Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық химик Эдвард Гудрич Ачесон (9 наурыз 1856 – 6 шілде 1931) – американдық химик. Пенсильвания штатындағы Вашингтон қаласында туған ол Ачесон процесін ойлап тапты, ол әлі күнге дейін кремний карбиді (карборундум) жасау үшін қолданылады, ал кейін карборундум мен графит өндірушісі болды.
American chemist
Edward Goodrich Acheson (March 9, 1856 – July 6, 1931) was an American chemist. Born in Washington, Pennsylvania, he was the inventor of the Acheson process, which is still used to make silicon carbide (carborundum) and later a manufacturer of carborundum and graphite.
Өмірбаян
Ачесон (1856–1931) Пенсильванияның оңтүстік-батысындағы көмір өндіріс аймақтарында өсті. 1870–72 жылдары үш жыл бойы Бельфонте академиясында оқыды, бұл оның ресми білімінің толық көлемі болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін отбасын асырау үшін 16 жасында мектепті тастап, Питтсбург Созерн темір жолында іздеушінің көмекшісі болып жұмыс істеді. Кешкі уақытын ғылыми ізденістерге, негізінен электр тәжірибелеріне арнады. 1880 жылы өзінің ойлап тапқан аккумуляторын Томас Эдисонға сатуға батылдық танытты, нәтижесінде жұмысқа орналасты. Эдисон 1880 жылдың 12 қыркүйегінде оны Нью-Джерси штатындағы Менло-Парктегі Джон Круэсидің зертханасында жұмысқа алды. Ачесон Эдисонның электр шамдарында қолдануға болатын өткізгіш көміртек жасау бойынша тәжірибелер жүргізді. 1881 жылы Шарль Батчелор басқаратын топтың құрамында Париждегі Халықаралық Электр көрмесіне жіберілді. 1882 жылы Еуропада қалды, Бельгиядағы Антверпен қалалық әкімшілігінде және Миландың Ла Скала опера театрында Эдисонның электр жарықтандыру жүйесін орнату демонстрацияларын өткізді, сондай-ақ басқа да көптеген қоғамдық орындарда жұмыс істеді. 1884 жылы Эдисонды тастап, электр шамдарын өндіруге бәсекелес зауыттың бастығы болды. Электр пешінде жасанды алмаз өндіру әдістерін әзірлеумен айналыса бастады. Темір ыдыста саз бен кокс қоспасын көміртектік доғамен қыздырғаннан кейін, көміртек электродына жабысқан жылтыр, алтыбұрышты кристалдарды (кремний карбиді) тапты. Оны карборундум деп атады. 1891 жылы Эдисонның ұсынысымен Порт-Хуронда электр стансасын салып, карборундумды зерттеу үшін электр энергиясын пайдаланды. 1893 жылдың 28 ақпанында осы өте тиімді абразивтің патенін алды, бірақ 1900 жылғы шешім "Electric Smelting and Aluminum Company" компаниясына "қыздыру әдісімен кендерді және басқа заттарды қайта өңдеуде" басымдық берді. Ачесон абразивтер, графит өнімдері, оксидтерді тотықтыру және отқа төзімді материалдар саласында 70 патент алды. 1931 жылы Электрохимиялық қоғам оның құрметіне Ачесон сыйлығын тағайындады. 1931 жылдың 6 шілдесінде Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
Acheson (1856–1931) was raised in the coal fields of southwestern Pennsylvania. Acheson attended the Bellefonte Academy for three years, 1870–72; this being the totality of his formal education. He left school at the age of 16 to help support his family after his father died, and worked as a surveying assistant for the Pittsburgh Southern Railroad. He devoted his evenings to scientific pursuits—primarily electrical experiments. In 1880, he had the temerity to attempt to sell a battery of his own invention to Thomas Edison and wound up being hired. Edison put him to work on September 12, 1880, at his Menlo Park, New Jersey laboratory under John Kruesi. Acheson experimented on making a conducting carbon that Edison could use in his electric light bulbs. In 1881, he was sent to the International Exposition of Electricity in Paris, as part of the team led by Charles Batchelor, and he remained in Europe in 1882 to install demonstrations of the Edison system of electrical lighting in Antwerp City Hall in Belgium and in La Scala in Milan, among other public places. In 1884, Acheson left Edison and became supervisor at a plant competing to manufacture electric lamps. He began working on the development of methods to produce artificial diamond in an electric furnace. After heating a mixture of clay and coke in an iron bowl with a carbon arc light he found shiny, hexagonal crystals (silicon carbide) attached to the carbon electrode. He called it carborundum. In 1891, Acheson built an electricity plant in Port Huron at the suggestion of Edison and used the electricity to experiment with carborundum. On February 28, 1893, he received a patent on this highly effective abrasive although a 1900 decision gave "priority broadly" to the Electric Smelting and Aluminum Company "for reducing ores and other substances by the incandescent method". Acheson received 70 patents relating to abrasives, graphite products, reduction of oxides, and refractories. He was awarded the first Acheson Award, named in his honour, by the Electrochemical Society in 1931. He died on July 6, 1931, in New York City.
Тану
1953 жылы Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясы оның жетістіктерінің тарихи маңыздылығын атап, үйінің сыртына тарихи белгі орнатты. 1997 жылы Ачесон Ұлттық өнертапқыштар даңқы залына енгізілді. Оның үйі, Пенсильвания штатының Мононгахела қаласындағы Эдвард Г. Ачесон үйі Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесіне ие. Электрохимиялық қоғамның ең беделді мүшелерінің бірі ретінде, ұйым екі жылда бір рет оның атындағы сыйлықты қоғамның мақсаттарын, қызметтерін немесе салаларын дамытуға үлкен үлес қосқандарды марапаттау үшін табыс етеді.
In 1953, the Pennsylvania Historical and Museum Commission installed a historical marker outside his home, noting the historic importance of his achievements. In 1997, Acheson was inducted into the National Inventors Hall of Fame. His house, the Edward G. Acheson House in Monongahela, Pennsylvania is a National Historic Landmark. As one of The Electrochemical Society's most prestigious members, the organization presents an award in his name every two years to distinguish contributions to the advancement of any of the objects, purposes, or activities of the Society.