Кіріспе
Нью-Йорктегі арал. Харт аралы, кейде Харт аралы деп аталады, Нью-Йорктегі Лонг-Айленд бұғазының батыс жағында, Бронкстың солтүстік-шығысында орналасқан. Шамамен 1,6 километр (2 км) ұзындығы және 1 километр (0,33 миль) ені бар Харт аралы Пелхам аралдары архипелагының бөлігі болып табылады және Сити аралынан шығысқа қарай орналасқан. Аралдың алғашқы ресми қолданылуы 1864 жылы АҚШ-тың афроамерикандық әскерлерінің оқу алаңы ретінде болды. Одан бері Харт аралында Одақтың Азамат соғысы тұтқындарының лагері, психиатриялық мекеме, туберкулез санаториясы, жеке және жаппай жерлеулерге арналған бейіт, баспанасыз адамдарға арналған пана, ұлдарға арналған түзету мектебі және жұмыс үйі, түрме және есірткіге қарсы оңалту орталығы орналасқан. Харт аралында ойын-сауық паркі сияқты бірнеше нысандар салу жоспарланған, бірақ олар салынбады. Суық соғыс кезінде Харт аралында «Найк» қорғаныс зымырандары орналастырылған. Арал 1967 жылға дейін түрме және баспанасыз адамдарға арналған пана ретінде уақыт-уақыт пайдаланылды; соңғы тұрғын үйлер 1977 жылы тасталды. Харт аралындағы бейіт 2019 жылға дейін Нью-Йорк қаласының түзеу департаменті басқарды, содан кейін Нью-Йорк қалалық кеңесі юрисдикцияны Нью-Йорк қаласының саябақтар және ойын-сауық департаментіне беруге дауыс берді. Харт аралында бір миллионнан астам адамның қалдықтары жерленген, бірақ 21 ғасырдың басында жылына 1500-ден аз жерлеу орын алады. Харт аралында жерленгендерге отбасылары талап етпеген немесе жеке жерлеу рәсімі өткізілмеген адамдар, баспанасыз және мұқтаж адамдар, сондай-ақ аурулардан қаза тапқандардың жаппай жерлеулері кіреді. Түзеу департаменті аралға кіруді шектеді, сирек кездесетін паром қызметін ұйымдастырды және қатаң сапар квоталарын енгізді. 2020 жылға дейін және COVID-19 пандемиясына дейін жерлеуді жақын маңдағы Райкерс аралы түрмесінің тұтқындары жүргізді. Визуалды суретші Мелинда Хант құрған «Hart Island Project» қоғамдық қайырымдылық ұйымы аралға қол жеткізуді жақсарту және жерлеу тізілімдерін оңай қолжетімді ету үшін жұмыс істеді. 2019 жылы саябақтар департаментіне беру туралы өтініш жиырма жылдан астам уақыт бойы көтеріліп келді және аралға қоғамдық қол жеткізуді жеңілдетуге үміттенді. Аралдағы бейіт көшіруден кейін де жалғасты.
Hart Island, sometimes referred to as Hart's Island, is located at the western end of Long Island Sound, in the northeastern Bronx in New York City. Measuring approximately 1 mile (2 km) long by 0.33 mile (1 km) wide, Hart Island is part of the Pelham Islands archipelago and is east of City Island. The island's first public use was as a training ground for the United States Colored Troops in 1864. Since then, Hart Island has been the location of a Union Civil War prison camp, a psychiatric institution, a tuberculosis sanatorium, a potter's field used for both individual and mass burials, a homeless shelter, a boys' reformatory and workhouse, a jail, and a drug rehabilitation center. Several other structures, such as an amusement park, were planned for Hart Island but not built. During the Cold War, Nike defense missiles were stationed on Hart Island. The island was intermittently used as a prison and a homeless shelter until 1967; the last inhabited structures were abandoned in 1977. The potter's field on Hart Island was run by the New York City Department of Correction until 2019, when the New York City Council voted to transfer jurisdiction to the New York City Department of Parks and Recreation. The remains of more than one million people are buried on Hart Island, though, since the first decade of the 21st century, there are fewer than 1,500 burials a year. Burials on Hart Island include individuals who were not claimed by their families or did not have private funerals; the homeless and the indigent; and mass burials of disease victims. Access to the island was restricted by the Department of Correction, which operated an infrequent ferryboat service and imposed strict visitation quotas. Burials were conducted by inmates from the nearby Rikers Island jail until 2020 and the COVID 19 pandemic. The Hart Island Project, a public charity founded by visual artist Melinda Hunt, worked to improve access to the island and make burial records more easily available. Transfer to the Parks Department in 2019 had been sought for over twenty years and was hoped to ease public access to the Island. Burials in the island's Potters' Field continued after the transfer.
