1943 ж. түсірілген «Little Joe» мюзиклі – афроамерикандық актерлердің толық құрамындағы фильм. Құдайдың нұрымен жаңа өмір алған басты кейіпкердің күресі мен құтқарылу жолы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1943 жылы түсірілген, толық қара түсті актерлік құрамы бар американдық музыкалық фильм, режиссері Винсенте Миннелли. 2020 жылы Конгресс кітапханасы бұл фильмді "мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды" деп бағалап, АҚШ Ұлттық кино реестріне енгізуге қаулы етті.
1943 American musical film with an all Black cast, directed by Vincente Minnelli
In 2020, the film was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant".
Сюжет
Кішкентай Джо – ізгі ниетті, бірақ әлсіз адам. Оның құтқарылуға жасаған тыраш әрекеттері, үлкен Домино Джонсонның қарыздық даудан оны өлтіруімен тоқтатылады. Өлім төсегінде Кішкентай Джо періштелер күшімен қайта тіріледі және жанынан құтқарылып, Жұмаққа кіруге лайық болу үшін алты ай уақыт беріледі, әйтпесе тозаққа түседі. "Генералдың" (Иеміздің періштесінің) құпия басшылығымен Кішкентай Джо бекерлікке кеткен өмір салтынан бас тартып, бұрын назарсыз қалдырған әйелі Петунияға еңбекқор, жомарт және махаббатқа толы күйеу болады. Алайда, шайтанның ұлы Люцифер кіші, Кішкентай Джоны тозаққа сүйреп әкетуге бекінеді. Люцифер Джоның лотереяда жеңіп бай болуын ұйымдастырады, оны әдемі алтын іздеуші Джорджия Браунмен қайта таныстырады және Джо мен Петуния арасындағы отбасылық жанжалды қоздырады. Кішкентай Джо әйелін тастап, Джорджиямен ләззат пен құмарлыққа толы өмір бастайды. Бір күні кешке Кішкентай Джо мен Джорджия түнгі клубта тойлап отырғанда, Петуния оларды қосылып, Джоны қайтарып алуға ниеттеніп келеді. Кішкентай Джо Петуния үшін Доминомен төбелес жасаса, Петуния оқиғаның бұрылысынан қатты қайғырып, Құдайға түнгі клубты жоюды тілейді. Содан кейін құйын пайда болып, түнгі клубты қиратып жібереді, ал Домино оқтап өлтіргеннен кейін Джо мен Петуния қираған орында жатыр. Джоның жаны мәңгілікке жоғалғандай болғанда, періштелік генерал оған Джорджия Браунның осы қайғылы оқиғаға қатты тигенін, сондықтан ол Джоның оған сыйлаған барлық ақшасын шіркеуге бергенін хабарлайды. Осы формальдық себеппен Кішкентай Джо Петуниямен бірге Жұмаққа барады. Олар Аспан баспақышына көтерілгенде, Джо кенеттен өз төсегінде оянады. Джо алғашқы қарыздық дау кезінде өлмеген, тек жараланған. Оның періштелер мен шайтандармен болған барлық қарым-қатынасы – қызба құмарлықтағы арман ғана еді. Енді шынайы түрленген Кішкентай Джо сүйікті Петуниясымен жаңа, бақытты өмір бастайды.
