Екінші дүниежүзілік соғысындағы Виктория кресінің иегері: Преминдра Сингх Бхагат өмірі мен ерлігі
Premindra Singh Bhagat
Преминдра Сингх Бхагат: Ұлыбританияның Виктория кресімен марапатталған үнді генералы. Екінші дүниежүзілік соғыстағы ерлігі, білімі және өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генерал-лейтенант Преминдра Сингх Бхагат, PVSM, VC (14 қазан 1918 – 23 мамыр 1975) – Үндістан армиясының генералы және жаудың қарсы тұрған кезіндегі батылдығы үшін британдық және Достас елдерінің әскерлеріне берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория кресінің үндістандық иегері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Судан театрындағы ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. Бхагат Дехрадундағы танымал Уэльс принцінің Үндістан әскери колледжінің түлегі болған.
Lieutenant General Premindra Singh Bhagat, PVSM, VC (14 October 1918 – 23 May 1975) was a general in the Indian Army and an Indian recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. The Victoria Cross was conferred on him for his actions in the Sudan Theatre during World War II. Bhagat was an alumnus of the famous Prince of Wales Royal Indian Military College, Dehradun.
Ерте өмір және білім
Бхагат 1918 жылғы 13 қазанда Британдық Үндістанның Горакхпур қаласында, сол кездегі Біріккен провинциялардың провинциялық үкіметінде инженер болып жұмыс істеген Сурендра Сингх Бхагаттың отбасында дүниеге келді. Оның анасы 1927 жылы қайтыс болды. 1930 жылы ол Дехрадундағы Корольдік Үнді әскери колледжіне түсті, онда орташа оқушы болды. 1937 жылғы маусымда Үндістан әскери академиясына қабылданды. Кадет ретінде Бхагат академияның теннис және сквош командаларына капитандық етті. Оның ұстаздары оны жан-жақты дамыған, зиялы спортшы деп атап көрсеткенмен, оны салғырт студент деп те сипаттады. 1938 жылғы қаңтарда Сурендра Сингх Бхагат Варанасиде атқа міну кезінде апатқа ұшырап қайтыс болды.
Bhagat was born on 13 October 1918 in Gorakhpur, British India to Surendra Singh Bhagat, an executive engineer in the provincial government of the then United Provinces. His mother died in 1927. In 1930, he entered the Royal Indian Military College, a military school in Dehradun, where he was an average student. In June 1937, he entered the Indian Military Academy. As a gentleman cadet, Bhagat captained the academy tennis and squash teams. While noted by his instructors as an intelligent all round sportsman, he was also described as a careless student. In January 1938, Surendra Singh Bhagat died in a riding accident in Varanasi.
Әскери мансап
Бхагат соңғы курста оқуға белсенді кірісіп, 1939 жылғы 15 шілдеде Британдық Үндістан армиясына екінші лейтенант (2 Лт.) шенімен қабылданып, "Бомбейдің патшалық саперлері мен кеншілері" құрамына кірді. Еуропада соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, қыркүйек айында Пунадағы 21-інженерлік ротаға жіберілді.
