Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Richmond and Danville Railroad (R&D) Company – 1847 жылдан 1894 жылға дейін тәуелсіз жұмыс істеген темір жол компаниясы. Алғашқыда АҚШ-тың Вирджиния штатында, кейін тоғыз штат бойынша темір жол желісіне ие болды. 1847 жылдың 9 наурызында құрылған бұл темір жол 1856 жылы Ричмонд пен Дэнвилл арасындағы 225 шақырымдық (140 миль) қашықтықты қамтитын желісін аяқтады. Америка Азамат соғысы кезінде бұл темір жол Конфедерацияның астанасы Ричмонд пен Конфедерацияның қалған бөлігі арасындағы өте маңызды байланыс құралы болды. Азамат соғысынан кейін темір жол Richmond and Danville Railroad Company жүйесіне дейін өсті. 1892 жылы басқарушыға берілген Richmond and Danville Railroad Company 1894 жылы сатылып, 1896 және 1897 жылдары жаңа Оңтүстік темір жол компаниясына (кейін Норфолк Оңтүстік темір жолы) өткізілді.
The Richmond and Danville Railroad (R&D) Company was a railroad that operated independently from 1847 until 1894, first in the U. S. state of Virginia, and later on of track in nine states. Chartered on March 9, 1847, the railroad completed its 140 mile (225 km) line between Richmond and Danville in 1856. During the American Civil War, the railroad was a vital link between the Confederate capital of Richmond and the rest of the Confederacy. After the Civil War, the railroad grew to become the Richmond and Danville Railroad Company System. Placed in receivership in 1892, the Richmond and Danville Railroad Company was sold in 1894 and conveyed into the new Southern Railway Company (later the Norfolk Southern Railway) in 1896 and 1897.
Азамат соғысы (1861-1865)
"Бірінші теміржол соғысы" деп аталатын Америка Азамат соғысы Оңтүстіктің теміржолдарын және экономикасын қиратты. 1862 жылы Ричмонд және Йорк өзені темір жолы – соғыстан кейін R&D сатып алған – Джордж Макклелланның түбек науқанында шешуші рөл атқарды. 1862 жылы R&D 400 жұмысшы, 50 пойыз бригадасы, 30 ағаш шебер және 20 темірші жұмысқа алды. Теміржолда 300 құл жұмыс істеді, олардың кейбіреулеріне R&D ие болды, ал қалғандары жергілікті плантаторлардан жалданып жұмыс істеді. Егер жалдамалы құл жарақаттанса немесе қаза болса, теміржол оның иесіне өтемақы төледі; бір рет R&D апатта қаза тапқан құл үшін 1379.44 доллар төледі. Кейбір құл әйелдер жолаушылар вагондарында қызметшілер болып жұмыс істеді. Ричмонд және Дэнвилл темір жолы соғыс бойы Конфедерация үшін маңызды көлік арнасы болды. Ол Оңтүстік-орталық Вирджинияның өнімдерін Ричмондқа жеткізді. 1864 жылы Ричмонд және Петерсбург темір жолы үзілген кезде, R&D-нің Пьемонт темір жолымен байланысы Ричмондтан Оңтүстіктің қалған бөлігіне жалғыз байланыс болып қалды. Конфедерация армиясы көбінесе қоймалардан майданға әскерді тиімді тасымалдау мүмкін болмауынан қиындықтарға тап болды. Бір жағдайда соғыс Конфедерация үкіметін Солтүстік Каролинаның наразылығын қабылдамауға мәжбүр етті. Бұл штат Грейнсбородан Дэнвиллге теміржол құрылысын тоқтатты, себебі Солтүстік Каролинаның Пьемонт аймағынан соғыстан кейінгі сауда R&D арқылы Ричмондқа ағып кетеді деп қорқыды.
Known as the "first railroad war", the American Civil War devastated the South's railroads and economy. In 1862, the Richmond and York River Railroad — acquired after the war by the R&D — played a crucial role in George McClellan's Peninsula Campaign. In 1862, the R&D employed 400 laborers, 50 train hands, 30 carpenters, and 20 blacksmiths. The railroad also employed 300 slaves, some of whom it owned and some whose labor it rented from local planters. If a rented slave was injured or killed, the railroad reimbursed his or her owner; in one instance, the R&D paid $1,379.44 for a slave killed in an accident. Some enslaved women were put to work as maids in ladies' dining cars. The Richmond and Danville Railroad was an essential transportation link for the Confederacy throughout the war. It provided the production of south central Virginia to Richmond. When the Richmond and Petersburg Railroad was cut in 1864, the R&D's connection with the Piedmont Railroad was the only remaining connection from Richmond to the rest of the South. The Confederate Army was often handicapped by its inability to transport supplies efficiently from depots to forces in the field. In one case, the war forced the Confederate government to overrule objections by North Carolina. That state had blocked construction of a rail connection from Greensboro to Danville, fearing that post war trade from North Carolina's Piedmont would continue to flow to Richmond via the R&D.
1865 жылдың сәуір айы
1865 жылы 1 сәуірде одақтастардың сәтті шабуылдарынан кейін Конфедерация генералы Роберт Ли Петербургті тастап, Солтүстік Каролинадағы генерал Джозеф Джонстонның әскеріне қосылуға тырысып, батысқа және оңтүстікке бет бұрды. Келесі күні, 1865 жылы 2 сәуірде Ричмондты эвакуациялағаннан кейін Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис және оның кабинеті Ричмондты пойызбен тастап кетті. Кетіп бара жатқан конфедераттар Ричмонд пен Манчестер арасындағы Джеймс өзенінің көпіріне өрт қойып, оны өртеп жіберді. Олар Денвиллге барып, уақытша үкімет құруға тырысты. 1865 жылы 4 сәуірде таңертең Амелия Корт Хаусына жеткен Ли комиссариат қоймаларын тексерді, онда көптеген қару-жарақ болды, бірақ тамақ табылған жоқ. Ли мұқтаж жабдықтарды әкелу үшін пойыздың келуін 24 сағат күтті, бірақ ол күтілгендей болмады. Осы уақытта одақ атты әскері алға жылдамдап, Жетерсвиллде Ричмонд және Денвилл темір жолын кесіп тастады. Лиге темір жолды тастап кетуге мәжбүр болды, ал оның әскері Линчбургке қарай төбелі жерлермен қиын жағдайда жылжыды. 1865 жылы 9 сәуірде таңертең, құрма жексенбісі күні Ли Аппоматтокс сотының жанында Вилмер Маклиннің үйінің алдындағы бөлмеде Грантпен кездесіп, капитуляциялады.
Following successful Union attacks on April 1, 1865, Confederate Gen. Robert E. Lee abandoned Petersburg and headed west and south in an attempt to join Gen. Joseph Johnston's army in North Carolina. After evacuating Richmond the next day, on April 2, 1865, Confederate President Jefferson Davis and his cabinet left Richmond on the R&D. The departing Confederates set fire to the bridge across the James River between Richmond and Manchester. They traveled to Danville, where they attempted to set up a temporary government. On reaching Amelia Court House during the morning of April 4, 1865, Lee searched the commissary stores, finding abundant ordnance but no food. Lee waited 24 hours in vain there for R&D trains to arrive with badly needed supplies. Union cavalry, meanwhile, sped forward and cut the Richmond & Danville at Jetersville. Lee had to abandon the railroad, and his army stumbled across rolling country towards Lynchburg. On the morning of April 9, 1865, Palm Sunday, Lee met Grant in the front parlor of Wilmer McLean's home near Appomattox Court House to surrender.