Құлақ пердесіне тілік салу арқылы сұйықтықты шығару процедурасы
Myringotomy
Құлақ пердесін тіліп, құлақ аралық кеңістіктегі сұйықтықты шығару – миринготомия. Түтікше салу мүмкін. Емдеу, себептері, қалпына келу туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құлақ барабаншасында шағын тіліс жасау арқылы сұйықтықты ағызуға арналған хирургиялық процедура.
Surgical procedure involving a small incision in the eardrum to drain fluid
Миринготомия – құлақ барабаншасының (темпан жарғақшасының) артық сұйықтық жиналуынан туындаған қысымды жеңілдету немесе ортаңғы құлақтан іріңді ағызу үшін жасалатын хирургиялық процедура. Ортаңғы құлақты ұзақ уақыт бойы ауамен қамтамасыз ету және сұйықтықтың қайта жиналуын болдырмау үшін құлақ барабаншасына тырнақша тәрізді түтік (тимпаностомиялық түтік) енгізілуі мүмкін. Түтік енгізбеген жағдайда, тіліс әдетте екі-үш апта ішінде өздігінен жазылады. Түтіктің түріне байланысты, ол 6 айдан 12 айға дейін табиғи түрде шығып кетеді немесе шағын хирургиялық араласу арқылы алынып тасталады.
A myringotomy is a surgical procedure in which an incision is created in the eardrum (tympanic membrane) to relieve pressure caused by excessive buildup of fluid, or to drain pus from the middle ear. A tympanostomy tube may be inserted through the eardrum to keep the middle ear aerated for a prolonged time and to prevent reaccumulation of fluid. Without the insertion of a tube, the incision usually heals spontaneously within two to three weeks. Depending on the type, the tube is either naturally extruded in 6 to 12 months or removed during a minor procedure.
Номенклатура
Миринготомия, тимпанотомия, тимпаностомия және тимпаноцентез сөздері мағынасы жағынан шатыс келеді. Бірінші екеуі әрқашан бір-бірімен мағынасы бірдей, ал үшіншісі көбінесе синоним ретінде қолданылады. Олардың негізгі мақсаты – құлақ барабанына тесік жасап, сұйықтықтың одан өтуіне жағдай жасау. Кейде миринготомия/тимпанотомия мен тимпаностомия арасында айырмашылық жасалады, жалпы отoмия (кесу) мен остомия (кейбір тұрақтылық немесе жартылай тұрақтылықпен стома жасау) арасындағы айырмашылыққа ұқсас. Осы айырмашылық бойынша, тек тимпаностомияда тимпаностомия түтікшелері қолданылады және жартылай тұрақты стома құрылады. Бұл ерекшелік әрқашан сақталмайды. Тимпаноцентез сөзі сұйықтықты алу (центез) жасалып жатқанын нақтылайды. Этимологиялық тұрғыдан алғанда, миринготомия (миринго – латын тілінен "құлақ барабаны", + томия) және тимпанотомия (тимпано + томия) екеуі де "құлақ барабанын кесу" дегенді білдіреді, ал тимпаностомия (тимпано + стомия) "құлақ барабанына стома жасау" дегенді білдіреді.
The words myringotomy, tympanotomy, tympanostomy, and tympanocentesis overlap in meaning. The first two are always synonymous, and the third is often used synonymously. The core idea with each is cutting a hole in the eardrum to allow fluid to pass through it. Sometimes a distinction is drawn between myringotomy/tympanotomy and tympanostomy, in parallel with the general distinction between an otomy (cutting) and an ostomy (creating a stoma with some degree of permanence or semipermanence). In this distinction, only a tympanostomy involves tympanostomy tubes and creates a semipermanent stoma. This distinction in usage is not always made. The word tympanocentesis specifies that centesis (the removal of fluid) is being done. Etymologically, myringotomy (myringo , from Latin myringa "eardrum", + tomy) and tympanotomy (tympano + tomy) both mean "eardrum cutting", and tympanostomy (tympano + stomy means "making an eardrum stoma".
