Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық футболшы
English footballer
Пол Рини (22 қазан 1944 жылы туған) – ағылшынның бұрынғы халықаралық футболшысы. Ол негізінен оң жақты қорғаушы ретінде ойнады. 1962 жылдан 1978 жылға дейін «Лидс Юнайтед» клубында 745 рет бірінші команда құрамында алаңға шығып, Дон Ревидің басшылығымен жеті маңызды жүлде жеңіп алды. Аралас нәсілді ойыншы болғандықтан, Рейни 1968 жылы Англияның ұлттық футбол құрамасы сапында алаңға шыққан екінші ақ емес футболшы (Франк Судан кейін) болды, ол үш рет құрама сапында ойнады. Мансабының кейінгі кезеңдерінде Рейни «Брэдфорд Сити» және «Ньюкасл КБ Юнайтед» клубтары үшін өнер көрсетті.
Paul Reaney (born 22 October 1944) is an English former international footballer. He played primarily as a right sided full back. He made 745 first team appearances at Leeds United from 1962 to 1978, winning seven major trophies under Don Revie's management. As a player of mixed race, Reaney became the 2nd non white footballer (after Frank Soo) to represent the men's senior England national football team in 1968, when he gained the first of his three senior caps. Later in his career, Reaney played for Bradford City and Newcastle KB United.
Лидс Юнайтед
Рини бала кезінде Лондоннан Йоркширдің Батыс Райдингіне көшіп келді және 15 жасында мектепті тастады. Дон Реви оны Лидс клубына шәкірт ретінде қабылдағанға дейін ол қысқа уақыт автомеханик болып жұмыс істеді. Ол кәсіби дебютін 18 жасқа толғанға дейін жасады, алғашқы маусымда 35 лига ойынына қатысып, 1964 жылы Екінші дивизионды жеңген команданың құрамында болды. 1964-1965 жылдары Рейни лиганың бір ойынын ғана өткізіп алды және Лидс Лига чемпионы мен ФА Кубогы үшін күрескенде өзінің алғашқы лигалық голын соқты. Бірақ Лидс екі жүлдеден де қағылды, «Манчестер Юнайтед» чемпион атанды, ал «Ливерпуль» ФА Кубогы финалында Лидсті жеңді. Рейни өте бәсекеге қабілетті, тәртіпті қорғаушы ретінде танылды, ол ең талантты шабуылшыларды тоқтатуға шебер болды. Джордж Бест Рейниді өзі қарсы ойнаған ең жақсы екі қорғаушының бірі деп атады. 1967-1968 жылдары Лидс Лига кубогы мен Фейрс кубогын жеңіп алды, ал 1968-1969 жылдары Лига чемпионы атанды. 1969-70 маусымда Лидс Лига чемпионы, ФА Кубогы және Еуропа кубогының «үштік» жүлдесіне үміттене бастады, бірақ «Вест Хэм Юнайтед» клубына қарсы өткен ойында сынған аяғының салдарынан маусым соңына дейін қатыса алмады – бұл Лидстің үш жүлдеден де айырылуына себеп болды. Сонымен қатар, аяғының сынуы Рейнидің сол жазда Мексикада өткен Әлем чемпионатына қатысуына да кедергі келтірді. 1970-71 маусымда ол қайтадан жасыл алаңға оралып, лигада 18 ойынға қатысып, екінші Фейрс кубогын жеңген команданың құрамында болды, бірақ Лига чемпионатын ұтып алу мүмкін болмады. 1971-1972 жылдары ФА Кубогын жеңген команданың құрамында болды, бірақ Лига чемпионатын тағы да жеңе алмады. Келесі маусым Рейни үшін көңіл көншітпейтін болды, себебі Лидс ФА Кубогы финалында «Сандерлендке» және даулы Еуропа Кубок иелерінің кубогы финалында «А.С. Миланға» есе жіберді. Рейнидің Лидстегі карьерасы 1973-1974 жылдары 500-ге жуық ойынға жетті, Лидс маусымды 29 ойын жеңіліссіз аяқтап, Реви басшылығымен екінші рет Лига чемпионы атанды, ал ол кейін Англия құрамасын басқаруға кетті. Рейни келесі маусымда, 1974-1975 жылдары Еуропа кубогының финалына жеткен команданың құрамында болды, бірақ «Бавария Мюнхен» клубына 2:0 есебімен жеңілді.
