Уэльс әншісі Роберт Тир: өмір және мансап тарихы

Кіріспе

Уэльстік тенор

Роберт Тир (ағылшынша: Robert Tear), CBE (8 наурыз 1939 – 29 наурыз 2011) – уэльстік тенор әнші, педагог және дирижер. Ол 1960-шы жылдардың ортасында Бенджамин Бриттеннің операларында өнер көрсеткен кезде танымал болды. 1970 жылдан бастап 1999 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін оның негізгі опералық сахнасы Ковент-Гардендегі Корольдік опера театры болды; ол Ұлыбритания, Еуропаның материктік бөлігі, АҚШ және Австралиядағы басқа опера театрларымен де бірге өнер көрсетті. Дауысына сай келмейтін итальяндық репертуардан көбінесе аулақ болған Тир неміс, британдық және орыс операларындағы басты және кейіпкерлік рөлдерде танылды. Тирдің концерттік репертуары кең болды, ол 17-ғасырдан бастап Бриттен, Типпет және басқалардың заманауи туындыларына дейін жетеді. 1980-шы жылдардың ортасынан бастап бірнеше жыл дирижерлік етті, бірақ оған бұл қызмет мінезінен сай болмады. Патшалық музыка академиясындағы педагог ретінде ол бақытты болды және әріптестері мен шәкірттері тарапынан жоғары бағаланды. 1957 жылы ол Кембридж университетіндегі Король колледжіне хор стипендиясы бойынша қабылданды, онда ол ағылшын тілін оқыды. Оның өмірбаяуын жазған Рэймонд Холден университетке қатысты басты ықпалды тұлғалар ретінде сыншы және педагог Ф.Р. Ливис, жазушы Э.М. Форстер және дирижер Дэвид Уиллкокс есімдерін атады. 1961 жылдың қаңтарында ол Хилари Томасқа үйленді, олардың екі қызы болды. Тир 1963 жылы ағылшын опера тобымен (EOG) Бриттеннің «Лукрецияның зорлыққа ұшырауы» операсында ерлер хорының солисі ретінде опералық дебютін жасады; композитор Тирдің өнерін жоғары бағалады және оны 1964 жылы Альдебург фестивалінде «Құбылыстық өзен» операсының түпнұсқалық қойылымында Питер Пирстің дублері ретінде шақырды. Тир ешқашан Бриттеннің жақын шеңберіне кірген жоқ; ол композиторға тиісті құрмет көрсетпеді және Пирстің жетекші тенор ретіндегі басымдығына қауіп төндірді деп есептелді. Ол Бриттеннің опералары мен концерттік туындыларын орындауын жалғастырды, бірақ композиторды қайта көрмеді. Сэр Малкольм Саржент дирижерлік еткен Гайднның «Паукенмессе» операсында өнер көрсетті. Оның репертуары Тюдор дәуірінен бастап қазіргі заманғы туындыларға дейін жетеді. Ковент-Гарденде және басқа жерлерде ол көптеген басты рөлдерді орындады, мысалы, «Билли Бадд» операсындағы капитан Вере, «Питер Граймс» операсындағы атаулы рөл, «Венециядағы өлім» операсындағы Ашенбах, «Евгений Онегин» операсындағы Ленский, «Саломе» операсындағы Ирод, «Das Rheingold» операсындағы Логе, «Серальо» операсындағы Белмонте және «Die Meistersinger» операсындағы Давид. Оның опералық репертуарының көп бөлігі кейіпкерлік рөлдерден тұрады, онда, The Times газетінің пікірінше, «оның юморы мен терең адамгершілік сезімі толыққанды көрінетін».

Robert Tear (pronounced to rhyme with "beer"), CBE (8 March 1939 – 29 March 2011) was a Welsh tenor singer, teacher and conductor. He first became known singing in the operas of Benjamin Britten in the mid 1960s. From the 1970s until his retirement in 1999 his main operatic base was the Royal Opera House, Covent Garden; he appeared with other opera companies in the UK, mainland Europe, the US and Australia. Generally avoiding the Italian repertoire, which did not suit his voice, Tear became known in leading and character roles in German, British and Russian operas. Tear's concert repertoire was wide, extending from music from the 17th century to contemporary works by Britten, Tippett and others. He conducted for some years from the mid 1980s, but found himself temperamentally unsuited to it. As a teacher at the Royal Academy of Music he was happier, and was well regarded by colleagues and pupils. In 1957 he won a choral scholarship to King's College, Cambridge, where he studied English. His biographer Raymond Holden counts as his chief university influences the critic and teacher F. R. Leavis, the writer E. M. Forster and the conductor David Willcocks. In January 1961 he married Hilary Thomas; they had two daughters. Tear made his operatic debut in 1963 as the Male Chorus in Britten's The Rape of Lucretia with the English Opera Group (EOG); the composer approved of Tear's performance, and invited him to understudy Peter Pears in the original production of Curlew River at the Aldeburgh Festival in 1964. Tear was never a member of Britten's inner circle; he failed to treat the composer with the required reverence, and was seen as a threat to Pears's preeminence as leading tenor. He continued to perform in Britten's operas and concert works, but never saw the composer again. in Haydn's Paukenmesse, conducted by Sir Malcolm Sargent. His repertoire ranged from Tudor music to the most modern works. At Covent Garden and elsewhere he sang many leading roles, such as Captain Vere in Billy Budd, the title role in Peter Grimes, Aschenbach in Death in Venice, Lensky in Eugene Onegin, Herod in Salome, Loge in Das Rheingold, Belmonte in The Seraglio, and David in Die Meistersinger. A greater part of his operatic repertoire consisted of character roles, in which, in the view of The Times, "his humour and his sharp human perceptions were given free rein".

Марапаттары мен жарияланымдары

1984 жылы Тир CBE орденімен марапатталды. Тир екі томдық естеліктер жинағын жариялады: "Мине, Тир" (1990) және "Әнші сақтану керек" (1995). Роберт Понсонби естелік сөзінде олардың екеуі де "кейде түсінуге қиын болатын, өте ерекше, метафизикалық және жеке стильде жазылған" екенін айтты, бірақ Тирдің "рухани нәрселерге деген құлшынысы мен қызығушылығы (оның буддизмді тауып алғаны) оның суреттерінде де, салынған шығармаларында да айқын байқалады". Ол дискіде орындаған рөлдері Гайднның "Жаратылысынан" Уриелден бастап, Бергтің "Лулуындағы" суретшіге дейін, Оффенбахтың "Хоффманның әңгімелерінен" Питичиначчиодан, Доницеттидің "Анна Боленасындағы" сэр Харвиге дейін жетеді. Оның көптеген классикалық жазбаларында Бах, Гендель, Монтеверди, Моцарт, Бетховен, Малер, Брукнер, Стравинский, Яначек, Вагнер және Мессиеннің туындылары бар. Англиялық классикада ол Элгар, Воан-Уильямс, Баттерворт және Бриттеннің әндерін де жазды.