Топонимика
Аралдың атының шығу тегі туралы көптеген теориялар бар. Бір теория бойынша, британдық картографтар 1775 жылы оның дене мүшесі сияқты пішініне байланысты оны "Жүрек аралы" деп атаған, бірақ "e" әрпі кейіннен алынып тасталған. Тағы бір нұсқасы, бұл атау Лонг-Айленд бұғазының сол бөлігі мұзбен жабылған кезде материктен келген бұғылардың құрметіне берілген.
География
Харт аралы шамамен 2 километрге созылып, ең кең жерінде 1 километрге жуық ені бар. Ол Сити аралының шығыс жағалауынан шамамен 1 километр қашықтықта жатыр. Ал кейбіреулер Харт аралының қаладан толық оқшауланғанын айтады: онда электр қуаты жоқ, және оған тек пароммен ғана жетуге болады. Пелл 1669 жылы қайтыс болды, ал меншігі британдық математик Джон Пеллдің ұлы, оның немере інісі сэр Джон Пеллге өтті. Арал 1774 жылға дейін Пелл отбасының меншігінде болды, содан кейін Оливер Де Лансиге сатылды. Кейін Родман, Хейт және Хантер отбасыларына тізбектеп сатылды. «Джон Ромер» деп аталатын кеме Манхэттеннің оңтүстік ұшындағы Батареядан жаңа сарбаздарды аралға тасыды. Командир үйі мен сарбаздар казармасы салынды; казарманың ішінде кітапхана мен концерт залы болды.
Зиратты салу
Харт аралында алғаш рет Америка Азамат соғысы кезінде Одақ әскерінің 20 сарбазы жерленді. 1868 жылғы 27 мамырда Нью-Йорк қаласы аралды, жақын маңдағы Хантер аралының да иесі болған Эдвард Хантерден 75 000 долларға сатып алды. Кейіннен бұл зират "Қала зираты" және "Жұрт зираты" деп аталды. 1880 жылы "Нью-Йорк Таймс" газеті аралды "Бес бұрыштың жасыл тоғайы" деп сипаттап, Бруклиндегі кең зиратты Манхэттендегі тарихи кедей аудандарымен салыстырды. Газет Харт аралы туралы: "Блэкуэлл аралынан келген қарағайдан жасалған қарапалар осы жерге жеткізіледі" деп жазды, бұл қазіргі Рузвельт аралындағы ауруханалардан мәйіттердің көптеп келуіне сілтеме жасады. Харт аралындағы жұрт зираты Манхэттендегі Вашингтон сквері паркі мен Нью-Йорк қалалық кітапханасының бас филиалы орналасқан жерлердегі екі бұрынғы жұрт зиратын алмастырды. 1958 жылға қарай Харт аралындағы жерленгендердің саны 500 000-нан асты.
