Кіріспе

Виктория Кресінің иегері

Майор Бенджамин Хэндли Гири (29 маусым 1891 – 26 мамыр 1976) – британдық армия офицері және Виктория Кресінің иегері. Бұл награда британдық және Ұлт Достастығы әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді сыйлық саналады.

Ерте өмір

Гирри Дулуич колледжінің дайындық мектебінде және Кентерберидегі Сент-Эдмунд мектебінде білім алды, содан кейін 1910 жылы Оксфордтағы Кебл колледжіне түсті. Бітірген соң 1913-14 жылдары Уолтемстоудағы (бұрын Эссекс округінде, қазір Ұлы Лондон құрамында) Орман мектебінде сабақ берді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, 1914 жылдың 15 тамызында 4-ші батальонның Шығыс Суррей полкінің екінші лейтенанты қызметіне арнайы резервке кірді. Ұзақ өтпей ол Францияға жіберіліп, Батыс майданындағы тұрақты 1-ші батальонға бекітілді.

ВК

1915 жылдың 20-21 сәуірінде 1-ші батальон Ипр маңындағы 60-шы төбеде шайқасты. Екінші лейтенант Гирри өз адамын жаудың қатты атысымен суарылған ашық жер арқылы Бедфордшир полкінің қалғандарымен қосылуға бастап келді, олар төбенің үстіндегі кратерде болды. Гирридің одан кейінгі іс-қимылдары оған Виктория кресін (ВК) әкелді. Мақтау қағазында былай делінген:
«1915 жылдың 20 және 21 сәуірінде Ипрге жақын 60-шы төбеде көрсеткен ең жоғары батылдығы мен нығайтылған бейілділігі үшін, ол өз взводымен, Бедфордшир полкінің бірнеше сарбазымен және кешкі және түнгі уақытта келген бірнеше күшейтетін әскермен сол кратерді ұстады. Кратер алдымен қорғанысын қиратқан қатты артиллериялық атысқа ұшырады, содан кейін түн бойы қайта-қайта бомбалау шабуылдарынан өлгендер мен жараланғандармен толды. Бірақ, әрбір шабуыл негізінен екінші лейтенант Гирридің тамаша жеке батылдығы мен үлгісінің арқасында тойтарылды. Ол бірде тиімді түрде мылтық қолданды, бірде қол гранаталарын лақтырды және жаудың қайдан келе жатқанын көру үшін, фонарьлардың жарығымен, өзін қандай да қауіпке қарамастан ашық көрсетті. Шабуылдар арасында ол барлық уақытын оқ-дәрімен және қосымша күштермен қамтамасыз етуге жұмсады. 21 сәуірде таң атпай тұрып, ауыр жарақат алды.»

Кейінгі өмірі

Гери бас жағына оқ тиіп, сол көзінің көру қабілетін жоғалтқаннан кейін Англияға эвакуацияланды; оң көзі де ауыр түрде зақымдалды. Ол лейтенант шеніне көтерілді, Корольдік әуе корпусында жердегі қызметтерде жұмыс істеді, 1916 жылы Францияға (әлі де Корольдік әуе корпусында) оралды және капитан міндетін атқарушы болып тағайындалды. 1918 жылдың қаңтарында ол Италиядағы 1-ші батальон Шығыс Суррей полкіне қайта қосылды, әлі де капитан міндетін атқарып, медициналық тұрғыдан активті қызметке қайта оралмауы тиіс болса да, ротаға қолбасшылық етті. Сол жылы ол Францияға оралып, қайтадан жарақаттанды. 1919 жылы капитан шенімен армиядан зейнетке шықты. Гери Англия шіркеуінде діни қызметкер болып даярланды, Оксфордтағы Уиклиф колледжінде оқыды, содан кейін басқа шіркеулерде қызмет еткеннен кейін 1926–1927 жылдары әскерге капеллан болып тағайындалды. Кейін ол қызметтен кетіп, Канадаға эмиграциялады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада армиясында майор шеніне жетті. Соғыстан кейін ол 1947–1971 жылдары Онтарио провинциялық заң шығарушы жиналысының сақшысы болды, содан кейін зейнетке шықты, бірақ біраз уақыт заң шығарушы жиналыстың тарихшысы болып жұмыс істеді. Оның қабірі мен ескерткіші Онтариодағы Ниагара көліндегі Сент-Марк шіркеуінің зиратында орналасқан.

Медаль

Гирінің Виктория кресі мен басқа да медальдары Канаданың Онтарио провинциясының Оттава қаласындағы Канада соғыс мұражайында көрсетілуде.