Кіріспе
Польшаның гербі Остоя – поляктардың гербі, бұл герб, болжам бойынша, сарматтардың тамғасынан шыққан және Драко туын қолданған Корольдік сарматтарға сілтеме жасайды. Рим империясы құлағаннан кейін, орта ғасырларда Остоя әулеті Кіші Польшада, содан кейін Куявия, Мазовия және Үлкен Польшада қолданды. Бұл – «Хостоя» немесе «Остоя» деген шақырық айқайын қолданып, бір әскери бөлімде шайқасқан және ежелгі мұраларын гербке түсірген, рыцарьлар кланын құрған ақсүйек отбасыларының гербі. Кейіннен, клан өзінің аумағын Померания, Пруссия, Словакия, Венгрия және Румынияға кеңейткенде, олар 14-15 ғасырларда Литва, Беларусь және Украинаға қоныстанған русьтік текті бірнеше ақсүйек отбасыларын қабылдады, нәтижесінде Остоя кланы құрылды. Кланның әртүрлі тармақтары өздерінің иеліктерінен тегін алған және асырап алғандарды қосып, Остоя бастапқы кланмен байланысы жоқ бірнеше отбасылардың гербі ретінде танылды, осылайша Геральдикалық клан пайда болды.
Ostoja is a Polish coat of arms that probably originated from Sarmatian Tamga and refer to Royal Sarmatians using Draco standard. Following the end of the Roman Empire, in the Middle Ages it was used by Ostoja family in Lesser Poland and later also in Kujavia, Mazowsze and Greater Poland. It is a coat of arms of noble families that fought in the same military unit using battle cry Hostoja or Ostoja, and that applied their ancient heritage on the coat of arms, forming a Clan of knights. Later, when the Clan expanded their territory to Pomerania, Prussia, Slovakia, Hungary and Romania they also adopted a few noble families of Ruthenian origin that in 14 15th century settled down in Lithuania, Belarus and Ukraine, finally turning into the Clan of Ostoja. As different lines of the clan formed surnames after their properties and adding the adoptions, Ostoja was also recognized as CoA of several families that was not necessary connected to the original Clan, forming Heraldic clan.
Блезон
Ортағасырлық нұсқаның елтаңбасы кейінгі кездегі қалыптасқан түрінен едәуір өзгеше болды. Келесі қайта құрау Йозеф Шиманскиге тиесілі: Қызыл түсті фонда, айдың өсу және азаю фазаларының арасында төмен қарай бағытталған тік крест, барлығы алтын түсті. Қалпақтың үстінде отты демдеп тұрған қара айдаһар, екі айға қарай жоғары бағытталған алтын түсті. Маңдайша – қара, алтынмен астарланған.
Gules, between an increscent and a decrescent a cross in pale point downwards, all Or. On a helmet a dragon Sable, exhaling fire Gules, on two crescents pointing up, Or. Mantling Sable, lined Or
17 ғасырғы заманауи нұсқада айлар арасындағы крест, төмен қарай бағытталған қылышқа алмастырылды. Тақ кигізілген қалпақтың үстінде бес страустың қауырсыны. Соңғы бейне – 1381 жылғы Добислав де Кошицеге тиесілі мөр, ол Кіші Польшадан шыққан Николай Остоя де Сциборцице шіркеуінің Визсоцице кіреберісінде табылған шамамен 1232 жылға жататын ертедегі белгіге толық сәйкес келеді.