Грегори Хайнс (1946-2003) – американдық әртіс, актер, әнші және хореограф. Танымал степ биші, «The Cotton Club» және «Little Bill» жобаларында жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық биші, актер және әнші (1946–2003)
American dancer, actor, and singer (1946–2003)
Грегори Оливер Хайнс (14 ақпан 1946 – 9 тамыз 2003) – американдық биші, актер, хореограф және әнші. Ол – барлық уақыттағы ең белгілі степ бишілерінің бірі. Актер ретінде ол «Wolfen» (1981), «The Cotton Club» (1984), «White Nights» (1985), «Running Scared» (1986), «The Gregory Hines Show» (1997–1998) фильмдерінде және «Will & Grace» (1999–2000) сериалында Бен рөлін ойнағанымен, сондай-ақ Nick Jr. арнасының балалар телебағдарламасы «Little Bill» (1999–2004) дауыстау жұмысында Биг Билл рөлін сомдағанымен танымал. Хайнс 40-тан астам фильмде түскен, сонымен қатар Бродвей сахнасында өнер көрсеткен. Ол көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде Күндізгі Эмми сыйлығы, Драмалық үстел сыйлығы және Тони сыйлығы, сондай-ақ Экран актерлері гильдиясы сыйлығына және төрт Primetime Emmy сыйлығына үміткер болды.
Gregory Oliver Hines (February 14, 1946 – August 9, 2003) was an American dancer, actor, choreographer, and singer. He is one of the most celebrated tap dancers of all time. As an actor, he is best known for Wolfen (1981), The Cotton Club (1984), White Nights (1985), Running Scared (1986), The Gregory Hines Show (1997–1998), playing Ben on Will & Grace (1999–2000), and for voicing Big Bill on the Nick Jr. Channel animated children's television program Little Bill (1999–2004). Hines starred in more than 40 films and also appeared on Broadway. He received many accolades, including a Daytime Emmy Award, a Drama Desk Award, and a Tony Award, as well as nominations for a Screen Actors Guild Award and four Primetime Emmy Awards.
Ерте өмір
Хайнс 1946 жылдың 14 ақпанында Нью-Йорк қаласында Альма Иола (Lawless) мен Морис Роберт Хайнстің отбасында дүниеге келді. Морис Роберт Хайнс – биші, музыкант және актер болған. Ол Харлемнің Sugar Hill ауданында өсті. Кейіннен олар "Хайнс ағайындылары" деп танылды. 1963 жылы әкесі барабаншы болып қосылғаннан кейін, топтың аты "Хайнс, Хайнс және Дэд" деп өзгертілді.
Hines was born in New York City, on February 14, 1946, to Alma Iola (Lawless) and Maurice Robert Hines, a dancer, musician, and actor, and grew up in the Sugar Hill neighborhood of Harlem. They were later known as The Hines Brothers. When their father joined the act as a drummer, their name changed again in 1963 to Hines, Hines, and Dad.
Степ биі
Хайнс таптық қадамдарды, таптық дыбыстарды және таптық ырғақтарды бірдей импровизациялауға аса құштар болды. Оның импровизациясы домбырашының соло ойнап, ырғақтарды ойлап табуы сияқты еді. Ол сондай-ақ, бірнеше таптық қадамдардың өрнегін, негізінен, дамитын дыбысқа сәйкес келетін етіп импровизациялады. Ол серке биші болғандықтан, көбінесе кең, ыңғайлы шалбар мен тар көйлек киетін. Ол қара ырғақты таптың тамырларын және дәстүрін мұра еткенімен, жаңа қара ырғақты тапты да насихаттады. "Ол қасады түрде темптерді жойды", - деп жазды тап тарихшысы Салли Сомер, "еденге шағын тастарды лақтырғандай, таптардың каскадын төкті. Сол сәтте ол тапты джаздың соңғы еркін формалық тәжірибелерімен, жаңа музыкамен және постмодерн бимен үйлестірді". Мансабы бойы Хайнс Америкада тапты қолдауды қалап, оған үнемі атсалысты. Ол 1989 жылдың мамыр айында Ұлттық тап биі күнін құру туралы петиция берді, ол қазір Америка Құрама Штаттарының қырық қаласында, сондай-ақ тағы сегіз елде тойланады. Ол Манхэттен Таптың директорлар кеңесінде болды, Джаз Тап Ансамблінің мүшесі және бұрын Американдық Тап Биі Оркестрі деп аталған Американдық Тап Биі Қорының мүшесі болды. 