Кіріспе
Бенджамин Бриттеннің 1947 жылғы операсы "Альберт Херринг", Op. 39 – Бенджамин Бриттеннің үш актілі камералық операсы. 1946 жылдың қысы мен 1947 жылдың көктемі аралығында жазылған бұл комедиялық опера оның "Лукрецияның зорлануы" атты трагедиялық операсынан кейін жарық көрді. Либретто авторы – Эрик Крузье, ал сюжеті Ги де Мопассанның "Мәдам Юссоннің гүлі" повесіне негізделген, оқиғаның өрісі Англияға көшірілген.
Albert Herring, Op. 39, is a chamber opera in three acts by Benjamin Britten. Composed in the winter of 1946 and the spring of 1947, this comic opera was a successor to his serious opera The Rape of Lucretia. The libretto, by Eric Crozier, was based on Guy de Maupassant's novella Le Rosier de Madame Husson, with the action transposed to an English setting.
Құрастыру тарихы
"Лукрецияны зорлау" операсын жазғаннан кейін Бриттен комедия жазуға тырысу керек деп шешті, әсіресе Англияда өтетін. Кройзер Мопассанның "Мадам Хуссонның раушаны" атты әңгімесін бейімдеп, оны Бриттеннің Снейптегі үйінен таныс болған Саффолк аймағына көшіруді ұсынды. 38 жыл өткен соң, 1985 жылғы Глиндеборн қойылымы "операның ең сәтті қойылымдарының бірі" деп бағаланды. Копенгагендегі қойылымдардың бірінің дерлік толық жазбасы коммерциялық мақсатта жарық көрді. Святслав Рихтер оны "ғасырдың ең ұлы комедиялық операсы" деп атады және 1983 жылы Мәскеудегі Пушкин мұражайындағы "Желтоқсан түндері" фестивалі аясында "Альберт Херринг" операсын қойды. Опера 1972 жылы Буэнос-Айрестегі "Театро Колон" театрында қойылды. Чикагодағы тұңғыш көрсетілімді 1979 жылы Чикаго опера театры ұйымдастырды. 2008–2010 жылдары Глиндеборн, Орегон штатындағы Портленд операсы (2008 жылғы маусым), Париждегі "Opéra Comique", Руандағы "Opéra de Normandie" (2009) және 2010 жылы Линцтегі "Landestheater", Хельсинкидегі Фин Ұлттық операсы мен Санта-Фе операсы сияқты компаниялар 55-тен астам қойылымды ұсынды. Санта-Фе қойылымын 2011 жылы Лос-Анджелес операсы көрсетті. Ванкувер операсы бұл туындыны 2013 жылы "Pacific Opera Victoria" компаниясымен бірлесіп ұсынды.
Австралиялық теледидар өндірісі
1959 жылы Австралия теледидары тікелей эфирде көрсетілім жасады. Ол кезде Австралияда телевизиялық өндіріс сирек болатын.
Рөлдер
Роль: Дауыс түріПремьералық актерлік құрам, 20 маусым 1947 ж. (дирижер: Бенджамин Бриттен) Леди Биллоуз, егде жастағы аристократ-сопрано Джоан КроссФлоренс Пайк, оның үй шаруашылығын жүргізушісі контральто Глэдис ПаррМисс Вордсворт, мектеп мұғалімі сопрано Маргарет РичиМырза Гедж, пастор баритон Уильям ПарсонсМырза Апфолд, қала әкімі тенор Рой ЭштонСуперінтендант Бадд бас Норман ЛамсденСид, қасаптың көмекшісі баритон Фредерик ШарпАльберт Херринг, көкөніс дүкенінен тенор Питер ПирсНэнси, нан пісірушіден меццо-сопрано Нэнси ЭвансӘйел Херринг, Альберттің анасы меццо-сопрано Бетси де ла ПортеЭмми сопраноЛесли ДаффСисс сопраноАнна ШарпГарри требл Дэвид Спенсер
1-ші акті
