Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Капитан Фредерик Торнтон "Фриц" Питерс (17 қыркүйек 1889 – 13 қараша 1942) – Канадада туған, Корольдік теңіз күштерінің теңізшісі және жауға қарсы көрсеткен батылдығы үшін британдық және Достас әскерлеріне берілетін ең жоғары награда – Виктория кресінің иегері болған.
Captain Frederick Thornton "Fritz" Peters, & Bar (17 September 1889 – 13 November 1942) was a Canadian born sailor in the Royal Navy and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for valour in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір және мансап
Фриц Питерстің ата-анасы Фредерик Питерс (Принц-Эдвард аралының премьер-министрі, 1891–1897 жылдары) және Роберта Гамильтон Сьюзан Грей (1864 жылғы Шарлоттаун конференциясы кезінде Принц-Эдвард аралының премьер-министрі болған Джон Гамильтон Грейдің қызы) болды. Ол Принц-Эдвард аралындағы Санкт-Петер мектебінде, Британ Колумбиясындағы мектепте және Англиядағы Әскери-теңіз колледжінде білім алды. Петерстің екі бауыры Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданында қаза тапты – Джон Франклин Петерс 1915 жылдың сәуір айында, ал Джеральд Гамильтон Петерс 1916 жылдың маусым айында. Питерс 1905 жылы Корольдік теңіз флотына мичман болып қабылданды және Бірінші дүниежүзілік соғысты лейтенант шенімен бастады. Ол 1919 жылы отыз жасында командир шенімен зейнетке шықты, соғыс кезінде "Еңбегі үшін орден" мен "Еңбегі үшін айырма белгісі" (DSC) ие болды. Содан кейін Петерс уақытын Ұлыбритания, Канада және Алтын жағалау арасында бөліп өткізді.
Fritz Peters' parents were Frederick Peters (Premier of Prince Edward Island, 1891–1897) and Roberta Hamilton Susan Gray (daughter of John Hamilton Gray, who was Premier of Prince Edward Island at the time of the Charlottetown Conference of 1864). He was educated at St. Peter's School on Prince Edward Island, at school in British Columbia and at Naval College in England. Two of Peters' brothers died in action on the Western Front during the First World War—John Francklyn Peters in April 1915 and Gerald Hamilton Peters in June 1916. Peters entered the Royal Navy as midshipman in 1905 and began the First World War as a lieutenant. He retired in 1919 at the age of thirty as a commander, having won the Distinguished Service Order and the Distinguished Service Cross (DSC) during the war. Peters then split his time between Britain, Canada and the Gold Coast.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың қазан айында Петерс Корольдік теңіз күштеріне қайтадан ерікті болып қосылды. Ол суасты қайықтарға қарсы күрес флотилиясының командирі болды. 1940 жылы ол DSC орденіне қосымша тақтамен марапатталды, ал кейіннен арнайы қызметтер үшін капитан болып тағайындалды. Капитан Питерс осы іс-әрекеттері үшін АҚШ армиясының "Ерен қызметі үшін" орденімен де марапатталды. 1942 жылдың 23 қарашасындағы Одақтас күштері штабының №19 бұйрығында былай делінген:
In October 1939 Peters re volunteered for Royal Navy service. He was made the commander of an anti submarine flotilla. In 1940 he was awarded a Bar to his DSC and was later appointed acting captain for special services. Captain Peters was also awarded the United States Army's Distinguished Service Cross for the same actions. The citation, issued in Allied Force Headquarters General Orders No. 19 23 November 1942, stated that:
Аман қалғандар 1942 жылдың 10 қарашасында француз гарнизоны капитуляциялаған кезде босатылды. Осы уақыт аралығында француздар Оран портының инфрақұрылымын жүйелі түрде қиратты: "Резервист" операциясы толық сәтсіздікке ұшырады. Корольдік теңіз күштеріндегі қызметімен қатар, Фриц британдық теңіз барлау қызметімен жұмыс істеді және премьер-министр Уинстон Черчилльге кеңес берді. Британдық қос агент Ким Филби өзінің "Менің үнсіз соғысым" кітабында құпия барлау қызметінің нұсқаушысы "Командир Петерске" деген құрметін білдірді.