1989 жылы ол PBS арнасында "Грегори Хайнстің Америкадағы тап биі" атты арнайы бағдарламасын жасап, жүргізді, онда Савион Гловер және Банни Бриггс сияқты әртүрлі тап бишілері өнер көрсетті. 1990 жылы Хайнс өзінің кумиріне (және "Tap" фильміндегі әріптесіне) Сэмми Дэвис-қа барды, ол жұтқыншақ рагынан қайтыс болып, сөйлей алмады. Дэвис қайтыс болғаннан кейін, толқыған Хайнс Дэвистің жерлеу рәсімінде Сэммидің оған қалай ым жасағанын айтты, "дегендей, баскетболды лақтырып жіберді де, мен оны ұстап алдым". Хайнс Сэммидің одан кейін оның ісін жалғастыра алатынына сенгенін айтты. Оқыту арқылы ол Савион Гловер, Диан Уолкер, Тед Леви және Джейн Голдберг сияқты тап бишілеріне ықпал етті. Бірінші жетістігінен шабыттанған Хайнс 1988 жылы Вандростың қолдауымен Epic лейблында өзінің дебюттік альбомын шығарды. Бұл альбомнан Вандросс жазған "That Girl Wants to Dance with Me" синглы шықты, ол 1988 жылдың маусым айында R&B чарттарында #6 орынға жетті.
Hines was an avid improviser of tap steps, tap sounds, and tap rhythms alike. His improvisation was like that of a drummer, doing a solo and coming up with rhythms. He also improvised the phrasing of a number of tap steps, mainly to fit the unfolding sound. A laid back dancer, he usually wore loose fitting pants and a tighter shirt. Although he inherited the roots and tradition of the black rhythmic tap, he also promoted the new black rhythmic tap. "He purposely obliterated the tempos," wrote tap historian Sally Sommer, "throwing down a cascade of taps like pebbles tossed across the floor. In that moment, he aligned tap with the latest free form experiments in jazz and new music and postmodern dance." Throughout his career, Hines wanted and continued to be an advocate for tap in America. He successfully petitioned the creation of National Tap Dance Day in May 1989, which is now celebrated in forty cities in the United States, as well as eight other nations. He was on the board of directors of Manhattan Tap, a member of the Jazz Tap Ensemble, and a member of the American Tap Dance Foundation, which was formerly called the American Tap Dance Orchestra. In 1989, he created and hosted a PBS special called Gregory Hines' Tap Dance in America, which featured various tap dancers such as Savion Glover and Bunny Briggs. In 1990, Hines visited his idol (and Tap co star) Sammy Davis Jr., who was dying of throat cancer and was unable to speak. After Davis died, an emotional Hines spoke at Davis' funeral of how Sammy made a gesture to him, "as if passing a basketball and I caught it." Hines spoke of the honor that Sammy thought that Hines could carry on from where he left off. Through his teaching, he influenced tap dancers such as Savion Glover, Dianne Walker, Ted Levy, and Jane Goldberg. Encouraged by his first success on the chart, Hines subsequently released his self titled debut album on Epic in 1988 with much support of Vandross. This album produced a Vandross penned single "That Girl Wants to Dance with Me", which peaked at #6 on the R&B charts in June 1988.
