Кіріспе
Айдағы кратер
Спутник кратерлері
Hell Шіліндік Ұзындығы Диаметрі, км Тереңдігі, км А33.91° О8.51° Б20.3B30.04° О5.87° Б21.550.63С34.11° О6.59° Б13.96E34.64° О6.59° Б9.32H31.75° О3.9° Б4.870.41M30.36° О4.82° Б8.150.5V32.82° О8.88° Б7.16W32.54° О8.73° Б7.87X31.98° О9.27° Б4.23 Hell кратерінің жанында он тоғыз спутник кратері табылды. Олардың көпшілігі 19 ғасырда сипатталған, бірақ олардың реті диаметрі, орталық кратерден қашықтығы немесе басқа ай кратерлері үшін келісілгендей азимутальдық бұрыш бойынша жүйелі емес. Олардың пішіні негізгі кратерге ұқсас, түбі дерлік жазық, пішіні дөңгелек және анық, жіңішке жиегі бар. Hell кратерінің ең үлкен серіктері – A, B және C – әр кратердің жиегінде оңтүстік-батысқа, солтүстік-батысқа және оңтүстікке қарайтын бір-бір ретсіздікке ие. Көптеген Hell серіктері бір-бірінен бөлек болса, Hell L және M бірігіп, созылған пішін құрайды. Hell T, V және W кратерлерінің жиектері бұлыңғыр, және олар негізгі Hell кратерінің шығарылған материалымен тегістелген болуы мүмкін. Қазіргі заманғы номенклатурада I және O әріптері қолданыстағы символдардың санын 24-ке тең ұстау үшін (азимутальдық секторлардың санына, яғни сағат жүйесіне) алынып тасталды. Бірақ Hell D, F, G әріптерінің жоқтығының себебі белгісіз. Hell Q екі кіші серікке ие, олар сағат 7 және 8 көрсеткіштерінде орналасқан. Бұл үш кратердің барлығы да шамамен бірдей өлшемде болғандықтан, кейде оларды Q, QA және QB деп атаған, бірақ 2006 жылы Халықаралық астрономиялық одақ (IAU) тек біреуін ғана Hell Q деп мойындады. Бұл салыстырмалы түрде жаңа кратер, оның жасы Тиходан кіші, яғни шамамен 108 миллион жылдан кем деп есептеледі.
Nineteen satellite craters were found near Hell. Whereas many of them were described in the 19th century, However, their order is not systematic, either by diameter, by distance from the central crater or by the azimuthal angle, as agreed for some other lunar craters. Their shape is similar to that of the main crater, with nearly flat bottom, nearly round shape and a distinct thin rim. Hell A, B and C – the largest satellites – have one irregularity in the rim for each crater, facing south west, north west and south, respectively. Whereas most Hell satellites are separated from one another, Hell L and M merge forming an elongated shape. The rim is rather diffuse in Hell T, V and W and could have been smoothened by the ejecta of the main Hell crater. Letters I and O are omitted in the modern nomenclature, in order to keep the number of available symbols 24, that is equal to the number of azimuthal sectors (clock system). However, the reason for lacking Hell D, F, G is uncertain. Hell Q has two sub satellites, 7 and 8 o'clock from it. These three craters, all of similar size, were sometimes referred to as Q, QA and QB, but only one was recognized by the IAU in 2006, and named Hell Q. It is a relatively recent crater with the age estimated as younger than that of Tycho, that is younger than about 108 million years.
Тарих және этимология
Кратерге венгр астрономы және иезуит діни қызметкері Максимилиан Хеллдің (1720–1792) есімі берілген. Бұл атауды алғаш рет Иоганн Иероним Шрётер бүкіл жазықтыққа, Хелл жазықтығына берді, ол қазір Десландрес деп аталады, бірақ Мэдлер оны кратерге қайта тағайындады. Оны 1935 жылы Ай бетінің есімдері үшін Халықаралық астрономиялық одақтың (IAU) алғашқы ресми тізімінде Мэри Адела Благг пен Карл Мюллер ресми түрде мойындады. Hell B бұрын Schupmann деп, ал Hell Q Кассинидің жарқын нүктесі деп белгілі болған.