Жергілікті билікке жаңа көзқарас: Ұлыбритания тәжірибесі
New localism
Жаңа жергіліктілік саясаты: Ұлыбританиядағы Тони Блэр үкіметінің жергілікті билікке қауқасқан берілуі, ұлттық мақсаттарды тиімді жүзеге асыруға бағытталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа локализм – Ұлыбританиядағы Тони Блэрдің Лейбористік үкіметімен байланысты концепция. Ол ұлттық мақсаттарды тиімдірек іске асыру үшін билікті жергілікті деңгейге сақтықпен беруді көздеді.
New localism is a concept associated with Tony Blair's Labour government in the United Kingdom. It was intended to indicate a cautious devolution of power to the local level in an attempt to better implement national goals.
Еңбек партиясының бірінші мерзімдегі ұстанымы
Жаңа локализм Лейбористік партияның бірінші өкілеттігінің (1997–2001) тәжірибесінен туындады, оның барысында үкімет саясатының жоғары орталықтандырылған және толыққанды тиімді еместігі анықталды. Оның ең айқын мысалы – мектептердегі оқу-жазу және есептеу сағаттары. Лейбористер сондай-ақ, инспекциялау және мақсаттар қою арқылы жергілікті мемлекеттік қызметтердің сапасын арттыру мақсатында жаңа және күрделі нәтижелерді басқару жүйесін енгізді. Уайтхоллда бұл ведомстволар мен Қаржы министрлігі арасындағы мемлекеттік қызмет туралы келісімдер арқылы іске асырылды, онда ведомствоның қаржыландыруына байланысты одан қандай нәтижелер күтілетіні көрсетілген. Ал мемлекеттік секторда жергілікті билік "Ең үздік құндылық" деп аталатын ауқымды қызметтерді тексеру және бағалау бағдарламасын жүргізуге міндеттелді, ал Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі (NHS) денсаулық сақтауды инспекциялау жөніндегі жаңа комиссияны және "жұлдыздық рейтинг" негізіндегі рейтинг кестесін алды. Алайда, бұл саясаттың тым бюрократиялық екені тез байқалды. Шындығында, мемлекеттік қызмет ұйымдары орталықтан белгіленген мақсаттарға жету үшін басымдықтарын өзгертетін жағдайларда, олар күтпеген салдарларға әкелуі мүмкін еді. Мұның бір мысалы – үкіметтің білім беру және әлеуметтік қызметтерге назар аударуы кеңестерді осы салаларға қаржы мен күш-жігерін жұмсауға итермелегені болуы мүмкін. Бұл өзіндік жағынан оң болғанымен, нәтижесінде жергілікті экологиялық қызметтерге салынатын қаражат азайды, олар жергілікті билікке қанағаттанудың маңызды факторы болып табылатындықтан. Соның салдарынан Уайтхолл кеңестердің қарқынды жақсарып жатқанын көрді, бірақ азаматтар көрмеді, олардың жергілікті билікке деген қанағаттануы төмендеді. Жаңа локализм орталықтандырылған саясатты іске асырудың шектеулілігін түсінуден пайда болды. Бұл жергілікті мәселелерді жоғарыдан таңылған стандартты тәсілдермен шешу мүмкін емес екенін, ал жергілікті органдарға саясат аясында бейімделу және жаңашылдыққа ұмтылу үшін кеңістік қажет екенін қабылдауды білдірді.
New localism arose from the experience of Labour's first term of office (1997–2001), during which the government's policy approach was characterised as being highly centralised and only partly effective. The most emblematic of its policies were the centrally driven literacy and numeracy hours in schools. Labour also introduced new and more complex forms of performance management in an attempt to drive up the standard of local public services through inspection and target setting. In Whitehall, this was achieved through public service agreements between departments and the Treasury, setting out what was expected of a particular department in return for its funding. In the wider public sector, local government was required to undertake a heavy service review and inspection programme known as Best Value, while the NHS got a new Commission for Healthcare Inspection and a system of 'star rating' based league tables. However, these policies were rapidly seen to be too bureaucratic. Indeed, they could sometimes have perverse consequences as public service organisations changed their priorities to meet centrally set targets. One example of this is arguably the way the government's focus on education and social services drove councils to focus their spending and effort in these areas. While positive in itself, the result was that local environmental services were relatively less well resourced, despite the fact that they are key determinants of public satisfaction with local government. The result was that councils were seen to be improving rapidly by Whitehall, but not by the public, whose satisfaction with local government declined. New localism emerged from an increasing understanding of the limitations of centrally driven policy implementation. It involved an acceptance that local problems could not be solved by standardised approaches imposed from above, and that local agencies needed space to adapt and innovate within the policy framework.
Жаңа және "ескі" локализм
Жаңа локализм – ұлттық мақсаттарды тиімді іске асыру үшін билікті жергілікті деңгейге сақтықпен берумен сипатталады. Ол саяси биліктен гөрі басқарушылық билікті беруге баса назар аударады. Мақсат, көбінесе, жергілікті саясаткерлерге ұлттық мақсаттардан жаңылғанда емес, жергілікті басқарушыларға ұлттық басымдықтарды тиімдірек орындауға мүмкіндік беру болып табылады. Жаңа локализм екі маңызды тұрғыдан ескі, жасырын локализмнен өзгеше. Біріншіден, ол орталық үкіметтің жергілікті деңгейде өзгерістерді ынталандырудағы рөлін қабылдайды, ал 1980-ші жылдардағы локалистер бұған қарсы күресті. Екіншіден, ол жергілікті биліктің рөліне емес, жергілікті аумақтың кең көлемді қарастырылуына баса назар аударады, оған қауымдастықтар және денсаулық сақтау, полиция сияқты басқа да мемлекеттік қызметтер ұйымдары кіреді.
New localism is therefore characterised by a cautious devolution of power to the local level in an attempt to better implement national goals. It emphasises the devolution of managerial over political power the aim is generally to allow local managers to meet national priorities more effectively, rather than to allow local politicians to derogate from national goals. New localism differs from the implicit 'old localism' in two important senses. First, it accepts the role of central government in driving change at the local level, something that the localists of the 1980s strongly resisted. Second, it does not centre on the role of the local authority, but takes a wider view of the locality that includes communities and other public service organisations such as health and police services.