Пайдаланулардың қатар орналасуы
Харт аралы 1870 жылғы сары қызылша эпидемиясы кезінде карантиндік станция ретінде пайдаланылды. Сол кезде аралда 1885 жылы салынған "Павильон" деп аталатын әйелдерге арналған психиатриялық аурухана және туберкулез емханасы болды. Сондай-ақ, аралда 300 оқушысы бар өнеркәсіптік мектеп те орналасқан. 19 ғасырдың соңында Харт аралы Блэкуэлл аралындағы түрме мен қайырымдылық үйінің бөлімшесі болған ұлдарға арналған жұмыс үйінің орны болды. 1895 жылы ерлерге арналған жұмыс үйі ашылды, одан кейін он жыл өткен соң жас ұлдарға арналған жұмыс үйі құрылды. Харт аралындағы түрме кеңейді, оның өзіндік музыкалық тобы мен католик шіркеуі болды және ол келесі жылы ашылды. 1924 жылы Джон Хантер Харт аралының батыс жағындағы жерін Барбадостан келген миллионер, жылжымайтын мүлік сатушы Соломон Райлиге сатты. Райли кейіннен Харт аралында ойын-сауық паркін салуды ұсынды, ол Манхэттендегі Харлемдегі афроамерикандық қауымға қызмет етуі тиіс еді. Бірақ 1925 жылы қала бұл жерді иемденуге тыйым салды. Кейін Райлиге жерді иемденгені үшін 144 000 доллар төленді.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін
Харт аралындағы түрмелер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Райкерс аралына көшірілді, ал Харт аралының бұрынғы жұмыс үйі АҚШ Қарулы Күштері үшін тәртіптік казарма ретінде пайдаланылды. Райкерс аралы тез арада тұтқындармен толып кетті. 1950 жылы Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесі аралда баспанасыз адамдарға арналған баспана салуды мақұлдады, ол 2000 адамға қызмет етуге арналған еді. Жақын орналасқан Сити Айленд тұрғындары баспанасыздарға арналған баспанаға қарсылық көрсетті. Нью-Йорк қаласының әлеуметтік қамсыздандыру департаменті баспананы жабып, аралды Түзету департаменті қайта бақылауға алды. Харт аралында баспанасыздыққа қатысты істерді қараған сот ғимараты ашылды. Аралда 10 күннен 2 жылға дейінгі мерзімге сотталған 1200-ден 1800-ға дейін тұтқын болды. 1956 жылы аралда Nike Ajax зымырандық шахталары орнатылды. «Силос» деп белгілі NY 15 батареясы 1956 жылдан 1961 жылға дейін АҚШ армиясының Форт-Слокум базасының бөлігі болды және армияның 66-шы зениттік артиллериялық зымырандық батальонымен басқарылды. Шахталар жер астында орналасқан және үлкен генераторлармен қуаттандырылды. 1959 жылы Харт аралында ескі нысанды ауыстыру үшін 7 миллион долларлық жаңа жұмыс үйінің құрылысы жарияланды. Келесі жылы Харт аралы түрмесінде бейсбол алаңы ашылды. Бұл алаң Марвин Кратердің есімімен аталып, ол бұрынғы Ebbets Field стадионынан сақталған 2200 орындықты сыйға тартқан кәсіпкер еді. Арал 1966 жылға дейін түрме ретінде пайдаланылды, содан кейін қылмыстық кодекстегі өзгерістерге байланысты жабылды. 1967 жылы ашылған «Феникс Хаус» орталығы тез арада 350 тұрғыны бар елді мекенге және көкөніс бағына айналды. «Феникс Хаус» 10 000-нан астам адамды тартқан фестивальдерге ұя болды. Содан бері аралды қайта жандандыру ұсыныстары сәтсіз аяқталды. 1972 жылы қала оны тұрғын үй курортына айналдыруды қарастырды, бірақ бұл жоспардан бас тартты. Аты-жөні белгісіз, ЖИТС салдарынан қайтыс болған нәресте Харт аралындағы жалғыз қабірге, бетон тақтасына «SC (ерекше жағдай) B1 (Бала 1) 1985» деп жазылған жерге жерленді. Бұл туралы 1998 жылы хабарланды. Содан кейін Хант 1994 жылы Харт аралында жерленгендердің туыстары мен достарына көмектесу үшін «Харт аралы жобасы» ұйымын құрды. 2018 жылы шыққан «One Million American Dreams» деректі фильмі Харт аралының тарихын және онда жерленген әртүрлі адамдардың өмірін қамтиды. 2022 жылғы бұзудан бұрын, аралда 19-шы және 20-шы ғасырлардың басында салынған ескі ағаш үйлер мен тас құрылыстар болған, бірақ олар тозығы жеткен. Азамат соғысы кезеңіндегі әскери казармалар жұмыс үйін және аурухана құрылысын салуға дейін пайдаланылды. 2010 жылдардың соңында «Харт аралы жобасы» және Сити Айленд тарихи қоғамы Харт аралын Ұлттық тарихи орындар тізіміне (NRHP) енгізу үшін петиция жинауды бастады. Нью-Йорк штатының Парктер, демалыс және тарихи сақтау басқармасы 2016 жылы аралды «тарихи маңызы бар орын» деп таныды, өйткені Харт аралы NRHP тізіміне ену үшін қажетті төрт критерийдің үшеуін қанағаттандырды. 2012 жылы «Сэнди» даулы болған соң аралға елеулі зиян келді, жағалау эрозияға ұшырады және аралда көптеген қаңқалар табылды. Осыдан кейін қала жағалауды қалпына келтіруді жариялады. 2015 жылы федералды үкімет жағалау жобасына 13,2 миллион доллар бөлді, бірақ жұмыс бірнеше жылға кейінге шегерілді. Қалпына келтіру жұмыстары бастапқыда 2020 жылға жоспарланған еді, бірақ 2019 жылдың тамызында қала келесі айда жағалау жұмыстарын бастайтынын мәлімдеді.
