Гопи Кришна: Кундалини құбылысы және рухани эволюция

Кіріспе

Гопи Кришна (30 мамыр 1903 – 31 шілде 1984) – үнді йогасы, мистик, ұстаз, әлеуметтік реформатор және жазушы. Ол Кундалини тұжырымын батыс оқырмандары арасында танымал етушілердің бірі болды. Оның "Кундалини: Адамдағы эволюциялық энергия" атты автобиографиясы, Кундалини оянуының жеке тәжірибесін баяндайтын (кейін "Кундалинимен өмір сүру" деп аталды), Ұлыбритания мен АҚШ-та жарияланды және содан бері он бір ірі тілде жарық көрді. Джун МакДэниелдің сөзіне сүйенсек, оның еңбектері батыстың кундалини йогасына деген қызығушылығына ықпал етті.

Ерте өмір

Ол Үндістанның Джамму және Кашмир штатындағы Шринагар қаласының шетіндегі шағын ауылда дүниеге келді. Ол балалық шағын сонда өткізді, кейін Британдық Үндістанның Пенджаб аймағындағы Лахор қаласында тұрды.

Мансап

Жиырма жасында ол Кашмирге оралды. Келесі жылдары ол мемлекеттік қызметке орналасып, үйленді және отбасын өсірді. Мансабының басында ол әлеуметтік ұйымның басшысы болды, ол өз қауымдастығындағы мүңкіл жандарға, әсіресе әйелдердің әл-ауқаты мен құқықтарына көмектесуге арналған. Отыз төрт жасында бір күні таңертең медитация жасап жатып, Кундалинидің кенеттен және күшті оянуын сезінгенін айтады. Бұл Гопи Кришнаның өмірін түбірімен өзгертті. Ол адам миының эволюцияланып келе жатқанына және адамның терең мистикалық тәжірибесінің ақырында адам санасының толыққанды трансформациясына айналатын нәрсенің алдын ала көрінісі екеніне сене бастады. Өзінің айтуынша, Гопи Кришнаның алғашқы тәжірибесі он екі жылға созылған трансформациялық процесті бастады. Осы уақыт ішінде жарық, салтанаттылық және қуаныш сезімдері от сезімдерімен, шыдамсыз қызумен және қараңғы депрессиямен ауысып, көбінесе толығымен басылып кетті. Кришнаның кітабына кіріспе жазған Фредерик Шпигельберг былай деп жазады:

