Кіріспе

Испан драматургі және жазушысы Лопе де Руэда (шамамен 1505–1565) – испан драматургі және жазушысы, кейбіреулер оны өз заманының ең көрнекті өкілі деп санайды. Көпжанрлы жазушы болғандықтан, ол комедиялар, фарстар және пасостар жазды. Ол испан әдебиетінің алтын ғасыры деп есептелетін кезеңнің алға басушысы болды. Оның пьесалары Торрес Нахарро мен Лоп де Вега арасындағы кезеңдік саты деп танылады.

Ерте өмір

Ол XVI ғасырдың басында Севильяда дүниеге келді, Сервантестің сөзінше, ол металл соғушы болып жұмыс істеген. Оның есімі алғаш рет 1554 жылы Бенавентеде актерлік қызметпен айналысқанда айтылады, ол көбінесе комедиялық рөлдерді орындаған. Соңында 1558 мен 1561 жылдар аралығында ол Сеговия, Севилья, Толедо, Мадрид, Валенсия және Кордова қалаларын аралаған саяхаттық труппаның директоры болды. Ол кезде бала болған Сервантес оның және труппасының өнер көрсеткенін есінде сақтайды.

Шығармалары

Оның еңбектерін 1567 жылы Тимонеда оның өлімінен кейін жариялады, ол мәтіннің кейбір бөліктерін жұмсартты. "Медора" шығармасында ол Джанкарлидің "Цингарасын", сондай-ақ Византиялық мотивтерді пайдаланды. "Аринелина" шығармасында Райнеридің "Атиллиясын" Чеккидің "Сервигиалесімен" біріктіріп, андалусиялықтар арасында кең таралған сенімдерді паш етіп көрсететін сатирикалық туынды жасады. Ал "Лос-Энганадос" ("Алданғандар") пьесасында Сиенадағы әдеби қоғам "Интронати" өндірген "Глинганнати" комедиясын қолданды, ол өзінің бастауын Плавтостың "Менахми" комедиясынан алады. Бұл туындылар түпнұсқаға соншалықты жақын, де Руэданың шеберлігін толыққанды көрсетпейді. Алайда, оның "пасостарда" немесе прозалық аралықтарда ол мол көңіл көтеруге қабілетті, қара халықтың өмірін жақсы біледі және тапқыр диалог құруға бейімділігін көрсетеді. Оның осы жанрдағы шығармаларына "Las accitunas" ("Зәйтүн ағаштары"), "Cornudo y contento" ("Қойнаулы және қанағаттанған"), "El condidado" ("Қонақ"), "Los criados" ("Қызметшілер") және "Los lacayos lardones" ("Жақсылыққа құмар лакейлер") кіреді. "Discordia y cuestion de amor" ("Келіспеушілік және махаббат мәселесі") - ұйқасты пасторальдық пьеса. "Auto de Naval y Abigail" ("Наваль мен Абигейл туралы әңгіме") - Киелі кітапқа негізделген "Авто-сакраментальдық" драма. Ол басқа драматургтердің қолданған, оның пікірінше, әрі кеткендей болып көрінетін пафостық тіл мен "deus ex machina" тәсілін жек көреді. Оның ізінен келгендер көбінесе сарайлық аудиторияға немесе ғылыми зерттеулер үшін жазды. Де Руэда, өзінің саяхатшы-актерлерімен бірге, драмаға деген құштарлықты оятып, оны қанағаттандырды. Сервантес пен Лопе де Вега оны ұлттық театрдың нағыз негізін қалаушы деп мойындады. Оның еңбектерін маркиз де Фуэнсанта дель Валле "Colección de libros raros curiosos" жинағының ХХІІІ және ХХІV томдарында қайта басып шығарды.

Қазіргі заманғы бейімдеу

26 пасостың 19-ы 1980 және 1990 жылдар аралығында Joan Bucks Hansen аударған, ал Стив Хансен мен Флорида штатының Сент-Огастин қаласындағы Сент-Джордж көшесінің актерлері қойған. Олар бес жыл бойы қаланың қайта жаңартылған испандық кварталында күнделікті көрсетілді; сондай-ақ, 1984 жылы Шамизалда өткен тоғызыншы Siglo de Oro фестивалінде жеті аударманы ұсынды.

Жеке өмір

Ол екі рет үйленген; біріншісі актриса, әнші және биші Марианамен. Ол алты жыл бойы дені нашар және мүгедектерге қызмет ететін Дон Гастон, Мединацели герцогінің қызметінде өнер көрсеткен. Дон Гастон – дінге берілген монах және дін қызметкері болған, ал оның мүлкі үшін Лопе де Руэда әйелі атынан алты жылдық жалақысын талап етіп сотқа шағымданған. Де Руэданың екінші некесі Валенсиялық бай әйел Рафаэла Анжеламен болды, одан оған қыз дүниеге келді.

Өлім

Кордобада де Руэда ауырып қалды, және 1565 жылғы 21 наурызда өсиетнама жасады, оған қол қоюға күші жетпеді; ол одан кейін көп ұзамай қайтыс болған болуы мүмкін, ал Сервантес оның Кордоба соборында жерленгенін айтады.