Тарих
1649 жылы Жан Риолан кіші бір науқастың құлағын құлақ қасымен тазалап жатып, құлақ барабанын кездейсоқ тесіп алды. Таңқаларлығы, науқастың есту қабілеті жақсарды. 17-ші және 18-ші ғасырларда құлақ барабанының қызметін зерттеген жеке тәжірибелер туралы хабарлар да бар. Атап айтқанда, Томас Уиллистің жануарлар үстіндегі тәжірибелерін сэр Астли Купер кеңейтті, ол 1801 жылы Корольдік қоғамға мирингтомия естуді жақсарта алатыны туралы екі мақала ұсынды. Біріншіден, ол екі құлақ барабаны тесілген науқастың есту қабілетінің жақсы екенін көрсетті, бұл саңыраулыққа алып келеді деген жалпы қабылдауға қарамастан. Екіншіден, ол Еустахий түтігінің бітелуінен туындаған саңыраулықты мирингтомия арқылы емдеуге болатынын көрсетті, бұл құлақ барабанының екі жағындағы қысымды теңестіреді. Процедураның орынсыз кең қолданылуы оны қолданудан шығарып жіберді. Алайда, оны 19-шы ғасырда Герман Шварц қайта енгізді. Құлақ барабанының өздігінен және жылдам жазылуға бейімділігі анықталды, бұл перфорацияның пайдалы әсерін жояды. Бұған жол бермеу үшін, бастапқыда алтын фольгадан жасалған тимпаностомия түтігі, кесік арқылы орналастырылып, жабылуын болдырмады. 1819 жылы француз дәрігері Антуан Сайси (1756–1822) мирингтомияны ашық ұстауға катеттермен (Catgut) сәттіліксіз тырысты. Венада тәжірибе жасаған, Венгрияда туған отолог Áдам Политцер 1886 жылы резеңкемен тәжірибе жүргізді. Неміс отологы Рудольф Вольтолини (1819–1889) 1874 жылы алтыннан, кейін алюминийден жасалған громет ойлап тапты. Қазіргі кезде қолданылатын винил түтігін 1954 жылы Беверли Армстронг енгізді. Ең көп кездесетін жағдайлар – антибиотиктерге жауап бермейтін созылмалы ортаңғы құлақ қабынуы (СОҚҚ) және қайталанатын ортаңғы құлақ қабынуы. Ересектердегі көрсеткіштер сәл өзгеше және қайталанатын белгілер мен симптомдармен, соның ішінде есту қабілетінің ауыспалы түрде төмендеуі, бас айналуы, құлақтағы шу, құлақ барабанындағы терең қалта бар Евстахий түтігінің дисфункциясын қамтиды. Ұшу, суға батыру немесе гипербариялық камерамен емдеу кезінде баротрауманың қайталану эпизодтары да қарастырылуы мүмкін.
In 1649, Jean Riolan the Younger accidentally pierced a patient's eardrum while cleaning it with an ear spoon. Surprisingly, the patient's hearing improved. There are also reports from the 17th and 18th centuries describing separate experiments exploring the function of the eardrum. In particular, the animal experiments of Thomas Willis were expanded upon by Sir Astley Cooper, who presented two papers to the Royal Society in 1801 on his observations that myringotomy could improve hearing. First, he showed that two patients with perforations of both eardrums could hear perfectly well, despite conventional wisdom that this would result in deafness. Second, he demonstrated that deafness caused by obstruction of the Eustachian tube could be relieved by myringotomy, which equalized the pressure on each side of the tympanic membrane. Widespread inappropriate use of the procedure later led to it falling out of use. However, it was reintroduced by Hermann Schwartze in the 19th century. An inherent problem became recognized, namely the tendency of the tympanic membrane to heal spontaneously and rapidly, reversing the beneficial effects of the perforation. In order to prevent this, a tympanostomy tube, initially made of gold foil, was placed through the incision to prevent it from closing. In 1819 the French physician Antoine Saissy (1756–1822) tried to keep the myringotomy unsuccessfully open with Catgut. Ádám Politzer, a Hungarian born otologist practicing in Vienna, experimented with rubber in 1886. The German otologist Rudolf Voltolini (1819–1889) created in 1874 a grommet made of gold and later on one made of aluminium. The vinyl tube used today was introduced by Beverly Armstrong in 1954. the most frequent including chronic otitis media with effusion (OME) which is unresponsive to antibiotics, and recurrent otitis media. Adult indications differ somewhat and include Eustachian tube dysfunction with recurrent signs and symptoms, including fluctuating hearing loss, vertigo, tinnitus, and a severe retraction pocket in the tympanic membrane. Recurrent episodes of barotrauma, especially with flying, diving, or hyperbaric chamber treatment, may merit consideration.