NYC парктеріне ауысу
Аралдың бақылауы 2019 жылдың желтоқсанында Нью-Йорк қаласының парктер және демалыс департаментіне (NYC Parks) берілді. Поттерлер алаңындағы жерлеу жұмыстары аралға берілгеннен кейін де жалғасты, бірақ оларды қалалық шарттармен жұмыс істейтін жұмысшылар жүргізді. 2021 жылдың маусым айында Нью-Йорк қаласының ғимараттар департаменті аралдағы он сегіз ғимаратты бұзуға рұқсат беретін шұғыл бұйрық шығарды, оларды қала өте нашарлаған деп есептеді. Бұл ғимараттардың он алтауы 2020 жылдың наурыз айындағы есепте бұзуға жарамды деп танылған, бірақ тіпті сол кезде кейбір құрылыстарды жөндеу оңай екені анықталды. 2021 жылдың қазан айында Нью-Йорк қаласының әлеуметтік қызметтер департаменті JPL Industries компаниясына нашарлаған құрылыстарды бұзуға 3,3 миллион долларлық келісімшарт берді, сонымен қатар сол айда аралдағы естелік тасты орнатуға да рұқсат берілді. Сол жылға қарай, қала аралдағы 19 құрылыстың 15-ін қиратып, алып тастағанын хабарлады. NYC Parks аралға келушілерге аралдың зираттарына бару үшін қауіпсіз орта жасауды көздеп отырғанын, бірақ толыққанды қоғамдық парк құруды емес екенін түсіндірді. Бұл әлемдегі ең ірісі және АҚШ-тағы ең үлкен жаппай қабірлердің бірі. Аралда кем дегенде 850 000 адам жерленген, бірақ 2000 жылдардан бері жерлеу көрсеткіші жылына 1500-ден аспайды. 2006 жылғы «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланған мәліметке сәйкес, өткен жылы Поттерлер алаңында 1419 адам жерленген: олардың 826-сы ересектер, 546-сы нәрестелер мен өлі туған балалар, ал 47-сі дене мүшелерінің бөліктері болған. Жылдық жерлеулердің үштен бірін нәрестелер мен өлі туған балалар құрайды, бұл көрсеткіш 1997 жылы Нью-Йорк штатындағы барлық жүкті әйелдерді қамтыған Балалардың денсаулық сақтану бағдарламасы басталғаннан бері екі есеге төмендеді.
One third of annual burials are infants and stillborn babies, which has been reduced from a proportion of one half since the Children's Health Insurance Program began to cover all pregnant women in New York State in 1997.
