Кіріспе

1972 жылғы 19 қарашада Батыс Германияда 7-ші Бундестаг мүшелерін сайлау үшін федералды сайлаулар өтті. 1949 жылы демократиялық сайлаулар қайта жаңғырғаннан бергі алғашқы мерзімінен бұрын өткен сайлауларда Социал-демократиялық партия 1930 жылдан бері алғаш рет парламенттегі ең ірі партия атанды, ол 496 орынның 230-ын жеңіп алды. Еркін демократиялық партиямен жасалған коалиция қайтадан жаңғыртылды.

Науқан

SPD және FDP әлеуметтік либералдық коалициясы Бундестаг депутаттарының бірнешеуі (бұрынғы FDP министрлері Эрих Менде мен Хайнц Старке немесе SPD жақтасы Герберт Хупка сияқты) өз партияларын тастап, канцлер Вилли Брандттың «Жаңа Шығыс саясатына» қарсылық білдіру үшін CDU/CSU оппозициясына қосылды, әсіресе 1970 жылғы Варшава шарты арқылы Одер-Найс шекарасының де-факто мойындалуына қарсы. 1972 жылдың 27 сәуірінде оппозиция ХДС лидері Райнер Барзельді сенімсіздік дауысы арқылы жаңа канцлер етіп сайлауға тырысты, бірақ Барзель Бундестагтағы көпшілікті күтпегендей екі дауыспен жоғалтты. CDU/CSU фракциясының кем дегенде бір мүшесіне Шығыс Германияның Штази құпия қызметі төлеген деген қауесеттерді 1997 жылы Hauptverwaltung Aufklärung-тің бұрынғы басшысы Маркус Вольф растады. Дегенмен, келесі бюджеттік пікірсайыстар үкіметтің көпшілігін жоғалтқанын көрсетті және тек 1972 жылғы Мюнхендегі жазғы Олимпиада ойындарын ұйымдастыру жаңа сайлауды кейінге шегерді. 1972 жылдың 22 қыркүйегінде канцлер Брандт мақсатты түрде сенімсіздік дауысын жоғалтып, президент Густав Хайнеманнға келесі күні Бундестагты таратуға мүмкіндік берді. Қызу үгіт-насихат кезінде CDU/CSU Брандтті Шығыс Еуропаға тым жұмсақ қарағаны және экономика бойынша дұрыс емес көзқарастары бар деп сынады. SPD және FDP канцлердің зор жеке беделінен пайдаланды, ол 1971 жылғы Нобель бейбіт сыйлығының лауреаты болды. Ол Батыс Германияның мәдениет және медиа саласының көптеген танымал өкілдерінің қолдауын алды (мысалы, Гюнтер Грасс), олар «Виллиге дауыс беріңіз!» («Willy wählen!») слоганы арқылы білдірді.

Пікірсауалдар

Сауалнама фирмасы Зерттеу күні Үлгі көлемі Одақ SPD FDP NPD Басқалары Бас тарту Алда болу 1972 жылғы федералды сайлау 19 қараша 1972 – 44.9 45.8 8.4 0.6 0.4 8.9 1.9 SPIEGEL үшін Emnid Ақпан 1971 N/A39 33 5 — 23 6 1969 жылғы федералды сайлау 19 қараша 1972 – 46.1 42.7 5.8 4.3 1.2 13.3 3.4

Нәтижелер

Сайлауға қатысқандардың саны 91,1%-ды құрады, бұл 1949 жылдан бері ең жоғары көрсеткіш. 1970 жылы дауыс беруге жететін жас 21-ден 18-ге төмендетілді. SPD тарихындағы ең жақсы нәтижесін тойлады, 1930 жылғы рейхстаг сайлауларынан бері Германия парламентіндегі ең ірі фракцияны құрды. Бұл партияға Аннемари Ренгерді Бундестаг төрағасы лауазымына ұсынуға мүмкіндік берді; ол бұл қызметке тағайындалған алғашқы социал-демократ және әйел болды.

Сайлаудан кейінгі кезең

1972 жылы 14 желтоқсанда Бундестагтағы социал-либералдық коалицияның депутаттары Вилли Брандтты канцлер қызметіне қайта сайлады. Оның кабинеті Брандт II келесі күні үкіметке оралды, FDP төрағасы Вальтер Шель тағы да вице-канцлер және сыртқы істер министрі болды. 1973 жылы 9 мамырда жеңіліске ұшыраған Райнер Барзель ХДС төрағасы қызметінен кетті, оның орнын Гельмут Коль басты. 1974 жылы 7 мамырда Брандт Гвильяум ісіне байланысты, оның жеке көмекшілерінің бірі Штази агенті екені анықталғаннан кейін отставкаға шықты. Коалиция оның партиялық әріптесі Хельмут Шмидт басшылығымен жалғасты, ал Брандт 1987 жылға дейін СДПК төрағасы болып қалды.