Аргентиналық суретші және жазушы Роберто Фонтанаросса: Өмір және шығармашылық жолы
Roberto Fontanarrosa
Аргентиналық суретші, қарикатурист және жазушы Роберто Фонтанаросса (El Negro Fontanarrosa) туралы мақала. Оның "Инодоро Перейра" және "Буги" сияқты әйгілі туындылары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберто Альфредо Фонтанароса, көбінесе Эль Негро Фонтанароса (El Negro Fontanarrosa) (26 қараша 1944 жылы Росариода дүниеге келген – 19 шілде 2007 жылы қайтыс болған) – аргентиналық карикатурист, комикс суретшісі және жазушы. Ұзақ мансабында Фонтанароса өз еліндегі ең танымал комикс суретшілерінің біріне айналып, сонымен қатар беделді көркем проза және әңгімелер жазушысы болды. Ол екі өте танымал комиксті және олардың пародиалық кейіпкерлерін жасады: гаучо Инодоро Перейра және Буги, эль ацеитосо, жалдамалы қылмыскер. Ол сондай-ақ "Фонтанарозаға сәйкес классикалар" (Los Clásicos según Fontanarrosa) комикс кітабын жазды, онда 1970 жылдары "Chaupinela" журналында жарияланған әлемдік әдебиет классикаларының әзіл-қалжың пародиалары жинақталған. 2013 жылы Хуан Хосе Кампанелланың режиссерлігімен Фонтанаросаның "Memorias de un wing derecho" әңгімесіне негізделген аргентиналық анимациялық фильм шығып, кассада сәтті болды.
Roberto Alfredo Fontanarrosa, known popularly as El Negro Fontanarrosa (November 26, 1944 in Rosario – July 19, 2007), was an Argentine cartoonist, comics artist and writer. During his extended career, Fontanarrosa became one of the most acclaimed historieta artists of his country, as well as a respected fiction and short story writer. He created two hugely popular comic strips, as well as their parodic protagonists: Inodoro Pereyra, a gaucho, and Boogie, el aceitoso, a gun for hire. He also created the comic book Los Clásicos según Fontanarrosa ("The Classics According to Fontanarrosa"), which contained a selection of humorous parodies of universal literature mainstays originally published in the magazine Chaupinela, in the 1970s. In 2013 an Argentine animated film directed by Juan José Campanella and loosely based on Fontanarrosa's short story Memorias de un wing derecho was released to box office success.
Ерте өмір
Фонтанароса Росарио қаласында, Санта-Фе провинциясында дүниеге келді және өмірінің соңына дейін сол жерде өмір сүрді, жұмыс істеді. Ол "Эль-Негро" деген мейірімді лақап атымен жақсы танымал болды.
Fontanarrosa was born in Rosario, province of Santa Fe, and he lived and worked there until his death. He was widely known by the affectionate nickname El Negro.
Мансап
Адамдар менің, ең болмаса, комикс жазушы екенімді айтар еді, және бұл рас. Жазушы ретінде адамдар мені қалай анықтарғаны маған көп қызығушылық тудырмайды. Мен Нобель сыйлығының лауреаты болғым келмейді. Біреу маған: «Сіздің кітабыңыздан жаныма дейін күлдім» десе, маған осы жеткілікті болады. Фонтанрароса мансабын комикстер жазу және салудан бастады, кейін қысқа әңгімелер, әсіресе футбол туралы әңгімелер жазуға көшті. Оның ең танымал туындылары – гаучо және оның сөйлейтін иті Мендиета, сондай-ақ «Dirty Harry» пародиі ретінде пайда болған «Буги эль Ацеитосо» атты жалдамал кісі өлтіруші. Комикс мансабымен қатар Фонтанрароса үш роман («Бестселлер», «El área 18» және «La Gansada») және жеті әңгіме жинағы («Los trenes matan a los autos», «El mundo ha vivido equivocado», «No sé si he sido claro», «Nada del otro mundo», «El mayor de mis defectos», «Uno nunca sabe» және «La mesa de los galanes») жазды. Олардың барлығы нәзік және айқын юмордың үйлесімімен толы. Оның газеттік комикстерінен құралған бірнеше кітап жинақтары да бар. Оның туындылары Латын Америкасының түрлі газеттерінде, соның ішінде аргентиналық «Clarín», колумбиялық «El tiempo», уругвайлық «La República» және мексикалық «Proceso» журналында жарияланды. 1977 жылы оған танымал аргентиналық юмор/музыка тобы Les Luthiers сценарий жазуға шақырды, ол топтың алты мүшесі ойнайтын фильмге арналған болатын; алайда фильм жобасы іске аспады, бірақ ол олармен шығармашылық серіктес атанды, көбінесе олар үшін әзілдер мен жағдайлар жазып, 1979 жылдан бастап олардың көптеген қойылымдарында Les Luthiers-пен бірлесіп жұмыс істеді. 1994 жылы ол Platinum Konex сыйлығымен, ал 1992, 2004 және 2012 жылдары (өлімнен кейін) Konex Merit Diplomaсымен марапатталды. 2007 жылдың қарашасында Фонтанраросаның өлімнен кейінгі туындысы жарық көрді: «Фиерро» анимациялық фильмі шықты, ол өлімінен аз уақыт бұрын сценарийін бірге жазып, барлық кейіпкерлерін жасаған еді.
