Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18-19 ғасырдағы ағылшын ақыны Уильям Роберт Спенсер (9 қаңтар 1769 – 23 қазан 1834) – Спенсер әулетінен таралған ағылшын ақыны және шешен.
18th/19th century English poet
William Robert Spencer (9 January 176922/23 October 1834) was an English poet and wit from the Spencer family.
Ерте өмір
Спенсер 1769 жылдың 9 қаңтарында Кенсингтон сарайында дүниеге келді. Ол лорд Чарльз Спенсер мен оның әйелі Мэри Боклерктің кіші ұлы болды. Оның үлкен ағасы Роберт Спенсер, сэр Эверард Фокенердің қызы Генриетта Фокенерге, ал екінші ағасы Джон Спенсер, туысы леди Элизабет Спенсерге (4-ші Марлборо герцогы Джордж Спенсердің қызы) үйленді. Оның әкесі Оксфордширден парламент депутаты болды. Оның әкесінің ата-аналары Чарльз Спенсер, 3-ші Марлборо герцогы және бұрынғы құрметті Элизабет Тревор (Томас Тревордың қызы, 2-ші барон Тревор) еді. Оның анасының әкесі Вер Бьюклерк, 1-ші барон Вер, ал оның анасының інісі Обри Бьюклерк, 5-ші Сент-Олбанс герцогы болды.
Spencer was born in Kensington Palace on 9 January 1769. He was the younger son of Lord Charles Spencer and his wife Mary Beauclerk. His eldest brother, Robert Spencer, married Henrietta Fawkener (daughter of Sir Everard Fawkener) and his other brother, John Spencer, married their cousin, Lady Elizabeth Spencer (daughter of George Spencer, 4th Duke of Marlborough). His father was MP for Oxfordshire. His paternal grandparents were Charles Spencer, 3rd Duke of Marlborough and the former Hon. Elizabeth Trevor (a daughter of Thomas Trevor, 2nd Baron Trevor). His maternal grandfather was Vere Beauclerk, 1st Baron Vere and his uncle was Aubrey Beauclerk, 5th Duke of St Albans.
Мансап
Спенсердің өткір әзілі оны қоғамда танымал етті. Ол Чарльз Джеймс Фокс пен Ричард Бринсли Шериданның виг тобымен байланыста болды және Уэльс принцінің жиі қонағы болды. Ол қоғамдық өмірге құштар болған жоқ, "бір реттік" өлеңдер мен қоғамдық өлеңдер жазуға қанағаттанды. 1796 жылы ол Бюгердің "Леонора" туындысының ағылшын тіліндегі нұсқасын жариялады, ал 1802 жылы "Друри Лейн" сахнасында қойылған "Урания" шығармасында неміс романтикасын пароди жасады. Оның 1811 жылы өлеңдер жинағында жарияланған ең белгілі туындыларының арасында "Бет Гелерт" және "Кешігіп қалдым" атты танымал балладалары болды. Оның жазғандары замандастары тарапынан жоғары бағаланды, мысалы, сэр Уолтер Скотт, Джон Уилсон және лорд Байрон оны жылы лебіздермен қарсы алды. Спенсер қысқа мерзімге Ұлыбритания Парламентінің Төменгі палатасында отырды, бірақ 1797 жылы отбасын асырау үшін марка комиссары лауазымын алу үшін мандатын тастады. Ол 1826 жылға дейін осы лауазымды атқарды, қаржылық қиындықтарға байланысты бір жыл бұрын Парижге көшіп кеткен соң одан бас тартты. Өмірінің соңғы жылдарын Парижде өткізді.
Spencer's wit made him a popular member of society. He belonged to the Whig set of Charles James Fox and Richard Brinsley Sheridan and was frequently a guest of the prince of Wales. He did not desire a public life, being content as a writer of "occasional" verse and vers de société. In 1796 he published an English version of Bürger's Leonore, and in 1802 he burlesqued German romance in his Urania, which was produced on the stage at Drury Lane. Among his best known pieces, which were published in a collection of his poems in 1811, were his well known ballad "Beth Gelert" and "Too Late I Stayed." His writings were greatly appreciated by his contemporaries, being warmly praised by such figures as Sir Walter Scott, John Wilson, and Lord Byron. Spencer briefly sat in the House of Commons but gave up his seat in 1797 in order to become a commissioner of stamps so as to support his family. He held the post until 1826, surrendering it after moving to Paris the year before because of his financial difficulties. He spent his remaining years in Paris.
Жеке өмір
1791 жылы ол граф Франц фон Спретидің жесірі, Шарлотта Смит пен граф Дженнисон Уолворттың қызы, және Пфальц сайлаушысының камерагері Сьюзан фон Дженнисон Уолвортқа (1770–1834) үйленді. Оның інісі, граф Франц Рауграф фон Дженнисон Уолворт, Топхэм Боклерктің (Король Карл II-нің шөбересі) және оның әпкесі, Леди Диана Спенсердің қызы Мэри Боклеркке үйленді, және Вюртемберг королінің камерагері қызметін атқарды. Сьюзан мен Уильямның бес ұлы мен екі қызы болды, олардың ішінде:
In 1791 he married Countess Susan von Jenison Walworth (1770–1834), widow of Count Franz von Spreti and daughter of Charlotte Smith and Count Jenison Walworth, Chamberlain to the Elector Palatine. Her brother, Count Franz Raugraf von Jenison Walworth, married Mary Beauclerk, a daughter of Topham Beauclerk (a great grandson of King Charles II) and his aunt, Lady Diana Spencer), and served as Chamberlain to the King of Württemberg. Together, Susan and William had five sons and two daughters, including:
Луиза Георгина Спенсер (1792 ж.т.), Томас Кэннингтің ұлы Эдвард Джозеф Кэннингке үйленген. Обри Спенсер (1795–1872), 1839 жылы Ньюфаундлендтің бірінші епископы болды, кейін Ямайка епископы болып тағайындалды; ол 1822 жылы Джон Муссонның қызы Эйлза Муссонға үйленді. Джордж Спенсер (1799–1866), 1837 жылы Мадрастың екінші епископы болып тағайындалды; ол 1-ші баронет сэр Бенджамин Хобхаустың қызы Харриет Теодора Хобхаусқа үйленді. Спенсер 1834 жылдың қазанында Парижде қайтыс болды. Оның денесі Англияға қайтарылып, Харроу шіркеуіне жерленді.
Louisa Georgina Spencer (b. 1792), who married Edward Joseph Canning, son of Thomas Canning. Aubrey Spencer (1795–1872), who became first Bishop of Newfoundland in 1839, being afterwards translated to the See of Jamaica; he married Eilza Musson, daughter of John Musson, in 1822. George Spencer (1799–1866), who was consecrated the second Bishop of Madras in 1837; he married Harriet Theodora Hobhouse, daughter of Sir Benjamin Hobhouse, 1st Baronet. Spencer died in Paris in October 1834. His remains were taken back to England and buried in Harrow Church.
Шығармалары
В. Р. Спенсер, Өлеңдер (Лондон, 1835), өмірбаяндық естелік кірістірілген.
W. R. Spencer, Poems (London, 1835), containing a biographical memoir