Little Joe is a well meaning but weak man whose attempts at redemption are cut short when he is killed over gambling debts by big shot Domino Johnson. On his deathbed, Little Joe is resurrected by angelic powers and given six months to redeem his soul and become worthy of entering Heaven—otherwise he will be condemned to Hell. Secretly guided by "The General" (the Lord's Angel), Little Joe gives up his shiftless ways and becomes a hardworking, generous, and loving husband to his wife Petunia, whom he had previously neglected. Unfortunately, demon Lucifer Jr. (the son of Satan himself), is determined to drag Little Joe to Hell. Lucifer arranges for Joe to become wealthy by winning a lottery, reintroduces Joe to beautiful gold digger Georgia Brown, and manipulates marital discord between Joe and Petunia. Little Joe abandons his wife for Georgia, and the two embark on a life of hedonistic pleasure. As Little Joe and Georgia celebrate at a nightclub one evening, Petunia joins them, determined to win Joe back. Little Joe fights with Domino for Petunia, and Petunia, anguished at this turn of events, prays to God to destroy the nightclub. A tornado appears and leaves the nightclub in ruins, as Joe and Petunia lie dead in the ruins after being shot by Domino. Just as it appears that Joe's soul is lost forever, the angelic General informs him that Georgia Brown was so affected by the tragedy that she has donated all the money that Joe had lavished upon her to the church. On this technicality, Little Joe is allowed to go to Heaven with Petunia. As the two climb the Celestial Stairs, Joe suddenly wakes in his own bed. Joe had not been killed in the initial gambling debt fracas, only wounded. All his supposed dealings with angels and demons were only a fever dream. Now genuinely reformed, Little Joe begins a new, happy life with his loving Petunia.
Өндіріс
Фильмнің саундтрегінің CD қайта шығарылымындағы түсіндірмелерге сәйкес, Фрид пен Миннелли фильмді түсіруге кіріспес бұрын афроамерикандық қоғамдық қайраткерлердің пікірін алған. Сценарий NAACP ұйымына түсірілім басталмас бұрын жіберілді. Фильмнің авторы редакцияға жазған хатында, оларға "осы афроамерикандық ертегіге келгенде, қалыпты стереотиптер мен нәсілдік бейімдемелерден сақтағандары үшін құттықтау" хаты келгенін айтты. "Оз сиқыршысы" фильмінен Арнольд Гиллеспинің әйгілі муслин шұлық торнадосының кадрлары осы фильмде түнгі клубты қиратып жіберген циклон көрінісінде қайта пайдаланылды. Танысқаннан кейін екі жыл өткен соң режиссер Винсенте Миннелли "Аспандағы шатыр" фильмінде Дороти Гейл рөлін ойнаған актриса Джуди Гарландқа үйленді.
According to liner notes in the CD reissue of the film's soundtrack, Freed and Minnelli sought input from black leaders before production began on the film. The script was submitted before production to the NAACP. In a letter to the Editor, a writer of the film said he received a letter "congratulating [them] on the treatment of this black fable, which avoided cliches and racial stereotypes." Stock footage of Arnold Gillespie's famous muslin sock tornado from The Wizard of Oz was reused in this film for the scene where the cyclone destroys the nightclub. Coincidentally, director Vincente Minnelli would marry actress Judy Garland, who played Dorothy Gale in that film, two years after Cabin in the Sky was released.
Өшірілген әндер
Бір музыкалық номер, Хорн "Айнт Ит Тхертут" әнін қайталап орындағанда көпіршікті ваннада отырып, фильмнен шығарылғанға дейін кесілді, бірақ кейіннен ол 1946 жылы Пит Смиттің "Студиоға сапар" атты қысқаметражды фильмінде пайда болды. Хорн кейіннен "Бұл – ойын-сауық!" деректі фильмінде (1994) айтқандай, онда осы кесілген орындалу да көрсетілді, 1943 жылы қара әйелдің ваннада ән айтуы моральдық нормадан тыс деп саналды. Луи Армстронгтың осы әнді орындауының екінші (көпіршікті ваннасыз) нұсқасы да соңғы нұсқадан алынып тасталды, нәтижесінде әйгілі тромбонші фильмде жеке музыкалық номерге ие болмады. Армстронгтың "Айнт Ит Тхертут" жазбасы сақталды және фильмнің түпнұсқа саундтрегінің кейінгі CD-сіне қосылды. Әннің авторлары мен Лена Хорн бірнеше жылдан кейін Хорнның басты рөлде ойнаған "Jamaica" Бродвей мюзиклінде бірлесіп жұмыс істегенде, әнді оның жеке орындауы ретінде қайта пайдаланды.
