Кіріспе

Атыс қаруын қолдануға арналған арнайы нысан.

Атыс полигоны, оқ ату алаңы, қару қолдану орталығы немесе атыс даласы – атыс қаруын қолдану біліктілігін, оқу, жаттығу немесе жарыстарды өткізу үшін арнайы жасалған нысан, алаң немесе жер. Кейбір атыс полигондарын әскери немесе құқық қорғау органдары басқарады, бірақ көпшілігі жеке меншік иелері мен спорттық клубтарға тиесілі болып, көбінесе демалыспен атыс спортын ұнататын адамдарға қызмет көрсетеді. Әрбір нысанды әдетте бір немесе бірнеше қадағалаушы персонал бақылайды, олар Range Officer (RO) немесе кейде Америка Құрама Штаттарында Range master деп аталады. Қадағалаушы персоналдың міндеті – барлық қауіпсіздік ережелері мен тиісті заңдардың үнемі сақталуын қамтамасыз ету. Атыс полигондары жабық немесе ашық болуы мүмкін, және қолданылатын атыс қаруының түріне – мылтық немесе ұзын қару сияқты – шектеулер қойылуы мүмкін, сондай-ақ тұзақ/скейт ату немесе 10 метрлік пневматикалық пистолет/мылтық сияқты белгілі бір олимпиадалық түрлерге мамандануы мүмкін. Көптеген жабық полигондарда жоғары калибрлі, мылтық немесе толық автоматты қаруларды пайдалану шектеулері бар. Атыс галереясы – ойын-сауық парктерінде, аркадаларда, карнавалдарда немесе жәрмеңкелерде орналасқан, көбінесе төмен қуатты әуе қаруларымен (BB немесе airsoft сияқты), кейде жеңіл қарулармен немесе тіпті су тапаншаларымен жабдықталған ойын-сауық орталығы. Олар келушілерге түрлі қуыршақтар, ойыншықтар мен сыйлықтарды жүлде ретінде ұсынады.

Түрі

Қалалық аймақтарда атыс алаңдарының көпшілігі жабық ғимараттарда орналасады. Жабық нысандар қолайсыз ауа-райынан қорғаныш береді және бақыланатын жағдайда тәулік бойы жұмыс істеуге мүмкіндік береді. Ашық ату полигондары әдетте қауіпсіздік, шу және топырақ ластануы туралы алаңдаушылықтарға байланысты адамдар көп шоғырланған жерлерден алыс орналасқан.

Ішкі ауқым

[[Файл:Тысық үй ішіндегі атыс полигонының еден және қималық диаграммалары.jpg|alt=Атыс жолдары, оқ тұтқыры, қабырғалық бөгеуіштер, бақылау бөлмесі немесе станциясы, кеңсе, қару тазарту бөлмесі немесе сыныптар сияқты жанындағы ғимараттармен бірге, әдеттегі тысық атыс полигонының еден және қималық сызбалары|center|thumb|600x600px|Америка Құрама Штаттарындағы әдеттегі тысық атыс полигонының еден және қималық сызбалары

Ату нүктесі

Атыс нүктесі әдетте жердегі белгілі бір нүктеде орналасады, ал азаматтық полигонда әдетте тегіс және жазық болады. Жабдықталмаған ашық полигондардың атыс нүктесі көбінесе шөппен жабылған, жиі сәл көтерілген, тегіс дөңгелек болып келеді. Жабдықталған ашық полигондардың атыс нүктесі әдетте бетоннан немесе асфальттан жасалады. Әскери полигондардың атыс нүктелері көбінесе жабық болмайды және еңіс, құмды немесе жердегі ойық сияқты басқа да конфигурацияларға ие болуы мүмкін. "Тұрақты атыс нүктесі" немесе эшалондық мылтық қатарында нысаналар әртүрлі қашықтықта орналасқан, ал мерген немесе мергенші бір атыс нүктесінен атуды жүзеге асырады. Осы үлгідегі ең жетілген мылтық полигоны 2010 жылы Нью-Делиде өткен Ұлттар Достастығы ойындары үшін салынды. Атыс нүктесін жабу үшін қарапайым шатырдан бастап, жаңбырдан немесе күннен қорғау үшін тек шатыры бар конструкциядан, немесе оқ атуға арналған тесіктері бар толыққанды ғимаратқа дейін түрлі нұсқалар қолданылуы мүмкін.

Бет / артқы тұйықтама

Батырма / артқы тұғыр – нысана артындағы, оқ нысананы тесіп өткеннен кейін соққы тиетін аймақ. Ашық және кейде жабық полигондарда топырақ немесе құм батырмалары болады. Жабық полигондарда жинағыштары бар еңкейтілген пластиналар қолданылуы мүмкін, көбінесе оқ резеңке перде арқылы өтіп, содан кейін металл пластинамен тоқтатылады. Резеңке перделер оқ сынықтарының санын азайтуға көмектеседі. Автоматты нысана орнату жүйесі жоқ полигондарда бетон траншеялар болуы мүмкін, онда операторлар нысананы көтеріп, кері тартады, белгілеп, ауыстырады. Олар нысанаға бағытталған оқты, сондай-ақ нысана полигонының еденіне тиген кезде пайда болатын кез келген кері соққыны ұстау үшін жеткілікті биіктікте болуы керек. Әдетте, батырманың үстіңгі жағы 100 метрлік атыс сызығынан кемінде бес градусқа жоғары болады.

