Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fear – Уэльс рок музыканты Джон Кейлдің 1974 жылғы 1 қазанда Island Records лейблынан шыққан төртінші жеке студиялық альбомы.
Fear is the fourth solo studio album by the Welsh rock musician John Cale, released on 1 October 1974 by Island Records.
Жазу және мазмұны
Fear – Кейлдің Island Records лейблы үшін шығарған үш студиялық альбомының біріншісі, олардың барлығы бір жылдан сәл астам уақыттың ішінде жарық көрді. Осы кезеңде Кейл басқа әртістердің де жазбаларын өндіріп, Пэтти Смиттің 1975 жылғы «Horses» альбомы сынды, барлық прото-панк жазбаларының ең ықпалдыларының бірінің жұмысына қатысты. «Fear» альбомындағы негізгі вокалдан бөлек, Кейл клавишатура, гитара, виола, скрипка және бас-гитарада орындады. Оған Fairport Convention тобынан Ричард Томпсон, Roxy Music тобынан Брайан Ино және Фил Манзанера, сондай-ақ сол кезде Island лейблымен келісімшарт жасасқан басқа да музыканттар қосылды. «Gun» әнінде Манзанера мен Инодан ерекше екі гитаралық соло орындалады, сонда Ино синтезатор арқылы Манзанераның гитарасын тікелей эфирде өңдейді. Island Records шығарған «Fear» альбомының промо-дискісінде Кейлмен жасалған сұхбат жазылған. Ол Уильям Блейктің «Иерусалим» өлеңін бейімдеуді, сондай-ақ Боб Диланның «Girl from the North Country», The Byrds тобының «Eight Miles High» және The Who тобының «I Can See for Miles» әндерін каверлеуді жариялады. Альбомның мұқабасының суретін Кит Моррис түсірген.
Fear is the first of Cale's three studio albums for Island Records, all of which were released in a period of just over a year. During this time Cale was also producing records for other artists, working on albums such as Horses (1975) by Patti Smith, one of the most influential of all proto punk records. In addition to his lead vocals on Fear, Cale also played keyboards, guitars, viola, violin and bass, and was joined by Fairport Convention's Richard Thompson, Roxy Music's Brian Eno and Phil Manzanera, and other artists who were signed to Island at the time. "Gun" features an unusual two man guitar solo from Manzanera and Eno, with the latter using a synthesizer to process the former's guitar playing in real time. The promotional album for Fear released by Island Records contained an interview with Cale. He announced an adaption of the William Blake poem "Jerusalem", and cover versions of the songs "Girl from the North Country" by Bob Dylan, "Eight Miles High" by the Byrds and "I Can See for Miles" by the Who. The cover photography was by Keith Morris.
Шығару
Fear 1974 жылдың 1 қазанында жарық көрді. "The Man Who Couldn't Afford to Orgy" және "Sylvia Said" әндері сингл ретінде шығарылды. Альбом 1996 жылы The Island Years деген 2CD жинағының бір бөлігі ретінде қайта жаңартылды, сонымен қатар Slow Dazzle (1975) және Helen of Troy (1975) альбомдары да кірді. Оған бонус трек ретінде "Sylvia Said (Remix)" әні қосылды. "Sylvia Said" синглінің түпнұсқасы 2018 жылға дейін CD форматта жарық көрген жоқ.
Fear was released on 1 October 1974. "The Man Who Couldn't Afford to Orgy" b/w "Sylvia Said" was released as a single. The album was remastered in 1996 as part of the 2CD release The Island Years, containing also both Slow Dazzle (1975) and Helen of Troy (1975). It contained "Sylvia Said (Remix)" as a bonus track. The single version of "Sylvia Said" remained unissued on CD as of 2018.
Сыни қабылдау
Мик Браун Crawdaddy журналында "Fear" альбомының "[Кейлдің] өмірінің көп жағынан жиынтығы екенін" айтты. Оның "Париж-1919" альбомында қалыптасқан мотивтері – таза, ықшам, тапқыр мелодиялар. Олар көңіл-күйдің ең ұсақ өзгешеліктерін түсініп, соған сәйкес жазылған және өндірілген, ең қарапайым аккордтар мен үзілістер де керемет әсер етеді. Бірақ соңғы жеке альбомындағы әсем оркестрлеуге орнына, Кейлдің вокалын аздап қолдайтын, қарапайым, шұғыласыз дыбыс таңдалды. Let It Rock журналында Мик Голд: "Кейлдің дауысы хамелеон сияқты. Ол керемет әнші емес, бірақ оның бейтарап уэльс-американдық акценті керемет ерекшелік береді. Оның музыкасы кеңейді, бірақ сонымен бірге ықшамдатылды. Ал осы альбомдағы кем дегенде бес ән 70-жылдардағы ең жақсы әндермен бірдей деңгейде. Менің ойымша, "Париж" және "Fear" альбомдарынан Кейлдің туындылары ондаған танымал суретшілердің альбомдарынан гөрі шығармашылық және әсерлі екені анық көрінеді." Trouser Press "Fear" альбомын "керемет сюрприздерге және ұнтаққан әндерге толы керемет альбом" деп сипаттады.
Mick Brown of Crawdaddy said Fear was "in many ways a patchwork of [Cale's] past. His motif, as defined on Paris 1919, remains clean, compact, clever melodies, written and produced with a clear understanding of the subtle nuances of mood the simplest of chord structures and breaks can evoke. But the extravagant orchestration which characterized the last solo album has been largely abandoned in favor of a sparser, more barren sound, with just the barest backing essentials augmenting Cale's vocals." Writing in Let It Rock, Mick Gold said: "Cale has the voice of a chameleon. It's never great singing but his deadpan Welsh American accent gives it just the right edge. His music has broadened its range whilst also sounding more pared down. And at least five songs on this album stand equal to the best songs of the 70s. I think it's self evident from Paris and Fear that Cale's work is more original and more enjoyable than the albums being put out by a dozen better known artists." Trouser Press called Fear "a brilliant record full of neat surprises and great, unsettling songs."