Кіріспе
Никарагуаның вице-президенті (1967–1972) және президенті (1979) Франсиско Уркуйо Мальянос (30 шілде 1915 – 14 қыркүйек 2001) – никарагуалық саясаткер, 1967 жылдан 1972 жылға дейін Анастасио Сомоса Дебайльдің вице-президенті, ал 1979 жылы Сомоза елден қашқаннан кейін Никарагуа президенті қызметін қысқа мерзімге атқарды. Уркуйо 1972–1973 және 1978–1979 жылдары Никарагуа Ұлттық конгресінің төменгі палатасының төрағасы болды. 1979 жылдың шілдесінде Сомоза отставкаға кеткен кезде, Уркуйо Никарагуа Ұлттық конгресінің төменгі палатасының төрағасы еді. 1979 жылы Сомоза оны президенттікке мұрагер етіп таңдады. Сомоза 17 шілдеде отставкаға кеткеннен кейін Уркуйо 1979 жылдың 17-18 шілдесі аралығында Никарагуа президентінің міндетін атқарды. Ол қызметке кіріскеннен кейін Сомозаның қалған мерзіміне дейін қызмет ету ниетін білдірді. Бұл жариялау Сандинистер, Латын Америкасының басқа мемлекеттері және АҚШ-тағы Картер әкімшілігінен күшті реакция тудырды. Өзінің жағдайының қиын екенін түсінген Уркуйо Гватемалаға қашып кетті. Ол Мексикада оқыды және 1944 жылы Мексика Ұлттық автономды университетін хирург мамандығы бойынша бітірді. Уркуйоның саяси мансабы 1954 жылы басталды, содан кейін ол екі рет Денсаулық сақтау вице-министрі және Никарагуа Ұлттық конгресінің төменгі палатасының төрағасы болды. Кейін президент Рене Шик оны Гватемалаға елші етіп тағайындады. 1979 жылдың шілдесінде Сомоза отставкаға кеткен кезде, Уркуйо Никарагуа Ұлттық конгресінің төменгі палатасының төрағасы еді. Сомозаның отставкасынан кейін Уркуйо Сомозаның президенттікке мұрагері ретінде таңдалды және Манагуадан Гватемалаға қашып кеткенге дейін 43 сағат қызмет етті, нәтижесінде астананы Ұлттық қайта құру хунтасына қалдырды.
Francisco Urcuyo Maliaños (30 July 1915 – 14 September 2001) was a Nicaraguan politician, who served as Vice President of Anastasio Somoza Debayle from 1967 to 1972, and President of Nicaragua very briefly after Somoza fled the country in 1979. Urcuyo was the president of the lower chamber of National Congress of Nicaragua 1972–1973 and 1978–1979. In July 1979, when Somoza resigned, Urcuyo was the president of the lower chamber of National Congress of Nicaragua. In 1979 he was handpicked by Somoza as successor to the presidency. Urcuyo became acting president of Nicaragua for a single day from 17 to 18 July 1979, following the resignation of Somoza on 17 July. Upon taking office, he announced his intention to serve out the remainder of Somoza's term. This announcement provoked a strong reaction from the Sandinistas, other Latin American states, and the Carter Administration in the U. S.
Recognizing the untenability of his situation, Urcuyo fled to Guatemala He studied abroad in Mexico and graduated from the National Autonomous University of Mexico as a surgeon in 1944. Urcuyo's political career began in 1954 and subsequently he served twice as vice minister of Health and president of the lower chamber of National Congress of Nicaragua. Later President René Schick appointed him as ambassador to Guatemala. In July 1979, when Somoza resigned, Urcuyo was the president of the lower chamber of National Congress of Nicaragua. After Somoza's resignation, Urcuyo was handpicked as Somoza's successor to the presidency and served for 43 hours before fleeing from Managua to Guatemala, essentially leaving the capital to the Junta of National Reconstruction.
Конституциялық Президент (шілде 1979)
Диктатор Анастасио Сомоса Дебайль 1979 жылғы 17 шілдеде елден қашқан кезде, 1974 жылғы Конституцияның қағидаларына сәйкес, 1 мамырға дейін өкілеттігі бар жаңа конституциялық президент ретінде Уркуйо Малиянос тағайындалды. Өзінің қысқа ғана президенттік кезеңінде ол өкілеттігінің заңдылығын жариялады және елдегі түрлі саяси күштермен диалог құруға тез кірісті. Бірақ ол өзі дайын емес екенін айтып, билікті Ұлттық қайта құру хунтасына беруден бас тартты. Сонымен қатар, ол армиядағы маңызды лауазымдарды жас, туысқан офицерлермен алмастыра бастады. Сол күні Сан-Хосе-де-Коста-Рикада өткен Анд келісімінің сыртқы істер министрлері Уркуйодың бұл әрекетін ашық түрде сынады: "Біз Уркуйоны билікті беру міндеттемесін орындауға шақырамыз, себебі ол осы лауазымды осы үшін ғана атқарады. Оның осы лауазымда қалуы ағымдағы күреске жаңа және одан бетер зорлық-зомбылық әскери сипат беруге әкеледі". 18 шілде күні таңертең Хунтаның үш мүшесі – Серхио Рамирес, Альфонсо Робело және Виолета Барриос де Чаморро Коста-Риканың Сан-Хосе қаласынан Леонға бет алды, онда олар Даниэль Ортега мен Мосейс Хассан Моралеспен кездесті. Леон жаңа уақытша астана деп жарияланды және халықаралық қауымдастық оларды Республиканың заңды үкіметі ретінде мойындады. Ұзақ өтпей Уркуйо Гватемалаға ұшақпен қашып кетті. Уркуйо Мария Луиза Муньосқа үйленген және төрт баласы болды.
Өлім
Уркуйо 2001 жылдың 14 қыркүйегінде Манагуада 86 жасында қайтыс болды.