Жерлеу
Өлгендер окоптарға жерленеді. Сәбилер сандықтарға салынады, олар 100-ден топтасып, бес қатар биіктікте және әдетте жиырма қатарда орналасады. Сандықтардың жеті өлшемі бар, ұзындығы әртүрлі. Әр сандыққа жеке нөмір, адамның жасы, ұлты және мәйіті табылған жері (болған жағдайда) жазылады. 2020 жылы азаматтық мердігерлер жерлеу жұмысын бастағанға дейін, жақын маңдағы Райкерс аралы түрмесінің тұтқындарына Гарт аралында мәйіттерді жерлеу үшін сағатына елу цент төленді. Мүліктік мұрағаттағы микрофильмде сақталған жерлеу тізімдері 1913 жылға дейін белгісіз адамдардың жеке учаскелерге жерленгенін, ал анықталған ересектер мен балалардың жаппай қабірлерге қойылғанын көрсетеді. 1913 жылы ересектерді жиі эксгумациялау үшін окоптар бөлінді. Әр учаскеге 150 сандықтан қойылып, GPS координаттарымен белгіленеді. және 1948 жылдың қазанында пайдалануға берілді.
Аурудан зардап шеккендерді жерлеу
Харт аралы эпидемиялар мен пандемиялар кезінде аурудан қайтыс болғандарды жерлеу үшін де пайдаланылған. Нью-Йорк қаласындағы COVID-19 пандемиясы кезінде, егер қазалар саны қабірханалардың сыйымдылығын басып озса, Харт аралы COVID-19 жұқтырып қайтыс болған адамдарды уақытша жерлеу орны ретінде белгіленді. Ол кезде қалада үйде қайтыс болғандардың саны күрт өсті, бірақ олардың денелері COVID-19-ға тексерілмеді. 2020 жылдың наурыз айының соңында жаппай қабірлерге дайындық жұмыстары басталды. 2020 жылдың сәуір айында бірнеше бұқаралық ақпарат құралдары жерлеудің басталғанын хабарлады, бірақ Нью-Йорк қаласының мэрі Билл де Блазио Харт аралының тек талап етілмеген денелерді, сондай-ақ оны жерлеу орны ретінде таңдағандарды жерлеу үшін қолданылып жатқанын нақтылады. 2021 жылы The City сайты 2019 жылы аралда 846 дене жерленген, ал 2020 жылы 2334 дене жерленген аралықта жерлеу санының күрт өскенін көрсеткен талдау жариялады.
Жазбалар
Көптеген жерлеу тізімдері 1977 жылдың шілде айының соңында өртеу арқылы жойылды. 1977 жылға дейінгі жерлеулердің қалған тізімдері Манхэттендегі қалалық мұрағатқа берілді; ал одан кейінгі тізімдер әлі де қолмен жазылған кітаптарда сақталады, бірақ қазір олар жартылай онлайн қолжетімді цифрлық деректер базасына көшірілуде. 2008 жылы Харт аралы жобасына 50 000 жерлеу тізімін беру туралы ақпарат алуға арналған заң (FOI) сұранысы мақұлданды. 2008 жылдың шілдесінде Харт аралындағы жерлеу тізімдерінен алынған "өлім орны" туралы ақпаратты жасыруға қатысты Нью-Йорк қаласының үкіметіне қарсы сот процесі қозғалды және 2009 жылдың қаңтарында соттан тыс келісімге келді.
Ерекше атақты адамдар жерленген
Харт аралында жерленгендер міндетті түрде үйсіз немесе мұқтаж адамдар емес. Көптеген қайтыс болғандардың жекелеген жерлеу шығындарын көтере алмайтын отбасылары болған немесе өлімнен кейін бір ай ішінде туыстары талап етпеген. Атақты жерленгендердің арасында драматург, киносценарист және режиссер Лео Бирински бар, ол 1951 жылы жалғыз және кедейлікте қайтыс болғаннан кейін сол жерге қойылды. Америкалық романист Даун Пауэлл 1970 жылы, қайтыс болғаннан кейін бес жыл өткен соң, оның денесі медициналық зерттеулерде пайдаланылғаннан кейін, мүлігінің басқарушысы оны қайтарудан бас тартқандықтан Харт аралында жерленді. 1968 жылы Ист-Виллидждегі үйден өлген күйі табылған «Оскар» жүлдесінің иегері Бобби Дрисколл оның денесі уақтылы анықталмағандықтан Харт аралына жерленді. Еңбек белсендісі, әнші-күйші және «Wobbly» қозғалысының мүшесі Т. Боун Слимнің денесі Гудзон өзенінде суда қалқып жүрген күйі табылғаннан кейін Харт аралында жерленді. Композитор Ноа Крешевский өзінің тілегі бойынша Харт аралына жерленді, өйткені оның күйеуі Дэвид Сакстың айтуынша, Крешевский дәстүрлі жерлеу рәсімдеріне байланысты болатын шығындар мен формальдылыққа қарсылық білдіргісі келді.