Жел белгілері

Сыртқы атыс полигондарында кейде жел көрсеткіштері болады, олар атыс жолында (атушылар тұратын жерде) және нысаналар арасында орналасады. Атушылар желдің жылдамдығын бағалау үшін осы көрсеткіштерді бақылайды, содан кейін оны көлденең бұрышқа немесе желді түзетуге айналдырады. Желдің жылдамдығын бағалаудың ең көп қолданылатын әдісі – көрсеткіш әдісі. Желде желкені желге қарай бұрады, желдің күші артқан сайын көрсеткіштің тіреуге қарай бұрышы артады. Желдің жылдамдығын шамамен бағалау үшін, көрсеткіштің төменгі жағы мен тіреу арасындағы бұрыш градустармен, атушы мен нысана арасындағы ортаңғы қашықтықтағы позицияда 4-ке бөлінеді. Мысалы, көрсеткіштің төменгі жағы мен тіреу арасындағы 60 градус бұрыш желдің жылдамдығы ретінде бағаланады. Сағат әдісі осы желдің бұрышына сәйкес бір минуттық толық, жартылай немесе түзетудің жоқтығын анықтау үшін қолданылады. Нысананы сағат 12-де немесе сол бағытта бағыттау керек, ал сағат 6-дағы бағыт тікелей атушының артында болуы керек. Сағат 3-те немесе 9-дағы желдер толық мәнге тең, сағат 1, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 11-дегі желдер жартылай мәнге тең, ал сағат 12-де және 6-дағы желдер мәнсіз. Екі себептен бірнеше көрсеткіш қажет. Біріншіден, желдің жылдамдығы қашықтықтың ортасына жақын жердегі оққа ең көп әсер етеді. Екіншіден, полигонның бір бөлігіндегі желдің күші басқа бөлігіндегідей болмайды. Жел көрсеткіштері әрқашан жалау болмайды, кейде ленталар, кішкентай үшбұрышты жалаулар немесе тіпті жеңілдеткіштер қолданылады. Погонның ұзындығы және күтілетін желдің күші сияқты факторлар қолдану үшін ең жақсы көрсеткіштің түрін анықтайды. Егер көрсеткіштер болмаса, кішкентай жапырақ немесе басқа жеңіл затты иықтан түсіріп, атушы оны бағыттай алады; оның қолы мен денесі арасындағы бұрыш желдің жылдамдығын бағалауға көмектеседі, бірақ ол оқтың траекториясының ортасында болмайды. Сонымен қатар, жабық полигонда оқ ату 140 дБ-дан жоғары дыбыс қысымын тудыруы мүмкін. Бұған қарсы тұру үшін, ауада жүргендерге екі есе қорғаныш үшін құлаққа салынатын тіреуіштер мен сыртқы құлаққаптарды қолдану және ауада жүргендерді дыбысқа ұшыраудан қорғау ұсынылады. Погонға байланысты, рецепт бойынша жасалған көзілдіріктер көзді қорғау ретінде қарастырылуы мүмкін. Жабық полигондардағы жоғары қорғасын концентрациясы және шу деңгейі салдарынан қауіптілік артады, егер дизайн немесе басқару ең жақсы тәжірибеге сәйкес келмесе. Ұлттық еңбек қауіпсіздігі және денсаулық институты қорғасынға және шуға ұшырау туралы бес жағдайды сипаттайтын ескерту жариялады, сондай-ақ атыс полигонының жұмысын, әсерді бағалау және бақылау әдістерін, қолданыстағы ережелерді, стандарттар мен нұсқауларды қарастырды. Жабық атыс полигондарында кәсіби әсерді азайту туралы толық ақпаратты NIOSH атыс полигоны тақырыбында табуға болады. 2013 жылы Америка Ұлттық ғылым академиясы қазіргі кәсіби қорғасынға ұшырау стандарттарының кемшіліктерін атап көрсеткен баяндама жариялады және АҚШ Қорғаныс министрлігін жұмысшыларды атыс полигондарында қорғасынға ұшыраудан қорғау бойынша нұсқауларын және тәжірибесін жаңартуға шақырды.

Тазалау

Жиналған қорғасын тозаңы мен жану өнімдерінің денсаулыққа қауіпті болуына байланысты, едендерді және көлденең беттерді үнемі тазалау ұсынылады, тікелей немесе қорғасынды қолдануға арналған жалпы денсаулық және қауіпсіздік ережелерін орындау ретінде. Тазалау жиілігі, ату қатарының қаншалықты жиі пайдаланылуына байланысты анықталады. Тазалау үшін ылғалды әдістерді немесе жоғары тиімді бөлшектік ауа (HEPA) сүзгісі бар вакуумды қолдануға болады. Күйген ұнтақ жиналу қаупі жарылмайтын HEPA вакуумын қолдануды талап етеді. және PPC 1500, мысалы, қаруды жинау, ажырату немесе қаптауға салу, тазалау немесе жөндеу, бос дүрылдармен жаттығу және құрғақ оқ ату сияқты мақсаттарда қолданылуы мүмкін.