Reaney moved to the West Riding of Yorkshire from London as a child and left school at 15. He was briefly a car mechanic before Don Revie signed him for Leeds as an apprentice. He made his professional debut shortly before his 18th birthday, and went on to make 35 League appearances in his first season, and was part of the team that won the Second Division in 1964. In the 1964–65 season, Reaney missed just one League game, and scored the first of his League goals as Leeds challenged for both the League championship and FA Cup; however, Leeds lost out on both trophies, with Manchester United winning the title, whilst Liverpool beat Leeds in the FA Cup final. Reaney quickly earned a reputation as a fiercely competitive, disciplined defender, capable of closing out the most talented of attackers – George Best rated Reaney as one of the two best defenders he played against. In 1967–68 Leeds won the League Cup and the Fairs Cup, and in 1968–69 they won the League championship. Leeds progressed in 1969–70 towards a "treble" of League championship, FA Cup and European Cup, but a broken leg suffered in a game against West Ham United meant that he missed the run in to the end of the season – a factor that contributed to Leeds missing out on all three trophies. In addition, the broken leg meant that Reaney missed that summer's World Cup in Mexico. He eventually returned in the 1970–71 season to make 18 League appearances and be part of the team which won its second Fairs Cup, but which missed out on the League championship again. In the 1971–72 season he was part of the team that won the FA Cup, but which missed out the League Championship yet again. The following season saw more disappointment for Reaney as Leeds lost the FA Cup final to Sunderland and a controversial European Cup Winners Cup final to A. C. Milan. Reaney's career at Leeds passed 500 appearances in 1973–74 as Leeds embarked on a 29 match unbeaten start to the season to earn the League title for the second time under Revie, who then left to take over the England job. Reaney was in the team which duly progressed to the European Cup final the following season in 1974–75 but was controversially defeated 2–0 by Bayern Munich.
Кейінгі мансап
Ринни 1977–78 маусымының соңына дейін «Элланд Роудта» қалды, содан кейін 745 ойыннан кейін бос агент ретінде жіберілді. Ол көрші «Брэдфорд Сити» клубына қосылып, одан кейін Австралияда «Ньюкасл КБ Юнайтед» клубында ойыншылық карьерасын аяқтады.
Reaney remained at Elland Road until the end of the 1977–78 season when he was given a free transfer after 745 appearances. He joined neighbours Bradford City and then completed his playing career in Australia with Newcastle KB United.
Халықаралық мансап
1968 жылы Рини Англия құрамасы сапында алғаш рет алаңға шықты, Болгарияға қарсы матчта қосымша ойыншы ретінде ойнады (соның арқасында "Пол" есімді алғашқы футболшы Англия құрамасының толық халықаралық ойынында қатысты). Ринидің Англия құрамасында ойнауы соңғы жылдары маңызға ие болды, себебі ол футболшылық карьерасы кезінде "ақ" деп есептелсе де, қазіргі таңда көптеген адамдар оны "қара" немесе аралас нәсілді деп санайды. Оның Англия құрамасындағы дебюті Вив Андерсоннан тоғыз жыл бұрын болды, ол Англия құрамасы үшін алғашқы қара терілі ойыншы деп есептеледі. Осыдан кейін ол Англия құрамасына жиі шақырылды (бірақ негізгі құрамдағы қорғаушы ретінде емес) 1970 жылы сынған аяғы әлем чемпионатына қатысуына кедеріс келтірді. Келесі жылы ол Мальтаға қарсы матчта Англия құрамасы үшін үшінші және соңғы рет алаңға шықты.
In 1968, Reaney won his first England cap, when he came on as a substitute in a match against Bulgaria (and by doing so becoming the first player named "Paul" to play for England in a full international). Reaney's appearance for England has assumed greater importance in recent years as even though he was regarded as "white" during his playing career, he is viewed by many as "black" or mixed race today. His England debut was nine years before that of Viv Anderson, who is widely credited as the first black player to appear for England. From that point on, he was regularly selected for the England squad (albeit not as first choice full back) until a broken leg in 1970 prevented him from playing in the World Cup. The following year, he made his third and final appearance for England in a match against Malta.
Ойын-сауық мансабынан кейін
Австралиядан Англияға оралғаннан бері Рини мектеп демалысында Хоптон қаласындағы Поттерс демалыс курортында балаларға жаттығу сеанстарын өткізіп келеді. 1993 жылы қарақшылар Ринидің үйіне еніп, оның медальдар жинағы сақталған сейфті ұрлап кетті, бірақ кубоктарын, бас киімдерін және басқа да марапаттарын қалып қойды.
Since returning to England from Australia, Reaney has been running coaching sessions during school holidays for children at Potters Leisure Resort in Hopton. In 1993, burglars broke into Reaney's home and stole a safe containing his collection of medals, though left behind his trophies, caps and other honours.