Кіріспе

Генерал-лейтенант Преминдра Сингх Бхагат, PVSM, VC (14 қазан 1918 – 23 мамыр 1975) – Үндістан армиясының генералы және жаудың қарсы тұрған кезіндегі батылдығы үшін британдық және Достас елдерінің әскерлеріне берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория кресінің үндістандық иегері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Судан театрындағы ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. Бхагат Дехрадундағы танымал Уэльс принцінің Үндістан әскери колледжінің түлегі болған.

Ерте өмір және білім

Бхагат 1918 жылғы 13 қазанда Британдық Үндістанның Горакхпур қаласында, сол кездегі Біріккен провинциялардың провинциялық үкіметінде инженер болып жұмыс істеген Сурендра Сингх Бхагаттың отбасында дүниеге келді. Оның анасы 1927 жылы қайтыс болды. 1930 жылы ол Дехрадундағы Корольдік Үнді әскери колледжіне түсті, онда орташа оқушы болды. 1937 жылғы маусымда Үндістан әскери академиясына қабылданды. Кадет ретінде Бхагат академияның теннис және сквош командаларына капитандық етті. Оның ұстаздары оны жан-жақты дамыған, зиялы спортшы деп атап көрсеткенмен, оны салғырт студент деп те сипаттады. 1938 жылғы қаңтарда Сурендра Сингх Бхагат Варанасиде атқа міну кезінде апатқа ұшырап қайтыс болды.

Әскери мансап

Бхагат соңғы курста оқуға белсенді кірісіп, 1939 жылғы 15 шілдеде Британдық Үндістан армиясына екінші лейтенант (2 Лт.) шенімен қабылданып, "Бомбейдің патшалық саперлері мен кеншілері" құрамына кірді. Еуропада соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, қыркүйек айында Пунадағы 21-інженерлік ротаға жіберілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1940 жылдың 23 қыркүйегінде Бхагаттың ротасы 5-ші Үндістан дивизиясының 10-шы Үндістан жаяу әскер бригадасының құрамында, генерал-лейтенант Уильям Платтың басқаруымен Судан қорғаныс күштеріне Шығыс Африкаға жіберілді. 10-шы жаяу әскер бригадасын бригадир Уильям Слим, MC (кейіннен фельдмаршал Виконт Слим) басқарды. 6 қарашада Слим Галлабат бекінісіне шабуыл жасады, ал шабуылды подполковник С. Э. Тейлор басқарған 3-ші Корольдік Гархвал мылтық полкі бастап кетті. Галлабатқа қол жеткізілді, бірақ жаудың қарсы шабуылы бригаданы кері шегінуге мәжбүр етті. Саперлерге жаудың тым жақын ілеспеуіне кедергі келтіру тапсырылды. Бір кезде екі бұзылған танк жарылғыш заттармен толтырылып, жауды тоқтату үшін су құбырына орналастырылды. Жарылғыш заттар жарылды, бірақ бір танк жарылмады және су құбыры құлап кетпеді. Жау жақындап келе жатқанда, Бхагат жасырынған жерінен шығып, айналасына оқтар ұшып, қалған жарылғыш заттарды жарып, су құбырын құлатты. Қараша айының ортасында бригада 9-шы Үндістан жаяу әскер бригадасымен алмастырылып, Керен шайқасына дайындалды. 1941 жылдың 31 қаңтарында екінші лейтенант Бхагаттың 21-ші далалық ротасының бөлігін қамтитын 3/12 Корольдік шекаралық күш мылтықтарының жылдам колоннасы Метеммаға барлау миссиясына жіберілді. Бхагаттың Bren тасымалдағышы миналанған жолдан өтіп, екі минаны жарытты, екіншісі тасымалдағышты жойып, жүргізуші мен саперді қаза таптырды. Бхагат содан кейін басқа тасымалдағышта жол жүріп, колоннамен бірге жылжып келе жатқанда миналарды қолмен жойды. Жаудың қарсы атысы астында, тамақсыз және демалыссыз ол төрт күн жұмыс істеді, жалпы алғанда 55 мильге созылған 15 миналық далаларды тазартты. 1942 жылдың 24 ақпанында Пунеде Бхагат Мохини Бхандариге үйленді (1923 ж.т.), Үндістан армиясының медициналық корпусындағы полковник қызы. Ол соғыстың қалған бөлігін майданнан тыс өткізді, алдымен Бомбей саперлері үшін сәтті жұмысқа алушы, содан кейін 484-ші далалық ротаның командирі болды. 1943 жылдың ортасында бөлім Бирмадағы соғыс үшін джунглидегі соғысқа дайындық үшін Орталық провинциядағы Чхиндвараға жіберілді. 1945 жылдың қаңтарында Бхагат Камберли штаб колледжінде оқуға жіберілді және Ұлыбританиядағы штаб колледжінде оқыған алғашқы екі үнді офицерінің бірі болды. 1945 жылдың тамызында соғыс аяқталғаннан кейін Бхагат Үндістанға оралып, Руркидегі әскери инженерлік мектепте курсқа қатысты. 1946 жылдың маусымында Англияға қайта оралып, қосымша инженерлік курс аяқтады және 1946 жылдың 1 шілдесінде капитан шеніне көтерілді, 1947 жылдың маусымында Үндістанға оралды.

Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең

Үндістанға оралғаннан кейін майор Бхагат генерал-майор Томас Уинфорд Ристің басшылығымен Пәнджаб шекаралық күштеріне тағайындалды, ол тамыздағы Үндістан тәуелсіздігінен және бөлінуден кейін туындаған хаостық аймақта заң мен тәртіпті сақтауға тырысты. 1 қыркүйекте Пәнджаб шекаралық күштері таратылғаннан кейін Бхагат әрекет етуші лейтенант-полковник болып тағайындалды және 4-ші жаяу әскер дивизиясының Royal Engineers командирі болды. 1948 жылдың шілдесінде Бхагат Қарулы Күштер академиясында GSO 1 қызметіне орналасты. 1949 жылдың 15 ақпанында ол Пунадағы Бомбей саперлерінің командирі болып тағайындалды және 1951 жылдың 28 тамызында майор болып бекітілді. 1954 жылы ол лейтенант-полковник болып көтеріліп, Веллингтондағы Қорғаныс қызметтері штаб колледжінің Бас нұсқаушысы (Армиялық қанаты) болып тағайындалды. 1957 жылдың 11 наурызында бригадир болып тағайындалып, Рамгард қаласындағы 165-ші жаяу әскер бригадасына басшылық етті. 1959 жылдың 29 тамызында ол Әскери барлау басқармасының директоры болып тағайындалды. Өзінің қызметінің барысында Бхагат Қытай армиясының Үндістанға төнген қауіпін жан-жақты бағалады, бірақ оның есебі 1962 жылғы Қытай-Үнді соғысына дейін назарға алынбады. 1959 жылдың 2 ақпанында полковник, ал 1961 жылдың 28 тамызында бригадир болып бекітілді. 1961 жылдың маусымынан 1962 жылдың мамырына дейін Бхагат Ұлттық қорғаныс колледжінде оқыды, содан кейін Үндістан Әскери академиясының (IMA) командирі болып тағайындалды. IMA командирі ретінде ол (генерал-лейтенант Т. Б. Хендерсон Брукспен бірлесіп) Хендерсон Брукс-Бхагат есебін жасады, ол Қытай-Үнді соғысы кезіндегі Үнді армиясының "Операциялық шолуынан" тұрды. Бастапқыда жасырылған және әлі де жоғары құпия сақталатын бұл есеп, армиядағы кең ауқымды өзгерістерге әкелді.

Бас офицер

1963 жылы 14 мамырда генерал-майор қызметіне көтеріліп, Шығыс командасының штаб бастығы болып тағайындалды. 1964 жылы 18 қыркүйекте тау дивизиясының бас қолбасшысы болып тағайындалды және 1965 жылы генерал-майор дәрежесіне көтерілді. 1967 жылы 19 мамырда генерал-лейтенант дәрежесіне көтеріліп, кейіннен 1970 жылы 4 тамызда Орталық команданың Бас қолбасшысы (ГОК) қызметін атқарды. 1972 жылғы маусымда ол Жамму және Кашмирдегі Удхампур қаласында қайта құрылған Солтүстік команданың алғашқы Бас қолбасшысы болды.

Зейнеткерліктен кейін

1974 жылы шілдеде ол ірі электр энергетикалық компаниясы – Дамодар аңғары корпорациясының төрағасы болды. DVC-ге жетекшілік еткен кезеңде әскери қызметін сақтап қалды. Оның басшылығымен DVC электр қуатын өндіруді 45 МВт-тан 700 МВт-қа дейін арттырды, сондай-ақ ұйымның моральдық жағдайы мен өнімділігі күрт жақсарды. Дегенмен, DVC-де он ай қызмет еткен соң, Бхагат 1975 жылғы 23 мамырда салғысыз әскери дәрігер жасаған пенициллин инъекциясынан кейін анафилактикалық шоктан көз жұмды, ол пенициллинге аллергиясы болған.

Мұра

Үндістан армиясы оның есімін еске алу үшін Үндістанның Біріккен қызмет институтында (БХИ) Ең үздік орынды (Кафедра) құрды. БХИ және Бомбей саперлері жыл сайын генерал-лейтенант П.С. Бхагатты еске алу лекциясын ұйымдастырады.

Ренжімелік даталары

Белгілер Әскери шені Құрамы Шен берілген күні Екінші лейтенант Британдық Үндістан армиясы 15 шілде 1939 жыл Лейтенант Британдық Үндістан армиясы 28 қараша 1940 жыл Капитан Британдық Үндістан армиясы 28 қараша 1940 жыл (атқарушы) Майор Үндістан армиясы 28 тамыз 1951 жыл (толық) Полковник Үндістан армиясы 2 ақпан 1959 жыл Бригадир Үндістан армиясы 11 наурыз 1957 жыл (атқарушы) 28 тамыз 1961 жыл (толық) Генерал-майор Үндістан армиясы 14 мамыр 1963 жыл (атқарушы) 1965 жыл (толық) Генерал-лейтенант Үндістан армиясы 19 мамыр 1967 жыл