Кіріспе

Солтүстік Ирландияның бұрынғы футболшысы Патрик Энтони Дженнингс (12 маусым 1945 жылы туған) – Солтүстік Ирландияның бұрынғы кәсіби футболшысы, қақпашы. Дженнингс тарихындағы ең ұлы қақпашылардың бірі деп кеңінен танылады.

Ол Солтүстік Ирландия құрамасы үшін 119 халықаралық матч өткізді, оның халықаралық карьерасы 22 жылдан астам уақытқа созылды. Карьерасы барысында Дженнингс «Ньюри Таун», «Уотфорд» және Англияның жоғары лигасында «Тоттенхэм Хотспур» және «Арсенал» клубтарында ойнады, екі солтүстік лондондық қарсыласымен де ФА кубогын жеңіп алды. Барлығында Дженнингс 1000-нан астам жоғары деңгейдегі ойынға қатысты, және қақпашы болғанына қарамастан, 1967 жылғы ФА қайырымдылық қалқанында гол соқты.

Ньюри Таун және Уотфорд

11 жасында Ньюридегі 18 жасқа дейінгі жергілікті командада ойнағаннан кейін (атауы – «Шамрок Роверс», оны Дублиннің сол аттас клубымен шатастырмау керек), Дженнингс 16 жасқа дейін гэль футболына назар аударды, содан кейін туған қаласы «Ньюри Таун» командасымен футболға қайта оралды. Командадағы өнертабысынан кейін 1963 жылдың мамыр айында Англияның үшінші дивизионындағы «Уотфорд» клубына ауысты. Дженнингс Англиядағы алғашқы маусымында да өзін жақсы көрсетті, клуб үшін барлық лига матчтарында ойнады және сол маусымда екі рет халықаралық құрама командасының құрамына кірді. 1964 жылдың маусым айында 27 000 фунт стерлингке «Тоттенхэм» клубымен келісім жасады. Кейіннен «Тоттенхэмнің» басты қарсыласы «Арсеналға» трансферленді, «Тоттенхэм» оның карьерасының соңына жақындап қалғанын ойлады. Алайда, Дженнингс қақпашының формасын жеңіп алып, тағы сегіз жыл «Арсенал» сапында ойнады. «Хайбериде» ойнаған кезінде «Арсеналға» үш жыл қатарынан төрт Кубок финалына жол ашты: 1978, 1979 және 1980 жылғы Англия кубогының финалдары, сондай-ақ сол жылы Еуропа Кубок иелері кубогының финалы. Бірақ «Арсенал» осы финалдардың екіншісінде ғана жеңіске жетті, «Манчестер Юнайтедті» 3:2 есебімен жеңді. Барлығында Дженнингс 1977 жылдан бастап 1985 жылы негізгі құрамнан зейнеткерлікке шыққанға дейін «Арсенал» сапында 327 матч өткізді, оның 237-сі Лигада болды. Дженнингс «Арсенал» сапындағы соңғы лига матчын 1984 жылдың 25 қарашасында «Шеффилд Уэнсдейге» қарсы өткізді, ал бірінші нөмірлі қақпашы ретінде оны Джон Лукич ауыстырды. Дженнингске арналған қоштасу матчы 1985 жылдың 8 мамырында «Хайбериде» «Тоттенхэм Хотспер» клубына қарсы өтті.

Кейінгі мансап

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Дженнингс «Тоттенхэм Хотспур» клубына оралды, көбінесе резервтік командасында ойнап, Солтүстік Ирландияның 1986 жылғы әлем чемпионатына дайындығын сақтады. «Тоттенхэм» сапындағы соңғы ойыны 1986 жылғы қаңтарда «Ливерпульге» қарсы Футбол лигасының Суперкубогында болды. Ол қысқа мерзімге «Эвертон» клубының ойыншысы да болды, 1986 жылғы Англия кубогы финалында «Ливерпульге» қарсы ойынға қақпашының орнына шақырылған, себебі Невилл Саутхолл Уэльс құрамасы үшін ойнағанда жарақат алған еді. Олардың төрт баласы бар: Мейрид, Шивон, Сиара және кіші Патрик, ол қақпашы. Дженнингс католик дінін ұстанады.

Құрметтер

Дженнингс 1976 жылы туған күніне орай тағайындалған құрметтерде футболға көрсеткен қызметі үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атанды; 1987 жылы Жаңа жылдық құрметтерде футболға, әсіресе Солтүстік Ирландияға қызмет еткені үшін сол орденнің офицері (OBE) дәрежесіне көтерілді, ал 2023 жылы Жаңа жылдық құрметтерде футбол мен қайырымдылыққа көрсеткен қызметі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) дәрежесіне тағы көтерілді. 2023 жылғы 8 қарашада Дженнингс Ньюри қаласындағы Кильдер көшесінде оның құрметіне қойылған мүсінді ашты.