Кіріспе
1961 жылғы 17 қыркүйекте Батыс Германияда төртінші Бундестаг мүшелерін сайлау үшін федералды сайлаулар өтті. ХДС/ХСС 499 орынның 242-сін жеңіп, ең ірі фракция болып қала берді. Дегенмен, көпшілікті жоғалту және «Барлық Германия партиясының» барлық орындарынан айырылуы ХДС-ді ұзақ жылдар бойы кіші коалициялық серігі болған «Еркін демократиялық партиямен» коалиция құруға мәжбүр етті. Бұл ұзақ мерзімді канцлер Конрад Аденауэрдің өкілеттік мерзімінің ортасында, 1963 жылы қызметтен кетуіне әкеп соқты.
Federal elections were held in West Germany on 17 September 1961 to elect the members of the fourth Bundestag. The CDU/CSU remained the largest faction, winning 242 of the 499 seats. However, the loss of its majority and the All German Party losing all its seats led to the CDU having to negotiate a coalition with the long term junior coalition partner, the Free Democratic Party, leading to a demand for long term chancellor Konrad Adenauer to leave office in 1963, halfway through his term.
Науқан
SPD алғаш рет партия төрағасы емес канцлер үміткерін жариялады: Батыс Берлиннің басқарушы мэрі Вилли Брандт. Берлин қабырғасы тұрғызылғаннан кейін ол халқының көбірек қолдауын алды, ал канцлер Конрад Аденауэр Батыс Берлин тұрғындарына жеткілікті көмек көрсетпегені үшін сыналып жатты. Аденауэр ХДС және ХСС партияларының абсолютті көпшілігін сақтап қалуға тиіс болды, бірақ оның жасы мен ұзақ жылдар бойы канцлер болып қызмет еткенін ескерсек, төртінші мерзімде елді басқаруға болатынына күмән туды.
Салдары
Консервативті одақ Эрих Менде басшылығымен либералды FDP-нің күшейгеніне байланысты абсолютті көпшілікті жоғалтты. 1961 жылдан бастап Одақ, СДП және ФДП Бундестагта 1983 жылға дейін сақталатын сайлау "триополиясын" құрды. Конрад Аденауэр канцлер қызметінде қалды, ХДС/ХСС және ФДП арасында коалиция құрды. 1962 жылы ол бесінші кабинетті жариялауға мәжбүр болды: қорғаныс министрі Франц Йозеф Штраус (CSU) неміс қарулы күштеріндегі кемшіліктерді баяндайтын құпия хатты жариялаған бес журналисті қамауға бұйрық бергеннен кейін ФДП коалициядан уақытша шығып кеткен болатын (бұл оқиға "Шпигель скандалы" деп белгілі). 1963 жылы Аденауэр, ақыры, зейнетке шықты; Людвиг Эрхард коалициялық үкіметтің басшысы лауазымын иеленді.