Процедура
Миринготомия көбінесе амбулаториялық процедура ретінде жасалады. Балаларға жалпы анестезия ұсынылады, ал ересектерге жергілікті анестезия жеткілікті. Құлақ жуылады және барабанқабықшасында кішкентай тілік жасалады. Кез келген сұйықтық бар болса, сору арқылы алынып тасталады, қажетті түтік енгізіліп, кез келген аз қан кетуді болдырмау үшін құлақ мақтамен толтырылады. Бұл дәстүрлі (немесе суық пышақпен жасалатын) миринготомия деп аталады және әдетте бір-екі күнде жазылады. Жаңа нұсқасы (тимпанолазеростомия немесе лазерлік тимпаностомия) CO2 лазерін пайдаланады, лазерлік тесіктің дәл орнын анықтау үшін компьютерлік лазер және бейнемонитор қолданылады. Лазер тесікті жасауға оннан бір секунд уақыт жұмсайды, бұл ортадағы теріге немесе басқа құрылымдарға зиян келтірмейді. Бұл тесік бірнеше апта бойы ашық қалады және түтік орнату қажеттілігінсіз ортаңғы құлақтың желдетуін қамтамасыз етеді. Лазерлік миринготомиялар суық пышақпен жасалған миринготомияларға қарағанда (лазерлік – екі-үш апта, ал түтіксіз суық пышақпен жасалған – екі-үш күн) сәл ұзаққа дейін ашық күйінде сақтайды, бірақ эффузияны басқаруда одан тиімдірек екені дәлелденбеді. Бір рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде лазерлік миринготомияның қауіпсіз екені, бірақ созылмалы ОМЕ-ні емдеуде желдету түтігінен кем тиімді екені анықталды. Балаларда қайталама рет пайда болуы, балалардағы аллергияның күшті анамнезі, қалың шырышты эффузияның болуы және ересектерде тимпаностомия түтігін орнату тарихы лазерлік тимпаностомияның тиімсіз болуына ықпал етеді. Нақты дәлелдердің болмауына байланысты, құлақты қорғау құралдарын пайдалануға қарсы пікір қалыптасқан. Дегенмен, құлақ инфекциясын болдырмау үшін лас суда (көлдерде, өзендерде, мұхиттарда немесе хлорланбаған бассейндерде) жүзу кезінде вазелинмен жабылған мақта, құлақ тіббіндігі немесе құлаққа арналған пластилин сияқты қорғаныс құралдарын пайдалану ұсынылады. Хлорланған бассейндерде шомылу, шашыру немесе беткі суда жүзу кезінде құлақты қорғау ұсынылмайды.
Myringotomy is usually performed as an outpatient procedure. General anesthesia is preferred in children, while local anesthesia suffices for adults. The ear is washed and a small incision made in the eardrum. Any fluid that is present is then aspirated, the tube of choice inserted, and the ear packed with cotton to control any slight bleeding that might occur. This is known as conventional (or cold knife) myringotomy and usually heals in one to two days. A new variation (called tympanolaserostomy or laser assisted tympanostomy) uses a CO2 laser, and is performed with a computer driven laser and a video monitor to pinpoint a precise location for the hole. The laser takes one tenth of a second to create the opening, without damaging surrounding skin or other structures. This perforation remains patent for several weeks and provides ventilation of the middle ear without the need for tube placement. Though laser myringotomies maintain patency slightly longer than cold knife myringotomies (two to three weeks for laser and two to three days for cold knife without tube insertion), they have not proven to be more effective in the management of effusion. One randomized controlled study found that laser myringotomies are safe but less effective than ventilation tube in the treatment of chronic OME. Multiple occurrences in children, a strong history of allergies in children, the presence of thick mucoid effusions, and history of tympanostomy tube insertion in adults, make it likely that laser tympanostomy will be ineffective. In the absence of strong evidence, general opinion has been against the use of ear protection devices. However, protection such as cotton covered with petroleum jelly, ear plugs, or ear putty is recommended for swimming in dirty water (lakes, rivers, oceans, or non chlorinated pools) to prevent ear infections. For bathing, shampooing, or surface water swimming in chlorinated pools, no ear protection is recommended.