Bhagat applied himself to his studies in his final year and was commissioned in the British Indian Army on 15 July 1939 as a Second lieutenant (2Lt.) in the Royal Bombay Sappers and Miners. He was posted to the 21 Field Company of Engineers at Pune in September, shortly after war began in Europe.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылдың 23 қыркүйегінде Бхагаттың ротасы 5-ші Үндістан дивизиясының 10-шы Үндістан жаяу әскер бригадасының құрамында, генерал-лейтенант Уильям Платтың басқаруымен Судан қорғаныс күштеріне Шығыс Африкаға жіберілді. 10-шы жаяу әскер бригадасын бригадир Уильям Слим, MC (кейіннен фельдмаршал Виконт Слим) басқарды. 6 қарашада Слим Галлабат бекінісіне шабуыл жасады, ал шабуылды подполковник С. Э. Тейлор басқарған 3-ші Корольдік Гархвал мылтық полкі бастап кетті. Галлабатқа қол жеткізілді, бірақ жаудың қарсы шабуылы бригаданы кері шегінуге мәжбүр етті. Саперлерге жаудың тым жақын ілеспеуіне кедергі келтіру тапсырылды. Бір кезде екі бұзылған танк жарылғыш заттармен толтырылып, жауды тоқтату үшін су құбырына орналастырылды. Жарылғыш заттар жарылды, бірақ бір танк жарылмады және су құбыры құлап кетпеді. Жау жақындап келе жатқанда, Бхагат жасырынған жерінен шығып, айналасына оқтар ұшып, қалған жарылғыш заттарды жарып, су құбырын құлатты. Қараша айының ортасында бригада 9-шы Үндістан жаяу әскер бригадасымен алмастырылып, Керен шайқасына дайындалды. 1941 жылдың 31 қаңтарында екінші лейтенант Бхагаттың 21-ші далалық ротасының бөлігін қамтитын 3/12 Корольдік шекаралық күш мылтықтарының жылдам колоннасы Метеммаға барлау миссиясына жіберілді. Бхагаттың Bren тасымалдағышы миналанған жолдан өтіп, екі минаны жарытты, екіншісі тасымалдағышты жойып, жүргізуші мен саперді қаза таптырды. Бхагат содан кейін басқа тасымалдағышта жол жүріп, колоннамен бірге жылжып келе жатқанда миналарды қолмен жойды. Жаудың қарсы атысы астында, тамақсыз және демалыссыз ол төрт күн жұмыс істеді, жалпы алғанда 55 мильге созылған 15 миналық далаларды тазартты. 1942 жылдың 24 ақпанында Пунеде Бхагат Мохини Бхандариге үйленді (1923 ж.т.), Үндістан армиясының медициналық корпусындағы полковник қызы. Ол соғыстың қалған бөлігін майданнан тыс өткізді, алдымен Бомбей саперлері үшін сәтті жұмысқа алушы, содан кейін 484-ші далалық ротаның командирі болды. 1943 жылдың ортасында бөлім Бирмадағы соғыс үшін джунглидегі соғысқа дайындық үшін Орталық провинциядағы Чхиндвараға жіберілді. 1945 жылдың қаңтарында Бхагат Камберли штаб колледжінде оқуға жіберілді және Ұлыбританиядағы штаб колледжінде оқыған алғашқы екі үнді офицерінің бірі болды. 1945 жылдың тамызында соғыс аяқталғаннан кейін Бхагат Үндістанға оралып, Руркидегі әскери инженерлік мектепте курсқа қатысты. 1946 жылдың маусымында Англияға қайта оралып, қосымша инженерлік курс аяқтады және 1946 жылдың 1 шілдесінде капитан шеніне көтерілді, 1947 жылдың маусымында Үндістанға оралды.
On 23 September 1940, Bhagat's company was sent to East Africa, as part of the 10th Indian Infantry Brigade, 5th Indian Division, Sudan Defence Force under the overall command of Lieutenant General William Platt. The 10th Infantry Brigade was commanded by Brigadier William Slim, MC (later Field Marshal the Viscount Slim). On 6 November, Slim launched an attack on the fort of Gallabat, with the assault spearheaded by the 3rd Royal Garhwal Rifles, under Lieutenant Colonel S. E. Taylor. Gallabat was captured, but an enemy counterattack forced the brigade to withdraw. The Sappers were tasked with obstructing the enemy to prevent them from following too closely. At one stage, two broken down tanks were filled with explosives and placed on a culvert to collapse it and halt the enemy. The charges were detonated, but one tank failed to explode, and the culvert did not collapse. With the enemy closing in, Bhagat dashed out from under cover and, with bullets flying all around him, detonated the remaining explosives and collapsed the culvert. After the brigade was relieved by 9th Indian Infantry Brigade in mid November, it readied for the Battle of Keren. On 31 January 1941, a mobile column of 3/12 Royal Frontier Force Rifles, including a detachment of 21 Field Company under Second Lieutenant Bhagat, was sent on a reconnaissance mission towards Metemma. Bhagat's Bren carrier passed through a heavily mined stretch of road and detonated two mines, the second of which destroyed the carrier and killed the driver and a sapper. Bhagat then continued in another carrier and defused mines by hand as the column moved down the road. Under close enemy fire and without food or rest, he worked for four days, clearing a total of 15 minefields over a distance of 55 miles. On 24 February 1942 in Pune, Bhagat married Mohini Bhandari (b. 1923), the daughter of a colonel in the Indian Army Medical Corps. He spent the remainder of the war away from the front, first as a successful recruiting officer for the Bombay Sappers and then as the commanding officer of 484 Field Company. In mid 1943, the unit was posted to Chhindwara in the Central Provinces for training in jungle warfare for the war in Burma. In January 1945, Bhagat was nominated to attend a course at Camberley Staff College and became one of the first two Indian officers to attend Staff College in the United Kingdom. At the end of the war in August 1945, Bhagat returned to India and attended a course at the School of Military Engineering at Roorkee. He then returned to England in June 1946 to complete a further engineering course and was promoted to substantive captain on 1 July 1946, returning to India in June 1947.
Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең
Үндістанға оралғаннан кейін майор Бхагат генерал-майор Томас Уинфорд Ристің басшылығымен Пәнджаб шекаралық күштеріне тағайындалды, ол тамыздағы Үндістан тәуелсіздігінен және бөлінуден кейін туындаған хаостық аймақта заң мен тәртіпті сақтауға тырысты. 1 қыркүйекте Пәнджаб шекаралық күштері таратылғаннан кейін Бхагат әрекет етуші лейтенант-полковник болып тағайындалды және 4-ші жаяу әскер дивизиясының Royal Engineers командирі болды. 1948 жылдың шілдесінде Бхагат Қарулы Күштер академиясында GSO 1 қызметіне орналасты. 1949 жылдың 15 ақпанында ол Пунадағы Бомбей саперлерінің командирі болып тағайындалды және 1951 жылдың 28 тамызында майор болып бекітілді. 1954 жылы ол лейтенант-полковник болып көтеріліп, Веллингтондағы Қорғаныс қызметтері штаб колледжінің Бас нұсқаушысы (Армиялық қанаты) болып тағайындалды. 1957 жылдың 11 наурызында бригадир болып тағайындалып, Рамгард қаласындағы 165-ші жаяу әскер бригадасына басшылық етті. 1959 жылдың 29 тамызында ол Әскери барлау басқармасының директоры болып тағайындалды. Өзінің қызметінің барысында Бхагат Қытай армиясының Үндістанға төнген қауіпін жан-жақты бағалады, бірақ оның есебі 1962 жылғы Қытай-Үнді соғысына дейін назарға алынбады. 1959 жылдың 2 ақпанында полковник, ал 1961 жылдың 28 тамызында бригадир болып бекітілді. 1961 жылдың маусымынан 1962 жылдың мамырына дейін Бхагат Ұлттық қорғаныс колледжінде оқыды, содан кейін Үндістан Әскери академиясының (IMA) командирі болып тағайындалды. IMA командирі ретінде ол (генерал-лейтенант Т. Б. Хендерсон Брукспен бірлесіп) Хендерсон Брукс-Бхагат есебін жасады, ол Қытай-Үнді соғысы кезіндегі Үнді армиясының "Операциялық шолуынан" тұрды. Бастапқыда жасырылған және әлі де жоғары құпия сақталатын бұл есеп, армиядағы кең ауқымды өзгерістерге әкелді.
After his return to India, Major Bhagat was assigned to the Punjab Boundary Force under Major General Thomas Wynford Rees, trying to maintain law and order in the chaotic region following Indian independence and Partition in August. On 1 September, after the dissolution of the Punjab Boundary Force, Bhagat was promoted to acting lieutenant colonel and appointed CO of the Royal Engineers, 4th Infantry Division. In July 1948, Bhagat was posted as GSO 1 at the Armed Forces Academy. On 15 February 1949, he was appointed Commandant of the Bombay Sappers at Pune, and he was promoted to substantive major on 28 August 1951. In 1954, he was promoted to lieutenant colonel and assigned as the Chief Instructor (Army Wing) at the Defence Services Staff College at Wellington. He was promoted to acting brigadier on 11 March 1957 and assigned command of 165 Infantry Brigade at Ramgarh. He was posted to Army headquarters on 29 August 1959 as Director of Military Intelligence. During his tenure, Bhagat completed a thorough assessment of the Chinese Army's threat to India, but his report was not heeded before the 1962 Sino Indian War. He was promoted to colonel on 2 February 1959, and to substantive brigadier on 28 August 1961. From June 1961 to May 1962, Bhagat took the National Defence College course and was then posted as Commandant of the Indian Military Academy (IMA). As Commandant of the IMA, he co authored (with Lieutenant General T. B. Henderson Brooks) the Henderson Brooks Bhagat Report, an incisive "Operations Review" of the Indian Army during the Sino Indian War. The report, initially suppressed and still classified top secret, soon led to sweeping changes in the army.
