Кіріспе
Университеттер мен колледждер христиандық қауымдастығы (UCCF; сондай-ақ UCCF: Христиандық одақтар) – 1928 жылы Евангелиелік одақтардың университеттер аралық қауымдастығы ретінде құрылған, Ұлыбританияда тіркелген қайырымдылық ұйымы. UCCF христиан теологиясының консервативті евангелистік түрін қолдайды. UCCF-тің екі мақсаты бар: студенттердің, түлектердің және университеттердің бұрынғы студенттерінің арасында евангелиелік христиандық сенімін дамыту; және Киелі кітапты зерттеу мен ғылыми зерттеулерді қолдау. Өз мақсаттарына жету үшін UCCF үш негізгі бағытта жұмыс істейді: Ұлыбританиядағы еншікті Христиандық одақтарының (CUs) жетекшілерін евангелизацияға тартуға және христиан студенттерінің сенімін нығайтуға ынталандыру және көмектесу. Ноттингемде орналасқан Inter Varsity Press (IVP) еншілес компаниясы арқылы түрлі христиандық материалдарды басып шығару және тарату (АҚШ-тағы InterVarsity Press ұйымынан ерекшеленеді). Көбінесе магистратура деңгейінде Киелі кітапты зерттеуге қатысты ғылыми зерттеулерді қолдау. Христиандық одақтар қауымдастық құруға, Киелі кітапты оқуға және евангелизацияға мүмкіндік береді, жыл сайын шамамен 40 000 студент осы ұйымдардың ұйымдастырған іс-шараларына қатысады.
To advance the evangelical Christian faith amongst students, graduates and former members of universities; and
To promote biblical scholarship and research. To achieve its aims, UCCF undertakes three main areas of activity:
Encouraging and supporting leaders of affiliated Christian Unions (CUs) throughout the UK to engage in evangelism and help Christian students grow in their faith. Publishing and distributing a wide range of Christian resources through its Inter Varsity Press (IVP) subsidiary, based in Nottingham (not to be confused with the US based InterVarsity Press). Supporting biblical research, mostly at postgraduate level. The Christian Unions provide opportunities for fellowship, bible study and evangelism, with nearly 40,000 students attending outreach events each year.
Тарих
Университеттер мен колледждердегі христиандық қауымдастық 1928 жылы ресми түрде Интер-Варситеттік қауымдастық ретінде құрылды. Бұл қауымдастық 1920 жылдардың басында Кембридж қаласындағы Колледждер аралық христиандық одағының ықпалымен пайда болды. CICCU 1910 жылы кеңірек Студенттік христиан қозғалысынан (SCM) бөлініп шықты, ал 1900 жылдардың басында екеуінің арасында шиеленіс туды. Басқа христиандық одақтарға қарағанда консервативті және евангелистік көзқарастары күшті болған CICCU, SCM-нің конфессияаралық және модернизмге (соның ішінде Библияны сынаудың жаңа әдістерін қабылдау) бет бұруымен келіспеді және евангелизмге көбірек мән беруді қалады. 1919 жылы екі топтың арасын жақындастыруға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды, себебі CICCU христиандық сенімнің негізінде Иса Мәсіхтің құрбандығының маңыздылығын қатаң түрде талап етті, бірақ SCM оған келіспеді. Оксфорд Колледждер аралық христиандық одағындағы евангелистік студенттер SCM-ден бөлініп, екі жылдық қайта қосылғаннан кейін 1927 жылы SCM-ден толығымен шықты. 1919 жылдан бастап Норман Граббтың ықпалымен Ұлыбритания университеттерінің консервативті евангелистік студенттері Лондон қаласында жыл сайын конференция өткізе бастады. Алғашқы конференцияда Студенттік христиан қозғалысына сынды мәлімдеме жасалды, оның сенім негізінде Мәсіхтің құдайлығы туралы айтылмағаны және күнә, кешірім мен құтқарылу туралы ешқандай сөз қозғалмағаны сынға алынды. 1922 жылы төртінші жылдық жиналыста конференцияны ресми түрде жыл сайынғы іс-шара ретінде бекіту, атқару комитетін тағайындау және конституция жобасын әзірлеу туралы шешім қабылданды. 1923 жылы қабылданған Интер-Варситалық конференция конституциясы топтың ілімдік негізін қамтыды. 1923 жылғы ілімдердің негізінде «Киелі кітаптардың Құдайдан шабыттанғаны және қатесіздігі», «адам табиғатының жалпы күнәкарлығы мен кінәлілігі» және «күнәнің кінәсінен, жазасынан және күшінен тек Иса Мәсіхтің құрбандық өлімі арқылы құтқарылуы» жазылған. Конференцияны басқарудағы ресми лауазымдарға үміткерлер сенім негізін қол қоюға міндетті болды, болашақ спикерлердің де осы негізге сәйкес көзқарастар ұстануы талап етілді және конференцияға доктриналық тұрғыдан конференциямен келіспейтін ұйымдармен бірлескен іс-шараларға қатысуға тыйым салынды. 1928 жылға қарай Интер-Варситалық конференция евангелистік христиандық одақтардың тұрақты қауымдастығына және SCM-ге қарсыластық ұйымға айналды. 1924 жылы Интер-Варситалық конференцияның хатшысы болғаннан кейін, Кингс колледжінің түлегі Дуглас Джонсон 1928 жылғы конференция делегаттарымен Евангеликалық одақтардың Интер-Варситалық қауымдастығының бірінші және негізін қалаушы Бас хатшысы болып сайланды. Ол 1964 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1997 жылы UCCF Ирландия аралындағы университеттердегі христиандық одақтарын біріктіріп, IFES Ireland деп аталатын тәуелсіз қозғалысты құрды (кейіннен Christian Unions Ireland деп қайта аталды). Университет емес колледждердегі ІВФ-мен байланысты христиандық одақтардың саны артуына байланысты, Интер-Варситалық қауымдастық 1974 жылы өзінің атын Университеттер мен колледждер христиандық қауымдастығына өзгертті. 2007 жылға дейін UCCF жоғары және қосымша білім беру мекемелеріндегі христиандық одақтардың бас ұйымы ретінде әрекет етуді жалғастырды. Сол жылы UCCF, Scripture Union бірлестігімен бірлесіп, Festive жобасын іске қосты, бұл қосымша білім беру және алтыншы сынып колледждеріндегі христиандық одақ топтарын қолдауға бағытталған тәуелсіз жоба.