Асқынулар
Құбырларды салу – ем емес. Егер ортаңғы құлақ ауруының сипаты ауыр немесе ұзаққа созылған болса, құбыр салу қажеттігі туындаса, баланың ортаңғы құлағындағы қабыну немесе сұйықтық жиналу эпизодтары жалғасуы мүмкін. Орналастырылғаннан кейінгі алғашқы екі аптада пациенттердің шамамен 15%-ында, ал орналастырылғаннан кейін үш айдан асса, 25%-ында құбыр арқылы ерте дренаж (құбырлық оторея) пайда болуы мүмкін, бірақ бұл көбінесе ұзақ мерзімді проблема тудырмайды. Оторея бактериялық колонизацияның салдары деп есептеледі. Ең көп кездесетін бактерия – Pseudomonas aeruginosa, ал ең қиын емделетіні – метициллинге төзімді Staphylococcus aureus (MRSA). Кейбір дәрігерлер операциядан кейін жергілікті антибиотиктерді қолданады, бірақ зерттеулер осы тәсіл бактериялық биоқабықшаны жоймайтынын көрсетіп тұр. Әзірге адамдар арасында зерттеулер жүргізілмеген. Фосфорилхолинмен қапталған флюоропластикалық тимпаностомия құбырларын қапталмаған флюоропластикалық тимпаностомия құбырларымен салыстырғанда операциядан кейінгі оторея, құбырдың бітелуі немесе сығылып шығуы жиілігінде статистикалық айырмашылықтар байқалған жоқ.
The placement of tubes is not a cure. If middle ear disease has been severe or prolonged enough to justify tube placement, there is a strong possibility that the child will continue to have episodes of middle ear inflammation or fluid collection. There may be early drainage through the tube (tube otorrhea) in about 15% of patients in the first two weeks after placement, and developing in 25% more than three months after insertion, although usually not a longterm problem. Otorrhea is considered to be secondary to bacterial colonization. The most commonly isolated organism is Pseudomonas aeruginosa, while the most troublesome is Methicillin resistant Staphylococcus aureus (MRSA). Some practitioners use topical antibiotic drops in the postoperative period, but research shows that this practice does not eradicate the bacterial biofilm. although no study has been conducted on humans yet. Comparing phosphorylcholine coated fluoroplastic tympanostomy tubes to uncoated fluoroplastic tympanostomy tubes showed no statistically significant difference in the incidence of post operative otorrhea, tube blockage, or extrusion.
Тиімділік
Дәлелдерге сүйенсек, тимпаностомиялық түтіктер басқа да ауыр медициналық проблемалары жоқ, жай ғана OME (құлақ сұйықтығының жиналуы) бар балаларда ғана есту қабілетін қысқа мерзімге жақсартады. Сөйлеу және тіл дамуына әсері әлі дәлелденбеген. 96 ересек және 130 баланың ортаңғы құлақ қабынуымен (отит) емделгенін кері перспективалық зерттеуде CO2 лазерлік миринготомия қолданылды. Екі топта да алты айдан кейін шамамен 50% жазылған. Дегенмен, сілтеме жасалған зерттеулердегі пациенттердің саны өте аз – тиісінше 22 және 8, ал тимпанометриялық зерттеуде 18 адам ғана болды. Бұл жақсы бақыланған, ірі зерттеулердің қажеттігін көрсетеді.
Evidence suggests that tympanostomy tubes only offer a short term hearing improvement in children with simple OME who have no other serious medical problems. No effect on speech and language development has yet been shown. A retrospective study of success rates in 96 adults and 130 children with otitis media treated with CO2 laser myringotomy showed about a 50% cure rate at six months in both groups. However, the number of patients in the studies cited, 22 and 8 respectively and 18 in the tympanometric study, is extremely small and simply points to the need for large, well controlled studies.