Кіріспе

Скефа (, сондай-ақ Скеф, Скеф) – ағылшын жырларындағы ежелгі ломбард патшасы. Әңгімеге сүйенсек, Скефа бала кезінде түсініксізденіп пайда болған, теңізден бос қайықпен шыққан. Бұл есімнің Сескеф, Стефий, Стрефий және Стресей сияқты бұрмаланған түрлері де бар. Атауы тарихи тұрғыдан Шава деп жаңартылған (және латынша Сцефиус деп жазылған) болғанымен, Дж. Р. Р. Толкин дұрыс құрастырылған қазіргі ағылшын тіліндегі Sheave сөздерін қолданды.

Кеңістік

Ежелгі ағылшын поэмасы «Видсит», 32-жолында атақты патшалар мен олардың елдерінің тізімінде Скефа Лонгбардум есімі кездеседі, осылайша Скефа Ломбардтардың билеушісі ретінде танылады. «Origo Gentis Langobardorum» еңбегінде ломбардтардың шығу тегі солтүстіктегі Скадан немесе Скандинавия деп аталатын «аралға» дейін жетеді. Бірақ осы еңбекте де, басқа ешқандай мәліметте де Скефа кейінгі патшалардың арасында есімдерін таппайды, сондай-ақ олардың туған жеріндегі билеушілердің есімдері де көрсетілмейді, онда олар Виннили деп белгілі болған екен.

Қалқан мен қалқанды қосатын рәсім

13 ғасырдағы "Chronicon de Abingdon" еңбегінде Абингдон аббаты мен Оксфордшир халқы арасында Бери деген өзен жайлауының меншігі үшін болған дау баяндалған. Дау монахтардың дөңгелек қалқанға (scyld) бидайтың (sceaf) қою және оның үстіне жаққан балауыз шамды орналастыру арқылы шешілді. Содан кейін олар қалқанды бидайтың мен шаммен Темза өзеніне жіберіп, ол қай жаққа қарайтынын күтті. Әңгімеге сүйенсек, қалқан Темзаның ортасымен жүзіп, даулы жайлауға жеткенше, ол су тасқынынан аралға айналған еді. Сол жерге жеткен соң, қалқан бағытын өзгертіп, Темза мен Ифли арасындағы жайлауды толығымен айналып өтті.

Патша Шиве

Ж. Р. Р. Толкин "Король Шив" атты өлеңінде Скефті суреттеді, ол оның қайтысынан кейін "Жоғалған жол" кітабында, "Жоғалған жол және басқа жазбалар" жинағында жарияланды және "Төзім клубының қағаздары (екінші бөлім)" кітабында өте аз өзгерістермен қара проза түрінде басылды. Толкиннің суреттеуінде, кеме солтүстікке қарай Лонгобардтар еліне қарай иеленеді. Ол жағаға тіреліп, сол елдің халқы кіріп, қара шашы бар, жас және әдемі ұл баланың "бидай шоғы" жастығымен және қасында арфамен ұйықтап жатқанын көреді. Бала келесі күні оянды және оны тыңдағандардың жүректерінен барлық қорқынышты қуған белгісіз тілде ән шырқады. Олар баланы патша етіп тағайындап, басына алтын бидайдан жасалған гүл шоғын кигізді. Толкиннің Шивтің жеті ұлы болды, олардан даниялықтар, готтар, шведтер, солтүстік халықтары, франктер, фриздер, қылышкерлер (қылышкерлер туралы 'Widsith' поэмасының 62-жолында айтылады: "Mid Seaxum ic wæs ond Sycgum ond mid Sweordwerum"; "Мен сакстар (қанжарлар), қылыштар және қылышкерлер арасында болдым". "Қылышкерлер" атауы Толкиннің ойлап тапқан атауы), сакстар, швабтар, ағылшындар және лангобардтар тарады.