Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс туылған суретші (1936 жылы туған)
German born artist (born 1936)
Ханс Хаакке (12 тамыз 1936 жылы туған) – Нью-Йорк қаласында тұратын және жұмыс істейтін неміс туылған суретші. Хаакке институционалдық сынның көрнекті өкілі саналады.
Hans Haacke (born August 12, 1936) is a German born artist who lives and works in New York City. Haacke is considered a "leading exponent" of Institutional Critique.
Ерте өмір
Хаакке Германияның Кёльн қаласында дүниеге келген. 1956–1960 жылдары Германияның Кассель қаласындағы Staatliche Werkakademie оқу орнында оқыды. 1959 жылы Хаакке екінші documenta-ға көмекші болып, күзетші және экскурсовод ретінде жұмыс істеді. Ол ағылшынның танымал және ықпалды гравюрашысы, суретшісі және кескіндемешісі Стэнли Уильям Хейтердің шәкірті болды. 1961–1962 жылдары Филадельфиядағы Темпл университетінің Тайлер өнер мектебінде Фулбрайт гранты бойынша оқыды. 1967 жылдан 2002 жылға дейін Хаакке Нью-Йорктегі Купер Юнион университетінде профессор болды. Германияда қалыптасқан жылдары ол Zero (1957–1966 жылдар шамасында белсенді болған халықаралық суретшілер тобының мүшесі) тобының мүшесі болды. Бұл топты біріктірген ортақ ниет – адам мен табиғатты қайта үйлесімдестіру және өнердің метафизикалық өлшемін қалпына келтіру. Олар дәстүрлі тәсілдерді қолданбай, суреттік бетті ұйымдастыруға тырысты. Әдістері әртүрлі болғанымен, көптеген жұмыстар монохромды, геометриялық, кинетикалық және ишаралық сипатта болды. 1960 жылдардың соңынан бастап Хаакке өнер әлеміне және мұражайлар мен корпорациялар, сондай-ақ корпоративтік басшылар арасындағы алмасу жүйесіне назар аударды; ол оның әсерін нақты орынға байланысты тәсілдермен көрсететін. Хаакке мансабы бойы мұражайлар мен бизнес арасындағы қарым-қатынасты және олардың жеке тәжірибелерін ашып көрсетуге белсенді түрде үн қосты. Ол былай деп жазады: «Бізде нақты капитал алмасу болып жатыр: демеушілердің қаржы капиталы және демеушілердің символдық капиталы». Пьер Бурдье еңбегінен алынған осы тұжырымды пайдаланып, Хаакке корпорациялардың өнерге демеушілік етуі олардың қоғамдық беделін арттыратынын, бұл олар үшін материалдық пайдаға әкелетінін атап көрсетті. Хаакке екі тараптың да бұл алмасуды білетініне сенімді, ал суретші ретінде Хаакке көрермендерге бұл қарым-қатынасты түсінікті етуге ұмтылады. 1970 жылы Ханс Хаакке Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында өтетін «Ақпарат» көрмесіне (көрме қазіргі заманғы жас суретшілердің шолуы болған) жұмыс ұсынды, онда келушілерден қазіргі әлеуметтік-саяси мәселе бойынша дауыс беруі сұралады. Хааккенің сұрағы тікелей МОМА-ның ірі демеушісі және басқарма мүшесі Нельсон Рокфеллердің қатысына қатысты. Бұл инсталляция өнер әлемінде институционалдық сын деп белгіленгеннің алғашқы мысалы болды. 2019 жылы «The New York Times» газеті MoMA Poll-ды қазіргі заманғы өнерді анықтаған туындылардың бірі деп атады. Оның ең танымал жұмыстарының бірі, ол тез арада өнер тарихының маңызды бөлігіне айналды – «Шапольский және басқалар. Манхэттен жылжымайтын мүлік иелігі, 1971 жылдың 1 мамырына қарайғы нақты уақыт әлеуметтік жүйесі», онда Хаакке Нью-Йорк қаласының ең ірі үй иелерінің бірінің жылжымайтын мүлік иелігін зерттеді. Бұл жұмыста 1951–1971 жылдар аралығында Гарри Шапольскийдің жылжымайтын мүлік бизнесінің күмәнді мәмілелері егжей-тегжейлі құжатталған және фотосуреттер арқылы ашылды. Хааккенің Соломон Р. Гуггенхайм мұражайындағы жеке көрмесі, бұл жұмысты қамтитын және мұражайдың қамқоршыларының іскерлік және жеке байланыстары туралы мәселе көтерген, мұражай директоры көрме ашылуына алты апта қалғанда көркемдік орынсыздықтар негізінде тоқтатылды. (Шапольский мұндай қамқоршы емес еді, бірақ кейбіреулер оның қатысы бар деп жаңылысты.) Мұрағатшы Эдвард Фрай жұмысты қолдағаны үшін жұмыстан шығарылды. Көрмеден кенеттен бас тартқаннан кейін Хаакке басқа галереяларға, Еуропаға және туған еліне бет бұрды, онда оның жұмыстары жиі қабылданатын. Он жылдан кейін ол «Ханс Хаакке: аяқталмаған іс» атты Жаңа қазіргі заманғы өнер мұражайындағы жеке көрмесіне Шапольский жұмысын қосты, ол бұл кезде кеңінен танымал болды. Саатчилер өнер әлемінің бағытын олардың таңдауымен үлкен әсер еткен агрессивті масштабтағы өнер коллекционерлері ретінде ғана емес, сонымен қатар Тачердің табысты, қорқынышқа негізделген саяси науқандарының және Оңтүстік Африка премьер-министрі П. В. Ботаның басқарушылары ретінде де танымал болды.
