Джон Тобин: Британ драматургінің өмірі мен шығармалары
John Tobin (dramatist)
Джон Тобин (1770-1804) – британдық драматург, «Ай күні» пьесасымен танымал. «Көшірме» және «Авторлар мектебі» шығармалары да бар. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британ драматургі (1770–1804)
British playwright (1770–1804)
Джон Тобин (28 қаңтар 1770 – 7 желтоқсан 1804) – британ драматургі, өмірінің көп бөлігінде сәттілікке жете алмады, бірақ қайтыс болған жылы "Айлы түн" атты пьесасы зор табысқа ие болды. Оның "Курфью" және "Авторлар мектебі" атты тағы да пьесалары бар.
John Tobin (28 January 17707 December 1804) was a British playwright, who was for most of his life unsuccessful, but in the year of his death made a hit with The Honey Moon. Other plays were The Curfew and The School for Authors.
Өмір
Тобин Солсбериде саудагер Джеймс Тобиннің және оның әйелі Веббтің, Батыс Үндістанның бай қант плантаторының қызының ұлы ретінде дүниеге келді. Джордж Тобин оның ағасы еді. Тағы бір ағасы, Джеймс Вебб Тобин (1814 жылы қайтыс болды), Чарльз Лэмб пен Сэмюэл Тейлор Колериджтің танысы, Невис аралына барды. Шамамен 1775 жылы әкесі әйелімен бірге Батыс Үндістандағы Невиске аттанды. Балалары артта қалды, ал Джон біраз уақыт Саутгемптондағы епископ Ричард Манттың әкесі, доктор Ричард Манттың қамқорлығына берілді. Америка Тәуелсіздік соғысынан кейін Джеймс Тобин Англияға оралып, Бристольдің жанындағы Редлендке қоныстанды. Джон доктор Чарльз Ли басқаратын Бристоль грамматикалық мектебіне жіберілді. 1787 жылы ол Бристольді тастап, Линкольн Инніндегі заңгердің кеңсесінде жұмысқа орналасты. Он жылдай өткен соң, жұмыс берушісінің мұрагері болмауына байланысты, ол кеңседегі тағы үш клеркпен серіктестік құрып, істі өз қолына алды. Бірақ араздасулар туындап, келісім бұзылды. Тобин ақырында жаңа фирмаға қабылданды. 1789 жылдан бастап Тобин драмалық шығармаларға уақыт арнады. Ол Ричард Бринсли Шериданды, Елизавета дәуірінің драматургтерін, сондай-ақ Гей мен Футты үлгі етіп алды. Тобин түрлі пьесаларын менеджерлерге он үш рет ұсынды, бірақ сәттілікке жете алмады. Олардың бірі, "Фаро үстелі", Шерданмен алдын ала келісімге қол жеткізді, бірақ кейін қабылданбады. Дрюри-Лейннің менеджері де "Курфью" атты көркем драмасымен ұқсас жағдай жасады. 1800 жылы оның кейіннен танымал болған "Авторлар мектебі" пьесасы қабылданбады, және 1803 жылдың сәуір айына дейін ол (Джозеф Шепард Мунденнің жақсы бағалауының арқасында) өзінің бір шығармасын, "Махаббатта бәрі рұхсат" атты фарсты сахнада көре алмады. 1804 жылы ол өзінің он төртінші туындысын, "Айлы түн" атты романтикалық пьесасын Дрюри-Лейннің басшылығына ұсынды (оның Ковент-Гарденде қабылдануына қол жеткізе алмады), содан кейін ғибадатханаға жақын бөлмелерін тастап, денсаулығын жақсарту үшін Корнуоллға кетті. Ол "Айлы түн" пьесасы қабылданғанын естіді, бірақ осы уақытқа дейін туберкулездің белгілері пайда болды. Оған өмірін сақтау үшін қыста Батыс Үндістанда болу керектігі айтылды. Ол 1804 жылдың 7 желтоқсанында теңізге шықты, бірақ жолдың бірінші күнінде қайтыс болды. Кеме қайта оралды, ол Корк қаласының жанындағы Ковтың кішкентай шіркеуіне жерленді, онда он тоғыз жылдан кейін "Сэр Джон Мурдың жерлеуі" атты туындының авторы Чарльз Вулфтың сүйектері қойылды. Тобин үйленбеген.
Tobin was born in Salisbury, the son of James Tobin, a merchant, and his wife, born Webbe, the daughter of a rich West India sugar planter. George Tobin was his elder brother. Another brother, James Webbe Tobin (died 1814), an acquaintance of Charles Lamb and Samuel Taylor Coleridge, went to Nevis. About 1775 the father set out with his wife to Nevis in the West Indies. The children were left behind, and John was placed for a while under the care of Dr. Richard Mant, the father of Richard Mant the bishop, at Southampton. After the American War of Independence, James Tobin having returned to England and settled at Redland, near Bristol, John was sent to Bristol Grammar School under Dr. Charles Lee. In 1787 he left Bristol to be articled to a solicitor in Lincoln's Inn, and, some ten years later, on his employer's death without a successor, he took over the practice in partnership with three other clerks in the office. Dissensions arose, and the arrangement broke down. Tobin eventually entered a new firm. From 1789, Tobin had devoted time to dramatic composition. He imitated Richard Brinsley Sheridan, the Elizabethans, and Gay or Foote. Tobin approached managers thirteen times with different pieces without success. One of them, The Faro Table, was provisionally accepted by Sheridan, but then rejected. The manager of Drury Lane dallied in a similar manner with his picturesque drama "The Curfew". In 1800 his "School for Authors", which afterwards achieved success, was rejected, and it was not until April 1803 that he (due to the good opinion of Joseph Shepherd Munden) saw a piece of his own on the boards, a farce, "All's Fair in Love". In 1804, having submitted his fourteenth production, a romantic play in blank verse called 'The Honey Moon,' to the management at Drury Lane (it had failed to win acceptance at Covent Garden), he left his rooms near the Temple and went for his health to Cornwall. He then heard that "The Honey Moon" had been accepted; but in the meantime symptoms of consumption had manifested themselves. He was told that to save his life he must winter in the West Indies. He set sail accordingly on 7 December 1804, but died the first day out. The ship put back, and he was buried in the little churchyard of Cove, near Cork, where the remains of Charles Wolfe, author of the "Burial of Sir John Moore", were laid nineteen years later. Tobin was unmarried.