Коичи Като: жапон саяхатшысы, Либерал-демократиялық партиясының өкілі, Қорғаныс агенттігінің директоры және Бас хатшы қызметін атқарған. Өмірбаяны мен мансабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон саясаткері (1939–2016)
Жапондық Либералды-демократиялық партия (Жапония)
Japanese politician (1939–2016)
the Japanese [[Liberal Democratic Party (Japan)
Коичи Като (加藤 紘一) – Либералды-демократиялық партияның жапон саясаткері, 1972 және 2012 жылдар аралығында Ұлттық диетадағы Өкілдер палатасында 13 рет депутат болып сайланды. Като Ямагата префектурасының бірнеше округтерінен сайланды және 1984 жылдан 1986 жылға дейін Жапония қорғаныс агенттігінің директоры, ал 1991 жылдан 1992 жылға дейін Бас министрлік хатшысы қызметтерін атқарды. Като премьер-министрлер Масаёси Охира, Зенко Сузуки және Киичи Миязавамен байланысты LDP-нің Кочикай фракциясының жетекші мүшесі болды. Като 2012 жылғы желтоқсандағы жалпы сайлауда мандатын жоғалтты, ал оның қызы Аюко Като 2014 жылғы жалпы сайлауда сол мандатқа сайланды.
Koichi Kato (加藤 紘一) was a Japanese politician of the Liberal Democratic Party who held a seat in the House of Representatives in the National Diet for 13 terms between 1972 and 2012. Kato was elected to several districts in Yamagata Prefecture and served as the Director General of the Japan Defense Agency from 1984 to 1986 and Chief Cabinet Secretary from 1991 to 1992. Kato was a leading member of the Kōchikai faction of the LDP aligned with Prime Ministers Masayoshi Ōhira, Zenkō Suzuki, and Kiichi Miyazawa. Kato lost his seat at the December 2012 general election, and his daughter Ayuko Kato was elected to the seat at the 2014 general election.
Ерте өмір
Като 1939 жылғы 17 маусымда Нагоя қаласының Хигаси ауданында дүниеге келді және Ямагата префектурасының Цуруока қаласында өсті. Оның әкесі, Сейзо Като, 1946 жылдан бастап Цуруока қаласының мэрі болып қызмет еткен, ал 1952 жылы Өкілдер палатасына сайланып, 1965 жылға дейін бес мерзім бойы қызмет еткен саясаткер болды. Токио университетін бітірген соң Като 1963 жылы Сыртқы істер министрлігіне қабылданып, Тайбэй және Вашингтон қалаларындағы Жапон елшіліктерінде жұмыс істеді. 1967 жылы Гарвард университетінде магистр дәрежесін аяқтады. Гонконгтағы дипломаттық қызметін жалғастырғаннан кейін, ол Сыртқы істер министрлігінің Қытай істері жөніндегі бюросында кеңесші болып Жапонияға оралды. Сыртқы істердегі тәжірибесінің арқасында ағылшын және қытай тілдерін жетік меңгерді, сонымен қатар Қытаймен қарым-қатынасқа деген қызығушылығын сақтап қалды.
Kato was born on 17 June 1939 in Higashi Ward, Nagoya, and raised in Tsuruoka, Yamagata Prefecture. His father, lt=Seizo Kato, was a politician who served as mayor of Tsuruoka from 1946 before being elected to the House of Representatives in 1952, serving for five terms until 1965. After graduating from the University of Tokyo, Kato joined the Foreign Ministry in 1963, which led to stints at the Japanese embassies in Taipei and Washington, D. C. In 1967 he completed a Master's degree at Harvard University. After continuing his foreign service career in Hong Kong he returned to Japan as an aide in the China Affairs Bureau of the Foreign Ministry. His experience in foreign affairs resulted in fluent English and Chinese, and he remained deeply interested in relations with China.
