Кіріспе
Австралиялық кинорежиссер
Гиллиан Мей Армстронг (18 желтоқсан 1950 жылы туған) – австралиялық көркем фильмдер мен деректі фильмдердің режиссері. Ол «My Brilliant Career», «Little Women», «The Last Days of Chez Nous» және «Mrs. Soffel» фильмдерімен ең жақсы танымал. Ол Австралия орденінің мүшесі. Ол AFI үздік режиссер сыйлығы сияқты бірнеше марапатқа ие болды және Palme D'Or мен екі Алтын аю сыйлығына ұсынылған, тағы да көптеген марапаттарға ие болды. Ол Сидней университетінің құрметті әдебиет докторы және Суинберн технология университетінің құрметті докторы сияқты бірнеше құрметті докторлық дәрежесін алды.
Ерте өмір
Армстронг 1950 жылдың 18 желтоқсанында Австралияның Виктория штатындағы Мельбурн қаласында дүниеге келген. Ол жергілікті Vermont High School (қазіргі Vermont Secondary College) орта мектебінде оқыды және жергілікті жылжымайтын мүлік агенті әкесі мен бастауыш мектеп мұғалімі анасының орта баласы болды, анасы отбасы құру үшін жұмысын тастады. Армстронг The Australian басылымында ата-анасының үміттері мен армандарына әрқашан қолдау көрсеткенін, бірақ 1960 және 70-жылдардағы әйелдер үшін мұндай жағдай әрқашан болмайтынын айтты. Бастапқыда ол театрлық декорация дизайнері болу үшін мектепке барды, бірақ ол оқыған мектепте кино курсы да ұсынылды. Ол осы курсты алғаннан кейін киноның көрнекті тұлғаларына ғашык болып, кино индустриясына енуге шешім қабылдады. Содан кейін ол елдегі алғашқы және жалғыз кино мектебі – Австралия кино және теледидар мектебінің алғашқы 12 студентінің қатарына қосылуға стипендия жеңіп алды. Ол Суинберн техникалық колледжінде театр костюмдерінің дизайнері болу ниетімен оқыды, бірақ киноға деген қызығушылығы арта түсті. Осы кезеңде ол әдеттегі коммерциялық кино мен теледидардан өзгешеленетін, түрлі көркем фильмдермен танысты. 1968 жылы өнер мектебін бітіргеннен кейін Армстронг кинода мансап жасауға бекінді. Ол 2–10 минуттық қысқаметражды фильмдер түсіре бастады және коммерциялық киностудияда редактордың ассистенты болып жұмыс істеді, бұл жұмыс бір жылға созылды.
Мансап
Австралиялық кино индустриясындағы бірқатар шағын жұмыстардан кейін, ол өзінің алғашқы режиссерлік танымалдығына Сидней кинофестивалінде жүлде алған "The Singer and the Dancer" атты қысқаметражды фильмі арқылы қол жеткізді. Армстронг 27 жасында кинорежиссер болды. Австралия киносының даму кезеңінде Армстронг Вашингтон Постқа берген сұхбатында, үлкен салық жеңілдіктерінің қорқынышты артық өндіріске әкелгенін еске алады. Барлығы келісімдер жасауға қызығушылық танытты, тіпті брокерлер де режиссерлар болып кетті. Дегенмен, олардың өте азы Армстронг сияқты киноға адал болды, ал фильмдер бір-екі апта көрсетілді немесе вообще шығарылмады. Армстронгтың қыздарға деген қызығушылығы оны 18, 26, 33 және 48 жаста оларға қайта оралуға итерді, нәтижесінде танымал "Up Series" стилінде тағы төрт фильм түсірілді. Олар – "Fourteen's Good, Eighteen's Better" (1980), "Bingo, Bridesmaids and Braces" (1988), "Not Fourteen Again" (1996) және оның соңғы фильмі "Love, Lust & Lies" (2009). Армстронгтың алғашқы толық метражды фильмі "My Brilliant Career" (1979), Майлз Франклиннің осы аттас романының бейімделуі, 46 жылдың ішінде әйел режиссер түсірген алғашқы австралиялық толық метражды фильм болды. Армстронг 1979 жылғы Австралия кино сыйлықтарында (бұрынғы Австралия кино институты сыйлықтары немесе AFI) алты марапат алды, оның ішінде "Үздік режиссер" сыйлығы да бар. Фильм сондай-ақ екі бас рөлде ойнаған Джуди Дэвис пен Сэм Ниллге едәуір назар аударды, ол кезде олар көп танылмаған болатын. "Менің керемет мансабым" фильмінің сәттілігінен кейін, ол "Үздік костюм дизайны" номинациясында "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Содан кейін Армстронг