Пол Эдуард Мэдели: әмбебап футболшының өмірі мен мансабы
Paul Madeley
Пол Эдуард Мэдели – легендарный английский футболист ("Лидс Юнайтед", сборная Англии). Универсальный игрок, 500+ матчей, 24 международных игры. Биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия футболшысы
English footballer
Пол Эдвард Мадли (20 қыркүйек 1944 – 23 шілде 2018) – ағылшын футболшысы, «Лидс Юнайтед» клубы мен Англия құрама командасы сапында ойнаған. «Лидс» командасындағы карьерасы барысында Мадли түрлі ойындық позицияларда ойнады, осының нәтижесінде ол «әмбебап ойыншы» деп сипатталды. Мадли Футбол лигасы аясында «Лидс» үшін 500-ден астам ойын өткізді және 1971 жылдан 1977 жылға дейін Англия құрама командасының 24 халықаралық матчында қатысты.
Paul Edward Madeley (20 September 1944 – 23 July 2018) was an English footballer, who played for Leeds United and the England national team. During his career with Leeds, Madeley played in a variety of different playing positions which led to him being described as a Utility player. Madeley made more than 500 appearances for Leeds in the Football League and appeared in 24 internationals for England between 1971 and 1977.
Лидс Юнайтед
Лидстің Бистон ауданында туған Мадлей 1962 жылы мамыр айында «Лидс Юнайтедке» лигадан тыс «Фарсли Селтик» клубынан келісімшарт жасады. 1964 жылы қаңтарда Фредди Гудвин мен Джек Чарлтонның жарақаттануынан кейін «Лидс» сапында дебют жасады және 1966 жылдан бастап команданың тұрақты ойыншысы болды. Мадлей, әрине, ең әмбебап ойыншы болды – «Лидс Юнайтед» сапында ол қақпашы және No. 2-ден No. 11-ге дейін (кейде No. 12) барлық позицияларда ойнады. Оның кез келген рөлге оңай бейімделу қабілетінің арқасында, жаттықтырушы Дон Реви оны сол позициядағы «маманға» қарағанда жиірек таңдайтын. Бірақ көбінесе Мадлей жарақат алған немесе дисквалификацияланған ойыншының орнын толтыратын – әдетте қорғау шебінде. Дегенмен, Мадлей Дон Реви басшылығында «Лидс» алғашқы маңызды жүлделерін жеңген кезде шабуылдаушы позицияларда да пайдаланылды. 1968 жылғы Лига кубогының финалында Мадлей No. 9 футболкасын (шабуылшы) киіп, «Арсеналды» 1:0 есебімен жеңді, ал 1971 жылы «Ювентусқа» қарсы өткен ойында шешуші гол соқты, бұл «Лидске» «Жәрмеңкелер кубогын» жеңуге көмектесті – екі ойында да ол No. 11 футболкасын (сол қанат/орталық алаң) киді. Оның әмбебаптығы «The Eleven Pauls» деген лақап атын әкелді, ол 1972 жылғы Англия кубогының финалына арналған әнге енгізілді. Клуб деңгейінде Пол Реанидің орнын жақсы толтырғаннан кейін, Альф Рамзи Мадлейді сол жазғы Мексикадағы әлем чемпионатына Англия құрамасына Реанидің орнына шақыруды сұрады, бірақ Мадлей тартымды түрде бас тартты, демалуға ниеттенгенін және резерв ретінде алаңға түспеуі мүмкін екенін айтты. 1972 жылы жазда Реви Купердің орнына Тревор Черримен келісімшарт жасады, ал Мадлей келесі маусымда Джек Чарлтонның «Лидстегі» ұлы мансабы аяқталар тұсында қорғаудың ортасына көшті. Ол No. 5 футболкасымен «Лидстің» Англия кубогының финалында «Сандерлендке» есебімен жеңіліске ұшырағанын көрді, ал бірнеше күннен кейін Салоникадағы Еуропа кубогы иегерлерінің финалында «А.С. Миланға» даулы жағдайда жеңілді. «Лидс» 1974 жылы лигада жеңіске жетті – Мадлей үш матчты ғана өткізіп алды – тіпті сол жазда Реви Англия құрамасын басқаруға кеткеннен кейін де, бір жылдан соң бірінші және жалғыз Еуропа кубогының финалына жетті, Мадлей қайтадан No. 5 футболкасын киді. Оның өмірбаяндық кітабында «Бастапқыға оралу» деген атауда Ревидің ізбасары Джимми Армфилд жаңа келісімшарт туралы келіссөздер туралы айтты: «Ол бірде жаңа келісімшартқа қол қойды, ол іс жүзінде бос қағаз болды. Мен оны шарттарды талқылау үшін шақырдым және талқылауды "Жарайды, Пол, біз сізге осыншама төлейміз" деп бастадым. Ол «Лидстен кетпеймін, сондықтан келісімшартқа қол қойып, сіздерге қалғанын толтыруға рұқсат етемін» деді. Мен: "Не қалайсың, екі жыл ма, үш жыл ма?" - деп сұрадым. Ол: "Қайсысы болса да, сіздер шешіңіздер. Мен тек «Лидсте» ойнағым келеді", - деп жауап берді, сонымен де мәміле бітті».
