Кіріспе

1976 жылы түсірілген американдық драмалық фильм, Мартин Ритт режиссерлік еткен

"The Front" – 1976 жылы түсірілген американдық драмалық фильм. Оқиғасы 1950-ші жылдардағы Голливудтың «қара тізімі»не қарсы бағытталған. Осы тізімге суретшілер, жазушылар, режиссерлер және тағы басқалар енгізілді, олар коммунизмді қолдаған немесе коммунистер деп айыпталғандықтан жұмыссыз қалды. Фильм сценарийін Уолтер Бернштейн жазды, режиссері – Мартин Ритт, ал басты рөлдерді Вуди Аллен, Зеро Мостель және Майкл Мерфи сомдады. Фильмнің түсіріліміне қатысқан бірнеше адам – сценарист Бернштейн, режиссер Ритт, сондай-ақ актерлер Мостель, Гершель Бернарди және Ллойд Гоф – «қара тізімге» енген. (Фильмнің соңғы титрлерінде әрқайсысының атынан кейін «Қара тізімде 19» деген жазу және тиісті жыл көрсетілген.) Бернштейннің аты «Red Channels» журналында коммунистер және коммунизмге жақтас адамдарды анықтағаннан кейін тізімге енгізілді. Паулин Кейл фильмді, әсіресе Вуди Алленнің актерлік шеберлігін жоғары бағалап былай деп жазды: «Бұл фильмнің ең тартымды тұсы – адамдар достарына қарсы көрсетуге мәжбүр болмауы керек, ал адамдар тіршілік табу үшін қорланбауы керек. Бұл фильм әділдік сұрайды. Вуди Алленді оның өзінің фильмінде көргенде, сіз оны әдеттегідей қабылдап, оның шеберлігін бағалайсыз, себебі оны экранда болмағанда қатты сағынасыз». Роджер Эберт «The Front» фильмінің саяси құндылығын мойындамады: «Бізге таңғажайып елдегі бір адамның басынан өткен оқиғалар көрсетіледі». Ол Вуди Алленнің кейіпкерінің тым комедиялық және «фронт» жазушыларының нағыз бейнесін көрсете алмайтындықтан сенімсіз екенін айтты. Ол сондай-ақ Хеки Браунның маңызды кейіпкер екенін атап өтті: «Бұл кейіпкердің трагедиясы қара тізімнің адамдардың өміріне тигізген әсерін білуге қажетті ақпаратты береді; ал фильмнің қалған бөлігі енді ештеңе қоспайды». 2023 жылдың желтоқсанына қарай «The Front» Rotten Tomatoes сайтында 26 рецензия бойынша 69% рейтингке ие.

Марапаттар

The Front үшін Уолтер Бернштейн 1977 жылы «Түпнұсқа сценарий» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ұсынылды, ал Zero Mostel «Ең үздік қосалқы актер» номинациясы бойынша BAFTA сыйлығына ұсынылды. Андреа Марковиччи 1977 жылы «Жылдың жаңа актрисасы» номинациясы бойынша «Алтын глобус» сыйлығына ұсынылды.

Тарихи негіз

Фильм кейіпкерлерді бейнелеуде нақты өмірдегі оқиғалардан бастау алады. Хеккидің (Мостель ойнайды) тау курортына ойын-сауық көрсетуге барып, содан кейін ақысының бір бөлігін алдануы суреттелген көрініс Бернштейннің "Inside Out: A Memoir of the Blacklist" атты естеліктерінде сипатталған оқиғаға негізделген. Кітапта Бернштейн Мостельдің Кэтскиллдегі Конкорд қонақ үйінде қалай көңіл көтеруге келгенін, ол жерде ол қаржылық қиындыққа тап болғандықтан, жаңағы қонақ үйдің келушілеріне комик ретінде өнер көрсеткенін айтады. Бернштейннің сөзіне қарағанда, Конкордтың басшысы оған 500 доллар уәде берген, бірақ ол келген кезде оны 250 долларға дейін төмендеткен. Фильмде Хекки сахнадан кейін өзін алдағандарын білгенде, ашуға толы көрініс орын алады. Шын мәнінде, Мостельге бұл туралы өнер көрсету алдында хабарлаған, ал ол өнер көрсету барысында наразылығын білдіріп, көрермендерге қарғыс айтқан, олар мұны қойылымның бір бөлігі деп ойлаған. Хекки Браунның және оның өзіне-өзі қол жұмсауы 1951 жылы ХУАК тергеген және "Голдбергтер" телесериалындағы басты рөлінен босатылған Мостельдің жақын досы, "қара тізімде" болған актер Филипп Лоебке негізделген. Ол 1955 жылы өзіне-өзі қол жұмсады. Мостельдің жобаға қатысуына себеп – ол американдықтардың болашақ ұрпақтарына осы жағдайды түсіндіргісі келген. Ол Жаред Браунның өмірбаянында айтқандай, "Бұл елдің бір бөлігі, ал көптеген жастар "қара тізім" дегеннің бар екенін білмейді".

Музыкалық бейімдеу

2008 жылы Нью-Йорк қаласында «The Front» музыкалық қойылымының жұмыс үстелі (workshop) өтті. «The Front» (немесе, басқаша айтқанда, «Lucky Break») атты музыкалық қойылымның музыкасын Пол Гордон мен Джей Груска, әнін Сет Фридман жазды, ал қоюшылары Джон Кейрд пен Нелл Балабан болды. Говард Принс рөлін Брайан д'Арси Джеймс, Хекки Браун рөлін Ричард Кинд, ал Флоренс Баррет рөлін Джейн Паттерсон сомдады.