Кіріспе

Джон Гарднердің (британ жазушысы) романы "Nobody Lives for Ever" (американдық басылымдарда "Nobody Lives Forever" деп жарық көрген) 1986 жылы алғаш рет жарыққа шықты. Бұл Иан Флемингтің құпия агенті Джеймс Бонд туралы Джон Гарднердің жазған бесінші романы. Glidrose Publications авторлық құқығымен қорғалған, алғаш рет Ұлыбританияда "Jonathan Cape" және АҚШ-та "Putnam" баспаларында жарияланды.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Бонд адал үй шаруасы Мейді, Еуропалық емханадан, аурудан емделгеннен кейін алып қайтар жолда, Ұлыбританияның құпия қызметінен хабар алады: SPECTRE ұйымының қазіргі басшысы Тамил Рахани, Бондпен болған соңғы шайқасынан (Role of Honour) алған жарақаттарынан өлімге жетіп жатыр және Бондтың басына баға қойған. "Ешкімге сенбе," деп ескертеді оны. Содан кейін Мей мен Мисс Монипенни, үй шаруасының келуіне байланысты жоғалып кеткені хабарланады, ал Бонд достарын іздеу кезінде, жас дебютант пен оның қабілетті, бірақ сырлы әйел күзетшісінің көмегімен, өмірге қастандық жасаушылардан қашып жүреді. Бондтың басына қойылған баға – Рахани мен SPECTRE ұйымдастырған "Бас Аңға Салу" атты жарыс, ол Бонды ұстауға, өлтіруге немесе Раханиге тапсыруға дайын болғандарға ашық жарияланған. Ол кейіннен гильотинамен басы кесіледі. Монипенни мен Мейді құтқаруға тырысқан Бондтың жолында, оған көптеген адамдар мен ұйымдар опасыздық жасайды, соның ішінде өзінің Ұлыбритания құпия қызметіндегі серігі Стив Квинн, КГБ-ға өткен, сыбайлас полиция қызметкерлері және SPECTRE агенттері, жасырын түрде.

Қақпақ

"Ешкім мәңгі өмір сүрмейді" - қазіргі күнге дейін Бонд романдарының мұқабасында "ағаш өрнегі" таңбасы соңғы рет қолданылған. Ол алғаш рет 1957 жылы "Орыстан, махаббатпен" романында пайда болды.

Қабылдау

Сыншылар Гарднер Бондтың осы романына бұрынғы туындыларына қарағанда көбірек құлшыныс білдірді. Publishers Weekly кітапты жоғары бағалап, осы туындыға сүйенсек, Бонд мәңгілікке дейін өмір сүруі мүмкін екенін атап өтті. «Нағыз комикс стилінде, қанды тараулар Бондтан басқа барлық адамды өлтіретін қорқынышты жағдайларды сипаттайды, ол әрине қалаған уақытына дейін өлмейді». Kirkus Reviews бұл романды Гарднердің Бонд романдарының арасындағы ең шебер туындысы деп атады, бірақ оны Гарднердің 1985 жылғы «Құпия ұрпақтар» шпиондық романымен салыстырғанда кемтар деп санайды. Анонимді сыншы Бондтың өзінің басын іздеуге байланысты «ерекше ойластырылған» сюжеттік амалды жоғары бағалады. «Гарднер жылдам, таңғажайып жағдайларды күлкілі сюжетке тоғыстырады, ол Тироль Альпынан Зальцбургке, содан кейін Ки-Уэстке дейін қызықты саяхатқа ұшыратады. Жалпы алғанда, Гарднер Бонд фильмдеріндегі кейбір шамадан тыс көлемділіктен аулақ болды, бірақ Бондтың мегаломаниялық жауларына байланысты белгілі бір мәнерлі клишелер – енді болмай қалмас сияқты, тіпті оларды көңіл көтеру үшін елеусіз қалдыруға болады». Фрэнк Стилли, Associated Press-тің АҚШ бойынша таралған шолуында Гарднердің Иан Флемингтің «күйреуге апаратын шиеленісті жеткізу» талантына «ешқандай кемшілігі жоқ» екенін айтты және «оқиға Джеймс Бондтың көптеген жанкүйерлерін қуантуға дайын» екенін мәлімдеді. The Atlanta Journal және The Atlanta Constitution газеттерінің кітап редакторы Дон О’Брайант кітапты «керемет оқиға» деп сипаттап, оны жылдың ең жақсы кітаптарының шолуына қосты. Болашақ Бонд авторы Реймонд Бенсон: «Бұл Джон Гарднердің ең жақсы Джеймс Бонд романы, себебі ол басты кейіпкер үшін өте жекелеген сюжет. Бұл сюжет «Ресейден махаббатпен» фильмін еске салады, және ол қызықты дамып жатыр! Қуу идеясы шынымен де керемет болды, және кітап бойы оқырман Бондпен бірге қуылды». Бенсон оқиғаның «көптеген күтпеген бұрылыстарын» мақтап, егер бұл фильм болса, онда «Хичкоктің «Солтүстік-Батысқа қарай» фильмі сияқты шиеленіс болады» деп сенді. Бенсонның жалғыз шағымы – орталық жаман кейіпкердің болмауы, бірақ ол Бондты сүйемелдейтін «жақсы жазылған әйел кейіпкерлерді (Суки Темпеста мен Нэнни Норричті)» жоғары бағалады.