Александр Ханжонков: Ресей кино өнерінің іргесін қалаушысы
Aleksandr Khanzhonkov
Александр Ханжонков – Ресей кино өнерінің негізін қалаушы, режиссер, сценарист. «Севастополь қорғаны» фильмінің авторы, анимацияны дамытқан. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Александр Алексеевич Ханжонков (8 тамыз 1877 жыл, 27 шілде 1877 жыл, 26 қыркүйек 1945 жыл) – ресейлік кино кәсіпкері, кинорежиссер және сценарийші. Ол Ресейдің алғашқы көркем фильмі – «Севастопольді қорғау» және Ладислав Старевичтің новаторлық тоқтаулы анимациясын жасауымен танымал. Оның мансабының көп бөлігі Ресей империясында өтті. 1923-1926 жылдары Кеңес Одағында жұмыс істеді, бірақ қаржылық дау-жанжалға байланысты мансабы аяқталды. Дегенмен, оның бұрынғы жетістіктері оған мемлекеттен жеке зейнетақы мен пәтер берді. Новочеркасск казак мектебінде оқып, 1886 жылы бітіргеннен кейін Мәскеу казак әскеріне қызметке жіберілді. Ол Ресей-Жапон соғысына қатысып, денсаулығына зиян келтірді. Ханжонковтың зауыты 1911 жылға дейін үлкен танылмай келді, содан кейін «Севастопольді қорғау» фильмі шығып, кеңінен танылды. Бұл фильм – Ресейдегі алғашқы толық метражды фильмдердің бірі және техникалық жағынан да ерекше болды. 1912 жылдың соңына қарай Ханжонков Мәскеуде тұрақты студия ашып, келесі бірнеше жылда жүзден астам фильм түсірді. Осы кезеңде Ханжонковтың көптеген жұмыстары «ресейлік көрермендерге дерлік көрінбеді» және көбінесе аристократиялық көзқарастарды сынады немесе 19 ғасырдың орыс классикалық романдарынан бейімделді. Дегенмен, Ханжонков ресейлік кино өндірісінде көптеген стандарттарды қалыптастыруға көмектесті; Ресей киноиндустриясында жасанды жарықты алғаш рет қолдану Ханжонковтың деректі фильмінде болды. Ресей революциясы кезінде Ханжонков Ресейден Константинополь мен Венаға қашып кетті. Бұрын патша отбасымен байланысы болғанына қарамастан, 1923 жылы шақыру бойынша КСРО-ға оралып, жаңа совет студиясы «Пролеткино» директоры болып тағайындалды, кейіннен «Госкино» өндірістік кеңесшісі қызметін атқарды. Оның Кеңес Одағындағы мансабы 1926 жылы аяқталды: «Пролеткино» студиясындағы сыбайлас жемқорлыққа байланысты дау-жанжалдан кейін ол отставкаға кетіп, енді кинода жұмыс істемеді. Ханжонков өмірінің қалған бөлігін Ялтада өткізіп, мемлекеттен жеке зейнетақы алды. 1941-1944 жылдары Қырымның нацистік оккупациясынан аман қалды және 1945 жылдың 26 қыркүйегінде Ялтада, ұзақ жылдар бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін қайтыс болды.
Aleksandr Alekseevich Khanzhonkov (; 8 August 1877 [O. S. 27 July 1877] — 26 September 1945) was a pioneering Russian cinema entrepreneur, film director and screenwriter. He is known for producing Defence of Sevastopol, Russia's first feature film, as well as Ladislas Starevich's ground breaking stop motion animation. Most of his career was in Russian Empire. During 1923 1926 he worked in the Soviet Union, where his career ended with a financial scandal, however his past achievements earned him a personal pension and an apartment from the state. He studied in the Novocherkassk Cossack School and was sent to serve in the Moscow host after his graduation in 1886. He took part in the Russo Japanese War which undermined his health. It wasn't until 1911 that Khanzhonkov's factory would receive widespread acclaim with the release of Defence of Sevastopol. One of the earliest full length Russian feature films, it was equally notable for its technical aspects. By the end of 1912, Khanzhonkov had established a permanent studio in Moscow and went on to produce over a hundred films over the course of the next several years. Much of Khanzhonkov's work during this time period went "virtually unseen by the Russian masses" and often took aim at aristocratic sensibilities or adapted great Russian novels of the 19th century. Nonetheless, Khanzhonov helped create many standards in Russian cinema production; the first confirmed use of artificial light in the Russian film industry takes place in a Khanzhonkov documentary piece. During the Russian Revolution, Khanzhonkov fled Russia to Constantinople and Vienna, and, despite previous affiliation with the royal family, returned upon invitation to the USSR in 1923 and was appointed director of the new Soviet studio Proletkino and later as a production consultant for Goskino. His career in the Soviet Union ended in 1926: he was forced to abdicate after a corruption scandal struck Proletkino, and never worked in cinema again. Khanzhonkov spent the rest of his life in Yalta, living on a personal pension from the state. There he survived the Nazi occupation of Crimea in 1941–1944, and died in Yalta after many years of declining health on September 26, 1945.