Бас офицер
1963 жылы 14 мамырда генерал-майор қызметіне көтеріліп, Шығыс командасының штаб бастығы болып тағайындалды. 1964 жылы 18 қыркүйекте тау дивизиясының бас қолбасшысы болып тағайындалды және 1965 жылы генерал-майор дәрежесіне көтерілді. 1967 жылы 19 мамырда генерал-лейтенант дәрежесіне көтеріліп, кейіннен 1970 жылы 4 тамызда Орталық команданың Бас қолбасшысы (ГОК) қызметін атқарды. 1972 жылғы маусымда ол Жамму және Кашмирдегі Удхампур қаласында қайта құрылған Солтүстік команданың алғашқы Бас қолбасшысы болды.
Promoted acting major general on 14 May 1963, he was appointed Chief of Staff (COS) for Eastern Command. He was appointed GOC of a mountain division on 18 September 1964, and promoted to major general in 1965. He was promoted to the rank of lieutenant general op on 19 May 1967, and subsequently took over as the General Officer Commanding in Chief (GOC in C) of the Central Command on 4 August 1970. In June 1972, he became the first GOC in C of the re established Northern Command, in Udhampur, Jammu and Kashmir.
Зейнеткерліктен кейін
1974 жылы шілдеде ол ірі электр энергетикалық компаниясы – Дамодар аңғары корпорациясының төрағасы болды. DVC-ге жетекшілік еткен кезеңде әскери қызметін сақтап қалды. Оның басшылығымен DVC электр қуатын өндіруді 45 МВт-тан 700 МВт-қа дейін арттырды, сондай-ақ ұйымның моральдық жағдайы мен өнімділігі күрт жақсарды. Дегенмен, DVC-де он ай қызмет еткен соң, Бхагат 1975 жылғы 23 мамырда салғысыз әскери дәрігер жасаған пенициллин инъекциясынан кейін анафилактикалық шоктан көз жұмды, ол пенициллинге аллергиясы болған.
In July 1974, he became Chairman of the Damodar Valley Corporation, a major electric utility company. He arranged to remain in army service while he headed DVC. During his tenure, DVC increased its power production from 45 MW to 700 MW, and its morale and productivity improved greatly. However, after only ten months at DVC, Bhagat died on 23 May 1975 of anaphylactic shock after an injection of penicillin, to which he was allergic, by a careless military doctor.
Мұра
Үндістан армиясы оның есімін еске алу үшін Үндістанның Біріккен қызмет институтында (БХИ) Ең үздік орынды (Кафедра) құрды. БХИ және Бомбей саперлері жыл сайын генерал-лейтенант П.С. Бхагатты еске алу лекциясын ұйымдастырады.
The Indian Army has dedicated a Chair of Excellence in his memory at the United Service Institution of India (USI). USI and the Bombay Sappers also organise the annual Lieutenant General PS Bhagat Memorial Lecture.
Ренжімелік даталары
Белгілер Әскери шені Құрамы Шен берілген күні Екінші лейтенант Британдық Үндістан армиясы 15 шілде 1939 жыл Лейтенант Британдық Үндістан армиясы 28 қараша 1940 жыл Капитан Британдық Үндістан армиясы 28 қараша 1940 жыл (атқарушы) Майор Үндістан армиясы 28 тамыз 1951 жыл (толық) Полковник Үндістан армиясы 2 ақпан 1959 жыл Бригадир Үндістан армиясы 11 наурыз 1957 жыл (атқарушы) 28 тамыз 1961 жыл (толық) Генерал-майор Үндістан армиясы 14 мамыр 1963 жыл (атқарушы) 1965 жыл (толық) Генерал-лейтенант Үндістан армиясы 19 мамыр 1967 жыл
Insignia Rank Component Date of rank Second Lieutenant British Indian Army 15 July 1939 Lieutenant British Indian Army 28 November 1940. Captain British Indian Army 28 November 1940 (acting) Major Indian Army 28 August 1951 (substantive) Colonel Indian Army 2 February 1959 Brigadier Indian Army 11 March 1957 (acting)28 August 1961 (substantive) Major General Indian Army 14 May 1963 (acting)1965 (substantive) Lieutenant General Indian Army 19 May 1967