One musical number, in which Horne sings a reprise of "Ain't It the Truth" while taking a bubble bath, was cut from the film prior to release, though it later appeared in a 1946 Pete Smith short subject entitled Studio Visit. As Horne later said in the documentary That's Entertainment! III (1994) in which the excised performance was also featured, it was felt that to show a black woman singing in a bath went beyond the bounds of moral decency in 1943. A second (non bubble bath) performance of this song by Louis Armstrong was also cut from the final print, resulting in the famous trumpeter having no solo musical number in the film. Armstrong's recording of "Ain't it the Truth" survives and is included on the later CD release of the film's original soundtrack. The song's authors and Lena Horne had their revenge several years later when they collaborated on their Broadway musical Jamaica starring Horne, in which they recycled the song as part of the score as a solo for her.
Фильмдерді насихаттау
MGM 1943 жылғы 9 ақпанда Денвер, Солт-Лейк-Сити және Сан-Франциско қалаларында фильмнің көрмесін өткізді. 11 ақпанда Портленд, Лос-Анджелес және Сиэтлде тағы бір көрсетім болды. Насихаттау мақсатында екі музыкалық номерге жазбалар жасалды: "Cabin in the Sky" және "Taking a Chance on Love". Дейтон қаласындағы Lowe's қонақ үйінің қызметкері Мариан Маккалоу жергілікті қонақ үйлермен келісіп, әр тіркелу стендіне «Пс-с-с! Егер бөлме болмаса, Lowe's-қа келіңіздер. Бізде үлкен "Cabin in the Sky" бар» деген жарнамалық тақта орнатты. Иллинойс штатының Спрингфилд қаласындағы Orpheum театры газеттердің хабарламалар бөлімінде «Бұл шатыр жалға беріледі, және оның ішінде баршаға көңіл көтеруге жеткілікті ойын-сауық бар» деген жарнама жариялады. Жарияланымға шағын шатырдың суреті қоса берілді. Джек Маттлактың Портлендтегі Broadway театрындағы акциясында театр қызметкерлері қаралап, клеткалы киімдермен шықты.
MGM held a trade show of the film on February 9, 1943, in Denver, Salt Lake City, and San Francisco. Another show was held on February 11 in Portland, Los Angeles and Seattle. For promotional purposes, records were produced for two musical numbers: "Cabin in the Sky" and "Taking a Chance on Love." Marian McCullough from Lowe's in Dayton had cooperated with local hotels to place a sign at each registry desk that read: "Ps s t! If they don't have a room, come over to Loew's We have a great big "Cabin in the Sky." The Orpheum Theater in Springfield, Illinois placed advertisements in the classified section of newspapers that read, "This Cabin for Rent, and with it goes plenty of entertainment for all." The ad came with a small cutout of a cabin. Jack Matlack's campaign at the Broadway theater in Portland had the theater staff in blackface and gingham dressed.
Шоуменнің саудасына шолу
Фильмнің көрсетілімінде Showmen's Trade Review кинотеатрлар үшін фильмді насихаттауға арналған мүмкін болатын идеяларды жинап, тізімдеді. Газеттер мен радиостанциялар көрермендерден армандары, арзан ингредиенттерді қолданатын рецепттер, идеалды "Аспандағы қабылдауы" (Cabin in the Sky) тұрғынын жабдықтау және салу, сондай-ақ "бақыт әкелетін заттар" туралы оқиғаларды ұсынуды талап ететін конкурстар өткізуге шақырылды. "Жексенбі күні шіркеуге бару" кампаниясы қауымдардың жаңа жамағаттарды әкелуі үшін билеттерге жеңілдік беруді қамтыды. Сахна үшін хор ұйымдары немесе әуесқойлар түні, комедия, ән салу және би кештері ұсынылды. Кіреберісте үш жігіт ән салып, билеп, балалардың 30 см-лік (12 дюйм) кубиктерді лақтыруы ұсынылды. Фильмде Эдди Рочестер Андерсонның галстук тағу қиындығын пайдаланып, манекендерді алып, галстук байлау сайысын ұйымдастыру ұсынылды, онда ең жылдам он қатысушыға тегін кіруге мүмкіндік берілді. Мақалада осы іс-шаралар түрлі нәсілді адамдардың қатысуымен өткізілгені айтылса да, актер құрамының толыққанды қара түсті болуы сатудың басты артықшылығы ретінде көрсетілмеуі керек екеніне назар салынды, өйткені фильм "тұтынушылардың ынталы қарсы алуына сенімділікпен" сатылады.