Haacke was born in Cologne, Germany. He studied at the Staatliche Werkakademie in Kassel, Germany, from 1956 to 1960. In 1959, Haacke was hired to assist with the second documenta, working as a guard and tour guide. He was a student of Stanley William Hayter, a well known and influential English printmaker, draftsman, and painter. From 1961 to 1962, he studied on a Fulbright grant at the Tyler School of Art at Temple University in Philadelphia. From 1967 to 2002, Haacke was a professor at the Cooper Union in New York City. During his formative years in Germany, he was a member of Zero (an international group of artists, active ca. 1957–1966). This group was held together with common motivations: the longing to re harmonize man and nature and to restore art's metaphysical dimension. They sought to organize the pictorial surface without using traditional devices. Although their methods differed greatly, most of the work was monochromatic, geometric, kinetic, and gestural. In most of his work after the late 1960s, Haacke focused on the art world and the system of exchange between museums and corporations and corporate leaders; he often underlines its effects in site specific ways. Haacke has been outspoken throughout his career about demystifying the relationship between museums and businesses and their individual practices. He writes, "what we have here is a real exchange of capital: financial capital on the part of the sponsors and symbolic capital on the part of the sponsored". Using this concept from the work of Pierre Bourdieu, Haacke has underlined the idea that corporate sponsorship of art enhances the sponsoring corporations' public reputation, which is of material use to them. Haacke believes, moreover, that both parties are aware of this exchange, and as an artist, Haacke is intent on making this relationship clear to viewers. In 1970, Hans Haacke proposed a work for the exhibition entitled Information to be held at the Museum of Modern Art in New York (an exhibition meant to be an overview of current younger artists), according to which the visitors would be asked to vote on a current socio political issue. Haacke's question commented directly on the involvements of a major donor and board member at MOMA, Nelson Rockefeller. This installation is an early example of what in the art world came to be known as institutional critique. MoMA Poll was cited in 2019 by The New York Times as one of the works of art that defined the contemporary age. In one of his best known works, which quickly became an art historical landmark, Shapolsky et al. Manhattan Real Estate Holdings, A Real Time Social System, as of May 1, 1971, Haacke took on the real estate holdings of one of New York City's biggest slum landlords. The work exposed, through meticulous documentation and photographs, the questionable transactions of Harry Shapolsky's real estate business between 1951 and 1971. Haacke's solo show at the Solomon R. Guggenheim Museum, which was to include this work and which made an issue of the business and personal connections of the museum's trustees, was cancelled on the grounds of artistic impropriety by the museum's director six weeks before the opening. (Shapolsky was not such a trustee, although some have misunderstood the affair by assuming that he was.) Curator Edward Fry was consequently fired for his support of the work. Following the abrupt cancellation of his exhibition and the trouble it had caused with the museum, Haacke turned to other galleries, to Europe and his native country, where his work was more often accepted. Ten years later he included the Shapolsky work—by then widely known—at his solo exhibition at the New Museum of Contemporary Art, entitled "Hans Haacke: Unfinished Business". The Saatchis were well known not only as art collectors on an aggressive scale, widely affecting the course of the art world by their choices, but also as the managers of Thatcher's successful, fear based political campaigns as well as that of the South African premier, P. W. Botha.