«Гопи Кришнаның тәжірибесімен кездесу – бұл кәсіби астронавттың стандартты жабдықтарысыз, бейтаныс жұлдызға қонған ғарыш саяхатшысымен кездесуге ұқсайды, ол айналасындағы таңғажайып пейзаж туралы түстес, шыншыл түрде, не тапқанын нақты білмей баяндайды. Бізде, осы ақыл-ойы дамылмаған тұлғада, йогамен таныс емес қарапайым адамның классикалық мысалы бар, ол қажырлы еңбек пен табандылық арқасында, егер самадхи болмаса, йоганың жоғары деңгейіне жетеді, ол толығымен ішкі сезімдерінің дамуына негізделген, ал идеялар мен дәстүрлерге ешқандай қатысы жоқ. Басшылықтың болмауынан Гопи Кришнаның тағдыры бір үмітсіздіктен екіншісіне, осы сенсациялық тәжірибенің күнделікті нанына ұшырады. Фауст, На Ро Па және басқалар сияқты, ол өмірінде бірнеше рет тек өлім алдында ғана шешім табады. Тіпті қарапайым оқиғалар да оны қатты күйзеліске ұшыратып, қасіретке айналдырады. Оның айтуынша, оянған Кундалини өзінің тиісті орны – Сушумна-надиге емес, Пингала-надиге көтерілді. Мұның бәрі оны қайда жеткізеді? Тұрақты жарық сезіміне, жылтырап тұрған шаң-тозаңға, бірақ бірнеше жыл бойы қайталап ауырып, ауырып жүруге. 1984 жылы сексен бір жасында қайтыс болғанға дейін Гопи Кришна Жоғары сана туралы он жеті кітап жазды, олардың үшеуі толығымен өлең түрінде жазылған. Ол бұл шығарманы өзінің күш-жігерінің емес, жоғарыдан келген шабыттың арқасында жазғанын айтты. Гопи Кришнаның өмірі туралы көпке белгісіз фактілердің бірі – ол әйелдер құқықтарының жақтасы болғаны. Бұл оқиғаның тарихи және мәдени контекстінде оның осы іске деген құлшынысы қаншалықты ерекше екенін көрсетеді. 1930 жылы әйелдердің дауыс беру құқығына ие болғанына он жыл толмаған еді, ал әлемдегі әйелдердің басым көпшілігі әлі де жылжымалы мүлік ретінде қарастырылды. Үндістанда әйелдердің жағдайы одан да нашар болды, ал әйелдердің құқықтары үшін жария түрде күрескен ер адам туралы ешкім естімеген болар еді. Гопи Кришна ерлер мен әйелдердің теңдігін қолдады. Ол әрекетке кірісіп, бірде түрмеге қамалды. Оның ең маңызды үлестерінің бірі – жесір әйелдердің жағдайын жақсартуға қатысты. Сол кезде Үндістанда күйеуі қайтыс болған әйелдің жағдайы өте ауыр болды, әсіресе оны қорғап, көмектесетін ересек балалары болмаған жағдайда. Сати (күйеуінің мәйітімен бірге өртелу) әдеті заңсыз болса да, әсіресе шалғай аймақтарда әлі де сақталған. Гуманитарлық жұмыстармен қатар, Гопи Кришна өлеңдер мен проза жазды. Бірақ оның басты мақсаты – мистикалық тәжірибе туралы жазу және сананың эволюциясы туралы ғылыми тұрғыдан қарастыру, яғни адам денесінде ежелгі Үндістаннан белгілі Кундалини деп аталатын биологиялық механизм бар, ол шығармашылыққа, дарынға, психикалық қабілетке, діни және мистикалық тәжірибеге жауапты. Ол өзінің жағдайына байланысты йога жолын таңдады. Әкесі дінге беріліп, дүниеден кетіп, 28 жастағы анасына өзі мен екі әпкесіне қамқорлық жасауды тапсырды. Анасы сәттілікке деген барлық үмітін жалғыз ұлына арқалады. Пандит Гопи Кришна еркін күресте де жақсы өнер көрсетті және ол көптеген күшті күрескерлерді жеңгені белгілі. Оны жақсы білетін адамдар оның әлемдік деңгейдегі күрескер бола алатынын айтады, бірақ ол күш-жігерінің көп бөлігін интеллектуалдық ізденістерге жұмсады. Бірақ ол колледжге түсу үшін емтиханды өтпеді, содан кейін төменгі қызметке орналасып, отбасын құрды. Ол сондай-ақ өзінің кім екенін білу үшін медитациямен айналыса бастады. Осымен көп жыл айналысқаннан кейін, 34 жасында алғашқы Кундалини тәжірибесін басынан өткізді, оны автобиографиясында былай сипаттайды. Джун Макданиэлдің сөзіне сүйенсек, оның жазбалары Батыс елдерінде кундалини йогасына қызығушылықты арттырды. Ол көптеген кітаптар жазып, лекциялар оқу үшін бүкіл әлемге сапарлады. Ол кундалини тәжірибесінің барлық (немесе көптеген) діндердің негізінде жатқанына сенді, олар жеке аянмен басталған. Ол ежелгі Египеттен бастап Кетцалькоатльға және Меркурийдің қанатты таяқшасына дейін әртүрлі мәдениеттерде кундалини символикасын көріп, олардың ортақ негізі бар екеніне және оған осы көрініске кіру мүмкіндігі берілгеніне сенді. Гопи Кришна мидың эволюциялық күйде екенін және Кундалини миға көтерілгенде йога дәстүрінде брахма рандра деп аталатын әдетте үнсіз қуысты ашатынын теориялады. Кришна адам ағзасындағы кундалинидің ғылыми зерттеуін ілгерілету үшін тырысты, бұл энергияның адамзатты Жоғары санаға жеткізу мақсатына бағытталғанын болжайды.