Саяси мансап
Като алғаш рет 1972 жылы Ұлттық диетке Либералды-демократиялық партияның (ЛДП) мүшесі ретінде сайланды, өзінің туған Ямагата аймағын өкілдік етті және 2002 жылдың сәуіріндегі жанжалға байланысты отставкаға кеткеннен кейін 19 айлық үзілістен басқа, 2012 жылға дейін осы аймақты үздіксіз өкілдік етті. Като ЛДП-нің Kōchikai (бұрын Ōhira деп аталған) фракциясымен байланысты болды, ол үш жапон премьер-министрін – Масаёши Ōhira, Зенко Сузуки және Киичи Миязаваны өндірді. Осы фракцияның күші Катоға мансаптық өсуге кең мүмкіндік берді және ол 1980-ші жылдар мен 1990-шы жылдардың басында бірнеше министрлік лауазымдарда қызмет етті. 1984 жылдан 1986 жылға дейін ол Жапония қорғаныс агенттігінің директоры болды. 1992 жылы ол ЛДП-нің Бас хатшысы болып сайланды, партияның дәстүрлі үстемдігі күйреуге бет алған кез еді.
Kato was first elected to the National Diet in 1972 as a member of the Liberal Democratic Party (LDP), representing his native Yamagata and represented that area continuously until 2012, except for a 19 month period following his resignation due to a scandal in April 2002. Kato was aligned with the Kōchikai (then called Ōhira) faction of the LDP, which produced three Japanese Prime Ministers; Masayoshi Ōhira, Zenkō Suzuki, and Kiichi Miyazawa. The power of this faction provided Kato ample opportunity for promotion, and he served in several Cabinet Positions through the 1980s and early 1990s. From 1984 to 1986, he was Director General of the Japan Defense Agency. In 1992, he was elected Secretary General of the LDP, a time when the traditional dominance of the party was being challenged.
YKK және 2000 жылғы көшбасшылық мәселесі
Кәто әрқашан ерекшеленетін тұлға ретінде танылған, Каифу үкіметі кезінде Таку Ямасаки және Дзүничиро Коидзуми сияқты екі жас ЛДП реформаторымен байланыс орнатты. Үшеуі өздерінің тегінің бас әріптерімен «YKK» деп аталды. Алғашқыда үштік жаңа буын ЛДП көшбасшыларына қарай фракцияларын бұруға және парламенттегі ескі гвардияны ығыстыруға келісті. 1991 жылы Миязаваның (сол кезде Кәтоның өзінің фракциясының жетекшісі) сайлануымен YKK партия ішінде үлкен бедел мен билікке ие болды. Миязава дәуірінен бастап YKK ЛДП-дегі бағытқа қарсы фракцияның күш орталығын білдірді. Үш көшбасшы да 1990 жылдары партия басшылығына бірнеше рет үміттү, бірақ сәттілікке жете алмады. 1998 жылы Кәто Миязавадан кейін Кочикай фракциясының жетекшілігін қабылдады. 2000 жылдың мамырында премьер-министр Кейзо Обучидің күрт ауырып қайтысынан кейін Кәто ЛДП басшылығына таласпады, себебі партияның қайғысы кезінде ішкі тартыс дұрыс болмайды деп санайтын. Алайда, қараша айына қарай реформалардың баяу жүргеніне және Мори үкіметінің жағымсыз бейнесіне наразы болған Кәто әрекет жасады. Оппозициялық партиялармен кеңескеннен кейін Кәто өзінің және Ямасаки фракцияларының қолдауымен Мориге қарсы сенімсіздік дауысы парламентте қабылданатынын түсінді. Кәтоның бұл дауыс беру туралы хабарламасына қоғамдық реакция жақсы болды, Моридің мақұлдау рейтингісі 30%-ға дейін төмендеді. Алайда, сол кездегі ЛДП Бас хатшысы Хирому Нонака Моридің жақтасы болды. Нонака партиялық тәртіпті күшейтіп, Мориге қарсы дауыс берген ЛДП мүшелерін партиядан шығарумен қорқытты, және оның бұл әрекеті нәтижесін берді: Кәтоның қолдауы тіпті өз фракциясында да азайды. Кәто және оның қалған жақтастары, жеңіске жете алмайтындарын білгендіктен, беделді сақтау үшін сенімсіздік дауысынан бас тартты. Дегенмен, Кәто мен Ямасакинің қоғамдық ұятқа ұшырауына жол берілді. Кәтоның бүлігінің салдары апатты болды, өйткені оның фракциясының үлкен бөлігі бөлініп, парламенттегі оның ықпалын әлсіретті. Бастапқыда Мориді құлатуды қолдаған қоғамдық пікір енді оның сәтсіздігі үшін Кәтоны кінәлады. Оппозициялық партиялар оның ЛДП-дан айырылуға дайын еместігіне наразы болды. Кәто мен Ямасаки екеуі де премьер-министрлікке үміткер деп есептелген, бірақ Мори ісінен кейін беделдерін жоғалтқандықтан, мүмкіндіктерін жоғалтты. Кәтоның бүлігінен кейін Нонаканың отставкаға кетуі Моридің орнын басатын адамның жолын ашты. 2001 жылдың қарашасындағы оқиғалардан зардап көрмеген YKK-ның жалғыз мүшесі Дзүничиро Коидзуми ақыры ЛДП-нің бақылауын алды. Кәто мен Ямасаки сәтсіздікке ұшырағанмен, YKK-ның реформалық, бағытқа қарсы идеалдары жапон саясатының алдыңғы қатарына шығып, Кәто мен оның көзқарастарын растады.
