Бірінші дүниежүзілік соғысының батыры: Джордж Бердон Маккиннің өмірі мен ерлігі
George Burdon McKean
Жорж Маккин – 1-ші дүниежүзілік соғыста көзге түскен қанадалық батыр. Виктория кресімен марапатталған, Едмонтон қаласында тұрған. Соғыс, батырлық, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Бердон МакКин (4 шілде 1888 – 28 қараша 1926) – Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен ағылшын-канадтық әскер. МакКин Виктория кресімен марапатталған, бұл британ және Достас елдері әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда.
George Burdon McKean (4 July 1888 – 28 November 1926) was an English Canadian soldier who served in World War I. McKean was a recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for valour in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Джордж Бёрдон МакКин 1888 жылғы 4 шілдеде Англияның Дурхам графтығындағы Уиллингтон қаласында дүниеге келген. Ол 1902 жылы Канадаға келіп, Эдмонтон қаласына қоныстанды. Альберта университетінің студенті және Робертсон шіркеуінің көмекші пасторы болды. 1915 жылдың қаңтар айында әскери қызметке жазылу алдында немесе кейін бірнеше ай өткен соң Изабел Холлға үйленді (кейін тағы да үйленді). (Соғыстан кейін жазған "Солтүстік-Батыс Канадада жақсы өмір" атты кітабы Альбертадағы өмірге қатысты біліміне негізделген.)
George Burdon McKean was born in Willington, County Durham, England on 4 July 1888. He came to Canada in 1902 and settled in Edmonton. He was a student at the University of Alberta and assistant minister at Robertson Church. Either just before his enlistment in January 1915 or sometime a few months after, he married Isabel Hall (and sometime later he married again). (A book he wrote after the war, Making Good A Story of North West Canada, was based on his knowledge of life in Alberta.)
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылдың басында Маккин Канада экспедициялық корпусына қосылды. Ол ерекше батылдығы үшін үш медальмен марапатталды. Әскери қызметінің барысында ол Әскери медаль және Виктория кресімен марапатталды, ал офицерлік шен алғаннан кейін – Әскери кресімен. Ол барлық үш медальді жеңіп алып, соғыс аяқталғаннан кейін бейбіт өмір сүрген санаулы адамдардың бірі болды. 1917 жылы капрал болып, ол атыс кезінде жараланған әскерлерді құтқарғаны үшін Әскери медальмен марапатталды. Бір жылдан кейін, ол 29 жасқа толып, 14-ші (Royal Montreal Regiment) батальонының лейтенанты болғанда, Виктория кресімен марапатталған оқиға орын алды. 1918 жылдың 27-28 сәуірінде Франциядағы Гаврель секторында лейтенант Маккиннің тобы байланыс траншеясындағы бекіністе қарқынды атысқа тап болды. Ол ашыққа жүгіріп, басын алға қойып, жаудың үстінен секіріп өтті. Ол сол жерде жатқанда, тағы бір жау байнетпен шабуыл жасады. Ол екеуін де атып өлтіріп, бекіністі басып алды, содан кейін қосымша бомбалар әкелуге жіберді. Олар келгенше ол жалғыз өзіне қарсы тұрды. Содан кейін ол екінші бекініске шабуыл жасап, екі жауды өлтіріп, төртеуін тұтқынға алып, қалғандарын қазбаға тығып, оны жойды. Кейін ол капитан шеніне жетті. Соғыстың соңғы айларында, Канаданың жүз күнінде, ол Аррас маңындағы Кагникортты басып алды. Бір тарихшы жазғандай, ол үшін "тек батылдық пен ерлік қажет болды". Ол Әскери кресімен марапатталды, бірақ оның іс-қимылдары соншалықты ерлік көрсеткендіктен, тағы бір Виктория кресіне де лайық болды. Маккин соғыс жылдарындағы өмірі туралы "Скаутингтік қызығушылықтар: Ұлы соғыстағы скаут офицерінің естеліктері" (1919, 2003 жылы CEF Books баспасында қайта басылды) атты кітабында жазды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол армияда қызметін жалғастырып, Египетке жіберілді. 1926 жылдың наурыз айында ол армиядан кетті.
In early 1915 McKean enlisted in the Canadian Expeditionary Force. He was awarded three separate medals for outstanding valour. In the course of his military service, he received the Military Medal and the Victoria Cross and, after he was commissioned as an officer, the Military Cross. He was one of only a handful of people who have won all three and lived to peacetime. As a corporal in 1917, he was awarded the Military Medal for rescuing wounded men under fire. A year later, he was 29 years old, and a lieutenant in the 14th (The Royal Montreal Regiment) Battalion, when the following deed took place for which he was awarded the Victoria Cross. On 27/28 April 1918 at the Gavrelle Sector, France, when Lieutenant McKean's party was held up at a block in the communication trench by intense fire, he ran into the open, leaping over the block head first on top of one of the enemy. Whilst lying there, he was attacked by another with a fixed bayonet. He shot both of these men, captured the position, then sent back for more bombs, and until they arrived he engaged the enemy single handed. He then rushed a second block, killing two of the enemy, capturing four others, and driving the remainder into a dug out, which he then destroyed. He later achieved the rank of captain. In the closing months of the war, Canada's Hundred Days, he led the capture of Cagnicourt near Arras, using, one historian wrote, "little but courage and bravado." He won the Military Cross but was probably due another Victoria Cross as his actions were so incredible. McKean wrote of his wartime experiences in Scouting Thrills: The Memoir of a Scout Officer in the Great War (1919, re issued by CEF Books in 2003). He remained with the army after the end of World War I, serving in Egypt. He left the army in March 1926.
Кейінгі өмірі
Әскерден шыққаннан кейін ол Англияға қоныстанды, бір жұмыс істейтін ағаралықта жұмыс табады, бірақ бірнеше ай өткен соң, 1926 жылдың 26 қарашасында өндірістік апатта қаза болып, жалғыз әйелін қалдырды. Ол екі күннен кейін оған қыз дүниеге келді. Ол Англияның Суссекс округіндегі Брайтон қаласының қабірстандығында жерленген.
After leaving the army he settled in England, finding work in a sawmill, but within a few short months, on 26 November 1926, he was killed in an industrial accident, leaving a widow who two days later bore him a daughter. He is buried at Brighton Extra Mural Cemetery, Sussex, England
Мұра
Оның Виктория кресі Канаданың Онтарио штатындағы Оттава қаласындағы Канада соғыс мұражайында сақталады. Франциядағы Кагникорт қаласының шіркеу алаңы оның құрметіне 2003 жылдың 6 қыркүйегінде "La Place Du Lieutenant George Burdon McKean" деп аталды, және оның құрметіне тақта орнатылды. Кагникорт – оның Әскери кресіне ие болған жері. Виктория кресі тауларындағы бір тау оның құрметіне аталған. Оның есімі Альберта университетінің жиналыс залындағы естелік қабырғада да жазылған. 2018 жылдың 29 сәуірінде оның туған қаласы Уиллингтон, Дарем округінде МакКинге арналған ескерткіш тас ашылды.
His Victoria Cross is stored at the Canadian War Museum in Ottawa, Ontario, Canada. The Church Square of Cagnicourt, France was renamed 'La Place Du Lieutenant George Burdon McKean' in his honour, displaying a plaque to his honour, on 6 September 2003, cagnicourt is where he earned his Military Cross. A mountain in the Victoria Cross Ranges is named in his honour. His name is also present on the memorial wall located in Convocation Hall at the University Of Alberta. On 29 April 2018, a memorial stone for McKean was unveiled in his birth town of Willington, County Durham.