The survivors were released on 10 November 1942 when the French garrison surrendered. In the meantime, the French systematically destroyed the harbour facilities at Oran: Operation Reservist was thus a complete failure. In addition to his service with the Royal Navy, Fritz worked with British Naval Intelligence and advised Prime Minister Winston Churchill. British double agent Kim Philby noted his admiration for Secret Intelligence Service instruction leader "Commander Peters" in his book My Silent War.
Өлім
Капитан Питерс 1942 жылғы 13 қарашада босатылғаннан кейін үш күн өткен соң әуе апатынан қаза тапты. Ол Ұлыбританияға "Сандерленд" ұшақ кемесімен қайтып келе жатқанда, Плимут шығанағында, Плимут, Девон қаласына жақын орналасқан Корольдік теңіз күштерінің Девонпорт кемежайының кіреберісінде, қалың тұман ішінде құлап түсті. Ұшқыш, ұшу лейтенанты Уинтон Торптың күш-жігеріне қарамастан, ол тоқсан минут бойы суда ұстады, бірақ құтқару кемесі келгенде ол қайтыс болған еді. Оның қабірі белгісіз, ол Портсмут теңізшілер ескерткішінде (61-панель, 3-баған) сақталған, Гэмпшир, Англия. Нельсон қаласына жақын, Британдық Колумбиядағы Питерс тауы, оның анасы соңғы жылдары қызы Хелен Дьюдни мен күйеуі Э. Э. Л. Дьюднидің отбасымен бірге тұрған, 1946 жылы оның құрметіне аталған. Оның өміріне арналған фотосуреттер мен стендтер Принс-Эдвард аралындағы Шарлоттаун қаласындағы Дэниел Дж. Макдональд ғимаратының бірінші қабатында орналасқан. Оның есімі, Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен үш бауырының есімдерімен бірге, Шарлоттаундағы Санкт-Петр англикан шіркеуіндегі ескерткіш тақташаларында жазылған. 2012 жылы Петерстің шөбересі Сэм Макбрайд отбасылық хаттарға негізделген және "Ең батыл канадалық – Фриц Петерс ВК: Екі дүниежүзілік соғыстың батыры" деген атпен Granville Island Publishing баспасында жарық көрген өмірбаянын жариялады. Кітап PEI Heritage Foundation сыйлығымен және B.C. Genealogical Society's 2012 жылғы отбасы тарихы кітабының жүлдесінде бірінші орынды жеңіп алды.
Captain Peters was killed in an air crash three days after his release, on 13 November 1942. He was coming back to Britain in a Sunderland flying boat, which crash landed in Plymouth Sound in thick fog, at the entrance to the Royal Navy's Devonport Dockyard, near Plymouth, Devon. In spite of efforts by the pilot, Flight Lieutenant Wynton Thorpe, RAAF, who held on to him for ninety minutes in the water, he was dead when the rescue launch reached them. He has no known grave and is remembered on the Portsmouth Naval Memorial, (Panel 61. Column 3) Hampshire, England. Mount Peters near Nelson, British Columbia, where his mother lived in her last years with the family of her daughter Helen Dewdney and her husband E. E. L. Dewdney, was named in his honour in 1946. A display of photos and panels on his life is on the main floor of the Daniel J. MacDonald Building in Charlottetown, Prince Edward Island. His name, along with the names of his three brothers who served in the First World War, is on memorial plaques in the St. Peter's Anglican Church in Charlottetown. In 2012, a biography by Peters' great nephew Sam McBride, based on family letters and titled The Bravest Canadian – Fritz Peters VC: The Making of a Hero of Two World Wars, was published by Granville Island Publishing. The book earned a Heritage Award from the PEI Heritage Foundation and first place in the B. C. Genealogical Society's 2012 family history book awards.