Always seen as something of a maverick, Kato formed a relationship with two other young LDP reformers, Taku Yamasaki and Junichiro Koizumi, during the Kaifu administration. The three together became known as "YKK" after the initials of their last names. Originally the trio had agreed to sway their factions towards the new generation of LDP leaders, and marginalize the old guard within the Diet. With the election of Miyazawa (then leader of Kato's own faction) in 1991, YKK gained greater prestige and power within the party. From the Miyazawa era onwards, YKK represented the power base of the anti mainstream faction in the LDP. All three leaders made repeated tilts at the party leadership in the 1990s, but were unsuccessful. In 1998, Kato assumed leadership of the Kochikai faction, taking over from Miyazawa. In May 2000, upon the sudden illness and death of Prime Minister Keizō Obuchi, Kato did not make a challenge for leadership of the LDP, believing that internal strife would not be healthy for a party in mourning. By November, however, displeased with the slow pace of reform and poor public image of the Mori administration, Kato made his move. After consulting with the opposition parties, Kato realized that with support of his and Yamasaki's factions, a vote of no confidence against Mori would pass in the Diet. Initial public reaction to Kato's announcement of this vote was good, with Mori's approval ratings diving to 30%. Unfortunately for Kato, the LDP Secretary General at this time, Hiromu Nonaka, was a strong supporter of Mori. Nonaka launched a harsh round of party discipline, threatening to expel any LDP members that voted against Mori, and his threats had the desired effect: Kato's support dried up even within his own faction. Kato and his remaining supporters abstained from the no confidence vote as a face saving measure, knowing that he could not win. However, the damage had been done with Kato and Yamasaki left to bear the full brunt of public humiliation. The aftermath of Kato's rebellion was disastrous as a large segment of his faction split off, weakening his influence in the Diet. Public opinion that had initially supported ousting Mori now blamed Kato for his failure. The opposition parties were frustrated with his unwillingness to break from the LDP. Both Kato and Yamasaki had been considered candidates for Prime Minister, but with the loss of prestige resulting from the Mori affair, they had lost their chance. With Nonaka's resignation shortly after Kato's rebellion, the path was clear for someone to replace Mori. Junichiro Koizumi, the only member of YKK undamaged by the events of November 2001, finally gained control of the LDP. While Kato and Yamasaki had failed, the reformist, anti mainstream ideals of YKK had finally moved to the forefront of Japanese politics, providing validation for Kato and his views.
Като және Ичиро Озава
Катоның Танака/Такешита фракциясының бағытындағы реформаның жақтаушысы Ичиро Озавамен қарым-қатынасы кейде шиеленісетін. 1993 жылы Озава партиядан бөлініп, LDP-де қалудың орнына Жапония Жаңару партиясын құрды. Бұл көптеген адамдар, Катоның өзі де, қастыққа шығу деп қарады. 2000 жылы Като ұқсас жағдайға түскенде, оппозициядағы ықпалды мүмкіндікке қарамастан, партия адалдығын таңдады. 90-жылдардың соңында LDP Озаваның Либералдық партиясымен бірігуді қарастырғанда, Като Озаваны LDP қатарына қайтаруға қарсы болды. Като мен Озава экономикалық және саяси реформалар бойынша ұқсас көзқарастарына қарамастан, көбінесе жау ретінде суреттеледі (сыртқы саясатта Като Озавадан аздап салмақтырақ, Жапония үшін сақтықпен жүргізілетін халықаралық рөлді жақтады).
