Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Архитектуралық құрылым
Architectural structure
Исманинг бергіші – Германияның Бавариясындағы Исманинг қаласының жанындағы ірі радио тарату станциясы. Ол 1932 жылы қолданысқа енгізілді. 1932-1934 жылдары бұл бергіш (Мюнхендегі Стадельхайм бергішін алмастырған) Т-тәрізді антеннаны тарату антеннасы ретінде пайдаланды. Бұл антенна екі 115 метрлік, 240 метр қашықтықта орналасқан ағаш торлы мұнаралардың арасында айналдырылды. Аталған антеннаның тік сәулеленуі тиімсіз болғандықтан, көп мөлшерде көк толқын тудырып, түнде сигналдың нашар қабылдану аймағын қамтамасыз етті. 1934 жылы жаңа антенна орнатылды. Сондықтан, мұнаралардың бірі бөлшектелді және ағаш торлы негізде қайта құрастырылды. Бұл жұмыс жүргізілген кезде, екінші мұнара мен кішкентай қосымша ағаш мұнараның арасында айналған L-тәрізді антенна қолданылды. 1977 жылы ол пайдалы болмай қалды және 1983 жылы бұзылды.
The Transmitter Ismaning was a large radio transmitting station near Ismaning, Bavaria, Germany. It was inaugurated in 1932. From 1932 to 1934 this transmitter (which replaced the Stadelheim Transmitter at Munich Stadelheim) used a T antenna as transmitting antenna, which was spun between two 115 metre high free standing wooden lattice towers, which were 240 metres apart. As this antenna had an unfavourable vertical radiation pattern, which produced much skywave resulting in a too small fading free reception area at night, in 1934 a new antenna was installed. Therefore, one of the towers was dismantled and rebuilt on a wooden lattice base. While this work took place, an L Antenna was used, which was spun between the other tower and a small auxiliary wooden tower. It became defunct in 1977 and was destroyed in 1983.
Ағаштан жасалған хабар тарату мұнарасы
Жаңа ағаш мұнара, антенна ұстағыштарысыз 156 метр биіктікте (осы ұстағыштармен бірге биіктігі 163 метрге жететін), аяқталғаннан кейін, екінші ағаш мұнара 1935 жылы Нюрнберг қаласының Кляйнройт ауданында демонтаждалып, қайта құрастырылды, онда ол 1961 жылға дейін орта толқынды тарату мұнарасы ретінде қызмет етті. Исманингтегі ағаш мұнарада дипольдік антенна орнатылған, оның қоректену нүктесі 120 метр биіктікте болды. Осы нүктеден бірнеше сымдар мұнараның жоғарғы жағындағы қолдарға және 80 метр биіктіктегі бекіту орындарына дейін созылды. Осы биіктікте мұнараның ішіндегі кішкентай корпуста дифференциалдық трансформатор орнатылды; оның міндеті – таратылған жоғары жиіліктің жетегі арқылы кетіп қалмауын қамтамасыз ету. Бұл антеннаны Lorenz компаниясы "Höhendipol" деп атады. Ол 1934 жылдан 1950 жылға дейін қолданылған 740 кГц жиілігіндегі хабар тарату антеннасының әлсіреуін азайту үшін жасалған. Алайда, түнгі уақытта бағытталған сәулеленуді талап ететін Копенгаген толқын жоспарына сәйкес, ол 1950 жылдан кейін тек күндізгі уақытта ғана қолданылды. 1969 жылы жаңа орта толқынды тарату мачтасы салынғаннан кейін бұл антенна демонтаждалды. 1969 жылдан 1977 жылға дейін ағаш мұнара FM радио хабарларын таратуға арналған антенналарды орнатуға пайдаланылды. 1977 жылы 100 метрлік қаңқалы болат мачта бұл функцияны өз мойнына алды, соның салдарынан ағаш мұнара 1977 жылы қолданудан шығарылды. 1977 жылдан кейін мұнараның жағдайы нашарлап, "Баварияның Эйфель мұнарасы" деп аталған және ескерткіш ретінде қорғалатын бұл мұнараны жөндеу мүмкін емес болып көрінді. 1983 жылдың 16 наурызында ол жарылды. Оның бетон негізі мен мұнараның астында болған, қазірге дейін көрініп тұрған техникалық үйі сақталған.
After completion of the new wood tower, which was 156 metres high without the arms carrying the antenna (with these arms its height amounted to 163 metres), the second wood tower was dismantled and rebuilt in 1935 at Nuremberg Kleinreuth, where it served until 1961 as a transmission tower for medium wave. The wood tower at Ismaning carried a dipole antenna, whose point of feeding was at 120 metres height. From this point of feeding, several wires ran to the arms on the tower top and to fastening spots at a height of 80 metres. At this height a differential transformer was installed in a small housing inside the tower; its task was to prevent the drain of the radiated high frequency over the feeder. This antenna, developed by the company Lorenz, was called "Höhendipol". It was one for the transmitter frequency of 740 kHz, which was used from 1934 to 1950, optimized fading reducing transmitting antenna. However, according to the wave plan of Copenhagen, which required directional radiation at night times, it could only be used during daylight hours after 1950. In 1969 this antenna was dismantled after a new medium wave transmitting mast was built. Between 1969 and 1977 the wood tower was used for carrying transmitting antennas for FM broadcasting. In 1977 a 100 metre high guyed steel framework mast took over this function, so the wood tower became defunct in 1977. The state of the tower worsened more and more after 1977, and it seemed to be impossible to repair this tower, which was nicknamed "Bavarian Eiffel Tower," and which was already under protection as a monument. On March 16, 1983 it was blown up. Its concrete foundations and the tuning house, which once stood under the tower, can still be seen today.
"Америка дауысы"
Америка дауысы 1994 жылға дейін Бавария радиокомпаниясы станциясының жанында үлкен қысқа толқынды тарату құрылысын пайдаланды, ол қазір бұзылып алынған. Халықаралық хабар тарату бюросы басқаратын Америка дауысы және "Еркін Еуропа/Радио Азаттық" радиосының орта толқынды тарату құрылысы 2005 жылдың наурыз айында тоқтатылды. Ол жерге оқшауланған, тіреу арқандарымен бекітілген төрт металл мачтадан тұрады. Бұл мачталар 1949 жылы салынған және 1990 жылдары жаңартылған, қуатты антеннаның әртүрлі бағытта хабар таратуына мүмкіндік береді. 2010 жылы FM хабар тарату үшін жаңа тіреу арқандарымен бекітілген мачта салынды.
The Voice of America ran until 1994 near the station of the Bavarian Broadcasting company a large shortwave transmission facility, which has nowadays has been scrapped The medium wave transmission facility of the Voice of America and Radio Free Europe/Radio Liberty operated by the International Broadcasting Bureau was shut down in March 2005. It consists of four guyed steel framework masts, which are insulated against ground. These masts were built in 1949 and renovated in the 1990s and allow the powered aerial to transmit in various directions. In 2010, a new guyed mast for FM broadcasting was built.