Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон дипломаты Инагаки Мандзиро (稲垣 満次郎) – Жапонияның Мэйдзи дәуірінде белсенді болған жапон дипломаты және саяси теоретик.
Japanese diplomat
Inagaki Manjirō (稲垣 満次郎) was a Japanese diplomat and political theorist who was active during the Meiji period of Japan.
Ерте өмір
Инагаки Хирадо доменінің самурайының ұлы ретінде Нагасакиде дүниеге келді. Жастығында ол Сацума көтерілісінен кейін Нагасакиде түрмеге қамалған Сацума адамын күзетшілік етіп, олардың құрметі мен мейірімін қамсыды. Ишинкан және Кагосима Шигакко (жеке мектеп) кланында оқығаннан кейін, 1882 жылы Токио императорлық университетінің әдебиет факультетіне қабылданды. 1883 жылғы оқиғадан кейін студенттер наразылық білдіріп, бітіру рәсімінің уақыты өзгергендіктен оны бойкоттаған соң, көптеген студенттермен бірге Токио университетінен шығарылды, бірақ көпшілігінен айырмашылығы, ол ешқашан қайта оралмады. Оның орнына Инагаки 1888 жылдың қаңтарынан 1890 жылдың желтоқсанына дейін Ұлыбританияға барып, Кембридж университетіндегі Гонвилл және Каиус колледжінде оқыды. Сондай-ақ, ол Кембридж университетінде ағылшын джентльмендерінің әдет-ғұрыптарын зерттеу үшін Жапон клубын құрды. Ол классикалық әдебиетті оқыды және грек тілін үйренген алғашқы жапон болды. Ол университетте, әсіресе Пемброк колледжінің магистрі және вице-канцлер, доктор Чарльз Эдвард Сёрлмен бірге өте танымал болды.
Inagaki was born in Nagasaki, as the son of a samurai of the Hirado Domain. As a young man he was a warder of the Satsuma men imprisoned in Nagasaki after the unsuccessful Satsuma Rebellion and gained their respect and affection. After studying at the clan established Ishinkan and Kagoshima Shigakko (private school), he entered the Department of Literature of the Tokyo Imperial University in 1882. Sent down from Tokyo University with many others after the Incident of 1883, when the student body rebelled and boycotted the graduation ceremonies because the time of the ceremony was changed, he never returned, unlike most of the others. Instead, Inagaki went to Britain from January 1888 to December 1890 and studied at Gonville and Caius College, Cambridge. He also founded the Japanese Club at Cambridge University to study the ways of English gentlemen. He also studied classical literature and is the first Japanese known to have learned Greek. He became a very popular figure at the University, especially with the Master of Pembroke College and the Vice Chancellor, the Reverend Dr. Charles Edward Searle.
Кейінгі өмірі
Мектепті бітіргеннен кейін Инагаки Жапонияға оралып, Гакушуин жоғары коммерциялық мектебінде уақытша профессор болды. Ол Сыртқы істер министрлігіне кіріп, 1897 жылғы 31 наурызда Сиам Корольдігіне аккредитацияланған Жапонияның алғашқы вице-министрі болды. 1899 жылғы 19 қарашада өкілетті министр, ал 1903 жылы ерекше өкіл және өкілетті министр болып тағайындалды. Ол 1907 жылдың шілдесіне дейін бұл қызметте болды, содан кейін Мадридке (Испания) ауыстырылды, онда 1908 жылы аурудан қайтыс болды. Инагаки халықаралық қатынастар туралы ағылшын және жапон тілдерінде көптеген ғылыми еңбектер жазды, бірақ оның әлеуеті толыққанды іске аспай, жасырақ қайтыс болды. Оның Оңтүстік Тынық мұхитындағы жапондық экспансияны қолдайтын жазбалары 20 ғасырдың басында Жапон императорлық теңіз күштерінің және үкіметтегі белгілі бір топтардың Оңтүстік кеңею доктринасының теориялық негізін құрады.
After graduating Inagaki returned to Japan, and became a temporary professor at Gakushuin Higher Commercial School. He entered the Foreign Ministry and became Japan's first deputy Minister Resident to the Kingdom of Siam on March 31, 1897. He was appointed Minister Plenipotentiary on 19 November 1899 and envoy extraordinary and Minister Plenipotentiary in 1903. He continued in that role until July 1907, when he was transferred to Madrid, Spain, where he died of illness in 1908. Inagaki wrote a number of scholarly books in English and Japanese on international affairs but died relatively young with his potential unfulfilled. His writings urging Japanese expansionism into the South Pacific were part of the theoretical basis of the Southern Expansion Doctrine of the Imperial Japanese Navy and certain factions in the government in the early 20th century.
Ағылшынша
Жапония және Тынық мұхиты, сондай-ақ шығыс мәселесіне қатысты жапондық көзқарас, 1890 (Лондон: Т. Фишер Унвин) – Гонвилл және Каюс колледжінде Инагакиге сабақ берген Джон Роберт Силиге арналған.
Japan and the Pacific and the Japanese View of the Eastern Question, 1890 (London: T. Fisher Unwin) dedicated to John Robert Seeley who taught Inagaki at Gonville and Caius College.