Харт аралы жобасы
1994 жылы Нью-Йорк суретшісі Мелинда Хант құрған Харт аралы жобасы – аралға және оның жерлеу деректеріне қолжетімділікті жақсартуға бағытталған коммерциялық емес ұйым. Тарихшы Томас Лакер былай деп жазады: Вуди Гатридің аты-жөні белгісіз мексикалық мигранттар туралы әнінің ұзақ және әсерлі тарихы бар. Хант, осыған байланысты эмоционалдық сезіммен, 850 000-ға жуық кедей адамның есімдерін жариялау үшін жылдар бойы зерттеу жүргізді. Олардың барлығы 101 акрлық Харт аралында жатыр, онда қала өз атын атамаған адамдарды жерлейді. 2009 жылдан бастап қала Харт аралы жобасына аралдағы жерлеу тізілімдерін берді. Өз кезегінде, ұйым 1980 жылдан бергі жерлеу тізілімдерінің онлайн-мәліметтер базасын жүргізіп келеді. Бұл жоба Харт аралына ай сайын кез келген адамның кіруіне және Құқық қорғау департаментінің жерлеу тізілімдерін онлайн жариялауын талап ететін заңнама қабылдануы сияқты реформаларға әкелді. Харт аралы жобасы Global Positioning System (GPS) деректерін пайдаланып, қабірлердің орналасқан жерлерін сандық картаға түсірді. 2014 жылы GPS деректері мен оқиғаларды айту бағдарламалық құралы бар интерактивті карта, «Анонимділіктің сағаттары» атты «Саяхаттаушы бұлт мұражайы» ретінде жарияланды. Бұл мұражай жерлеу тізіміндегі адамдар туралы жарияланған оқиғаларды жинақтайды. 2012 жылы Вестчестер қауымдастық колледжінде Ханттың көмегімен Харт аралы жобасы арқылы қабірлері табылған адамдардың суреттер көрмесі өтті. Харт аралы жобасы сонымен қатар британдық ландшафт сәулетшілері Энн Шаррок пен Ян Фишермен бірлесіп, Нью-Йорк қалалық кеңесі мен Парктер департаментіне ландшафтты дамыту стратегиясын ұсынды.
Woody Guthrie's song about the unnamed Mexican migrant dead has had a long resonant history. Hunt, in an emotionally related gesture, has researched, for years, in order to publish the names of as many as 850,000 paupers who lie in 101 acres of Hart Island where the city buries its anonymous dead. Since 2009, the city has given burial records for the island to the Hart Island Project. In turn, the organization maintains an online database of burial records from 1980 onward. The project has led to reforms of access to Hart Island such as opening the island monthly to everyone and legislation that requires the Department of Correction to publish burial records online. The Hart Island Project has digitally mapped grave trenches using Global Positioning System (GPS) data. In 2014, an interactive map with GPS burial data and storytelling software, "clocks of anonymity" was released as the "Traveling Cloud Museum", which collects publicly submitted stories of those who are listed in the burial records. In 2012, Westchester Community College hosted an art exhibition of people whose graves were located through the Hart Island Project with Hunt's help. The Hart Island Project also collaborated with British landscape architects Ann Sharrock and Ian Fisher to present a landscape strategy to the New York City Council and the Parks Department.