At a screening of the film, Showmen's Trade Review gathered and listed possible ideas for theaters to promote the film. Newspapers and radios were encouraged to hold contests where viewers were to submit: dreams, recipes that use inexpensive ingredients, the furnishing and construction of their ideal "Cabin in the Sky," and incidences with "luck charms." A "Go to Church Sunday" campaign included offering discounts on tickets for congregations to bring in new worshipers. For the stage, choral groups or amateur night with comedy, singing and dancing night were suggested. For the lobby, a trio of boys singing and dancing where boys could throw large, 12 inch square dice. To play on Eddie Rochester Anderson's difficulty with his necktie in the film, it was suggested to borrow mannequins and hold a tie tying contest where the top ten fastest contestants gain free admission. While the article did suggest that these activities were held using people of color, it closed out by emphasizing that focus of an all black cast should not be used as the main selling points as it would sell "through confidence that it will be enthusiastically received by [the] customers."
Қабылдау
1940 жылдары көптеген қалалардағы, әсіресе АҚШ-тың оңтүстігіндегі кинотеатрлар көрнекті қара нәсілді актерлер қатысатын фильмдерді көрсетуден бас тартты. 1943 жылдың 29 шілдесінде Теннесси штатының Маунт-Плезант қаласында жергілікті шерифтің бұйрығымен фильмнің алғашқы 30 минутынан кейін көрсетілуі тоқтатылды. Театрдың сыртында көпшілік жиналды, ал біреу "жарықты өшіріп тастаймыз" деп қорқытты. Фильм Этель Уотерс орындаған "Бақыт – Джо деп аталатын нәрсе" әні үшін "Ең жақсы түпнұсқа ән" номинациясында "Оскар" сыйлығына ұсынылды. MGM деректеріне сәйкес, фильм АҚШ және Канадада 1,719,000 доллар, ал басқа елдерде 234,000 доллар тауып, 587,000 доллар пайда әкелді. Көп жылдық қолжетімсіздіктен кейін Warner Home Video және Turner Entertainment компаниялары 2006 жылдың 10 қаңтарында "Cabin in the Sky" фильмін DVD форматында шығарды. Rotten Tomatoes сайтында фильм 47 рецензия бойынша 81% рейтингке ие және орташа бағасы 7.2/10 құрайды. Сайттағы консенсус: "Cabin in the Sky" фильміндегі нәсілдік стереотиптерді елемеуге болмайды, бірақ оның тартымды музыкалық номерлері мен керемет талантты актерлік құрамы да назар аударуға лайық".
In the 1940s, movie theaters in many cities, particularly in the southern United States, refused to show films with prominent black performers. On July 29, 1943, in Mt. Pleasant, Tennessee, the film was pulled after the first 30 minutes on orders from the local sheriff. A crowd gathered outside the theater and someone threatened to "pull the switch." The film was nominated for an Academy Award for Best Original Song for "Happiness Is a Thing Called Joe" sung by Ethel Waters. According to MGM records the film made $1,719,000 in the US and Canada and $234,000 elsewhere resulting in a profit of $587,000. After years of unavailability, Warner Home Video and Turner Entertainment released Cabin in the Sky on DVD on January 10, 2006. On Rotten Tomatoes, the film holds a rating of 81% from 47 reviews and an average rating of 7.2/10. The consensus summarizes: "Cabin in the Skys racial stereotypes are impossible to ignore – but so are its irresistible musical numbers and brilliantly talented cast."