Кіріспе

Америка Құрама Штаттары армиясының генерал-лейтенанты Кларенс Ральф Хьюбнер (24 қараша 1888 жыл - 23 қыркүйек 1972 жыл) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда ерекше көзге түскен, жоғары наградалармен марапатталған АҚШ армиясының аға офицері. Оның ең танымал рөлі – Екінші дүниежүзілік соғыстың Нормандияға түсу кезінде 1-ші жаяу әскер дивизиясының («Үлкен қызыл» деген лақап атымен белгілі) генерал-командующийы (CG) болуы.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Канзастағы Буштоннан шыққан шаруа баласы Хьюбнер 1916 жылғы қарашада тұрақты офицерлік шен алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хьюбнер Батыс майданында қызмет етті және 28-ші жаяу әскері полкімен бірге Францияға жіберілді, ол кейіннен 1-ші жаяу әскер дивизиясының ("Үлкен Қызыл") құрамына кірді. Бұл дивизия соғыс кезінде теңіз арқылы жіберілген американдық экспедициялық күштердің (АЭК) алғашқысы болды. Келесі жылы ол Кантиньидегі алғашқы американдық полк шабуылына, Сойссон, Сен-Михель және Мез-Аргон шайқастарына қатысты. Осы соғыстағы қызметі үшін ол екі "Ерен еңбегі үшін" ордені, Армияның "Ерен еңбегі үшін" медалі және "Күміс жұлдыз" медалімен марапатталды. Ол 28-ші жаяу әскерінің 2-ші батальонына қолбасшылық еткен офицері қаза болғаннан кейін Кантиньиде батальонға қолбасшылық етті, ал кейіннен полкке қолбасшылық етті, ол АЭК-тің ең жас полк командирлерінің бірі болды. Соғыстан кейін әскерде қызметін жалғастырған Хьюбнер 1924 жылы Форт-Левенворттағы АҚШ Армиясының Командалық және Бас штаб мектебіне түсті және 1929 жылдан 1933 жылға дейін оның оқытушысы болып жұмыс істеді.

Бөлімнің командалығы

1943 жылы Хьюбнер генерал Омар Н. Брэдли жоспарлаған оқиғаның нәтижесінде 1-ші жаяу әскер дивизиясының танымал қолбасшысы генерал Терри Алленді қызметтен босатып, орнына тағайындалды. Аллен басқарған кезде 1-ші жаяу әскер дивизиясы үлкен жауынгерлік жетістіктерге қол жеткізгенімен, Брэдли Алленнің және дивизияның көмекші қолбасшысы Теодор Рузвельт кішінің соғыс кезіндегі басшылық стилін сынады, олар жаттығу мен тәртіпке қарағанда жауынгерлік қабілетке басымдық берді: «Одақтастар Тунис қаласынан әдемі түрде өтіп бара жатқанда, Алленнің жауынгерлік 1-ші жаяу әскер дивизиясы тунистік жеңісті өзшелекпен тойлады. Тунистен Арзевке дейінгі қалаларда дивизия тоналған шарап дүкендері мен ашуланған қала әкімдерінің ізін қалдырды. Бірақ дивизия Оран қаласында толық бақытсыздыққа ұшырады. Проблема СОС (Жабдықтау қызметі) әскерлері, Оранда ұзақ уақыттан бері орналасқан, майданнан келген біздің жауынгерлік әскерлерімізге клубтары мен базаларын жапқаннан кейін басталды. Бұл шектеуге ашуланған 1-ші дивизия қалаға екінші рет «азаттық әкелу» үшін шабуыл жасады». Бұған қарамастан, Брэдли «әскерлерді басқаруда Терри Аллендей болмайтын ешкім жоқ» екенін мойындады. Қызметке кіріскеннен кейін Хьюбнер дереу 1-ші жаяу әскер дивизиясы үшін, тіпті Сицилияда неміс әскерлерімен қанды шайқастардан жаңа ғана оралған тәжірибелі сарбаздары үшін де жақын қашықтықтағы жаттығулар, парадтар мен қару-жарақ сабақтарын тапсырды. Бұл дивизиядағы қатардағы жауынгерлерге ұнаған жоқ, олар Алленге деген сүйіспеншіліктерін жасырмады. «Үлкен қызыл» дивизиясының бір сарбазы ашуланып: «Жарайды ма?! Біз немістерді айлар бойы өлтіріп жүрміз, енді бізге мылтықпен оқ атуды үйретеді? Бұл ақылға сыймайды», деді. Брэдли мен Эйзенхауэрдің қолдауымен Хьюбнер табандылық танытып, дивизияның моральдық жағдайы біртіндеп жақсарды. Хьюбнер, өзінің көмекшісі бригадалық генерал Виллард Г. Уайманның көмегімен, дивизияны D күні Омаха жағажайына шабуылға бастап, кейіннен Сен-Лода сәтті шабуыл жасады. Дивизия кейін Мортенде неміс контршабуылына тойтарыс берді және Германия армиясын Франция арқылы қуды, нәтижесінде Ахен және Хюртген орманындағы шайқастар болды.

V корпустың командалығы

1945 жылдың қаңтарында Хюбнер V корпусының бастығы болып тағайындалды және оны Рейннен Эльбаға дейін жетектеді, сол жерде оның әскерлері алғаш рет Қызыл Армиямен кездесті. 1945 жылдың 11 қарашасына дейін V корпусын басқарды.

Соғыстан кейінгі қызмет

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Хьюбнер 1945 жылдың соңынан 1946 жылға дейін Пентагонда Армия штабының көмекші бастығы (G 3) қызметін атқарды. 1946 жылы ол АҚШ Еуропалық қолбасшылығының (EUCOM) штаб бастығы болды. 1947 жылдың 28 наурызында генерал-лейтенант шеніне көтерілді және 1947 жылдан 1950 жылға дейін EUCOM бас қолбасшысының орынбасары болып қызмет етті. 1949 жылдың 15 мамырынан 1949 жылдың 1 қыркүйегіне дейін Германиядағы американдық аймақтың әрекет етуші әскери губернаторы болды. Хьюбнер 1950 жылдың 30 қарашасында армиядан отставкаға шықты.

Кейінгі жылдар

1951 жылдың 1 қыркүйегінде Хьюбнер Нью-Йорк штатының Азаматтық қорғаныс комиссиясының директоры болды және 1961 жылдың қаңтарына дейін осы қызметті атқарды. Хьюбнер ядролық қауіптен қорғаныш үйлер салудың белсенді жақтаушысы болды, ол АҚШ халқының ақырында толық уақытты жер астындағы бекеттерде өмір сүруге мәжбүр болады және "күн сәулесін тек қана саналы тәуекелге бара отырып көреді" деп сенді. Хьюбнер 1921 жылы Флоренс Барреттке үйленді. Ол 1966 жылы қайтыс болғаннан кейін, Хьюбнер 1968 жылы Анна Имльда Мэтьюсқа үйленді. Ол 1974 жылы қайтыс болды. Үшеуі де Арлингтон ұлттық зиратында бірге жерленген.

Танымал мәдениетте

Хьюбнерді Чарльз Маколей 1980 жылғы "The Big Red One" фильмінде, Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған ашылу сахнасында, ал қайта құрылған ұзартылған нұсқада 1944 жылы Хюертген орманы шайқасы алдында сомдады.