австралиялық рок-мюзиклі "Starstruck" фильмін түсірді, бұл оның заманауи және тәжірибелік тақырыптар мен стильдерді қолдану қабілетін көрсетті. Ол 1980-ші жылдардың басында бірнеше рок-музыкалық бейнеклиптерді түсірді, соның ішінде 1984 жылғы Пат Уилсонның "Bop Girl" әні Николь Кидманның қатысуымен. Осыдан кейін Армстронг тарихи драмаға маманданған. Ол американдық MGM кинокомпаниясынан үлкен бюджетті фильмнің режиссері ретінде қаржыландыру ұсынған алғашқы шетелдік әйел болды, нәтижесінде Мел Гибсон мен Дайан Китонның қатысуымен "Mrs. Soffel" (1984) фильмі пайда болды. Австралияға оралғаннан кейін Армстронг деректі фильмдер мен көркем фильмдер түсіруді жалғастырды. Ол "High Tide" (1987) және "The Last Days of Chez Nous" (1992) фильмдері үшін үлкен танымалдыққа ие болды, сондай-ақ 1987 және 1992 жылдары Австралия кино институтының (AFI) сыйлықтарында "Үздік режиссер" номинациясына ұсынылды. "The Last Days of Chez Nous" оған Берлин кинофестивалінде де номинация әкелді. Бұл тұрғысынан, екі фильм де халықаралық деңгейде көбінесе назарсыз қалды.
Armstrong's first feature length film My Brilliant Career (1979), an adaptation of Miles Franklin's novel of the same name, was the first Australian feature length film to be directed by a woman for 46 years. Armstrong received six awards at the 1979 Australian Film Awards (previously the Australian Film Institute Awards, or AFI's) including Best Director. The film also brought considerable attention to its two main stars, Judy Davis and Sam Neill who were relatively unknown at the time. Following the success of My Brilliant Career, which was nominated for an Academy Award in Best Costume Design, Armstrong directed the Australian rock musical Starstruck which proved her ability to tackle more contemporary and experimental subject matter and styles. She has directed a number of rock music videos in the early 1980s, including 1984's "Bop Girl" by Pat Wilson, which featured Nicole Kidman. Since then, Armstrong has specialised in period drama. She was the first foreign woman to be approached by the American film company MGM to finance her direction of a big budget feature, which became Mrs. Soffel (1984) starring Mel Gibson and Diane Keaton. On returning to Australia, Armstrong continued to make both documentaries and feature films. She earned great recognition for High Tide (1987) and The Last Days of Chez Nous (1992), for which she was nominated for Best Director at the 1987 and 1992 Australian Film Institute Awards (AFIs). The Last Days of Chez Nous also earned her a nomination at the Berlin Film Festival. Despite this, both films were largely unrecognised internationally
Жеке өмір
Армстронг Джон Плефферге үйленген, және олардың екі қызы бар.
Марапаттар мен ұсыныстар
Жыл Сыйлық санаты Фильм Нәтижесі Ескертпелер 1979 Канн кинофестивалі Алтын пальма жарқын мансабым 1979 Австралия кино институтының сыйлығы Үздік режиссер 1981 Лондон сыншылар шеңберінің кино сыйлығы Ерекше жетістік сыйлығы 1985 Берлин кинофестивалі Алтын аю Миссис Соффель 1995 Брисбен халықаралық кинофестивалі Шауэл сыйлығы 1995 Кинодағы әйелдер Кристалл сыйлығы Дороти Арзнер режиссерлер сыйлығы 1996 Австралия кино институтының сыйлығы Үздік деректі фильм Қайта он төрт емес 2006 Австралия кино институтының сыйлығы Үздік деректі фильмдегі режиссура Флоренция: Флоренция Броадхерсттің көптеген өмірі 2006 Санденс кинофестивалі Жүридің бас жүлдесі Флоренция: Флоренция Броадхерсттің көптеген өмірі 2007 Австралия режиссерлер гильдиясының сыйлығы Ерекше жетістік 2010 Австралия режиссерлер гильдиясының сыйлығы Махаббат, құштарлық және жалған 2015 Австралия кино және теледидар академиясының сыйлығы Үздік толық метражды деректі фильм Ол шешкен әйелдер