Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Мексикалық жаңқа (Aphelocoma wollweberi) бұрын сұр кеуде жаңқасы деп аталатын, Мексиканың Сьерра-Мадре Ориентал, Сьерра-Мадре Оксидентал және Орталық Алапта, сондай-ақ АҚШ-тың оңтүстік-батыс бөлігінде таралған Жаңа әлем жаңқасы. 2011 жылдың мамыр айында Америка орнитологтар одағы Мексикалық жаңқаны екі түрге бөлуге дауыс берді: біреуі Мексикалық жаңқа, ал екіншісі – Трансвулканикалық жаңқа деп аталды. Мексикалық жаңқа – көк түсті үстіңгі және ақшыл сұр түсті төменгі бөлігі бар орташа мөлшердегі жаңқа. Ол Вудхаус жаңқасына ұқсас, бірақ мойны мен кеудесінде жолақтар жоқ. Оның негізгі тағамы бұталар мен қарағай жаңғақтары, бірақ рационына көптеген өсімдіктер мен жануарлар да кіреді. Ол ұя салып балаларын өсіруде басқа құстардың да көмегін пайдаланады. Бұл кең таралған түр, және Халықаралық табиғатты қорғау одағы оның сақтау статусын "алаңдауға себеп болмайтын" деп бағалаған.
The Mexican jay (Aphelocoma wollweberi) formerly known as the gray breasted jay, is a New World jay native to the Sierra Madre Oriental, Sierra Madre Occidental, and Central Plateau of Mexico and parts of the southwestern United States. In May 2011, the American Ornithologists' Union voted to split the Mexican jay into two species, one retaining the common name Mexican jay and one called the Transvolcanic jay. The Mexican jay is a medium sized jay with blue upper parts and pale gray underparts. It resembles the Woodhouse's scrub jay, but has an unstreaked throat and breast. It feeds largely on acorns and pine nuts, but includes many other plant and animal foods in its diet. It has a cooperative breeding system where the parents are assisted by other birds to raise their young. This is a common species with a wide range and the International Union for Conservation of Nature has rated its conservation status as being of "least concern".
Сипаттама
Мексикалық жаңқа – орташа еңірі (~120 г) және көптеген басқа жаңқалар сияқты, көк бас, көк-сұр мантия, көк қанаттары мен құйрығы, ақшыл сұр кеудесі мен ішкі жағы бар құс. Еркек және ұрғашы түрлері морфологиялық тұрғыдан ұқсас, ал жас құстар көк түстің азырақ болуымен және кейбір популяцияларда жас өскен сайын бірте-бірте қара түске айналатын қызғылт/ақшыл (қара емес) мүсікпен ерекшеленеді (Браун және Хорват 1989). Кейбір анықтамалықтар бұл түсті сары деп жаңылыстырады, себебі музейлік зерттеу үлгілерінде ақшыл мүсік сары түске өтеді. Көздің қабыршағы қоңыр, ал аяқтары қара. Оны ұқсас Вудхауз жаңқасынан қарапайым (жолақсыз) мойны мен кеудесімен, сондай-ақ бас және қанаттарымен аздап контрасттайтын мантиясымен ажыратуға болады. Оның ареалы Вудхауз жаңқасының ареалымен тоғысады, бірақ олар бірге кездесетін жерлерде екі түрдің экологиялық және морфологиялық белгілерінің өзгеруі байқалады (Curry et al. 2002).
The Mexican jay is a medium large (~120 g) passerine similar in size to most other jays, with a blue head, blue gray mantle, blue wings and tail, and pale gray breast and underparts. The sexes are morphologically similar, and juveniles differ only in having less blue coloration and, in some populations, a pink/pale (instead of black) bill that progressively becomes more black with age (Brown and Horvath 1989). Some field guides misreport this color as yellow because the pale bill becomes yellow in museum study skins. The iris is brown and legs are black. It is most readily distinguished from the similar Woodhouse's scrub jay by the plain (unstreaked) throat and breast, and the mantle contrasting less with the head and wings. Its range somewhat overlaps with the Woodhouse's scrub jay, but, where they co occur, the two species seem to show ecological and morphological character displacement (Curry et al. 2002).
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл түр Мексиканың Сиерра-Мадре-Ориентал, Сиерра-Мадре-Оксидентал және Орталық платосында, сондай-ақ АҚШ-тың шығыс Аризона, батыс Нью-Мексико және батыс Техас штаттарында табиғи түрде өседі. Оның қолайлы өсетін жері – таулы қарағай-еменді орман.
It is native to the Sierra Madre Oriental, Sierra Madre Occidental, and Central Plateau of Mexico as well as eastern Arizona, western New Mexico and western Texas in the United States. Its preferred habitat is montane pine oak forest.
Экология
Қыста мексикалық жаңқаның рационы негізінен күзде жиналған емен жаңғақтары мен қарағай тұқымдарынан құралады. Дегенмен, олар жыл бойына бәсең жейтін және олардың тағамына жұмырқалар мен бала құстардың ұяларынан бөлек, омыртқасыздар, кішкентай қосмекенділер мен бауырымен жорғалаушылар сияқты өсімдік және жануар материалдарының алуан түрлері кіреді (МакКормак және Браун 2008). Олардың көбею жүйесі туысқан Флорида шырғалағына ұқсас, кооперативтік болып келеді, бірнеше құс ұя салуға көмектеседі; бұл "көмекшілер" әдетте басым жұптың алдыңғы 1–2 жылдағы жетілмеген балалары, бірақ сондай-ақ туысқан еместерден құралған топ мүшелерін де қамтиды.
In the winter, the Mexican jay's diet consists mainly of acorns and pine nuts, which are stored in the autumn. However, they are omnivorous in all seasons and their diet includes a wide variety of plant and animal matter, including invertebrates, small amphibians and reptiles, and birds' eggs and nestlings (McCormack and Brown 2008). It has a cooperative breeding system similar to that of the related Florida scrub jay, with several birds helping at a nest; these "helpers" are usually immature offspring of the dominant pair from the previous 1–2 years, but also include apparently unrelated flock members.