"People would say that I'm a comic writer, at most, and that will be true. I don't care too much how people will define me as a writer. I don't want to be a Nobel laureate. It will be enough for me if anyone tells me 'I laughed my ass off with your book.'" Fontanarrosa began his career writing and drawing comic strips and later branched out into writing narratives with short stories, especially about football (soccer). His most famous strips are Inodoro Pereyra, featuring a gaucho and his talking dog Mendieta, and the hitman Boogie el Aceitoso, which came to life as a Dirty Harry parody. Simultaneously with his comic book career, Fontanarrosa went on to write three novels (Best Seller, El área 18 and La Gansada) and seven books of short stories (Los trenes matan a los autos, El mundo ha vivido equivocado, No sé si he sido claro, Nada del otro mundo, El mayor de mis defectos, Uno nunca sabe and La mesa de los galanes), all of them filled with a combination of subtle and broad humor. There are also a number of book compilations of his newspapers' strips. His work has been seen in different Latin American newspapers including Argentine Clarín, Colombian El tiempo, Uruguayan La República, and Mexican magazine Proceso. In 1977 he was approached by Les Luthiers (the famous Argentine humour/music group), who wanted him to collaborate on a script they were writing for a film starring the six group members; the film never bore fruit, but he instead became a creative partner, often writing jokes and situations for them, and most of their shows from 1979 onwards feature his input alongside Les Luthiers'. He was granted the Platinum Konex Award in 1994, and the Konex Merit Diploma in 1992, 2004 and 2012 (posthumous). In November 2007, a posthumous work of Fontanarrosa was made public: the animated film Fierro was released, for which he had co written the script and designed all the characters shortly before his death.
Ауру
2003 жылы оған амиотрофиялық бүйірлік склерозы диагнозы қойылып, оның күтімде коляска қажет болды. Ол жұмысын жалғастырып, 2004 жылы өткен үшінші Халықаралық испан тілі конгресіне қатысты, онда ол табу сөздер және қорытынды сөз тақырыбында әзілді лекция оқыды. 2006 жылдың 26 сәуірінде Сенат оған мансабы мен аргентиналық мәдениетке қосқан үлесі үшін Доминго Фаустино Сармиенто құрметті айдар белгісін табыс етті. 2007 жылдың 18 қаңтарында ол қолдарының толық бақылауын жоғалтқандықтан енді өзі сурет салмайтынын хабарлады, бірақ кейіпкерлері үшін сценарий жазуын жалғастыратынын мәлімдеді.
In 2003 he was diagnosed with amyotrophic lateral sclerosis and was reliant on a wheelchair. He continued to work, and participated in the meetings of the Third International Congress of the Spanish Language, in 2004, where he gave a humorous lecture about taboo words and the final speech. On 26 April 2006, the Senate awarded him the Domingo Faustino Sarmiento Mention of Honour for his career and his contribution to Argentine culture. On January 18, 2007, he announced that he would be no longer drawing his own strips because he had lost full control of his hand, but stated that he would go on writing the scripts for his characters.
Өлім
2007 жылдың 19 шілдесінде Фонтанаросса тыныс алу жетіспеушілігінен ауруханаға түсті. Ол бір сағаттан соң қайтыс болды. Оның қоштасу рәсімі мен ертесі күні өткен жобалау процессиясына мыңдаған қарапайым адамдар, жазушылар, актерлер және саяси қайраткерлер қатысты. Колонна «Гиганте де Арройито» стадионының (Фонтанароссаның ең белгілі жанкүйері болған «Росарио Централь» командасының үй стадионы) жанынан тоқтады, содан кейін көршілес Гранадеро-Байгоррия қаласына қарай солтүстікке қарай жалғасты, онда Фонтанаросса «Парке де ла Этернидад» зиратына жерленді. Аргентинаның басты ұлттық жаңалықтар агенттіктері мен баспа баспасөздері Фонтанароссаның мұрасына және қоштасу рәсіміне арнайы материалдар дайындады. Ұлттық үкімет Ұлттық Мәдениет күнін Аза күні деп жариялады, ал Росарио қалалық әкімдігі туларды жартылай түсіруге бұйрық берді.
On 19 July 2007, Fontanarrosa suffered a respiratory failure, and was taken to a hospital. He died there about one hour later. His funeral service and the funeral procession on the next day were attended by thousands of common citizens, writers, actors, and political authorities. The procession stopped beside the Gigante de Arroyito stadium (home of Rosario Central, a team of which Fontanarrosa was possibly its most notable fan) and then continued north to the neighbouring city of Granadero Baigorria, where Fontanarrosa was buried at the Parque de la Eternidad cemetery. The main national news services and printed media of Argentina devoted special segments to Fontanarrosa's legacy and to the funeral service. The national government declared a Mourning Day for National Culture, and the municipal government of Rosario ordered flags to be flown at half mast.