Хотон Хаусы: Англияның тарихи сарайының қиратылысы
Houghton House
Хотон Хаус – Англиядағы Бедфордширдегі I санаттағы тарихи сарай. 1615-21 ж. салынған, Джон Бунянның «Паломниктің жолы» романындағы шабыт көзі. Тегін кіру!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі тізімдегі ғимарат, Англияның Бедфордшир округі
Grade I listed building in Bedfordshire, England
Хоутон үйі – Бедфордширдің Хоутон Конквест приходындағы қираған сарай. Бұл I дәрежелі тізімдегі ғимарат, айналағы жерден биік орналасқан және көркем көріністерге ие. 1615-1621 жылдары салынған, осы үй Джон Буньянның "Саяхатшының жолы" (1678) кітабындағы "Көркем үй" прототипі болған деседі. 1794 жылы ол тасталып, иесі құрылыс материалдары ретінде сату үшін ішкі және шатыр жабдықтарын алып тастады. Қазіргі күні мүлік English Heritage-қа тиесілі, және күндізгі уақытта тегін қоғамдық қолжетімділікке ашық.
Houghton House is a ruined mansion house in the parish of Houghton Conquest, Bedfordshire. It is a Grade I listed building, positioned above the surrounding countryside, and commands excellent views. Built from 1615 to 1621, it is said that the house was the model for House Beautiful in John Bunyan's The Pilgrim's Progress (1678). It was abandoned in 1794 and stripped (by the owner) of its interiors and roof for sale as building supplies. Today the property is owned by English Heritage, and is open to free public access during daylight hours.
Герберт
Хоутон иелігі Англия королі Джеймс I (1603-1625) тарапынан Мэри Гербертке, Пемброктың жесір графинясына (1561-1621), сондай-ақ Мэри Сидниге, сарай қызметкері, жазушы, аудармашы және әдеби меценатқа берілді. Ол шамамен 1615 жылы қазіргі үйдің құрылысын бастады. Екі сәулетші жобаға жауапты болды деп есептеледі: Якобин дәстүрінде жұмыс істеген Джон Торп және Англияға классикалық сәулет стилін енгізген Иниго Джонс. 1621 жылы Пемброк графинясын король Джеймс I сапармен құрметтеді, одан кейін үй толыққаннан кейін. Кейін Англия королі Карл I жақын жердегі Хоутон паркін корольдік аң аулау үшін аңды сақтау мақсатында берді, бірақ жергілікті Conquest отбасының табанды аң аулауы және бүркіт салуы корольдің кейінірек араласуына себеп болды. Жақын маңдағы Мольден шіркеуінің маңында, оның құқығы Брюс отбасына тиесілі, Айлсбери мавзолейі орналасқан – Англиядағы ең ертедегі жеке мавзолей, ол 1656 жылы Томас Брюс, Эльгиннің 1-ші графы, оның екінші әйелі, леди Диана Сесилдің естелігі үшін салынған. Брюс отбасы Томас Брюс, Эльгиннің 3-ші графы, Айлсберидің 2-ші графы 1696 жылы Англияның тақтан түскен королі Джеймс II-ге (1685 жылы тақтан түсірілді, 1688 жылы, 1701 жылы қайтыс болды) адалдығы үшін континентке жер аударылғанға дейін үйде тұрды.
The estate of Houghton was granted by King James I of England (1603 1625) to Mary Herbert, Dowager Countess of Pembroke (1561 1621), a. k. a. Mary Sidney, a courtier, writer, translator, and literary patron, who commenced the building of the existing house in about 1615. Two architects were very likely responsible for the design, John Thorpe, who worked in the Jacobean tradition, and Inigo Jones, who introduced the Classical style of architecture into England. The Countess of Pembroke was visited there by King James I in 1621, soon after its completion. King Charles I of England later granted him nearby Houghton Park to preserve game for the royal hunt, but persistent hunting and hawking by the local Conquest family forced the King's subsequent intervention. In the churchyard of nearby Maulden Church, the advowson of which was owned by the Bruce family, is the Ailesbury Mausoleum, the earliest free standing mausoleum in England, built in 1656 by Thomas Bruce, 1st Earl of Elgin in memory of his 2nd wife, Lady Diana Cecil. The Bruce family resided in the house until Thomas Bruce, 3rd Earl of Elgin, 2nd Earl of Ailesbury went into exile on the Continent in 1696 on account of his loyalty to the deposed King James II of England (1685 deposed 1688, died 1701).