Quotation|Being exposed to Gopi Krishna's experiences is like meeting a space traveller who seemingly for no purpose has landed on a strange and unknown star without the standard equipment of the professional astronaut, and who simply reports about the bewildering landscape around him, colorfully, truthfully, without really knowing exactly what he has found. We have here, in this wholly unintellectual personality, a classical example of a simple man, uneducated in Yoga, who yet through intense labour and persistent enthusiasm, succeeds in achieving, if not Samadhi, yet some very high state in Yoga perfection, based entirely on his inner feeling development and not at all on ideas and traditions. . Lacking the guiding hand of a master, it is Gopi Krishna's fate to be thrown from one despair into another, hectic ups and downs, the daily bread of this sensational experience. Like Faust, Na Ro Pa and many others, he finds a solution several times in his life only at the point of death. Even commonplace events take on an enormous character and lead him into depressions and dangers almost to the point of ruination. His own analysis of that situation is that the awakened Kundalini went up into the Pingala nadi instead of into the Sushumna nadi where it rightfully belongs. Where does all this lead him? To constant light awareness, shimmering halo consciousness but interrupted repeatedly by years of relapse and illness. Before his death in 1984 at the age of eighty one, Gopi Krishna would write seventeen books on Higher Consciousness – three of them entirely in verse. He credited this output not to his own efforts but to inspiration from a higher source. One of the lesser known facts about Gopi Krishna's life is that he was a crusader for women's rights. Putting this in historical and cultural context shows how very extraordinary his dedication to this cause was. In 1930 it had been less than ten years since women had won the vote and the vast majority of the women in the world were still considered chattel. In India conditions for women were even worse and a man campaigning publicly for women's rights would have been unheard of. Gopi Krishna was reported to be a supporter for the equality of men and women. He acted, and at one point ended up imprisoned for his actions. One of his most far reaching contributions involved bettering conditions for widows. At that time in India, the plight of a woman whose husband died was often horrific, especially if she had no grown children to help or protect her. The custom of sati (throwing oneself on the husband's funeral pyre) though outlawed was still practised, particularly in remote areas. Along with his humanitarian efforts, Gopi Krishna produced poetry and books in prose and verse form. But his main thrust over the years was to write about mystical experience and the evolution of consciousness from a scientific point of view – that there is supposed to be a biological mechanism in the human body, known from ancient times in India as Kundalini, which is responsible for creativity, genius, psychic ability, religious, and mystical experience. He chose the path of yoga due to his circumstances. His father renounced the world to lead a religious life leaving his twenty eight year old mother with the responsibility of raising him and his two sisters. His mother now pinned all her hopes for success on her only son. Pandit Gopi Krishna was also a good freestyle wrestler and it is well known that he beat many a good wrestler. People who knew him well mention that he had the capability to be a world class wrestler, however, he spent most of his energy on intellectual pursuits. But he failed to pass the examination to enter college, and he now took a lowly job and established his family. He also started on a discipline of meditation to discover who he was. After having been engaged in this for many years, he had his first Kundalini experience at the age of 34, which he describes thus in his autobiography. According to June McDaniel, his writings have influenced Western interest in kundalini yoga. He wrote many books and travelled all over the world giving lectures. He came to feel the kundalini experience underlies all (or most) religions that started with a personal revelation. He could see kundalini iconography in cultures worldwide, from ancient Egypt to Quetzalcoatl to the caduceus of Mercury, and believed there was a common basis, and that he had been granted entry to this vision. Gopi Krishna theorised that the brain was in a state of organic evolution, and that the rising of Kundalini into the brain would open a normally silent chamber called brahma randra in the yogic tradition. Krishna worked tirelessly to promote the scientific investigation of kundalini in the human frame, hypothesizing that this energy was leading humankind towards the goal of Higher Consciousness.