Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандағы шаруалар қозғалысы
Peasant movement in India
Тебхага қозғалысы (1946–1947 жж.) – Үндістан Коммунистік партиясының шаруалар фронтының Бүкіл Үндістан Қисан Сабхасы Бенгалда бастаған маңызды шаруалар көтерілісі болды.
Tebhaga movement (1946–1947) was significant peasant agitation, initiated in Bengal by the All India Kisan Sabha of peasant front of the Communist Party of India.
Тарих
Сол кезде жерді жалға алған шаруалар өнімдерінің жартысын жер иелеріне беруге келісім жасасқан. Тебхага (үштен бір бөлісу) қозғалысы жер иелерінің үлесін үштен бірге дейін төмендетуді талап етті. Көптеген аймақтарда наразылықтар зорлыққа ұшырады, жер иелері қашып кетіп, елдің бір бөлігі "Кісан Сабха" қолына өтті. 1946 жылы жерді жалға алған шаруалар өнімнің үштен бірін ғана төлейтінін және бөлісу алдында өнімнің жотедарлардың емес, өздерінің қоймаларында сақталады деп мәлімдеді. Бенгал жер салығы жөніндегі комиссия үкіметке ұсынған баяндамасында осылай деп ұсынғандықтан шаруалар рухтанды. Қозғалыстың нәтижесінде жотедарлар мен баргадарлар (жерді жалға алған шаруалар) арасында қақтығыстар болды. Наразылыққа жауап ретінде провинциядағы Мұсылман лигасы министрлігі Баргадари заңын қабылдады, ол жер иелеріне берілетін өнім үлесінің жалпы өнімнің үштен бірінен аспауын қамтамасыз етті. Бірақ заң толыққанды жүзеге асырылмады. Бенгал жер салығы жөніндегі комиссия, көбінесе "Флоуд" комиссиясы деп танылатын, жерді жалға алған шаруалардың пайдасына ұсыныс жасады.
At that time sharecroppers had contracted to give half of their harvest to the landlords. The demand of the Tebhaga (sharing by thirds) movement was to reduce the landlord share to one third. In many areas the agitations turned violent, and landlords fled, leaving parts of the countryside in the hands of Kisan Sabha. In 1946 sharecroppers began to assert that they would pay only one third and that before division the crop would stay in their godowns and not that of the Jotedars. The sharecroppers were encouraged by the fact that the Bengal Land Revenue Commission had already made this recommendation in its report to the government. The movement resulted in clashes between Jotedars and Bargadars (sharecroppers). As a response to the agitation, the Muslim League ministry in the province launched the Bargadari Act, which provided that the share of the harvest given to the landlords would be limited to one third of the total. However, the law was not fully implemented. The Bengal Land Revenue Commission popularly known as Floud Commission had made recommendation in favour of the share croppers.
24 Парганадағы қозғалыстың
1943 жылы Бенгалиядағы ашаршылық кезінде Үндістан Коммунистік партиясы Сундарбан аймағындағы шаруаларға көмек көрсетті. 1946 жылдың қыркүйек айында Бангия Прадешик Кисан Саба Тебхага қозғалысын бастауды шешті. Шаруалар қозғалысы Какдуип, Сонарпур, Бхангар және Каннинг қалаларында басталды. Какдуип және Намхана қозғалыстың орталықтары болды. Қозғалыстың мақсаты – жерді жалға алып өңдейтін шаруалардың үлесін арттыру еді. Бұл қозғалыс 1950 жылға дейін жалғасты, сол кезде Баргадари заңы қабылданды. Заң бойынша, егер шаруа өндіріс құралдарын қамтамасыз етсе, ол өнімнің үштен екісіне құқылы болды. 1946-1950 жылдары 24 Паргана ауданының бірнеше аймағындағы Тебхага қозғалысы Баргадари заңының қабылдануына әкелді. 1950 жылғы Баргадари заңы жерді өңдейтін шаруалардың өнімнен үлкен үлес алу құқығын мойындағанымен, ол іске асырылмады. Жердің белгіленген лимитінен артық үлкен алқаптар бай жер иелерінің қолында қалды. 1967 жылы Батыс Бенгалияда жер реформасы заңдарын орындамауға қарсы шаруалар көтерілісі болды, ол Сонарпур ауданындағы Кхедаха ауылдық кеңесінен басталды. 1977 жылдан бастап Батыс Бенгалияда Солшыл Фронт үкіметі кезінде маңызды жер реформалары жүргізілді. Жердің лимитінен артық жерлер сатып алынып, шаруаларға таратылды. Содан кейін "Барга" операциясы шаруалардың жерді жалға алу құқығын қамтамасыз етуге бағытталды.
