Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Германиядағы радио мұнарасы
Radio tower in Germany
Мюхлакер радио хабар таратуы – Германияның Мюхлакер қаласына жақын орналасқан радио хабар тарату кешені, алғаш рет 1930 жылғы 21 қарашада қолданысқа енгізілген. Ол екі тіреуіштелген болат түтікше мачтаны антенна ретінде және бір тіреуіштелген болат каркас мачтаны пайдаланады, олар жерден оқшауланған. Онда қысқа толқынды таратуға арналған екі антенна және бағытталған радио қызметтері үшін бос тұрған болат каркас мұнарасы бар. Қысқа толқынды таратушы 2004 жылғы 19 қазанда тоқтатылды. Орта толқынды таратушы 2012 жылғы қаңтарда өшірілді.
The Mühlacker Broadcasting Transmission Facility is a radio transmission facility near Mühlacker, Germany, first put into service on November 21, 1930. It uses two guyed steel tube masts as aerials and one guyed steel framework mast, which are insulated against ground. It has two transmission aerials for shortwave and one free standing steel framework tower for directional radio services. The shortwave transmitter was shut off on October 19, 2004. The medium wave transmitter was switched off in January 2012.
Сипаттама
1930 жылы қолданысқа енген кезде 60 кВт қуаты бар хабар таратушы Т типті антеннаны пайдаланып, екі 100 м биіктіктегі ағаш торлар арасында 310 м қашықтықта орналастырылған. Бұл антенна көп мөлшерде аспан толқынын тудырғандықтан, жоғары тарату қуатына қарамастан, түнде бұрмаланбаған, тозығы азаятын қабылдау аймағы жоспарланғандай кең болмады, сондықтан осы антеннаны аспан толқынын жақсы басатын антеннамен алмастыру жоспарланды. 1933–1934 жылдары 190 м биіктігі бар ағаш мұнара – ағаштан салынған ең биік құрылым салынды, мұнараның үстінде диаметрі 10,6 метрлік металл сақинамен электрлік түрде ұзартылған тік сым антенна ілінді. Осы кезде тарату қуаты 60 кВт-тан 100 кВт-қа дейін арттырылды. Бұл антенна қолданысқа енгеннен кейін екі ағаш мұнара бұзылды. Олардың бірі Кобленцте, екіншісі Франкфурт-Хейлигенстокта қайта орнатылды. 1939–1940 жылдары 100 кВт қуаты бар екінші таратушы орнатылды. Ол үш тіректе орналасқан 3 Т типті антеннадан тұратын жүйе ретінде пайдаланылды. Бірінші таратушыдан айырмашылығы, ол әуе шабуылы кезінде басқа таратушылармен бірыңғай жиілік желісін құру үшін жасалатын, радио хабар тарату жиілігін жылдам өзгертуге арналған антеннаны қамтыды, бұл жау авиациясының сигналдарды навигациялық мақсаттар үшін пайдалануына кедергі келтірді. 1945 жылдың 6 сәуірінде ағаш мұнара және Т антенналар жүйесін көтерген тіректерді СС екінші дүниежүзілік соғыста одақтастар басып алуына жол бермеу үшін жарылқады. Бүгінгі таңда Мюлакердегі ең маңызды антенна тірегі – 273 м биіктігіндегі, диаметрі 1,67 м болатын болат түтікшелі тірек. Бұл тірек 1950 жылы салынған, 576 кГц жиілігіндегі орта толқынды тарату үшін қолданылады және сондықтан жерге оқшауланған. Ол анти-тозу антеннасы ретінде жасалған, сондықтан екі жақтан қуаттандыруға және оқшаулауға болады. Тіректің үстінде FM таратушылары үшін бабочка тәрізді антенна орналасқан. Тіректердің аралығын жақсы көру үшін, тіректердің жерге жақын тұсында қауіпсіздік шамдары орнатылған. Мюлакерде 130 м және 80 м биіктігіндегі тағы екі радио тірегі орналасқан. 130 м биіктігіндегі тірек, жерге оқшауланған болат түтікшеден жасалған. 1996 жылға дейін ол түнде бағыттаушы, күндіз қосалқы тірек ретінде пайдаланылды. 1996 жылы тарату қуаты 100 кВт-қа дейін төмендетілді және тірек ескіргендіктен тек қосалқы антенна ретінде қолданылды. Ол 2013 жылы бұзылды. 80 м биіктігіндегі радио тірегі үшбұрышты қимасы бар, оқшауланған болаттан жасалған тірек. Ол 1977 жылы оңтүстікке таратуды жақсарту үшін салынған. Сондай-ақ, ұялы телефон байланысы антенналарын орнату үшін де пайдаланылды. Ол бұзылды. Үш тірек учаскеде дерлік түзу сызықта орналасқан. Қысқа толқынды тарату үшін Т типті антенна екі кішкентай болат тіректердің арасында бекітілген, бірақ 2004 жылдың 19 қазанында тоқтатылды. Кейін ол демонтаждалды. 1948 жылы учаскеде 110 м биіктігіндегі болат тірек салынды. Бұл 1963 жылға дейін Америка Құрама Штаттарының Әскерлері желісінің (AFN) тарату антеннасы ретінде қызмет етті. 1963 жылдан 1993 жылдың қарашасында бұзылғанға дейін тірек орта толқынды таратушы үшін бағыттаушы антеннаның бөлігі ретінде пайдаланылды. Ол сондай-ақ бабочка тәрізді антеннасы орнатылған FM таратушысының қосалқы құрылғысы ретінде де қызмет етті. Тірек нашар күйде болғандықтан және енді қажет емес деп танылғандықтан бұзылды. Жаңа тірек салу жоспарлары іске аспады. Сондай-ақ, мұнда 50 м болат тірек орналасқан. Ол жоғарыда сипатталған AFN таратушысының бағыттаушы антеннасының бөлігі болды. 1963 жылдан кейін ол тек тарату объектісінің ішкі ұялы радио байланысы үшін антенна ретінде пайдаланылды. Ол 2004 жылдың сәуірінде бұзылды және 2004 жылдың жазында бағыттық қызметтерге арналған антенналарды тасымалдайтын 93 м биіктігі бар болат тірекпен ауыстырылды.