1990 жылдар
Хаактың 1990 жылғы даулы "Сигаретті ковбой" картинасы Пикассоның "Шапақ киген адам" (1912–13) картинасын темекі жарнамасына айналдырды. Бұл туынды Филипп Моррис компаниясының 1989–90 жылдары Модерн өнер музейінде өткен кубизм көрмесіне қаржылық қолдау көрсетуіне жауап ретінде жасалған.
Haacke's controversial 1990 painting Cowboy with Cigarette turned Picasso's Man with a Hat (1912–13) into a cigarette advertisement. The work was a reaction to the Phillip Morris company's sponsorship of a 1989–90 exhibition about Cubism at the Museum of Modern Art.
2000 жылдар
2000 жылы Нью-Йорктегі Уитни америкалық өнер мұражайында өткен Уитни биенналесінде Хаакке өнер цензурасына тікелей жауап ретінде туындысын ұсынды. "Санитация" деп аталған туындыда АҚШ саяси қайраткерлерінің алты анти-өнер цитатасы американдық тудың екі жағына орналастырылған. Цитаталар Гитлердің Үшінші рейхінде танымал болған готикалық шрифтпен жазылған. Еденде АҚШ Конституциясының Бірінші түзетуінен үзінді келтірілген, ол сөз және өрнек бостандығын кепілдейді. Қабырға бойында әскери марш дыбыстарын шығаратын он екі қоқыс контейнері орналасқан. Хаакке "шығарманың негізгі тақырыбы – өрнек бостандығы" деп атап көрсетті. 2014 жылы Хаакке 2015 жылғы жылдық Төртінші Плинт комиссиясы аясында өзінің туындысын орнатуы жарияланды. Оның жеңімпаз туындысы – жылқы сүйегінен жасалған қола мүсін, "Сыйлық жылқы" деп аталады, және оның алдыңғы аяғына Лондон қор биржасының бағаларының тікелей ағынын көрсету үшін электрондық лента байланған.
At the 2000, Whitney Biennial, at the Whitney Museum of American Art in New York, Haacke presented a piece that is a direct reaction to art censorship. The piece called Sanitation featured six anti art quotes from US political figures on each side of mounted American flags. The quotes were in a Gothic style script typeface once favored by Hitler's Third Reich. On the floor was an excerpt of the First Amendment of the U. S. Constitution, guaranteeing freedom of speech and expression. Lined up against the wall were a dozen garbage cans with speakers emitting military marching sounds. Haacke notes that "freedom of expression is the focus of the work". In 2014, it was announced that Haacke would be installing one of his works as part of the annual Fourth Plinth commission in 2015. His winning commission of a bronze sculpture of a horse’s skeleton, titled Gift Horse, comes with an electronic ribbon tied to its front leg that displays a live ticker of prices on the London Stock Exchange.
Заңның қолданылуы
Адриан Пайпер және Майкл Ашер сияқты, Хаакке өзінің өнер туындыларының таралуын, көрсетілуін және меншік құқығын бақылау үшін Сет Сигелауб пен Роберт Проянскинің 1971 жылғы «Суретшілердің сақталған құқықтарын беру және сату шарты» деген суретші келісім-шартының нұсқасын пайдаланады.
Along with Adrian Piper and Michael Asher, Haacke uses a version of Seth Siegelaub and Robert Projansky's 1971 artist contract, The Artists Reserved Rights Transfer and Sale Agreement, in order to control the dissemination, display and ownership of his art works.