Заңнама
2011 жылдың 28 қазанында Нью-Йорк қалалық кеңесінің Өрт және қылмыстық әділет комитеті "Бақылау: Н.Й.Қ. Түзету департаментінің Харт аралындағы Поттер өрісін басқаруын қарастыру" тақырыбында тыңдау өткізді. 2013 жылы қабылданған заңға сәйкес, Түзету департаменті екі түрдегі құжатты интернетке жариялауға міндетті: жерлеулердің дерекқоры және бару ережелері. 2013 жылдың сәуір айында Түзету департаменті аралдағы жерлеулердің онлайн дерекқорын жариялады. Харт аралы жобасы 2012 жылдың 27 қыркүйегінде осы заң жобасын қолдап куәлік берді, бірақ заң жобасы қабылданбады. Заң жобасы 2014 жылдың наурыз айында қайтадан енгізілді. Ақырында заң жобасы Парктер департаменті мен Түзету департаментінің қолдауы болмағандықтан қабылданбады. Парктер департаменті белсенді зиратты басқару олардың құзыретіне кірмейтінін, ал Түзету департаменті Харт аралын басқа қалалық агенттікке беруді жөн көретінін мәлімдеді. 2018 жылы қалалық кеңес мүшесі Иданис Родригес және үш әріптесі заң жобасын екінші рет енгізді. Заң жобасын қолдаған Родригес Харт аралындағы марқұмдардың туыстарының жақындарының қабірлеріне қол жеткізуін қалады деді. Заң жобасы 2019 жылдың қараша айында Нью-Йорк қалалық кеңесінде қабылданды, көптеген кеңес мүшелері юрисдикцияны Парктер департаментіне беруге дауыс берді. Келесі айда қала әкімі Билл де Блазио заңға, сондай-ақ тағы үш заң жобасына қол қойды, оның ішінде паром қызметін Нью-Йорк қаласының көлік департаменті жүргізуге рұқсат беретін заң жобасы да бар еді.
Қол жеткізу
Харт аралына тек паром арқылы ғана баруға болады. Қала әкімдігі туысқандарына аралға сапар шегіп, қабірлерге естелік заттар қалдыруға рұқсат береді және туысқандары үшін қабірлерге баруды жоспарлауға арналған онлайн және телефондық жүйені ұстап тұрады. Басқа азаматтарға алдын ала уақыт бойынша жазылған жағдайда ғана кіруге рұқсат етіледі.
Паромдық қызмет
Бұрын қала мен Харт аралдары арасында тәулік бойы паром қызметі істеген, күндіз әр қырық бес минут сайын, ал түнде сирек жүрген. Бұл қызметті ұстау өте қымбатқа түскен; 1967 жылы айына 1500 адам осы қызметтен пайдаланса, қала оны жалғастыру үшін жылына 300 000 доллар жұмсаған. 1977 жылға қарай қала жиі паром қызметін тоқтатып, күніне жеті рейс жасаған. 2019 жылы қабылданған заңға сәйкес, Нью-Йорк қаласының көлік департаменті паромды жиірек іске қосуға тиіс болды. Алғашқы сапар 2015 жылдың 19 шілдесінде жасалды. Айына екі рет жеке қабірлерге баратындар самотпен жақын туысқандық немесе достық байланыста болған адамдармен шектелді. Харт аралындағы беседкаға ай сайын экскурсиялар ұйымдастырылып тұрды. COVID-19 пандемиясы кезінде Харт аралына баруға тыйым салынған, бірақ 2021 жылдың мамырында сапарлар қайта басталды, алайда әр паромта әкелінетін адамдардың саны онға дейін азайтылды.
NYC парктерін бақылау
2021 жылдың шілдесінде аралға жауапкершілік толығымен Түзету департаментінен Нью-Йорк қалалық парктеріне берілді. Аралға қолжетімділікті жақсарту мақсатында жүргізілген Харт аралы көлік зерттеуі аясында Нью-Йорк қалалық парктері 2022 жылдың басында халыққа ашық жиналыстар өткізді. Төрт мүмкіндік ұсынылды: Орчард-Бичтен Фордем-стриттегі паром терминалына шаттл автобус қызметі; Нью-Йорк метросының Пелхэм-Бей-Парк станциясынан, Орчард-Бич және Фордем-стритте тоқтап шаттл автобус қызметі; Ферри-Пойнт паркінен аралға жаңа паром қызметі; және Нью-Йорк паромдарының Саундвью маршрутын Ферри-Пойнт паркінен аралға дейін ұзарту. Нью-Йорк қалалық парктері департаменті аралға қатысты жоспарларының зират пен аралға келушілер үшін қауіпсіз жағдай жасауға, бірақ толыққанды қоғамдық парк құруға бағытталмағанын түсіндірді.