a number of Loch class frigates throughout the war. The RN carriers provided the only British fighter planes to take part in the war. On 9 August 1952 a propeller driven Sea Fury, piloted by Lieutenant Peter Carmichael of No. 802 Squadron, based on HMS Ocean, shot down a MiG 15 jet fighter, becoming one of only a handful of pilots of propeller planes to have shot down a jet. The only front line unit from a Commonwealth air force to serve under BCFK was Royal Australian Air Force (RAAF) No. 77 Squadron, which initially flew P 51 Mustang fighters and later converted to Gloster Meteor jets. British and Canadian aircrews also served with the RAAF. The only Royal Air Force contribution was a wing of Short Sunderland flying boats based at Iwakuni in Japan.