Кино және теледидар
1981 жылы Хайнс Мел Брукстың "Дүние тарихы, 1-бөлім" фильмінде кинодағы дебютын жасады, бастапқыда бұл рөлге таңдалған Рихард Прайор түсірілімге кіріспес бұрын бірнеше күн бұрын ауыр күйік алғандықтан оны алмастырды. Фильмдегі әріптесі Мадлен Кан режиссер Мел Брукке Прайор ауруханаға түскенін естігеннен кейін Хайнсты осы рөлге қарастыруды ұсынды. Хайнс 1985 жылы Михаил Барышниковпен бірге "Ақ түндер" фильмінде, ал 1986 жылы Билли Кристалмен бірге "Қорқынышпен жүгіру" фильмінде түсті. Ол 1989 жылы "Тэп" фильмінде Сэмми Дэвис кішімен бірге ойнады (Дэвистің экрандағы соңғы рөлі). 1995 жылы өте табысты болған "Күтуге асыққан" фильмінде Уитни Хьюстон мен Лоретта Девайнмен бірге, ал келесі жылы Хьюстон, Дензел Вашингтон және Кортни Б. Вэнспен бірге "Пастордың әйелі" фильмінде ойнады. Телевизияда ол 1997 жылы CBS арнасында бір маусым көрсетілген "The Gregory Hines Show" атты комедиялық сериалда бас рөлде ойнады және "Will & Grace" сериалында Бен Дюсетте рөлін ойнады. 1987 жылғы сұхбатында Хайнс көбінесе ақ актерлерге арналған рөлдерді іздейтінін, себебі "олардың ауқымы мен динамикасы жақсырақ" дейді. Мысалы, "Қорқынышпен жүгіру" фильміндегі рөлінде кейіпкерінің секс сахналары болғанын ұнатып, себебі "әдетте қара нәсілді жігіттерде мүлдем сексуалдық белсенділік болмайды" деді. Хайнс 1998 жылы "Тик коды" фильмінде ойнады. Ол 1999 жылдан 2004 жылға дейін Nick Jr. арнасында көрсетілген "Little Bill" анимациялық балалар сериалында Биг Биллге дауыс берді. 2003 жылы ол осы рөлі үшін "Анимациялық бағдарламадағы үздік орындаушы" номинациясында Күндізгі Эмми сыйлығын жеңіп алды.
In 1981, Hines made his movie debut in Mel Brooks's History of the World, Part I, replacing Richard Pryor, who was originally cast in the role but sustained severe burns just days before he was due to begin shooting. Madeline Kahn, also starring in the film, suggested to director Mel Brooks that he look into Hines for the role after they learned of Pryor's hospitalization. Hines co starred with Mikhail Baryshnikov in the 1985 film White Nights, and co starred with Billy Crystal in the 1986 buddy cop film Running Scared. He starred in the 1989 film Tap opposite Sammy Davis Jr. (in Davis' last screen performance). He appeared alongside Whitney Houston and Loretta Devine in the highly successful 1995 film Waiting to Exhale and opposite Houston, Denzel Washington and Courtney B. Vance the following year in The Preacher's Wife. On television, he starred in his own sitcom in 1997, The Gregory Hines Show, which ran for one season on CBS, and had a recurring role of Ben Doucette on Will & Grace. In an interview in 1987, Hines said that he often looked for roles written for white actors, "preferring their greater scope and dynamics." Of his role in Running Scared, for example, he said that he enjoyed that his character had sex scenes, because "usually, the black guy has no sexuality at all." Hines starred in the 1998 film The Tic Code. He voiced Big Bill in the Nick Jr. Channel's animated children series Little Bill, which ran from 1999 to 2004. He won the Daytime Emmy Award for Outstanding Performer in an Animated Program for the role in 2003.
Басқа
Хайнс 1995 және 2002 жылдары «Тони» сыйлықтары салтанатын бірге жүргізді.
Hines co hosted the Tony Awards ceremony in 1995 and 2002.
Жеке өмір
Хайнстың Патриция Панелла мен Памела Кослоумен некелері ажырысып бітті. Панелладан Дария атты қызы, Кослоудан Захари атты ұлы болды. Өмірінің соңғы үш жылында ол Торонто қаласында тұратын бодибилдер Негрита Джейдемен құда болды. Оның жаназасы Санта-Моникадағы (Калифорния) Сент-Моника католик шіркеуінде өтті. Ол Онтарионың Оуквилл қаласындағы Санкт-Володимир украин католиктік зиратына жерленді.
Hines' marriages to Patricia Panella and Pamela Koslow ended in divorce. He had a daughter, Daria, with Panella, and a son, Zachary, with Koslow. For the last three years of his life, he was engaged to bodybuilder Negrita Jayde, who was based in Toronto. His funeral was held at St. Monica Catholic Church in Santa Monica, California. He was buried at St. Volodymyr Ukrainian Catholic Cemetery in Oakville, Ontario.
Мұра
2019 жылдың 28 қаңтарында АҚШ пошта қызметі Хайнсты қарапайым халық мұрасы сериясының бір бөлігі ретінде пошта маркасымен құрметтеді. Ол Буффалодағы Бейнелеу және өнер академиясында өткен салтанатты шарада таныстырылды.
On January 28, 2019, the United States Postal Service honored Hines with a postage stamp as part of its Black Heritage Series. It was issued with a ceremony at the Buffalo Academy for Visual and Performing Arts.