Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Онна Уайт (24 наурыз 1922 – 8 сәуір 2005) – сегіз Тони сыйлығына ұсынылған канадалық хореограф және биші.
Onna White (March 24, 1922 – April 8, 2005) was a Canadian choreographer and dancer, nominated for eight Tony Awards.
Ерте өмір және мансап
Инвернесс, Новая Шотландияда туған Уайт он екі жасында би сабақтарын бастады, және ақырында оның оқуы оны Сан-Франциско балетіне жеткізді, онда ол АҚШ-та "Жұтқыр" толық көлемді қойылымының тұңғыш рет сахналанғанында биледі. Оның алғашқы Бродвейдегі өнері 1947 жылы "Финианның Көсемінде" болды. Оның келесі Бродвей жұмысы "Тұрып тұр!" (1948) болды, онда ол би тобының жетекшісіне дейін өсті. 1950 жылға қарай, ұзақ уақыт Бродвей сахнасында қойылған "Жігіттер мен қуыршақтар" қойылымында ол өнер көрсетіп қана қоймай, сонымен қатар хореограф Майкл Кидтке көмектесті, осымен олардың "Жібек жолбарықтар" және басқа да қойылымдар арқылы 1956 жылға дейін жалғасқан қарым-қатынасы басталды, сол жылы ол өзінің алғашқы Бродвей шоуын – "Кармен Джонс" хореографиялады. Ол "Музыкалық адам" пьесасының Бродвей (1957) және экрандық (1962) нұсқаларын да хореографиялады. Басқа Бродвей шоулары: "Мені алып кет" (1959), "Ирма Ла Дус" (1960), "Менде керемет кеш болды" (1964), "Жарты алты пенни" (1965), "Маме" (1966, және 1974 жылғы фильм нұсқасы), "1776" (музыкалық) (1969 және 1972 жылғы фильм нұсқасы), "Жижи" (1973) және "Мен әйелімді жақсы көремін" (1977) және тағы да басқалары.
Born in Inverness, Nova Scotia, White began taking dance lessons at the age of twelve, and eventually her studies took her to the San Francisco Ballet, where she danced in the first full length U. S. production of The Nutcracker. Her first Broadway performance was in Finian's Rainbow in 1947. Her next Broadway assignment was in Hold It! (1948), where she had progressed to dance captain. By 1950, in the long running Broadway production of Guys and Dolls, she both performed and assisted the choreographer, Michael Kidd, beginning an association that lasted through Silk Stockings various productions until, in 1956, she choreographed her first Broadway show, Carmen Jones. She choreographed both the Broadway (1957) and screen (1962) versions of The Music Man. Other Broadway shows included Take Me Along (1959), Irma La Douce (1960), I Had a Ball (1964), Half a Sixpence (1965), Mame (1966, and the 'film version in 1974), 1776 (musical) (1969 and the film version in 1972), Gigi (1973) and I Love My Wife (1977), among others.
Жеке өмір
1948 жылы ол "Музыкалық адам" спектаклінде Роберт Престонның көмекшісі болған актер Ларри Дугласқа үйленді. 1959 жылы олар ажырасты. Олардың Жанна және Стюарт есімді екі баласы болды. 1964 жылы Дуглас "Музыкалық адам" фильмінде Зәнита рөлін ойнаған Сьюзан Лаккиге үйленді.
She married actor Larry Douglas in 1948, who was an understudy to Robert Preston in The Music Man; they divorced in 1959. They had two children: Jeanne and Stuart. In 1964, Douglas married Susan Luckey, who played the role of Zaneeta in the film of The Music Man.
Марапаттар
Кино өнері мен ғылымы академиясы Уайтқа «Оливер!» (1968) фильмі үшін арнаулы «Оскар» сыйлығын берді, бұл академияның кинодағы хореографияны мойындаған сирек жағдайлардың бірі. Басқа сыйлық алғандардың ішінде – «мансаптық жетістіктері» үшін Джин Келли, «кинодағы хореографиялық жетістіктері» үшін Джером Роббинс, Майкл Кидд (Уайттың ұстазы) – «экран өнерінде би өнеріне қызметі» үшін және Стэнли Донен – «шығармашылық еңбектері» үшін. Фред Астердің сыйлығы одан бұрын берілген, ол өзінің барлық еңбектері үшін танылған. Уайттың «Оскары» – фильмнің аты көрсетілген жалғыз сыйлық, атап айтқанда: «Оливер! фильміндегі көрнекті хореографиялық жетістіктері үшін Онна Уайтқа!».
The Academy of Motion Picture Arts and Sciences voted White an Academy Honorary Award for Oliver! (1968), one of the rare occasions that the Academy recognized choreography in film. Other recipients include Gene Kelly for "career achievements", Jerome Robbins for "choreographic achievement on film", Michael Kidd (White's mentor) for "services to the art of dance in the art of the screen" and Stanley Donen for "body of work". Fred Astaire's was much earlier, and was for his body of work. White's Oscar is the only one that states the name of a film, i. e. "To Onna White for her outstanding choreography achievement for Oliver!"