Расселл
Томас Брюс, Эльгиннің 3-графы, Айлсберидің 2-графы ешқашан Хоутонға қайтып оралмады және 1738 жылы үйді Хоутоннан шамамен жеті миль қашықтықта орналасқан Вобурн аббаттығындағы негізгі резиденциясы бар Бедфордтың 4-герцогы Джон Расселге сатты. Оның ұлы және мұрагері, Франсис Рассел, Тависток маркизі (1767 ж. қайтыс болды), 1764 жылдан 1767 жылы аң аулаудағы апаттан қайтыс болғанға дейін Хоутонде тұрды. Осылайша 4-герцогтың иеліктері, Хоутонды қоса, және титулдары оның немересі, Фрэнсис Расселге, Бедфордтың 5-герцогына (1802 ж. қайтыс болды) көшті. Ол елендер саябағын көршісіне жалға бергеннен кейін, үйді жерімен бірге жалға бере алмайтынын түсінді. Үйді ауыртпалық деп есептеген ол 1794 жылы Хоутонды бұзуға бұйрық берді, нәтижесінде жиһаз шығарылып, шатыры құрылыс материалы ретінде сату үшін алынды. Саты Бедфордтағы "The Swan Hotel" мейрамханасында сақталған, ол Хоутон Хаустан солтүстікке қарай шамамен 13 шақырым жерде орналасқан. 5-герцог ешқашан үйленбеді, сондықтан заңды ер бала мұрагері болған жоқ. Ол 1802 жылы қайтыс болды, сол кезде үй, бұрыннан-ақ ауа-райына ашық болғандықтан, шіріп кеткен еді.
Thomas Bruce, 3rd Earl of Elgin, 2nd Earl of Ailesbury never returned to Houghton and in 1738 sold the house to John Russell, 4th Duke of Bedford, whose principal seat was Woburn Abbey, about seven miles from Houghton. His son and heir apparent, Francis Russell, Marquess of Tavistock (d.1767), lived at Houghton from 1764 until he died in a hunting accident in 1767. Thus the 4th Duke's estates, including Houghton, and titles passed to his grandson, Francis Russell, 5th Duke of Bedford (d.1802), who having let the deerpark to a neighbour found he was unable to let the house without its grounds. Considering the house as a liability, in 1794 he ordered Houghton to be dismantled, and accordingly the furnishings were stripped out and the roof removed to be sold as building materials. The staircase survives in The Swan Hotel in Bedford, roughly 8 mile (13 km) north of Houghton House. The 5th Duke never married and thus did not produce a legitimate male heir. He died in 1802 by which time the house, by then long open to the elements, was already in decay.
21 ғасыр
Қираған жерлерді English Heritage сатып алды және күндізгі уақытта жұртшылыққа тегін кіруге болады. 2006 жылы қауіпсіздікті қамтамасыз ету және орынды жақсырақ түсіну мақсатында консервациялық жұмыстар жүргізілді, сондай-ақ жаңа келушілерге арналған ақпараттық тақталар орнатылды. 2007 жылға қарай олардың бірнешеуі қиратылып, орнына бос тақталар қалды.
The ruins were acquired by English Heritage, and is open to free public access during daylight hours. Conservation work was undertaken in 2006 to help maintain safety and improve the understanding of the site and new visitor information boards were installed. By 2007 several of these had been vandalised leaving empty boards behind.