Үй шаруасындағы Флоренс Пайк шаршап қалды. Оның қонақ әйел Леди Биллоус жыл сайынғы Мамыр мерекесін ұйымдастырып, ауылдың барлық маңызды адамдарын жинап, Мамыр патшайымын сайлауға дайындалуда. Бірақ Флоренс үміткер болып тұрған әрбір қыздың жаман жақтарын тауып, ешқайсысының бұрын құрметпен саналатын тәжді киюге лайық емес екенін дәлелдейді. Леди Биллоус көңілі құлазып қалды. Суперинтендант Бадд осы мәселені шешу үшін осы жылы Мамыр патшасын сайлауға болатынын ұсынады. Ол қаладағы бір жігіттің, қыздар сияқты таза екенін біледі: Альберт Херринг. Альберт жеміс-көкөніс дүкенінде жұмыс істейді, ал оның тартымсыздығы үшін шалбарлы Сид оны қысымға алады. Сидтің қатыны Нэнси дүкенге келіп, тауар сатып алады, ал Альберт олардың бір-бірімен бөліскен жылы сәттерін қадағалайды. Ғашықтар кетіп, Альберт анасының бақылауындағы өміріне қайғырады. Мерекелік комитет оның Мамыр патшасы болып сайланғанын хабарлайды. Херринг әйел 25 фунт стерлинг сыйлыққа қуанса да, Альберт ақ киіммен шеруге шығуға қарсы тұрады, ал ана мен ұл ауыл балаларының мазақтап отырған сөздеріне қарамастан дауласады.
2-ші акті
Бұл - мереке күні. Сид пен Нэнси банкет шатырын дайындап жатыр, сондай-ақ Альберттің лимонадына ром қосып жіберуге мүмкіндік пайдаланады. Ал Альберт гүлдермен тоғысқан тәж және Фукстің қорқынышты, бірақ көңіл көтеруге көмектесетін "Шейіттер кітабымен" бірге жиырма бес фунт стерлинг жүлде алады. Оны сөз сөйлеуге шақырғанда, тілі байланып, өзінің құрметіне өткізілген тойда жаны ашырлыққа ие болады. Бірақ лимонадын ішіп бітіргеннен кейін (Бриттен осы операдағы уландыруға сілтеме жасайтын Тристан аккордымен сатирикалық түрде көрсетеді) және ішін ауыртып, қысқаша "хоп-хоп, ура!" деп айтады. Сол түні Альберт үйге жалғыз, мас күйінде оралады. Көшеде Сид Нэнсимен кездеседі, екеуі де Альбертке деген аянышты сезімдерін талқылайды, сосын бірге кетеді. Бұл Альберт үшін шектен шығу болады, себебі ол олардың сөзін естіп алады. Ол жүлде ақшасын алып, оқиға іздеп саяхатқа шығады.
3-ші акт
Ал таңертең Альберт қайтып келмеді, ауыл үрейге ұшырады. Суперинтендант Бад іздестіруді басқарады, ал өкінішпен Нэнси миссис Херрингке көмектеседі. Бір бала құдықтан "үлкен ақ нәрсе" табылғанын айқайлайды, ал ауылдың беделді адамдары бірден жиналып, Альберттің гүлдермен жасалған тәжін тауып алғанын, оны арба басып кеткенін хабарлайды. Ұзақ әрі қайғылы жоқтау басталады, бірақ Альберттің күтпеген оралуымен тоқтатылады. Ол түнін қаржылаған Фестиваль комитетіне алғыс айтады. Олар, өз кезегінде, оның мас күйіндегі әрекеттеріне ашуланып, кетеді. Альберт соңында анасына қарсы тұрып, ауыл балаларын дүкенге шақырып, оларға жеміс ұсынады.
Музыкалық стиль және кейіпкерлердің тақырыптары
Альберт Херринг – музыкалық жағынан күрделі туынды, мазмұны жеңіл болғанына қарамастан. Мәтіні шынайы көңілді, ал партитурасы мәтінмен үндес келіп, көптеген музыкалық цитаталармен қатар күрделі формаларды да қамтиды. «Питер Граймс» және Бриттеннің басқа да туындылары сияқты, бұл опера да қоғамның ерекше тұлғаға қатысты реакциясын зерттейді, бірақ осы жағдайда көбінесе күлкілі және жеңіл көзқараспен қарастырылады. Бриттеннің кейбір құрбылары атау кейіпкерінде композитордың сатирикалық автопортретін көріпті.