Кіріспе

Магниттік өрістегі бірдей атом ядроларының резонанстық жиілігінің өзгеруі

Ядролық магниттік резонанс (ЯМР) спектроскопиясында химиялық ауытқу – магниттік өрістегі стандартқа шаққанда атом ядросының резонанстық жиілігі. Химиялық ауытқулардың орналасуы және саны молекула құрылымын анықтауға мүмкіндік береді. Химиялық ауытқулар фотоэмиссиялық спектроскопия сияқты спектроскопияның басқа түрлеріндегі сигналдарды сипаттау үшін де қолданылады. Кейбір атом ядролары магниттік моментке (ядролық спинге) ие, бұл магниттік өрісте әртүрлі энергия деңгейлері мен резонанстық жиіліктерге алып келеді. Ядроның сезінетін жалпы магниттік өрісіне молекулалық орбитальдардағы электрондардың қозғалысынан туындайтын жергілікті магниттік өрістер кіреді (электрондардың өзі де магниттік моментке ие). Бір типті ядроның электрондық таралуы (мысалы, ¹H, ¹³C, ¹⁵N) әдетте жергілікті геометрияға (байланысқан серіктестер, байланыс ұзындығы, байланыстар арасындағы бұрыштар және т.б.) байланысты өзгереді, сонымен қатар әрбір ядродағы жергілікті магниттік өріс те өзгереді. Бұл спин энергиясы деңгейлерінде (және резонанстық жиіліктерде) көрінеді. Электрондық таралудың өзгеруіне байланысты бірдей ядроның ядролық магниттік резонанс жиілігінің өзгеруі химиялық ауытқу деп аталады. Химиялық ауытқу мөлшері эталондық жиілікке немесе эталондық үлгіге қатысты беріледі (химиялық ауытқуға сілтеме жасау), әдетте электрондық таралуы аз бұрмаланған молекула.

Химиялық ауысуды өңдеу

Жалпы, сигнал мен шудың қатынасының артуы және ажыратымдылықтың жоғарылауы өріс күшін арттыруға ықпал етті. Дегенмен, кейбір шектеулі жағдайларда төменгі өріс күштері артықшылыққа ие; мысалы, химиялық алмасу жүйелерінде, мұнда алмасу жылдамдығы NMR экспериментіне қатысты қосымша және шатастыратын сызық кеңеюіне себеп болуы мүмкін. Сол сияқты, екінші реттік байланыстан қашу әдетте қаланатын болса да, бұл ақпарат химиялық құрылымды анықтау үшін пайдалы болуы мүмкін. Бос индукциялық ыдыраудың тізбектес нүктелерін тіркеу арасында қайта бағыттау импульстарын қолдану арқылы, МРТ-дегі спиндік эхо техникасына ұқсас, химиялық ығысу эволюциясын жоғары өрісті спектрометрде төменгі өрістік спектрлерге сәйкес келтіруге болады. Осыған ұқсас, импульстік тізбектерді қолдану арқылы химиялық ығысуға қатысты J байланысының әсерін күшейтуге болады, бұл тізбектерде қосымша J байланысы эволюциялық кезеңдері дәстүрлі спин эволюциясымен араласады.

Басқа химиялық ауысулар

Найт ауысуы (алғаш рет 1949 жылы хабарланды) және Шулери ережесі сәйкесінше таза металдарда және метилен топтарында байқалады. NMR химиялық ығысуы қазіргі мағынасында алғаш рет 1950 жылы журналдарда пайда болды. Рентгендік фотоэлектрондық спектроскопияда химиялық ығысулар, нақты химиялық ортаға байланысты атом ядросының энергия деңгейіндегі өзгеріс ретінде көрінеді. Бұл термин Мессбауэр спектроскопиясында да қолданылады, онда NMR сияқты, жергілікті химиялық байланыс ортасына байланысты пік позициясының ығысуын көрсетеді. NMR-дегідей, химиялық ығысу атом ядросындағы электрон тығыздығын көрсетеді.