Зерттеу
UCCF 1945 жылы ашылған және 2015 жылы тәуелсіз болған Кембридждегі Тиндал үйі арқылы Киелі кітапты зерттеуді қолдайды. 1980 жылдардың соңынан бастап осы ғасырға дейін христиандық этика саласындағы мамандарға қолдау көрсету Е. Дэвид Кук құрған Оксфордтағы Уайтфилд институты арқылы жүзеге асырылды. 2006 жылы институт Кирби Лэйнг христиандық этика институты болып қайта құрылды, ал қазір Кирби Лэйнг қоғамдық теология орталығы деп аталады.
Теология
UCCF христиан теологиясының консервативті евангелистік түрін қолдайды. Оның ілімдік негізі консервативті евангелизмнің ерекше элементтерін көрсетеді, мысалы, Киелі кітаптың қатесіздігі, барлық адамдардың күнәлі екендігі және құрбандық арқылы кешірім. Жеке христиандық одақтар UCCF-ке мүше болу үшін оның ілімдік негіздерін қабылдауы керек, ал басшылық қызметтерді атқаратын (студенттік атқару комитетінің мүшелері де осыған жатады) немесе христиандық одақтың іс-шараларында сөз сөйлейтін әрбір адам келісімін растау үшін қол қоюға тиіс. UCCF-тің ілімдік негізіндегі консервативті евангелизмнің айқындылығы кейбір адамдарды UCCF теологиясының шектеулілігін сынауға итермеледі. Киелі кітаптың қатесіздігі – Киелі кітаптың христиандық сенім мен тәжірибе үшін толыққанды және жеткілікті шындық екені туралы көзқарас – көптеген христиан дінтері тарапынан қабылданбайды. Мысалы, католик шіркеуі Киелі кітапты шіркеу дәстүрінің жарығында оқуды ұсынады, ал англикандықтар мен методистер дәстүрге, ақылға және тәжірибеге құндылық береді, ал пентикосталдықтар Киелі кітапты Киелі Рухпен шабыттанған қауымның көзімен оқиды. Құрбандық арқылы кешірім доктринасы да көптеген евангелистік емес христиандар тарапынан қабылданбайды. Кейбір жағдайларда, UCCF-тің евангелистік теологиясы христиандық одақтардың діни қызметкерлермен және/немесе студенттік ұйымдармен қарым-қатынастарын қиындатуына себеп болды. Бұл UCCF мен SCM арасындағы маңызды және тұрақты айырмашылық болып табылады (SCM-нің экюменизмге, оның ішінде христиандық одақтармен ынтымақтастыққа ұмтылысы бар).
Демографиялық және ұйымдық
2013 жылғы зерттеуге сәйкес, Ұлыбританияда шамамен 200 UCCF-қа қатысқан христиандық одақ бар, олардың жалпы саны шамамен 10 000-ға жуық. Осылайша, UCCF мүшелері Ұлыбританиядағы барлық христиан студенттердің 1%-дан астам бөлігін құрады (800 000). Сол сауалнамада христиан студенттерінің 10%-ы (82 000-нан астам) оқу мерзімінде христиандық одақтың іс-шараларына қатысқандарын хабарлады. UCCF шамамен 80 қызметкерді жұмысқа алған, сондай-ақ бір жылдық оқу бағдарламасында шамамен 80 ерікті "релейлік жұмыскер" бар. Осы қызметкерлердің және еріктілердің көпшілігі – студент кезінде КУ-ға қатысқан түлектер. Олар студенттік христиандық одақтарды оқыту, кеңес беру және материалдық-әдістемелік көмек көрсету арқылы қолдайды. 2006 жылғы Ekklesia есебінде көрсетілгендей, UCCF қаржысының көп бөлігі (>65%) жеке тұлғалардың қайырымдылықтары есебінен түседі. Оның 10%-ы шіркеулерден түскен қайырымдылықтардан, ал қалғаны жеке христиандық одақтардың жарналарынан және қайырымдылық қорларының қолдауынан құралады.