Born in the Beeston area of Leeds, West Riding of Yorkshire Madeley signed for Leeds from non league Farsley Celtic in May 1962 and made his debut for Leeds in January 1964, following injuries to Freddie Goodwin and Jack Charlton, and became a regular in the team from 1966 onwards. Madeley was arguably the most versatile of players – in his Leeds United career, he played in every position on the pitch except goalkeeper and wore every shirt from No. 2 to No. 11 (and occasionally No. 12) as a result. His natural ability to adapt to a different role on a frequent basis meant that he was often in the side chosen by manager Don Revie at the expense of a 'specialist' in that position, though the majority of the time there was a player either injured or suspended whom Madeley would replace – usually in defence. However, Madeley was utilised in attacking positions when Leeds won their first major honours under Don Revie; in the 1968 Football League Cup Final, Madeley wore the No. 9 shirt (striker) in the 1–0 win over Arsenal, whilst in 1971 he scored the crucial away goal against Juventus which helped Leeds win the Fairs Cup – in the two legs he wore the No. 11 shirt (left wing/midfield). His versatility led to the nickname "The Eleven Pauls", which was used in the 1972 FA Cup Final song Leeds United. Having deputised so well for Paul Reaney at club level, Madeley was asked by Alf Ramsey to take Reaney's place in the England squad for that summer's World Cup in Mexico, but Madeley politely refused, saying he wanted to rest and, as a stand in, was unlikely to kick a ball. Revie signed Trevor Cherry as a replacement for Cooper in the summer of 1972, and Madeley moved across to the centre of defence for much of the next season as Jack Charlton's distinguished career at Leeds wound down. He wore the No. 5 shirt as Leeds lost the FA Cup final to Sunderland, and the European Cup Winners Cup final a few days later in Salonika, which Leeds lost to A. C. Milan in controversial circumstances. Leeds won the League in 1974 – Madeley missing just three matches – and even after Revie's departure that summer to take over the England job, reached their first and only European Cup final a year later, with Madeley in the No. 5 shirt again. In his autobiography, Right Back to the Beginning, Revie's successor Jimmy Armfield related a telling story about Madeley negotiating a new contract: "He once actually signed a new contract on what was virtually a blank piece of paper. I called him in to discuss terms and opened discussions by saying, 'OK, Paul, we'll give you so much'. He replied that he had no intention of leaving Leeds so he might as well sign the contract and let me fill in the details. I said, 'What do you want, then, two years or three years?' He answered, 'Either way, I'll leave it to you. I just want to play for Leeds,' and that was that."
Халықаралық мансап
Мадли 1971 жылы Солтүстік Ирландияға қарсы 1970–71 жылғы Ұлыбритания чемпионатында оң қаптамада Англия құрамасы сапында тұңғыш рет алаңға шықты; ол алты жылдық халықаралық карьерасында 24 матчтың көп бөлігін осы позицияда өткізді. Англияның сол кездегі бас жаттықтырушысы Альф Рамси 1970 жылы Мексикада өткен әлем чемпионатына жарақат алған «Лидс» командаласы Пол Ринидің орнына Мадлиге ұсыныс жасаған, бірақ Мадли әдептілікпен бас тартты, демалуға мұқтаж екенін және резерв ретінде көп ойнамайтынын айтты. Кейіннен Мадли Бобби Мурмен орталық қорғаушы ретінде бірге ойнады, Мур 1973 жылы Шотландияға қарсы өткен матчта 100-ші рет құрама сапындағы ойынын өткізді. Оның соңғы матчы 1977 жылы Уэмблиде Нидерландыға қарсы өткен жолдастық кездесу болды.
Madeley made his England debut in 1971 against Northern Ireland in Belfast in the 1970–71 British Home Championship at right back; a position he was to win the majority of his 24 caps in a six year international career. The then England manager Alf Ramsey had previously approached Madeley to replace injured Leeds teammate Paul Reaney at the 1970 World Cup in Mexico, but Madeley politely declined, stating that he needed a rest and that as a stand in he was unlikely to play a part. Madeley later partnered Bobby Moore at centre back as the latter won his 100th cap against Scotland in 1973. His final cap came against the Netherlands in a friendly at Wembley in 1977.
Ойын-сауық мансабынан кейін
Отставкаға шыққаннан кейін Мадли Лидсте спорттық тауарлар сататын дүкенге инвестиция жасады және отбасының құрылыс-жөндеу бизнесі үшін жұмыс істеді. Ол ағаларымен бірге бұл бизнесті 1987 жылы 27 миллион фунт стерлингке сатты. 1992 жылы оның миындағы қатерсіз ісік алынып тасталды. 2002 жылы жеңіл жүрек ұстамасы болды, ал 2004 жылы Паркинсон ауруының диагнозы қойылды. Мадли 2009 жылғы "The Damned United" фильмінде актер Крис Мурмен бейнеленді, бұл Дэвид Писстің Брайан Клаудың Лидстегі сәтсіз қызметі туралы романының бейімделуі болды. Мадли 2018 жылдың 23 шілдесінде 73 жасында дүние салды.
After retiring Madeley invested in a shop in Leeds selling sports goods and worked for his family's DIY business. He and his brothers sold this business for £27 million in 1987. In 1992, he had a benign brain tumour removed. He had a mild heart attack in 2002, and was diagnosed with Parkinson's disease in 2004. Madeley was portrayed by actor Chris Moore in the 2009 film The Damned United, an adaptation of David Peace's novel of the same name about Brian Clough's ill fated tenure at Leeds. Madeley died on 23 July 2018, aged 73.