Иво́р Берти Гест: Британдық өнеркәсіпші және саяхатшы
Ivor Guest, 1st Baron Wimborne
Ивор Берти Гест (1835-1914) – британдық өнеркәсіпші, Dowlais Ironworks иесінің ұлы. Саяхатшы, саяси қайраткерлердің туысы. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық өнеркәсіпші (1835–1914)
British industrialist (1835–1914)
Ивор Берти Гест, 1-ші Уимборн бароны, 2-ші баронет, DL (29 тамыз 1835 – 22 ақпан 1914) – британдық өнеркәсіпші және танымал Гест отбасының мүшесі.
Ivor Bertie Guest, 1st Baron Wimborne, 2nd Baronet, DL (29 August 1835 – 22 February 1914) was a British industrialist and a member of the prominent Guest family.
Ерте өмір
Айвор Берти Гест Мертир Тидфил қаласының жанындағы Доулейсте дүниеге келді. Ол "Мабиногионды" аударған Леди Шарлотта Гесттің және әлемдегі ең ірі темір құю зауыты – Доулейс темір зауытының иесі сэр Джон Джосиа Гесттің ұлы болды. Оның ортаңғы аты (Берти) анасының туыстары, Абингдон графтарынан, ал олар Суффолк герцогинясына үйленген Тюдор сарайының қызметшісінен тараған (өз құқығымен Виллоуби де Эресби баронессасы). Оның бауырларының арасында либерал саясатшы Монтегю Гест (1839–1909), консерватив саясатшы Артур Эдвард Гест (1841–1898), 1902 жылы қайтыс болған Шарлотта Мария Гест, Остин Генри Лейардқа үйленген Мэри Энид Эвелин Гест және Бессбороның 8-ші графы Эдвард Понсонбиге үйленген Бланш Гест болды. Гест Миддлсекстегі Харроу мектебінде білім алды, ал 1856 жылы Кембридж университетінің Тринити колледжінде өнер магистрі дәрежесін алды.
Ivor Bertie Guest was born at Dowlais, near Merthyr Tydfil, the son of Lady Charlotte Guest, translator of the Mabinogion, and Sir John Josiah Guest, 1st Baronet, owner of the world's largest iron foundry, Dowlais Ironworks. His middle name (Bertie) was from his mother's family, the Earls of Abingdon, descended from a Tudor courtier who married the Dowager Duchess of Suffolk (herself suo jure Baroness Willoughby de Eresby). His siblings included Montague Guest (1839–1909), a Liberal politician, Arthur Edward Guest (1841–1898), a Conservative politician, Charlotte Maria Guest (d. 1902), Mary Enid Evelyn Guest, who married Austen Henry Layard, and Blanche Guest, who married Edward Ponsonby, 8th Earl of Bessborough. Guest was educated at Harrow School in Middlesex, and he went on to gain a Master of Arts degree in 1856 from Trinity College, Cambridge.
Атаулары
1852 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Гест әкесінің баронет титулын мұраға алды. 1880 жылы Дизраэлидің ұсынысымен Дорсет графтығындағы Канфорд Магнаның бароны Уимборн атанды.
Following his father's death in 1852, Guest succeeded to his father's baronetcy. In 1880, he was elevated to the peerage as Baron Wimborne, of Canford Magna in the County of Dorset, on Disraeli's initiative.
Мансап
1858 жылы 20 сәуірде Гест Дорсетшир еомандық әскерінде корнетке тағайындалды және 1867 жылы 11 наурызда лейтенант болып жоғарылатылды. Ол 1862 жылы Гламорганның жоғары шерифі қызметін атқарды және 1896-1897 жылдары Пул қаласының мэрі болды. "Vanity Fair" журналында ол "төлем жасайтын Гест" деп сатираланды. 1874 жылдан бастап ол консерватор ретінде Парламентке сайлануға бірнеше рет тырысты, бірақ сәтті болмады. 1874 жылғы жалпы сайлауда Гламорганшир округінен, 1874 жылдың мамырында Пуль қаласындағы қосымша сайлауда, ал 1878 және 1880 жылғы жалпы сайлауларда Бристоль округінен бақ сынады. Бірақ Чемберленнің тарифтік реформасынан кейін ол консерваторлар партиясынан шығып, Лордтар палатасында либерал ретінде отырды. 1902 жылдан бастап Дин Клоуз еске алу мектебінің президенті және Дорсеттің орынбасар лейтенанты болды.
Guest was commissioned a cornet in the Dorsetshire Yeomanry on 20 April 1858 and was promoted to lieutenant on 11 March 1867. He held the office of High Sheriff of Glamorgan in 1862 and was the mayor of Poole from 1896 to 1897. He was lampooned in Vanity Fair as "the paying Guest". From 1874 on, he stood unsuccessfully for election to the House of Commons as a Conservative, contesting Glamorganshire at the 1874 general election, Poole at a by election in May 1874, and Bristol at a by election in 1878 and at the 1880 general election. However, following the tariff reform by Chamberlain, he seceded from the Conservative party and sat in the House of Lords as a Liberal. He was President of the Dean Close Memorial School from 1902, and a Deputy Lieutenant of Dorset.