During the Bengal Famine of 1943 the Communist Party of India provided relief to the peasantry of the Sundarbans area. In September 1946 Bangiya Pradeshik Kisan Sabha decided to launch the Tebhaga movement. The peasant movement broke out in Kakdwip, Sonarpur, Bhangar and Canning. Kakdwip and Namkhana were the storm centres of the movement. The movement aimed at improving the share of the peasant engaged as sharecroppers. The movement continued till 1950, when the Bargadari Act was enacted. The Act recognised the right of the sharecropper to two thirds of the produce when he provided the inputs. During 1946 1950 the Tebhaga movement in several parts of the 24 Parganas district led to the enactment of the Bargadari Act. Although the Bargadari Act of 1950 recognised the rights of bargadars to a higher share of crops from the land that they tilled, it was not implemented. Large tracts, beyond the prescribed limit of land ceiling, remained with the rich landlords. In 1967, West Bengal witnessed peasant uprising, against non implementation of land reforms legislation, starting from Kheadaha gram panchayat in Sonarpur CD block. From 1977 onwards major land reforms took place in West Bengal under the Left Front government. Land in excess of land ceiling was acquired and distributed amongst the peasants. Subsequently, “Operation Barga” was aimed at securing tenancy rights for the peasants.
Бенгалдың екі аймағында
Бұл шаруалар қозғалысына индустар да, мұсылмандар да қатысып, қырық алты жылғы қырқыстар мен қауымдық араздықтың алдын алды. Үндістан Коммунистік партиясының негізгі қағидасы – шаруалардың бірлігі болды, осының арқасында Тебхага қозғалысы барлық туысқандық дұшмандықтарды еске алмай, ауданнан ауданға тарады. Шығыс және Батыс Бенгалиядағы шаруалар күресі бірлестіктер құру, әйелдер жұмысшылар ұйымдастыру, күрес қоры құру және саяси сабақтар арқылы бірікті. Сандарбанның шалғай аймақтарынан бастап Солтүстік Бенгалияның әртүрлі бөліктеріндегі шаруалар Тевага талабын көтерді. Бұл қозғалыстың басшылары: Кансари Халдер, Ганеш Дас, Ажит Бос, Бишну Чаттопадхяй, Ила Митра, Хажи Мұхаммед Данеш, Дебапрасад Гош (Патал Гош), Сушил Сен, Нур Джалал, Кришнавинод Рой, Бимал Дасгупта, Бупал Панда, Рупанараян Рой, доктор Ганендраннат Саркар, Кали Саркар. Тевага қозғалысының ерекшелігі – әйелдердің кең қатысуы болды. Тевага қозғалысының алғашқы шейіттері – Динажпур ауданы, Чирирбандар ауданының Талпукур ауылының тұрғындары Самир Уддин мен Шиврам Мажи. Самир Уддин мұсылман, ал Шиврам Мажи хасда тайпасынан шыққан адам еді.
Hindus and Muslims alike participated in this peasant movement, avoiding the riots and communal hatred of forty six years. The principle of Indian Communist Party was peasant unity on the basis of which the Tebhaga movement spread from district to district leaving aside all fratricidal feuds. Peasant struggles in East and West Bengal were united through the formation of associations, the formation of women workers, struggle funds and political education classes. Farmers from the remote areas of Sundarbans to various parts of North Bengal raised their demand for Tevaga. The main leaders of this movement include Kansari Halder, Ganesh Das, Ajit Bose, Bishnu Chattopadhyay, Ila Mitra, Haji Mohammad Danesh, Debaprasad Ghosh (Patal Ghosh), Sushil Sen, Noor Jalal, Krishnavinod Roy, Bimal Dasgupta, Bhupal Panda, Rupanarayan Roy, Dr. Ganendranath Sarkar, Kali Sarkar. Wide participation of women was one of the characteristics of Tevaga. The first martyrs of Tevaga movement were Samir Uddin and Shivram Majhi of Talpukur village of Chirirbandar upazila of Dinajpur district. Samir Uddin was a Muslim and Shivram Majhi belonged to the tribal Hasda community.
Әсері
Харе Кришна Конар ірі жер иелерінің жер заңдарының шегінен артық иелігіндегі және "бенами" (немесе жалған есімдермен) тіркелген жерлерін мемлекеттік меншікке беруде жетекші рөл атқарды. Осылайша мемлекетке өткен жердің көлемі шамамен бір миллион акр (4,000 км²) жақсы егістік жерді құрады. Кейін Беной Чоудхуридің басшылығымен бұл жерлер 2,4 миллион жерсіз және кедей шаруаларға таратылды.
Hare Krishna Konar played a leading role in getting surplus land held by big land owners in excess of land ceiling laws and kept ‘benami’ (or false names) vested with the state. The quantum of land thus vested was around one million acres (4,000 km²) of good agricultural land. Subsequently, under the leadership of Benoy Choudhury, this land was distributed amongst 2.4 million landless and poor farmers.