At time of inauguration in 1930 the transmitter, which had a power of 60 kW, used a T type antenna spun between two 100 m high wooden lattice towers placed 310 m apart. As this antenna produced large amounts of skywave, the area of undistorted fading free reception was in spite of its high transmission power at night not as large as planned and so it was planned to replace this antenna by an aerial with better skywave suppression. So in 1933–34, a 190 m high wooden tower the tallest structure ever built of wood was built, in which a vertical wire antenna, which was electrically enlengthened by a metal ring with 10.6 metres diameters on the top of the tower, was hung up. At this time transmission power was also increased from 60 kW to 100 kW. After inauguration of this antenna, the two original wooden towers were dismantled. One of them was rebuilt at Koblenz, the other at Frankfurt Heiligenstock. In 1939/1940 a second 100 kW transmitter was installed. It used as antenna a system of 3 T antennas, which were mounted on 3 50 metres tall guyed masts arranged in a triangle. In opposite to the first transmitter, it was including its aerial designed for a quick change of broadcasting frequency, which was done in case of air attacks in order to form a single frequency network with other transmitters, which hindered hostile aircraft using the signals for navigation purpose. On April 6, 1945, the wooden tower and the masts carrying the system of T antennas were blown up by the SS to prevent its capture by the Allies in World War II. Today, the most important aerial mast in Mühlacker is a 273 m high guyed steel tube mast with a diameter of 1.67 m, located at This mast, which was built in 1950, is used as a transmitter for the mediumwave frequency 576 kHz and is therefore insulated against ground. It is designed as an antifading aerial and is therefore double feedable and insulated. The mast is topped with a butterfly aerial for FM broadcasting transmitters. There are flight safety lamps near the ground end of the guy ropes, to make the span of the guy ropes more visible. Two other radio masts, with heights of 130 m and 80 m, were located at the Mühlacker site. The 130 m high mast, situated at , was a steel tube mast, insulated against ground. Before 1996, it was used as a director during nighttime and a spare during daytime. Transmission power was reduced to 100 kW in 1996 and the mast was obsolete and used only as a spare aerial. It was demolished in 2013. The 80 m high radio mast, located at , is an insulated guyed steel framework mast with a triangular cross section. It was built in 1977 in order to improve transmission towards the south. It was also used to carry aerials for mobile phone services. It has been demolished. The three masts are arranged in a nearly straight line on the site. A T type aerial for shortwave transmission is fixed between two small guyed steel framework masts, but was shut down on October 19, 2004. It was later dismantled. In 1948, a 110 m tall guyed steel framework mast was built on the site at This served as a transmission aerial for the American Forces Network (AFN) until 1963. From 1963 until its demolition in November 1993, the mast was used as part of a directional aerial for a mediumwave transmitter. It also served as a spare FM transmitter with a butterfly aerial installed on top. The mast was demolished because it was in poor repair and was deemed no longer necessary. Plans for a new mast have not been realized. Also located here at was a 50 m steel framework mast insulated against ground. It was part of the directional aerial for the AFN transmitter described above. After 1963, it was only used as an aerial for the internal mobile radio service of the transmission facility. It was demolished in April, 2004 and replaced in the summer of 2004 with a 93 m high freestanding steel framework tower carrying aerials for directional services.