Kato had a sometimes difficult relationship with fellow LDP reformer Ichirō Ozawa, a strong advocate for reform within the mainstream Tanaka/Takeshita faction. In 1993, Ozawa chose to split from the party and form the Japan Renewal Party, rather than continue within the LDP. This was seen as a serious betrayal by many, including Kato. When Kato was in a similar position in 2000, he chose party loyalty, despite his chances of considerable influence in the opposition had he crossed over. When the LDP was considering a merger with Ozawa's Liberal Party in the late 90s, Kato was strongly opposed to bringing Ozawa back to the LDP fold. Kato and Ozawa are often portrayed as archenemies, despite their very similar views on economic and political reform (in foreign policy Kato is somewhat less hawkish than Ozawa, advocating a more cautious international role for Japan).
Скандалдар
Като өзінің саяси мансабында жапон саясатындағы бірнеше даулы оқиғаларға қатысты. 1980 жылдардың соңында "Рекрут" ісіне қатысқандығы үшін оның беделі бірнеше жылға нөқетке түсті. 2002 жылы ол салықтан қашу, пара алу және саяси қаражатты заңсыз пайдалануға қатысты үлкен даудың ортасында болды. Оның хатшысы Сабуро Сато Катоға қол жеткізуге ниеттенген компаниялардан мемлекеттік тапсырыстар алу үшін "Като тұтыну салығын" жинап отырды. Сато сондай-ақ 100 миллион иен салықтан жасырған. Като осы іске қатысқан жоқ деп мәлімдегенімен, оның кеңсесінде мұндай кең ауқымды жемқорлық оның білуісіз болды деп ойлаушылар аз болды. Кейіннен ол саяси мақсаттағы қаражатты Токиодағы пәтерін жалға алуға жұмсағаны анықталды. Осы фактілерге тап болғаннан кейін ол көп кешікпей отставкаға келу туралы талаптарға бойысқан. 2003 жылдың қарашасында Като скандал басылғаннан кейін саясатқа қайта оралып, тәуелсіз депутат ретінде Диетке келді және LDP-ге жоғары лауазымды мүше ретінде қайта қосылды.
Kato was involved in several scandals in Japanese politics during his political career. He was implicated in the Recruit scandal in the late 1980s, tarnishing his reputation for several years. In 2002, he was the centre of a major scandal involving tax evasion, bribery and misuse of political funds. His secretary Saburo Sato had been charging a "Kato Consumption Tax" to companies wanting access to Kato while seeking public contracts. Sato had also failed to declare ¥100 million in taxes. While Kato denied any knowledge of the affair, few believed that such widespread corruption could have occurred in his office without his approval. It was later revealed that he had been using funds earmarked for political use to pay the rent on his Tokyo apartment. Faced with this evidence, he soon acquiesced to demands for his resignation. In November 2003, Kato made his return to the Diet as an independent, having retreated from politics long enough for the scandal to die down, and rejoined the LDP as a high ranking member.
Үй өртенуі
2006 жылдың 15 тамызында Катоның Цуруокадағы үйі мен кеңсесі Екінші дүниежүзілік соғыста Жапонияның капитуляциясының 61 жылдығы күні толығымен өртеніп кетті. Оқиғаның салдарынан жасалған өрт екені анықталды және басты күдіктінің 2006 жылдың қыркүйек айында айыпталуы күтілуде. Хабарға сәйкес, күдіктінің жолдан тыс оңшыл ұйыммен байланысы болған және ол Катоның сол кездегі премьер-министр Дзүничиро Коидзумидің Ясукуни қасиетті орнына сапарына сын айтқандығы үшін үйіне өрт қойған.
On 15 August 2006, Kato's adjoining house and office in Tsuruoka burned to the ground on the 61st anniversary of the surrender of Japan in World War II. The attack was confirmed as arson and the lead suspect was expected to be charged some time in September 2006 Reportedly the suspect was affiliated with a far right organization and set fire to Kato's house for making remarks critical of then Prime Minister Junichiro Koizumi visiting the Yasukuni Shrine.
Зейнеткерлік
Като 2012 жылғы желтоқсандағы жалпы сайлауда Ямагата облысының 3-сайлау округінен Джуичи Абэге, тәуелсіз кандидат және Саката қаласының мэріне жеңіліп, саяси мансабынан қанағаттанды.
Kato retired from political office after losing his seat for Yamagata 3rd district at the December 2012 general election to Juichi Abe, an independent and mayor of Sakata.
Өлім
Като 2016 жылдың 9 қыркүйегінде Токиодағы ауруханада пневмониядан көз жұмды.
Kato died from pneumonia at a hospital in Tokyo on 9 September 2016.